Disambig.svg Ten artykuł dotyczy zaklęcia otwierającego zamki. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa

Alohomorazaklęcie otwierające zamki. Niektóre nieznane zaklęcia uniemożliwiają odblokowanie zamków Alohomorą.

Opisy tego zaklęcia były napisane w kilku książkach, w tym także w Standardowej Księdze Zaklęć, stopień pierwszy, o którym mówiło się w rozdziale 7[1] oraz w księdze zaklęć w Bibliotece Hogwartu[2].

Podobnym zaklęciem był Emancipare.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Chociaż nie wiadomo, kto wymyślił to zaklęcie (powstało w Afryce), to pojawiło się w Wielkiej Brytanii w siedemnastym wieku, za sprawą czarodzieja-włamywacza, Eldona Elsrickle'a, który zbiegł z Wysp Brytyjskich na Czarny Ląd, usiłując uniknąć kary za dokonane włamania. Używał go do terroryzowania Londynu, okradanie domów mugoli i czarodziejów, aż do czasu, gdy Blagdon Blay stworzył zaklęcie antyotwierające.

Przed odkryciem zaklęcia otwierającego, najpopularniejszym zaklęciem używanym w tym celu było Portaberto!, które z reguły wyrywało zamek z drzwi i czasami zostawiało dymiącą dziurę w miejscu, w którym powinien znaleźć się klucz. Ale i tak było lepsze niż Sezamie, otwórz się!, poprzednie najpopularniejsze zaklęcie, które wyrywało drzwi z zawiasów i zamieniało je w drewno na opał. Działanie zaklęcia otwierającego jest o wiele bardziej subtelne.

Opisy tego zaklęcia pojawiły się w wielu książkach, w tym w pierwszym tomie Standardowej księga zaklęć, gdzie jest opisane w rozdziale siódmym[3] i Księdze Czarów, która znajduje się w bibliotece Hogwartu[4]. Ten czar jest nauczany na pierwszym roku w klasie zaklęć w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.

Znani praktykujący[edytuj | edytuj kod]

Znane użycia[edytuj | edytuj kod]

Udane[edytuj | edytuj kod]

Rzucający Data (rok) W jakich okolicznościach
Eldon Elsrickle XVII wiek Za pomocą zaklęcie dokonywał rabunków wielu domów w Londynie
Newton Skamander 6 grudnia 1926 Newton za pomocą tego czaru otworzył skarbiec w amerykańskim banku, aby wyciągnąć z niego niuchacza.
Lord Voldemort 31 października 1981 Lord Voldemort otworzył tym zaklęciem Dom Potterów, kiedy przyszedł tam zabić Harry'ego.
Hermiona Granger 1991 Hermiona użyła zaklęcie, aby otworzyć drzwi do zakazanego korytarza na trzecim piętrze.
Hermiona Granger 6 czerwca 1994 Hermiona otworzyła okno w gabinecie Filiusa Flitwicka, żeby ratować Syriusza Blacka
Śmierciożercy 18 czerwca 1996 Jeden ze Śmierciożerców otworzył drzwi zamknięte przez GD.
Hermiona Granger 2 sierpnia 1997 Otworzyła ona sypialnie Regulusa Blacka na Grimmauld Place 12
Pracownicy Szpitala Świętego Munga ciągle Zaklęciem Alohomora otwierali oni drzwi od oddziału Janusa Thickeya dla czarodziejów z uszkodzeniami świadomości. Czaru używano, aby pacjenci sami nie wychodzili poza oddział.

Nieudane[edytuj | edytuj kod]

Rzucający Data (rok) W jakich okolicznościach

Pracownicy Hogwartu

Hermiona Granger

1991/1992 Droga do Kamienia Filozoficznego wiodła przez salę skrzydlatych kluczy. Drzwi prowadzące do następnej sali były tak zapieczętowane, że nie dało się przez nie przejść używając zaklęcia Alohomora. Hermiona zanim przyjaciele odkryli jak należy otworzyć drzwi, próbowała użyć zaklęcia otwierającego. Podobnie było z niektórymi pomieszczeniami w Departamencie Tajemnic.
Harry Potter 1 września, 1996 Harry próbował rzuć zaklęcie na bramę Hogwartu, lecz bez efektu, ponieważ Albus Dumbledore zabezpieczył je solidną magią.

Inne użycia[edytuj | edytuj kod]

Alohomoraaa.jpg

Zaklęcie Alohomora otwierające zamki występuje w grach komputerowych: Harry Potter i Kamień Filozoficzny, Harry Potter i Komnata Tajemnic i Harry Potter i Więzień Azkabanu. Czar miał symbol niebieskiego zamka od drzwi. W grach najczęściej otwierało się za jego pomocą różnorakie kufry, w których znajdowały się karty kolekcjonerskie, fasolki czy inne przedmioty.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Z zachodnioafrykańskiego dialektu Sidiki używanego w geomancji znaczący: Przyjazny dla złodziei, co było wspomniane przez J.K. Rowling podczas WB i JKR vs. RDR Books.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.