Desiderius Perkamentus

Desiderius Perkamentus
Biografische informatie
Geboren	Tussen 1 september 1883 en 31 augustus 1884, Stee-aan-de-Wee, Engeland, Groot-Brittannië (vermoedelijk)
Bloedstatus	Halfbloed
Nationaliteit	Engelse
Ook bekend als	Des
Fysieke beschrijving
Species	Mens
Geslacht	Man
Haarkleur	Grijs
Oogkleur	Felblauw
Familie informatie
Familie	Parcival Perkamentus (vader) † Kendra Perkamentus (moeder) † Albus Perkamentus (broer) † Ariana Perkamentus (zus) † Aurelius Perkamentus (zoon) Honoraria (tante) Perkamentus familie
Relatie(s)	Ex-minnaar
Magische kenmerken
Stok	Onbekende houtsoort, -lengte en -kern
Patronus	Geit
Affiliatie
Beroep	Eigenaar en waard van De Zwijnskop
Trouw	Perkamentus familie Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus De Zwijnskop Orde van de Feniks

"Mijn eigen broer, Desiderius, is ooit vervolgd wegens het uitspreken van ongepaste bezweringen over een geit. De kranten stonden er vol van, maar sloot Desiderius zich op? Nee, natuurlijk niet! Hij ging gewoon verder met zijn leven, met opgeheven hoofd. Nou ben ik er niet helemaal zeker van of hij kan lezen, dus ik weet niet of dat nou echt wel zo moedig was..."

—Desiderius' onconventionele persoonlijkheid

Desiderius Perkamentus (Engels: Aberforth Dumbledore) (geb. ca. 1884) was een Engelse halfbloed tovenaar, en de tweede zoon van Parcival en Kendra Perkamentus, jongere broer van Albus en oudere broer van Ariana. Hij was tussen 1895 en 1902 een leerling op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Zijn vader, die tot een gevangenisstraf was veroordeeld voor het aanvallen van drie Dreuzels, stierf in Azkaban toen Desiderius nog jong was, en zijn moeder en zus werden later per ongeluk vermoord. Desiderius beschuldigde zijn broer Albus van de dood van hun zus Ariana, waardoor hun relatie behoorlijk onder druk stond.

Desiderius was de eigenaar en waard van De Zwijnskop in Zweinsveld, en was lid van de oorspronkelijke Orde van de Feniks tijdens de Eerste Tovenaarsoorlog.

In 1998 hielp hij Harry Potter, Ron Wemel en Hermelien Griffel op afstand tijdens hun Gruzielementenjacht, door Dobby de huis-elf te sturen om hen te helpen ontsnappen uit Villa Malfidus. Toen ze later in Zweinsveld aankwamen, liet hij hen gebruik maken van een geheime tunnel die De Zwijnskop met Zweinstein verbond. Vervolgens vocht hij mee in de Slag om Zweinstein en overleefde de Tweede Tovenaarsoorlog.

Biografie

Vroege leven (1884-1891)

"De broers leken niet erg op elkaar; Desiderius zat nooit zoveel met zijn neus in de boeken als Albus en loste conflicten liever op door middel van een duel dan met doorwrochte argumenten. (...) Het is ook alleen maar fair tegenover Desiderius om te benadrukken dat het geen pretje kan zijn geweest om in de schaduw van Albus te leven."

—Beschrijving van de gebroeders Perkamentus

Een jonge Albus en Desiderius

Desiderius was het middelste kind van Parcival en Kendra Perkamentus, jongere broer van Albus en oudere broer van Ariana. De familie woonde in Stee-aan-de-Wee, en Desiderius' favoriete verhaal tijdens zijn jeugd was Grommel de Groezelige Geit. De familie Perkamentus raakte echter getraumatiseerd toen de zesjarige Ariana werd aangevallen door drie Dreuzeljongens die hadden gezien dat zij magie gebruikte.

De aanval maakte Ariana enigszins krankzinnig en niet langer in staat om haar magie te beheersen, waardoor ze een Obscurant werd. Als vergelding vervloekte hun vader de jongens en werd daarvoor gearresteerd. Hij vertelde de autoriteiten niet waarom hij ze had aangevallen, uit angst dat Ariana als bedreiging voor het Internationale Statuut van Geheimhouding uit het gezin zou worden gehaald en in St. Holisto's Hospitaal voor Magische Ziektes en Zwaktes werd geplaatst. Parcival werd gevangengezet in Azkaban en Kendra verhuisde met het gezin naar Goderics Eind, waar zij het verhaal verspreidde dat Ariana ernstig ziek was en binnen moest blijven. Dit verhaal leidde tot de veronderstelling dat Ariana een Snul was.

Desiderius ging tussen 1895 en 1902 naar Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. In tegenstelling tot Albus gaf Desiderius echter de voorkeur aan duelleren in plaats van dialoog als oplossing voor zijn meningsverschillen. Hij stond in de schaduw van Albus, daar zijn broer een buitengewoon getalenteerde en academische tovenaar was, en kon ondanks zijn duelleertalenten zelfs op dat gebied niet met hem vergeleken worden.

Tragedie (1891-1899)

"Weg. Voor altijd en eeuwig"

—Desiderius' verdriet over de dood van zijn zus

Desiderius was Ariana's favoriete broer en samen met zijn moeder Kendra nam hij een deel van de verantwoordelijkheid op zich om voor haar te zorgen. Hij was echter niet thuis toen Ariana de controle over haar magie verloor en per ongeluk hun moeder doodde. Na het overlijden van zijn moeder wilde Desiderius stoppen met school en de zorg voor zijn jongere zus volledig op zich nemen, maar Albus stond dit niet toe. Albus wilde dat zijn jongere broer zijn opleiding aan Zweinstein zou afmaken, hoewel hij het vreselijk vond dat hij daarvoor zijn grootse plannen moest opgeven. Tegen die tijd werd Desiderius beschreven als een "onhandelbare" jongeman, die erom bekendstond geitenmest naar zijn buren te gooien en geneigd was om duels aan te gaan met iedereen met wie hij het oneens was.

Toen Gellert Grindelwald naar Goderics Eind kwam, raakten hij en Albus direct bevriend. Ze droomden samen van het vinden van de Relieken van de Dood en het leiden van een revolutie die Dreuzels ondergeschikt zou maken aan tovenaars. Toen hij hoorde van de ambities van zijn oudere broer, walgde Desiderius van het idee, maar maakte hij zich ook zorgen omdat Ariana bij het plan betrokken zou raken. Toen het tijd was voor Desiderius om terug te keren naar Zweinstein, besloot hij Albus en Grindelwald te confronteren met de onmogelijkheid van hun plan en wees Albus erop dat hij niet de heldhaftige leider van de revolutie kon worden met Ariana op sleeptouw.

Uit woede gebruikte Grindelwald de Cruciatusvloek op Desiderius en terwijl Albus zijn broer probeerde te beschermen, brak er een duel tussen de drie uit. Terwijl het drietal aan het duelleren was, probeerde Ariana haar broers te helpen, maar werd door een verdwaalde vloek getroffen die haar doodde. Desiderius was kapot van de dood van zijn jongere zus, voor wie hij en zijn moeder jarenlang hadden gezorgd, en gaf Albus de schuld van Ariana's dood. De wrok die hij jegens zijn broer koesterde was zo groot, dat hij hem tijdens de begrafenis van hun zus fysiek aanviel en Albus zijn neus brak. Hij had het zijn broer nooit vergeven en bleef hem jarenlang haten, ondanks Albus zijn immense gevoelens van spijt, waarvan Desiderius niets wist totdat Harry Potter dit jaren later aan hem onthulde.

Baby Aurelius in 1901

Diezelfde zomer werd Desiderius verliefd op een meisje uit Goderics Eind, en hun relatie zou ertoe leiden dat zij zwanger raakte. Ze werd echter "weggestuurd", vermoedelijk door haar familie, en al snel gingen er geruchten over een kind (hoewel onduidelijk of het al geboren of nog ongeboren was) in het dorp rond. Vanwege de afstand tot zijn broer had Desiderius nooit voldoende vertrouwen in Albus om dit met hem te delen, en zou Albus later berouw hebben getoond omdat hij nooit de kans had gehad ze te helpen.

Waard van De Zwijnskop (Na 1899 - ?)

Op een bepaald punt na zijn afstuderen aan Zweinstein in 1902, werd Desiderius de eigenaar en waard van De Zwijnskop in Zweinsveld.

Hereniging met zoon

Desiderius redt zijn zoon van Grindelwald

In 1932 ontdekte Albus dat Koenraad Barbot, uiteindelijk onthuld als Aurelius Perkamentus, in feite de lang verloren zoon van Desiderius was uit de relatie met het meisje uit Goderics Eind. Hoewel Desiderius aanvankelijk terughoudend was om zich in de situatie te mengen, sloot hij zich uiteindelijk aan bij zijn broer en zijn bondgenoten om Gellert Grindelwald te stoppen. Toen Grindelwald een spreuk op Aurelius afvuurde, blokkeerden Desiderius en Albus de aanval en redden daarmee niet alleen het leven van zijn zoon, maar verbraken ook het Bloedverbond tussen Albus en Grindelwald. Na de gebeurtenis benaderde Desiderius Aurelius, die stervende was vanwege zijn aard als Obscurant, en begeleidde hem terug naar Schotland, ofwel naar De Zwijnskop of Kasteel Zweinstein, om verzorgd te worden.

Marten Vilijn

Toen Marten Vilijn tussen 1965 en 1971 terugkeerde naar Zweinstein om te solliciteren naar de functie van leraar Verweer tegen de Zwarte Kunsten, onthulde Albus dat iemand van het "plaatselijke horecapersoneel", mogelijk Desiderius zelf, hem had verteld dat enkelen van Vilijn's volgelingen hem opwachtten in De Zwijnskop.

Eerste Tovenaarsoorlog

De oorspronkelijke Orde van de Feniks waar Desiderius een lid van was

Toen later de Eerste Tovenaarsoorlog uitbrak, sloot Desiderius zich aan bij de Orde van de Feniks en verzette zich tegen Heer Voldemort en zijn Dooddoeners.

Ergens rond 1975 werd Levenius Lorrebos levenslang verbannen uit De Zwijnskop. Sirius Zwarts merkte later op dat Desiderius een goed geheugen had met betrekking tot wie hij uit zijn kroeg had gezet.

In 1980 bezocht Albus De Zwijnskop om Sybilla Zwamdrift te interviewen voor de functie als lerares Waarzeggerij op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus. Severus Sneep, destijds een Dooddoener, hoorde een deel van Zwamdrifts profetie over Harry Potter en Heer Voldemort, maar was niet in staat deze in zijn geheel te horen, omdat Desiderius hem betrapte op afluisteren en hem eruit zette.

Tussen de oorlogen

Desiderius Perkamentus tussen de oorlogen

Rond 1982 werd Desiderius door de Wikenweegschaar vervolgd "wegens het uitspreken van ongepaste bezweringen over een geit", wat een "klein schandaal" veroorzaakte dat uitgebreid in de kranten werd gemeld. Volgens zijn broer liet Desiderius zich niet door de roddels deren of zich gedwongen voelen onder te duiken; hoewel Albus tevens gekscherend beweerde dat hij er niet helemaal zeker van was dat Desiderius kon lezen.

Tweede Tovenaarsoorlog

Harry Potter: "Het is alleen... hij heeft me iets opgedragen."

Desiderius: "O ja? Toch wel iets leuks, hoop ik? Iets aangenaams? Eenvoudig ook? Iets wat je rustig kunt overlaten aan een ongekwalificeerde jonge tovenaar zonder bang te hoeven zijn dat hij het misschien niet aankan?"

Harry Potter: "Ik — nee, het is niet eenvoudig."

— Desiderius over de taak die zijn broer aan Harry Potter opdroeg

De Strijders van Perkamentus komen samen in De Zwijnskop

In 1995 kwamen Harry Potter en een groot aantal leerlingen samen in de De Zwijnskop om te bespreken hoe Harry hen Verweer tegen de Zwarte Kunsten zou leren. Desiderius serveerde de grote groep Boterbier, hoewel sommigen van de groep overwogen om Oude Klare's Jonge Borrel te bestellen.

In 1996 ontmoette Desiderius Levenius Lorrebos buiten de Drie Bezemstelen, die hem gestolen goederen uit Grimboudplein 12 leek te verkopen; één van deze voorwerpen was Sirius Zwarts' tweewegspiegel. De aankoop werd waargenomen door Harry Potter, die probeerde Levenius te confronteren nadat Desiderius was vertrokken.

De begrafenis van zijn oudere broer, Albus Perkamentus

In 1997 vond de Slag om de Astronomietoren plaats op Zweinstein, wat eindigde met de dood van Albus Perkamentus door toedoen van Severus Sneep die (hoewel dit niet bekend was bij iedereen behalve de overleden Perkamentus) handelde op Perkamentus' bevelen. Een groot aantal mensen waren aanwezig bij de begrafenis, waaronder Desiderius, leerlingen van Zweinstein, professoren, oude vrienden, inwoners van Zweinsveld, leden van de Orde van de Feniks en ambtenaren van het Ministerie van Toverkunst. Na de dood van zijn broer had Desiderius geen familie meer over.

Het daaropvolgende jaar, nadat Perkamentus was gestorven en de school niet kon beschermen tegen de Dooddoeners, slaagde Heer Voldemort erin Zweinstein over te nemen. Severus Sneep werd schoolhoofd, en Alecto en Amycus Kragge, twee Dooddoeners, werden beiden plaatsvervangend schoolhoofd. De Kragges haalden plezier uit het straffen van leerlingen, waren wreed en sadistisch, en gebruikten hun macht om de leerlingen die zich tegen hen verzetten te martelen. Desiderius zijn kroeg werd gebruikt als doorgang naar de Kamer van Hoge Nood in Zweinstein, om ondergedoken leerlingen van voedsel en water te voorzien.

De Tweewegspiegel

"Help ons! We zitten opgesloten in de kelder van Villa Malfidus! Help ons!"

—Harry roept om hulp via de Tweewegspiegel

Desiderius kijkt door het fragment van de spiegel

Desiderius was in het bezit van een fragment van de Tweewegspiegel en gebruikte het om Harry Potter in de gaten te houden, net zoals zijn broer dat door de andere helft had gedaan. Harry was niet bekend met de details, maar keek regelmatig in de spiegel, in de veronderstelling dat de ogen van Albus zouden kunnen zijn. Toen Harry wanhopig om hulp vroeg aan de spiegel terwijl hij gevangen zat in Villa Malfidus, stuurde Desiderius Dobby om hen te bevrijden. Hij was aangedaan toen hij hoorde dat de huis-elf tijdens deze reddingsactie om het leven was gekomen.

Harry, Ron en Hermelien besloten om op zoek te gaan naar de overgebleven Gruzielementen van Heer Voldemort in het door Dooddoeners gecontroleerde Kasteel Zweinstein. Het trio Verschijnselden in Zweinsveld, waar ze een Merg en Beenbezwering activeerden die de Dooddoeners waarschuwden voor hun komst. Terwijl ze verborgen waren onder de Onzichtbaarheidsmantel, stuurden de Dooddoeners Dementors om Harry te vinden. Harry gebruikte de Patronusbezwering om ze af te weren, waarna het drietal door Desiderius De Zwijnskop in werd geloodst. Desiderius overtuigde de Dooddoeners er vervolgens van dat hij het alarm had laten afgaan door zijn kat naar buiten te laten, en dat het zijn Patronus in de vorm van een geit, en niet Harry's hert, was dat ze in werkelijkheid hadden gezien.

Harry herkende de man als Desiderius Perkamentus, de jongere broer van Albus. Desiderius wilde dat ze de volgende ochtend uit Zweinsveld zouden vluchten, in de overtuiging dat het afgelopen was voor de Orde van de Feniks, Heer Voldemort de oorlog al had gewonnen en dat degenen die nog vochten enkel maar zichzelf voor de gek hielden. Toen Harry weigerde en zei dat hij de missie van Perkamentus moest voltooien, berispte Desiderius Harry omdat hij zijn broer geloofde en vroeg of hij de volledige waarheid over Albus wist. Met weinig aandringen vertelde Desiderius dat hij het boek van Rita Pulpers kende, evenals het ware verhaal over hun jeugd. Hij was geschokt toen Harry hem vertelde dat Albus de Drank der Wanhoop had genomen, en vervolgens onthulde hoeveel spijt hij nog steeds had van zijn daden uit het verleden.

Het trio in gesprek met Desiderius voor aanvang van de Slag om Zweinstein

Ondanks de waarheid te hebben gehoord over Perkamentus' verleden, was Harry van plan om zijn missie te voltooien, met of zonder hulp van Desiderius om Zweinstein binnen te komen. Nadat hij van Albus' spijt had vernomen, gaf Desiderius toe aan het onvermijdelijke en richtte zich tot Ariana's portret, die kort uit haar schilderij verdween en uiteindelijk terugkeerde met Marcel Lubbermans. Marcel leidde het drietal naar de Kamer van Hoge Nood en bracht de Orde van de Feniks op de hoogte dat Harry op Zweinstein was aangekomen. Dankzij deze geheime doorgang achter het portret van zijn zus Ariana, werd vanaf dat moment De Zwijnskop een belangrijk knooppunt voor de vertrekkende leerlingen en arriverende leden van de Orde voorafgaand aan de Slag om Zweinstein.

Slag om Zweinstein

Desiderius: "Potter! Ik heb honderden kinderen door mijn kroeg zien komen, Potter!"

Harry Potter: "Weet ik. We evacueren de school. Voldemort —"

Desiderius: "— valt aan omdat ze jou niet hebben uitgeleverd. Ik ben niet doof. Heel Zweinsveld heeft het gehoord, denk ik. Maar is het nooit bij jullie opgekomen om een paar Zwadderaars als gijzelaars te gebruiken? Sommige leerlingen die jullie in veiligheid hebben gebracht zijn kinderen van Dooddoeners. Zou het niet slimmer zijn geweest om die hier te houden?"

Harry Potter: "Voldemort zou zich er niet door hebben laten weerhouden. En uw broer zou dat nooit gedaan hebben."

— Desiderius sluit zich aan bij de verdedigers van Zweinstein

Desiderius en enkele verdedigers van Zweinstein tijdens het laatste gevecht

Desiderius vocht mee in de Slag om Zweinstein; hij ging de school binnen om bij Harry Potter te klagen over hoe honderden evacuerende leerlingen door zijn kroeg trokken, en suggereerde dat ze een aantal Zwadderaars als gijzelaar hadden moeten houden tegen de Dooddoeners. Harry wierp tegen dat het Heer Voldemort niet zou stoppen en dat Albus dat nooit zou hebben gedaan. Hij leek echter niet volledig in te stemmen met deze laatste woorden, en vertrok uiteindelijk om het kasteel te verdedigen.

Tijdens de strijd moedigde hij Ginny Wemel aan toen ze tegen enkele Dooddoeners vocht. Toen Nymphadora Tops vroeg of hij Remus Lupos had gezien, antwoordde Desiderius dat hij hem voor het laatst had gezien in een duel met Antonin Dolochov. In de hernieuwde strijd die was geconcentreerd in de Grote Zaal Verlamde Desiderius Augustus Ravenwoud.

Na de oorlog

Desiderius samen met Daan en Simon na de slag

Desiderius overleefde de laatste slag van de Tweede Tovenaarsoorlog, en was daarna in gesprek met Daan Tomas en Simon Filister in de Grote Zaal. Later keerde hij vermoedelijk terug naar zijn leven in De Zwijnskop met zijn geiten.

Latere leven

Tijdens de Calamiteit hielp Desiderius enkele vrijwilligers van de Speciale Eenheid van het Statuut van Geheimhouding toen zij in Zweinsveld waren.

Uiterlijk

"De barman gromde iets. Harry liep naar hem toe en probeerde door zijn lange, piekerige, ijzergrijze haar en baard heen te kijken. De waard droeg een bril en achter de vuile glazen waren zijn ogen felblauw."

—Beschrijving van Desiderius

Desiderius was lang en dun, met veel lang grijs haar en een bijpassende baard. Zijn ogen waren priemend en hadden een schitterende blauwe tint, maar waren doorgaans verborgen achter de vuile glazen van zijn bril. Hoewel hij een opvallende gelijkenis vertoonde met zijn broer, zorgden zijn kleding (meestal een schort) en vaak knorrige karakter ervoor dat hij aanzienlijk minder opviel dan Albus.

Persoonlijkheid

Ron Wemel: "De zilveren hinde! Was die ook van u? (...) Iemand stuurde ons een Patronus in de vorm van een hinde!"

Desiderius: "Met jouw hersens zou je best een Dooddoener kunnen zijn, jongen. Ik heb toch net laten zien dat mijn Patronus een geit is?"

— Desiderius bespot Ron Wemel

Desiderius werd door de meeste mensen die hem kenden als vreemd en nors beschouwd. Alastor Dolleman, die hem ontmoette bij het maken van de foto van de oorspronkelijke Orde, beschreef hem enkel als een "vreemde kerel". Hij had een merkwaardige obsessie met geiten, wat door sommigen als ongepast werd gezien, en had te maken met een groot aantal louche praktijken in De Zwijnskop. Hij had tevens een goed geheugen; hij legde Levenius Lorrebos ooit een levenslang verbod voor De Zwijnskop op omdat hij hem had beledigd. Desiderius had echter een scherpe geest en was een zeer getalenteerde duellist, hoewel hij geen interesse leek te hebben in academische zaken. Er werd gesuggereerd dat Desiderius een analfabeet was, en dat hij zich daarom niets aantrok van het schandaal dat hij had veroorzaakt door het uitspreken van ongepaste spreuken over een geit. Ondanks dat hij niet zo intelligent was als zijn broer, leek hij te weten wat Gruzielementen waren toen hem hierover werd verteld, wat erop duidde dat hij intelligenter was dan hij liet blijken. Hij was een bijzonder kortaf persoon, en hij vond dat het trio een "stelletje idioten" waren.

Desiderius was over het algemeen cynisch en slechtgehumeurd, zoals toen hij Harry Potter sarcastisch duidelijk maakte hoe weinig Albus Perkamentus hem had verteld, terwijl hij hem een enorme verantwoordelijkheid had opgelegd. Desondanks bewees Desiderius dat hij een waardige bondgenoot was, door een verbazingwekkende hoeveelheid moed en moraliteit te tonen, zelfs als het om zijn eigen familie ging. Hij vond bijvoorbeeld het vroegere idee van Albus en Grindelwalds om de Dreuzels te onderwerpen ronduit walgelijk, en was zelfs bereid met hen beiden tegelijk te duelleren, ondanks dat hij zich ervan bewust was dat ze superieure duellisten waren tegen wie hij mogelijk geen schijn van kans had. En hoewel hij een hekel had aan Albus zijn roemzucht en hem de schuld gaf van de tragische dood van hun jongere zus, zette hij deze wrok opzij en sloot hij zich desalniettemin aan bij de Orde van de Feniks en was hij aanwezig bij Albus zijn begrafenis.

Nadat hij achter de gewetenswroeging van zijn broer was gekomen, vocht Desiderius dapper en onbaatzuchtig in de Slag om Zweinstein, wat mogelijk werd aangewakkerd door de spijt die hij voelde dat hij nooit overwogen had dat Albus Ariana's dood had betreurd en er nooit in was geslaagd zich met zijn broer te verzoenen. Zijn moedige aard kwam tevens naar voren in één van zijn laatste gesprekken met Harry Potter, waarin hij kortaf opmerkte dat hij hun leven wellicht niet voor een derde keer zou kunnen redden.

Desiderius was echter ook bereid om slinkse tactieken tegen zijn vijanden te gebruiken, daar hij aan Harry voorstelde om enkele leerlingen van Zwadderich als gijzelaars tegen hun ouders, die ook als Dooddoeners dienden, te gebruiken.

Magische vaardigheden

Desiderius' Patronus in de vorm van een geit

Hoewel hij niet over de prestigieuze gaven van zijn broer Albus beschikte, was Desiderius niettemin een Perkamentus en dus een getalenteerde en krachtige tovenaar. Dit werd bewezen door zijn geschiedenis met Gellert Grindelwald, evenals zijn deelname aan en overleving van de Eerste en Tweede Tovenaarsoorlog.

• Bezweringen: Desiderius bedacht een toverspreuk om een geit schoon te houden en de hoorns gekruld. Hoewel hij werd vervolgd omdat deze bezwering als ongepast werd geacht, was het desondanks een voorbeeld van zijn bekwaamheid in bezweringen. Bovendien was hij in staat om een lichamelijke Patronus in de vorm van een geit op te roepen, wat ongelooflijke geavanceerde en krachtige magie was, en tevens bewijs van zijn superieure magische vaardigheden.
• Duelleren: Tijdens zijn schooljaren werd beweerd dat Desiderius er de voorkeur aan gaf om zaken te beslechten door te duelleren in plaats van te onderhandelen, wat aantoont dat hij, zelfs als leerling, al een actieve en ervaren duellist was. Tevens waren zijn duelleervaardigheden op vijftienjarige leeftijd al voldoende om stand te houden in het drievoudige duel tussen hemzelf, Albus en Gellert Grindelwald, waarvan twee van hen uiteindelijk als de meest krachtige tovenaars ooit zouden worden beschouwd. Op volwassen leeftijd was hij in staat om, samen met zijn broer, een Vloek des Doods te blokkeren (een vloek die normaliter niet te blokkeren was) die werd uitgesproken met behulp van de Zegevlier, de krachtigste toverstok die er ooit heeft bestaan. Tijdens de Slag om Zweinstein overmeesterde hij de zeer bekwame Dooddoener Augustus Ravenwoud en overleefde de strijd, wat aantoont dat hij opmerkelijk bedreven was in krijgshaftige magie.
• Non-verbale magie: Desiderius was in staat spreuken te gebruiken zonder de bezwering uit te spreken, daar hij onder andere in staat was om op deze wijze één van Grindelwalds spreuken te blokkeren.
• Verzorging van Fabeldieren: Hoewel Desiderius' passie bij het houden van geiten lag (een niet-magische vorm van verzorging), toonde hij een indrukwekkend talent in het verzorgen van magische wezens door een baby Qilin te verzorgen.
• Legillimentie (mogelijk): Harry beschreef hem ooit als iemand met dezelfde doordringende blik als zijn broer. Aangezien Albus deze blik vaak had als hij Legillimentie uitvoerde, is het mogelijk dat Desiderius hetzelfde deed.

Relaties

Perkamentus familie

Ouders

Parcival en Kendra Perkamentus, zijn ouders

Over de relatie van Desiderius met zijn ouders was weinig bekend. Zijn vader werd gevangengezet in Azkaban nadat hij illegale spreuken had gebruikt op drie Dreuzeljongens die Ariana hadden aangevallen. Het is daarom waarschijnlijk dat Desiderius, net als Albus, Parcival niet in hoog aanzien had staan.

Zijn moeder werd beschreven als een goede vrouw, maar Desiderius was bekend met haar geheimzinnige aard en beschreef dat hij en Albus met geheimen en leugens waren opgegroeid, hoewel hij ongetwijfeld begreep dat dit allemaal in verband met Ariana's veiligheid stond. Niettemin, toen Kendra per ongeluk werd gedood door Ariana, weerhield Desiderius' bitterheid hem er niet van om verslagen te zijn van haar dood, afgaande op het verdriet en de droefheid waarmee hij de gebeurtenis beschreef.

Ariana Perkamentus

"Ik was haar lievelingetje. (...) Nee, ze hield het meest van mij. Ik kon haar overhalen om te eten als mijn moeder dat niet voor elkaar kreeg, ik kon haar kalmeren als ze een van haar woedeaanvallen had, en als het goed met haar ging hielp ze me de geiten te voeren."

—Desiderius met betrekking de relatie met zijn jongere zus

Desiderius' portret van Ariana

Desiderius was de oudere broer van Ariana, voor wie ze een grotere voorkeur leek te hebben dan voor hun oudste broer, Albus. Nadat ze was aangevallen, was Desiderius de enige die haar kon kalmeren als ze in woedde uitbarstte, iets wat zelfs hun moeder niet altijd voor elkaar kreeg. Desiderius was niet aanwezig toen Ariana de controle over haar magie verloor en per ongeluk hun moeder doodde, maar hij was ervan overtuigd dat hij het had kunnen voorkomen. Na dit onfortuinlijke incident wilde hij voor Ariana zorgen, maar Albus drong erop aan dat Desiderius eerst zijn opleiding aan Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus zou afronden.

Kort daarna raakten Albus bevriend met Gellert Grindelwald, maar Desiderius kwam tussen beiden toen ze plannen begonnen te maken voor wereldheerschappij en onderwerping van Dreuzels. Toen hij hen erop wees dat Ariana niet in staat was om op sleeptouw te worden meegenomen, resulteerde dit in een drievoudig duel tussen Ariana's broers en Grindelwald. Ariana probeerde echter in te grijpen en werd per ongeluk door één van hen gedood, waardoor er een onverbiddelijke kloof tussen Desiderius en Albus ontstond. Het is echter onbekend wie de spreuk uitsprak die tot haar dood leidde. Op Ariana's begrafenis brak Desiderius de neus van zijn broer en schreeuwde tegen hem dat haar dood zijn schuld was. Lang na haar dood bleef Desiderius een portret van zijn overleden zus in De Zwijnskop bewaren, wat zijn affectie voor haar symboliseerde.

Albus Perkamentus

Perkamentus: "Dus als ik vanavond naar de Zwijnskop ga, zit daar niet een klein gezelschap op je terugkeer te wachten? Noot, bijvoorbeeld, Roselier, Schoorvoet, Dolochov?..."

Marten Vilijn: "U bent even alwetend als altijd, professor Perkamentus."

Perkamentus: "Welnee. Ik sta alleen op goede voet met het plaatselijke horeca-personeel."

— Perkamentus praat over zijn broer Desiderius

Albus Perkamentus, zijn oudere broer

Desiderius en zijn broer hadden het grootste deel van hun leven een gespannen, vaak onverbiddelijke, relatie. Desiderius koesterde wrok en was verbitterd over het feit dat hij in de schaduw van Albus leefde en bracht het overgrote deel van zijn tijd door met de zorg voor hun zieke jongere zus, Ariana. Na de dood van hun moeder, Kendra Perkamentus, moest Albus voor zijn broer en zus zorgen, hoewel de broers op gespannen voet verder leefden. Toen Albus en zijn vriend Gellert Grindelwald begonnen met hun plannen om een revolutie te ontketenen, raakten Desiderius en Albus nog meer van elkaar vervreemd, omdat Desiderius walgde van de ambities van zijn oudere broer. Dit escaleerde al snel tot het punt waarop Desiderius zijn broer confronteerde en hem vertelde dat zijn plannen onmogelijk waren, evenals dat ze Ariana niet op sleeptouw konden meenemen. Als gevolg ontstond er een duel tussen Grindelwald, Albus en Desiderius, dat resulteerde in de dood van Ariana en ervoor zorgde dat de broers volledig uit elkaar groeiden. Desiderius voelde een extreme woede jegens Albus en gaf hem de schuld van Ariana's dood, waarbij hij zelfs op Ariana's begrafenis tegen hem schreeuwde en zijn neus brak.

In latere jaren had Desiderius, hoewel niet volledig verzoend met zijn oudere broer, ingestemd met een poging om in contact te blijven; In 1932 ontving Desiderius regelmatig bezoek van Albus en deelde hij maaltijden met hem in zijn privévertrekken boven De Zwijnskop. Hoewel hun tijd samen enigszins gebukt ging onder het feit dat ze zo weinig met elkaar gemeen hadden behalve hun familiegeschiedenis, leek het er echter op dat Desiderius de inspanningen van Albus weldegelijk kon waarderen. Desiderius was tevens niet onwelwillend om zijn plicht als broer jegens Albus na te komen en hem loyaal te steunen en helpen wanneer nodig, onder andere door middels zijn positie als eigenaar van een etablissement dat berucht was als een verzamelplaats voor louche praktijken informatie door te geven aan Albus. Als zodanig was hij een waardevolle bron van informatie voor de Orde van de Feniks nadat hij zich bij het geheime genootschap had aangesloten na het uitbreken van de Eerste Tovenaarsoorlog. Hij respecteerde zijn broer uiteindelijk genoeg om in 1997 zijn begrafenis bij te wonen.

Hoewel Albus aanvankelijk ook een wrok koesterde jegens Desiderius omdat hij hem van roem en glorie had onttrokken met de verantwoordelijkheid om hoofd van de familie te worden, had hij veel ontzag en respect voor Desiderius' toewijding aan Ariana. Tevens koesterde Albus altijd een verlangen om zich te verzoenen met Desiderius, zoals aangetoond door zijn visie in de Spiegel van Neregeb, waarin hij zijn familie levend en gelukkig met elkaar zag. Desiderius vergaf zijn broer uiteindelijk nadat Harry Potter had verteld wat Albus' zijn geforceerde visioen van zijn grootste angst was, waarin Desiderius en Ariana werden gemarteld en vermoord door Grindelwald, nadat hij de Drank der Wanhoop had gedronken. Als gevolg vocht hij, als één van de eerste bewoners van Zweinsveld, mee in de Slag om Zweinstein om de school van zijn broer te verdedigen.

Aurelius Perkamentus

Aurelius Perkamentus: "Heb je ooit wel eens aan mij gedacht?"

Desiderius: "Altijd. Kom naar huis."

— Eerste gesprek tussen Aurelius en zijn vader

Aurelius Perkamentus, zijn zoon

Desiderius verwekte een zoon, genaamd Aurelius, met zijn geliefde rond de zomer dat de romance tussen zijn broer Albus en Gellert Grindelwald ontstond. Desiderius wist waarschijnlijk niet goed hoe hij met de situatie om moest gaan nadat het zwangere meisje uit Goderics Eind was weggestuurd, en had niet het gevoel dat hij Albus hierover in vertrouwen kon nemen vanwege hun gespannen relatie. In de jaren die volgde, en zoals Desiderius bij zijn eerste ontmoeting tegen Aurelius beweerde, had hij echter altijd aan zijn zoon gedacht en aan wat er van hem geworden was.

In 1932 werd het eerste contact gelegd tussen Desiderius en Aurelius, nadat Albus hem ervan op de hoogte had gebracht dat hij zijn zoon was. Desiderius reisde daarom af naar Bhutan om hem te vinden, en was getuige van hoe hij Newt Scamander hielp bij het ontmaskeren van Grindelwald in zijn poging om de nieuwe Opperste Hotemetoot van de Wereldbond van Toverlieden te worden. Nadat Aurelius hem had verraden, probeerde Grindelwald hem echter te doden met de Vloek des Doods, maar dit werd geblokkeerd door Desiderius en zijn broer (waardoor tevens het Bloedverbond werd verbroken). Daarna nam Desiderius Aurelius mee naar Schotland om voor hem te zorgen, ondanks zijn verslechterde gezondheid door zijn bestaan als Obscurant.

Gellert Grindelwald

"Grindelwald vond het nog veel minder leuk. Hij werd kwaad. Hij zei dat ik een stom klein ventje was en dat ik hem en mijn geniale broer niet moest dwarsbomen..."

—Desiderius over zijn laatste ontmoeting met Grindelwald

Gellert Grindelwald, zijn vijand

Desiderius had een groot hekel aan Gellert Grindelwald, Albus' zijn vriend na zijn tijd op Zweinstein. Terwijl Desiderius de zorg droeg voor Ariana, waren Albus en Grindelwald van plan om de Dreuzels te onderwerpen. Ze waren van plan om de wereld rond te reizen en wilden Ariana met hen meenemen, maar Desiderius verzette zich hiertegen en zei dat ze onverantwoordelijk waren. Als gevolg werd Grindelwald woedend en gebruikte de Cruciatusvloek op Desiderius; Albus verdedigde echter zijn broer en de drie jongens raakten in een duel. Niemand van de drie wist ooit wie de fatale spreuk had uitgesproken, maar aan het einde van het duel lag Ariana dood op de grond. Grindelwald vluchtte onmiddellijk het land uit, terwijl de twee broers de rest van hun leven met de angst leefden dat zij de spreuk hadden uitgesproken die hun jongere zus had gedood.

Desiderius koesterde nog vele jaren na hun noodlottige ontmoeting bittere gevoelens jegens Grindelwald. Het is echter niet bekend hoe hij reageerde, of zelfs ooit te weten is gekomen, van Grindelwalds dood, noch of hij ooit heeft ontdekt dat Grindelwalds laatste daad was om te proberen Heer Voldemort ervan te weerhouden het graf van Albus te schenden.

Harry Potter

Harry Potter: "We gaan niet weg. We moeten Zweinstein binnen zien te komen."

Desiderius: "Doe niet zo achterlijk, jongen."

Harry Potter: "We moeten wel."

Desiderius: "Wat jullie moeten doen, is hier heel vlug weer weggaan."

— Harry Potter en Desiderius na de aankomst van het trio in Zweinsveld

Harry Potter

Desiderius kwam voor aanvang van de Slag om Zweinstein op enigszins goede voet te staan met Harry Potter. Hij had Harry, Ron Wemel en Hermelien Griffel eerder geholpen door middel van zijn bezit van een deel van de Tweewegspiegel, toen ze gevangen werden gehouden door Bellatrix van Detta en andere Dooddoeners in Villa Malfidus. Er kan worden aangenomen dat als Desiderius deze spiegel niet had gehad en Dobby niet op hen had afgestuurd, het drietal waarschijnlijk in Villa Malfidus zou zijn gestorven.

Desiderius schoot Harry, Ron en Hermelien wederom te hulp toen ze later in Zweinsveld verschenen en de Merg en Beenbezwering activeerden, waarna Harry hem dankbaar was dat hij hun levens voor een tweede keer had gered. In eerste instantie konden ze slecht met elkaar overweg en opperde Desiderius dat hij Zweinsveld moest verlaten om zichzelf te redden. Desondanks vertelde hij Harry over zijn jeugd en onthulde Harry de wroeging die zijn broer Albus voelde over zijn daden in het verleden, wat Desiderius ertoe aanzette om zijn overleden broer eindelijk te vergeven. Later vochten ze gezamenlijk in de Slag om Zweinstein en overleefden de oorlog.

Ron Wemel en Hermelien Griffel

Ron Wemel en Hermelien Griffel

Desiderius ontmoette Ron Wemel en Hermelien Griffel voor de Slag om Zweinstein in 1998, terwijl hij hen over zijn familie vertelde en uiteindelijk hielp om Zweinstein binnen te komen. Ron en Hermelien waren beiden geschokt en hadden veel sympathie voor zijn situatie. Ze vochten later samen met Desiderius in de Slag om Zweinstein en ze overleefden allemaal de oorlog.

Dobby

Desiderius Perkamentus: "Ik dacht dat hij bij jullie zou zijn. Wat is er met hem gebeurd?"

Harry Potter: "Hij is dood. Bellatrix van Detta heeft hem vermoord."

Desiderius Perkamentus: "Het spijt me dat te horen. Ik mocht die elf graag."

— Desiderius en Harry Potter over Dobby's lot

Dobby

Gedurende zijn dienstverband op Zweinsteins Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus raakte Dobby, een Huis-elf, bevriend met Desiderius. Hij bracht veel tijd door in Desiderius' woning in Zweinsveld, waar hij door een geheime tunnel van en naar de school naartoe kon. Hoewel Desiderius een oud en knorrig persoon was die met weinig mensen een goede relatie had, verklaarde hij dat hij Dobby erg mocht en was hij aangeslagen door zijn dood.

In 1998 werden Harry Potter en zijn vrienden gevangen genomen door Bloedhonden en opgesloten in de kelder van Villa Malfidus. Harry vroeg via zijn fragment van de Tweewegspiegel om hulp, waarvan Desiderius het andere deel in zijn bezit had, en stuurde Dobby om hen te redden. Hoewel de huis-elf hierin slaagde, werd hij gedood door Bellatrix van Detta.

Orde van de Feniks

De oorspronkelijke Orde van de Feniks

Hoewel hij een redelijke goede relatie had met sommige leden van de Orde van de Feniks, beschreef Alastor Dolleman Desiderius als een "vreemde kerel". Hij vocht in 1998 mee in de Slag om Zweinstein en leek toen Remus Lupos, Nymphadora Tops, Fred Wemel en George Wemel al te kennen. Hij ontmoette veel bondgenoten van de Orde voor aanvang van de Slag, toen velen van hen naar Zweinstein kwamen via de tunnel achter het portret van Ariana Perkamentus in zijn kroeg.

Desiderius had een wisselvallige relatie met Levenius Lorrebos, die hij levenslang had verbannen uit De Zwijnskop omdat hij hem beledigd had. De twee bleven echter in contact, waarbij Levenius zelfs enkele gestolen goederen aan Desiderius verkocht.

Hij leek geen hoge dunk te hebben van Engelbert Dop, daar hij zowel als student als later in zijn leven Albus aanbad alsof hij een held was.

Etymologie

• Desiderius is afkomstig uit het Latijn en betekent "de gewenste", wat een verwijzing kan zijn naar het gegeven dat Desiderius Ariana Perkamentus haar favoriete, of meest gewenste, broer was. Het is echter ook mogelijk dat het verwijst naar het feit dat hij Harry Potter meerdere malen uit penibele situaties heeft gered, daar hij op deze momenten de gewenste hulp bood.

• Perkamentus is bedacht door vertaler Wiebe Buddingh' voor het eerste personage met deze naam en de broer van Desiderius, Albus Perkamentus. Het zou daarom een verwijzing kunnen zijn naar Albus zijn leeftijd, mogelijk met het idee dat zijn huid zo oud en fragiel was als perkament.

Trivia

Desiderius zoals hij verschijnt in LEGO Harry Potter: Years 5-7

• Desiderius verschijnt kort in de verfilming van Harry Potter en de Orde van de Feniks en werd toen gespeeld door Jim McManus, maar werd later in Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2 gespeeld door Ciarán Hinds.
  • Richard Coyle vertolkt de rol van een jongere Desiderius in Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore.
• Hoewel in de boeken Desiderius zijn Patronus een geit is, produceert hij in Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2 een onvolmaakte Patronus die honderden Dementors afweert.
• In Harry Potter en de Relieken van de Dood vertelt Desiderius aan de Dooddoeners dat hij zijn kat naar buiten liet, om hen te misleiden over wie de Merg en Beenbezwering in Zweinsveld had geactiveerd. Het is echter niet bekend of Desiderius daadwerkelijk een kat had, of dat hij tegen de Dooddoeners loog om het trio te redden.
• Het personage verscheen voor het eerst als de waard van De Zwijnskop in Harry Potter en de Orde van de Feniks, hoewel hij in het laatste boek pas werd onthuld als Desiderius. Veel fans maakten echter al de connectie via de hints die werden gegeven door auteur J.K. Rowling.
• In een interview uit 2005 werd J.K. Rowling gevraagd naar haar favoriete lid van de Orde van de Feniks, waarop ze antwoorde dat dit iemand was waarvan de lezers wisten dat hij lid was maar nog niet echt hadden ontmoet. Het is waarschijnlijk dat Rowling verwees naar Desiderius, daar de lezers hem wel hadden "ontmoet" als de eigenaar van De Zwijnskop, maar op dat moment nog niet wisten wie hij werkelijk was.

Verschijningen

• Harry Potter en de Vuurbeker (Eerste vermelding)
• Harry Potter en de Orde van de Feniks (Eerste verschijning)
• Harry Potter en de Orde van de Feniks (film)
• Harry Potter en de Halfbloed Prins
• Harry Potter en de Relieken van de Dood
• Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 1
• Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2
• Harry Potter en de Relieken van de Dood: Deel 2 (game)
• Fantastic Beasts: The Secrets of Dumbledore
• Pottermore
• Wizarding World
• LEGO Harry Potter: Years 5-7
• De Vertelsels van Baker de Bard (Vermeld)
• Harry Potter Trading Card Game (Mogelijke verschijning)
• Harry Potter: The Character Vault (Verschijnt in concept art)
• Harry Potter: Hogwarts Mystery
• Harry Potter: Wizards Unite (Vermeld)
• Harry Potter: Puzzels & Magie (Vermeld)
• Harry Potter: Magic Awakened

Bron

Deze pagina is een gedeeltelijke kopie en vertaling van de Engelstalige Harry Potter Wiki

Zweinsveld