Akromantula (ang. Acromantula) — ogromny ośmiooki pająk, potrafiący posługiwać się ludzką mową. Akromantule pochodzą z Borneo, gdzie zamieszkiwały gęste dżungle. Pod koniec XX wieku można było je spotkać także w Wielkiej Brytanii, gdzie w Zakazanym Lesie była ich kolonia. Przypuszcza się, że zostały wyhodowane przez człowieka, możliwe też, że pierwotnie miały być do pilnowania domostw lub skarbów, jak zwykle bywa w wypadku potworów stworzonych za pomocą magii.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Akromantula to ogromny ośmiooki pająk, pokryty na całym ciele grubymi, czarnymi włosami. Jej rozstaw nóg sięgał nawet do piętnastu stóp. Posiadała również szczękoczułki, których używa do spożywania pokarmu.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Akromantula zamieszkiwała gniazdo w gęstym lesie, tkając na ziemi kopulaste pajęczyny. Samice były większe od samców i mogły jednorazowo złożyć do stu miękkich i białych jaj, wielkości piłki plażowej z których po sześciu, ośmiu tygodniach wylęgiwały się młode. Jej jaja należały do klasy A przedmiotów niewymienialnych. Oznaczało to, że obowiązywały bardzo wysokie kary za ich sprzedaż lub import.

Kiedy Akromantula była zła lub podekscytowana, jej szczękoczułki wydawały charakterystyczny klekot. Była jadowita, wydalała truciznę, gdy czuła się zagrożona.  

Akromantula była bardzo inteligentnym zwierzęciem. Miała na tyle dobrze rozwinięty aparat mowy, że potrafiła mówić. Potrafiła ukazywać także emocje, chociaż jej mentalność były dużo brutalniejsza od człowieczej.

Naturalnym wrogiem akromantul były bazyliszki, których zwierzę bardzo się bało.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Żywiły się mięsem, preferowały duże ofiary, ale jadały również skorupiaki i larwy.

Nastawienie[edytuj | edytuj kod]

Jest bardzo niebezpieczna dla czarodziejów, jak i dla mugoli. Jej klasyfikacja przydziela ją nawet do grupy znanych morderców czarodziejów. Mimo inteligencji zbliżonej do ludzkiej, nie można jej wytresować, chociaż wyjątkiem jest Aragog, którego Hagridowi udało się wytresować i udomowić.

Magiczne właściwości[edytuj | edytuj kod]

Jad akromantuli była niezwykle cennym składnikiem niektórych eliksirów. Pół litra jadu wyceniane było aż na 100 galeonów, a najlepszej jakości był zebrany tuż po śmierci. Był to zakazany produkt na legalnym rynku. Jaja akromantuli (białe, miękkie, osobniki wykluwają się po 6-8 tygodniach) stanowiły towar niewymienny klasy A.

W serii[edytuj | edytuj kod]

1992/1993[edytuj | edytuj kod]

Harry Potter myślał, że Aragog jest potworem z Komnaty Tajemnic, dlatego razem z Ronem nierozważnie się tam udał. Radę taką dostał od Hagrida, który poradził „iść za pająkami”. Okazało się, że potwór z Komnaty jest tak straszny, że nawet akromantule się jego boją. Później mimo zapewnień Harry'ego i Rona, że są przyjaciółmi Hagrida (który był opiekunem akromantul), Aragog pozwolił swojej rodzinie zjeść chłopaków. Z opresji Harry'ego i Rona uratował niespodziewanie żyjący dziko w lesie latający Ford Anglia.

1994/1995[edytuj | edytuj kod]

Akromantula została umieszczona w labiryncie podczas trzeciego zadania Turnieju Trójmagicznego. Walczył z nią Harry i Cedrik Diggory tuż przed złapaniem przez nich pucharu.

Bitwa o Hogwart[edytuj | edytuj kod]

Akromantule walczyły po stronie śmierciożerców. Zaatakowały Hermionę, Rona i Harry'ego, lecz istnieje duże prawdopodobieństwo, że część akromantul stanęła po stronie dobra, ponieważ niektóre atakowały Śmierciożerców i Szmalcowników, a także dlatego, że ich wodzem był kiedyś Aragog, który przyjaźnił się z Hagridem walczącym po stronie dobra.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic Harry Potter użył zaklęcia Arania Exumai do walki z akromantulami. To zaklęcie nie zostało jednak nigdy wspomniane w książce, więc jest niekanoniczne.
  • W książce Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć Ron dodał dziewięć X do klasyfikacji akromantul. Jest to odniesienie do jego arachnofobii. On i Harry zamienili również „niepotwierdzone” na „potwierdzone przez Harry'ego Pottera i Rona Weasleya” plotki o utworzonej we Szkocji kolonii akromantul.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]


Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.