Wikia










Lyall Lupos
Biografische informatie
Bloed status Volbloed
Fysieke beschrijving
Ras
  • Mens
Familie informatie
Familie
Magische kenmerken
Affiliatie
Beroep
  • Autoriteit op niet-menselijke verschijnselen
  • Lid afdeling voor regulatie en toezicht op duistere wezens
Trouw Lupos familie

Lyall Lupos (Engels: Lyall Lupin) was een tovenaar en de vader van Remus Lupos.

Lyall was een slimme, maar verlegen man. Hij was op dertige-jarige leeftijd een wereld befaamde autoriteit op niet-menselijke verschijnselen. Dit zijn bijvoorbeeld Klopgeesten of Boemannen.

Hij ontmoette zijn vrouw toen hij op een Boeman aan het jagen was. De wonderschone Hope Howell was een dreuzel, die de Boeman zag. Nadat hij haar redde, werden ze verliefd. Een paar maanden na hun ontmoeting trouwden ze, en een jaar later kregen ze hun eerste zoon, Remus.

GebetenEdit

Toen Remus vier jaar oud was, nam het gebruik van duistere magie toe. Voldemort was bezig met zijn eerste stappen naar macht en probeerde zoveel mogelijk duistere wezens aan zijn kant te krijgen. Hierdoor werden veel autoriteiten als Lyall gevraagd om zich bij de afdeling voor regulatie en toezicht op duistere wezens aan te sluiten. Lyall stemde toe. Hierdoor ontmoette Lyall Fenrir Vaalhaar, een weerwolf. Doordat het ministerie dit niet wist, zei Fenrir dat hij maar een dreuzel zwerver was en dat hij niets te maken had met de moord op twee dreuzel kinderen. Het comité geloofde zijn verhaal en wilde hem laten gaan. Lyall, daarentegen, zag voortekenen van het weerwolf zijn en noemde deze, maar hij werd uitgelachen. Doordat Lyall boos werd, noemde hij weerwolven zielloze en duivelse wezens, die niets verdienden dan dood. Hier was Vaalhaar niet blij mee, en hij nam zijn wraak. Toen Remus bijna vijf jaar oud was, beet hij hem. Lyall voelde zich immens schuldig, omdat hij die woorden in zijn mond had genomen. Zijn zoon was geen van die dingen, hij was niets veranderd, behalve tijdens de volle maan.

Na de beetEdit

Lyall en Hope verhuisden toen de geruchten begonnen te spelen in hun dorp. Bang dat de waarheid uit zou komen, lieten ze Remus niet met andere kinderen omgaan, waardoor hij een eenzaam kind was. Het was moeilijk om Remus in bedwang te houden als hij zijn wolf vorm aannam. Hij groeide met de jaren sterker en Lyall moest steeds sterkere spreuken gebruiken. Lyall en Hope waren bang voor de toekomst van hun zoon. In de maatschappij in die tijd zou een weerwolf niet geaccepteerd worden. Lyall begon Remus zelf les te geven, omdat hij dacht dat hij nooit een school binnen zou mogen. Maar net voor Remus' elfde verjaardag verscheen Perkamentus op hun drempel met het nieuws dat Remus daadwerkelijk naar Zweinstein zou mogen komen.

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.