Odius&Oorlof.jpg
Odius & Oorlof
Locatie informatie
Locatie

Verdonkeremaansteeg 13B, Verdonkeremaansteeg. Wegisweg, Londen, Engeland, Groot-Brittannië[1]

Eigenaar
Bewoner(s)
Affiliatie
"Hij zag dat hij in een stenen haard stond, in wat zo te zien een grote, schemerige tovenaarswinkel was — maar de producten die ze verkochten, zou je nooit op de lijstjes van Zweinstein terugvinden.. Nog erger was het feit dat de donkere, smalle straat die Harry door de stoffige etalageruit kon zien, beslist de Wegisweg niet was."
—Harry's eerste ervaring met Odius & Oorlof[src]

Odius & Oorlof (Engels: Borgin and Burkes) is een antiekwinkel op Verdonkeremaansteeg 13B,[1] in het bezit van de heren Odius en Oorlof, en waarvan bekend is dat de winkeleigenaren handelen in ongebruikelijke en oude tovenaarsartefacten. Het heeft een twijfelachtige reputatie vanwege het feit dat het wordt bezocht door mensen met sinistere bedoelingen, evenals de hebzuchtige en geldzuchtige aard van de oprichters.[2][3][4][5]

Op een bepaald moment werd Odius & Oorlof gebruikt om twijfelachtige zaken te doen en objecten met duistere magie of andere gevaarlijke magische voorwerpen te verkopen. Deze voorwerpen omvatten: de Hand van de Gehangene, een verzameling menselijke botten, een bebloed spel kaarten, een glazen oog, puntige instrumenten, een touw met een strop, een vervloekte collier en een reeks boosaardige maskers aan de muren.[2]

Beschrijving

Iets verderop in de Verdonkeremaansteeg, op nummer 13B, ligt Odius & Oorlof, de meest beruchte winkel van de steeg. Ze zijn gespecialiseerd in "objecten met ongebruikelijke en krachtige eigenschappen", en in het bijzonder voorwerpen die zowel "ongebruikelijk als antiek" zijn. Veel van de kinderen van de tovergemeenschap krijgen van hun ouders de instructie om niet naar binnen te gaan. Molly Wemel verbood de tweeling Fred en George om zelf maar één voet in de Verdonkeremaansteeg te zetten, vanwege de aanwezige gevaren.[2]

Het interieur van Odius & Oorlof

De winkel is vrij groot, stoffig en schemerig, met een grote stenen haard, en bekend om het bezoek van families zoals de Malfidussen. De eigenaren, meneer Odius en Caractacus Oorlof, zijn vlotte praters die magische voorwerpen kopen voor veel minder dan ze waard zijn en verkopen voor veel meer. Een gevaarlijk object dat in de winkel werd verkocht, was een opalen collier die ooit in de etalageruit stond. Bij deze collier stond op een etiket: "Voorzichtig: Niet Aanraken. Vervloekt — Heeft al Negentien Dreuzeleigenaars het Leven Gekost."[2]

Geschiedenis

Vroege geschiedenis

Opgericht in 1863[6] door de heren Caractacus Oorlof en Odius, biedt de winkel "vertrouwelijk taxatiediensten voor ongebruikelijke en antieke tovenaarsartefacten, zoals mogelijk geërfd door de beste tovenaarsfamilies".[1]

Recente geschiedenis

1926

Toen Merope Mergel samen met Marten Vilijn Sr. wegliep om te trouwen, waarschijnlijk eind 1925 of begin 1926, liet Marten haar en hun ongeboren zoon enige tijd later in de steek, waardoor Merope alleen en berooid achterbleef. Haar enige bezit van waarde was een zwaar gouden medaillon gegraveerd met een slangachtige "Z", dat ooit eigendom was van Zalazar Zwadderich, haar directe voorouder.[3]

Orchidea toont het Medaillon van Zwadderich aan Marten Vilijn

Volgens Orchidea Smid kocht Oorlof het medaillon voor "een schijntje" van Merope; wat betekent dat hij het medaillon ergens in 1926, vóór de geboorte van Voldemort, kocht voor een heel klein bedrag of iets dat even waardeloos was.[5] Oorlof gaf toe het medaillon voor slechts tien Galjoenen te hebben gekocht, gebruik makend van Merope's onwetendheid en wanhoop.[3] Enige tijd later verkocht Oorlof het medaillon aan Orchidea Smid. Ze betaalde er "een vermogen" voor en beweerde dat ze "zo'n topstuk" niet kon laten passeren. Oorlof maakte op kosten van Merope een mooie winst op het medaillon, maar hij had zich niet kunnen voorstellen hoe belangrijk dat specifieke erfstuk was, of hoe het jaren later zijn zaken zou beïnvloeden.[5]

1945

Ongeveer achttien jaar later nadat hij het medaillon van Zwadderich had gekocht, huurde Oorlof, zonder het te beseffen, de zoon in van de vrouw van wie hij het had gekocht. Marten Asmodom Vilijn, ook bekend als Heer Voldemort, begon direct na zijn afstuderen aan Zweinstein in 1945 bij Odius & Oorlof te werken. Vilijn, die met vlag en wimpel van Zweinstein afstudeerde, had anderen verrast met zijn carrière keuze. Veelbelovende heksen en tovenaars met een gelijkaardige status als Vilijn waren vaak een vangst voor het Ministerie van Toverkunst geweest, dus de keuze van Vilijn om een sollicitatie in te dienen bij zo'n beruchte winkel in de Verdonkeremaansteeg werd als vreemd beschouwd. Veel van Marten's voormalige leraren waren verrast en teleurgesteld over zijn carrière keuze in de winkel, omdat ze dachten dat het zonde was van zijn uitzonderlijke talenten. Wat ze niet ontdekten, was dat Marten de connecties van de winkel met de Zwarte Kunsten gebruikte om zijn onafhankelijke studies in die tak voor te zetten.[5]

1955-1961

"Maar Voldemort was niet zomaar een winkelbediende. Hij was beleefd, knap en slim en mocht al gauw bijzondere klusjes opknappen, klusjes die karakteristiek zijn voor een zaak als Odius & Oorlof, die gespecialiseerd is in voorwerpen met ongebruikelijke en krachtige eigenschappen. Voldemort moest mensen overhalen hun kostbaarheden te verkopen, en naar de verhalen te oordelen had hij daar veel talent voor."
—Marten Vilijn gedurende zijn tijd bij Odius & Oorlof[src]

Ergens tussen 1955 en 1961[7] werd Heer Voldemort op bezoek bij Orchidea Smid gestuurd om haar te charmeren met zijn beleefde houding en knappe uiterlijk. Ze vertrouwde hem genoeg om hem het Medaillon van Zwadderich te laten zien, het medaillon dat rechtmatig aan hem toebehoorde. Kort nadat hij dit medaillon had gezien, vermoordde Voldemort Orchidea, waarbij hij Smid's huiself Hompy beschuldigde van de moord het medaillon stal. Toen het medaillon eenmaal in zijn bezit was, verdween Vilijn volledig uit het tovenaarsleven en nam het, evenals een beker die eigendom was van Helga Huffelpuf, mee. Vilijn liet Caractacus Oorlof verbaasd achter, omdat hij vanaf dat moment niet op zijn werk verscheen. Vilijn, een voorheen verantwoordelijk werknemer, verliet abrupt zijn positie bij Odius & Oorlof zonder zijn superieuren naar behoren in kennis te stellen.[5]

1992-1997

Odius in zijn winkel met Lucius Malfidus

Zo nu en dan kocht meneer Odius interessante voorwerpen van anderen; Lucius Malfidus had bij verschillende gelegenheden objecten aan meneer Odius verkocht om problemen tijdens een inval van het Ministerie in zijn landhuis te voorkomen. In 1992, net voordat hij aan zijn tweede jaar op Zweinstein begon, bevond Harry zich in de winkel, nadat hij per ongeluk het Haardrooster had verlaten, een stop voorbij zijn beoogde bestemming, de Wegisweg.[2]

Dooddoeners in 1996 in Odius & Oorlof

Draco Malfidus bezocht de winkel begin augustus 1996 opnieuw om Oorlof te dwingen hem te helpen bij het repareren van een kapotte Verdwijnkast. Draco kocht ook de Hand van de Gehangene en een vervloekte opalen collier. Toen Draco wegging, was Odius zichtbaar geschokt, maar toen Hermelien Griffel minuten later binnenkwam en middels een slechte poging probeerde Draco's doen en laten te onderzoeken, stuurde Odius haar boos de winkel uit.[4] De Verdwijnkast die Draco wilde repareren bevond zich in Kasteel Zweinstein, en werd aan het einde van hetzelfde schooljaar gebruikt door Dooddoeners om het kasteel binnen te komen.[8]

Bekende medewerkers

Galerij

Verschijning

Referenties

  1. 1,0 1,1 1,2 J.K. Rowling's officiële website
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Harry Potter en de Geheime Kamer, Hoofdstuk 4 (Bij Klieder & Vlek)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Harry Potter en de Halfbloed Prins, Hoofdstuk 13 (Vilijns Verborgen Verleden)
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Harry Potter en de Halfbloed Prins, Hoofdstuk 6 (Draco's Ommetje)
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 Harry Potter en de Halfbloed Prins, Hoofdstuk 20 (Heer Voldemorts Verzoek)
  6. Harry Potter en de Halfbloed Prins (film)
  7. Harry Potter en de Gevangene van Azkaban, Hoofdstuk 18 (Maanling, Wormstaart, Sluipvoet en Gaffel) - Orchidea stierf tien jaar voordat Voldemort Perkamentus ontmoette. Lupos verklaart dat Perkamentus Schoolhoofd werd tussen 1965 en 1971, wat betekent dat Orchidea stierf tussen 1955 en 1961.
  8. Harry Potter en de Halfbloed Prins, Hoofdstuk 27 (De Door de Bliksem Getroffen Toren)

Bron

Deze pagina is een (gedeeltelijke) kopie en vertaling van de Engelse Harry Potter Wiki

Community content is available under CC-BY-SA unless otherwise noted.