Een spreuk waarvan waarschijnlijk het slachtoffer bibberende knieën krijgt. Hermelien gebruikte ze op Harry in het vierde boek om te controleren of hij zijn schildspreuk goed uitvoerde. Ze wist er doorheen te breken waarna Harry tien minuten zwikkend en zwaaiend door het lokaal liep, voor ze eindelijk een tegenvervloeking had gevonden.
Bron[]
Deze pagina is een (deelse) kopie van Wizardzone