Jedyny znany kamień filozoficzny

Alchemia (ang. Alchemy) — dziedzina magii, w której najbardziej znanymi celami alchemików było przemienienie nieszlachetnych metali w złoto lub srebro, stworzenie panaceum (lekarstwa, które wyleczyłoby wszystkie choroby i przedłużałoby życie w nieskończoność) oraz odkrycie uniwersalnego rozpuszczalnika[1].

Dwa z trzech wyżej wymienionych celów zostały osiągnięte przez francuskiego alchemika Nicolasa Flamela ok. XIII lub XIV wieku, wraz ze stworzeniem kamienia filozoficznego, a na skutek tego również eliksiru życia. W średniowieczu uważano, że kamień posiadają także gnomy.

Alchemia mogła być także jednym z przedmiotów nauczanych w Hogwarcie, jeśli tylko wykazane zostało odpowiednie zainteresowanie tą dziedziną i było się naprawdę uzdolnionym uczniem. Przedmiot był nauczany podczas dwóch ostatnich lat nauki. Bardzo możliwe jest, że Albus Dumbledore uczęszczał na ten przedmiot.

Historia alchemii[edytuj | edytuj kod]

Dzou Yen

Praktykowana była od wczesnej starożytności, prawdopodobnie narodziła się w Egipcie[2] i dążyła do przemiany naturalnych elementów i substancji w bardziej szlachetne poprzez udoskonalanie ich.

Alchemia dotyczyła nie tylko nauk ścisłych, ale także filozofii. Jedna z interpretacji literatury alchemicznej pozostawionych przez alchemików, objaśniła, że kluczowe zagadnienia były symbolem duchowej podróży, która wyprowadzała alchemików z niewiedzy (metali nieszlachetnych) do oświecenia (złota).

W miarę upływu czasu brak powszechnych (wspólnych) słów na chemiczne pojęcia i procedury, jak również konieczność zachowania dyskrecji (prawdopodobnie w celu uniknięcia prześladowań ze strony mugoli) skłoniły alchemików do zapożyczania terminów i symboli z biblijnej i pogańskiej mitologii, astrologii, kabałów i innych ezoterycznych dziedzin[1]. Oznaczało to postęp w badaniach alchemicznych, ponieważ umożliwiło dzielenie się pomysłami między alchemikami. Jednakże spowodowało to także, że nawet najprostsza receptura chemiczna była odczytywana jak zawiłe zaklęcie magiczne, prawdopodobnie utrudniając w ten sposób dalsze rozpowszechnianie się nauki tej dziedziny.

Paracelsus

Największym prestiżem alchemików nie była ich mistyczna i filozoficzna spekulacja, lecz ich bardziej przyziemny wkład w przemysł chemiczny, takie jak wynalezienie prochu strzelniczego, badanie rudy i uszlachetnianie metali, produkcja tuszy, barwników, farb i kosmetyków, ceramika i produkcja szkła, przygotowanie ekstraktów i likierów. Przygotowanie Aqua Vitae, „wody życia”, było również popularnym „eksperymentem” wśród europejskich alchemików[1].

W serii[edytuj | edytuj kod]

Na szóstym roku, program nauczania eliksirów w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie obejmował alchemię, jako mały historyczny i naukowy zarys w książce Eliksiry dla zaawansowanych autorstwa Libacjusza Borage'a. Według Slughorna przygotowanie antidotum na złożoną truciznę zgodnie z trzecim prawem Golpalotta prowadzi do prawie alchemicznego procesu[3].

Znani alchemicy[edytuj | edytuj kod]

Nicolas Flamel przemieniający metal w złoto

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

  • W Egipcie znajdowało się największe na świecie centrum badań alchemicznych.
  • Elfias Doge, podczas swojej podróży po świecie, obserwował eksperymenty egipskich alchemików[5].

Za kulisami[edytuj | edytuj kod]

  • Pierwsze imiona Rubeusa Hagrida i Albusa Dumbledore'a zostały wybrane na podstawie alchemii, oznaczają one czerwień i biel, będące istotnymi elementami mistycznego procesu.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.