Harry Potter Wiki
Harry Potter Wiki

Antonin Dołohowczarodziej czystej krwi lub półkrwi[1]; śmierciożerca. Był jednym najwierniejszych popleczników Lorda Voldemorta. Nie wyparł się swojego mistrza nawet w czasie odsiadywania wyroku w Azkabanie. Został złapany jeszcze przed wydaniem go przez Karkarowa, co nie zmienia faktu, że Karkarow był gotowy sprzedać swoich wspólników, w zamian za łagodny wyrok. Dołohow był zabójcą Gideona i Fabiana Prewettów – braci Molly Weasley.

W styczniu 1996 roku Dołohow, Rookwood, Travers, Mulciber oraz Bellatriks, Rudolf i Rabastan Lestrange'owie wraz z kilkoma innymi śmierciożercami uciekli z Azkabanu, by dołączyć do Czarnego Pana. W czasie bitwy w Departamencie Tajemnic Dołohow trafił Hermionę nieznanym zaklęciem. Hermiona przeżyła, ale przytomność odzyskała dopiero w skrzydle szpitalnym w Hogwarcie. Dołohow próbował użyć tego samego zaklęcia wobec Harry'ego Pottera, ale ten zablokował je za pomocą zaklęcia tarczy. Gdy Dołohow próbował użyć zaklęcia wobec Syriusza Blacka, Harry obezwładnił go zaklęciem Petrificus Totalus. Po bitwie Dołohow został aresztowany i wrócił do Azkabanu, jednak rok później był ponownie na wolności.

Biografia[]

Wczesne życie[]

Jego nazwisko sugeruje, że mógł pochodzić z Rosji. Z tego powodu istnieje prawdopodobieństwo, że uczęszczał on do Koldovstoretz albo Durmstrangu.

Pierwsza Wojna Czarodziejów[]

Przyłączył się do Voldemorta, zanim ten powrócił do Wielkiej Brytanii po dziesięcioletniej nieobecności, i został jednym z najwierniejszych śmierciożerców. Można wywnioskować, że skoro przyłączył się do Czarnego Pana, brał udział w torturowaniu i zabijaniu mugoli, mugolaków i zdrajców krwi. Z pomocą paru śmierciożerców zabił dwóch członków Zakonu FeniksaGideona i Fabiana Prewettów. Nie wyparł się swojego Pana, gdy ten rzekomo zginął. Został zesłany do Azkabanu na dożywocie, niewiele przed przesłuchaniem Igora Karkarowa.

Ucieczka z Azkabanu[]

Dolohov at Azkaban.jpg

Na początku 1996 roku, Dołohow, członkowie rodziny Lestrange i inni śmierciożercy uciekli z Azkabanu i dołączyli do armii Voldemorta. Była to pierwsza masowa ucieczka z Azkabanu. Prorok Codzienny przypuszczał, że w ucieczce pomagał im Syriusz Black, jednak plotka ta została obalona, po bitwie w Departamencie Tajemnic.

Druga Wojna Czarodziejów[]

Bitwa w Departamencie Tajemnic[]

Tumblr mrdww6TW8y1qag66no7 250.gif

Voldemort szukał proroctwa Sybilli Trelawney, aby dowiedzieć się, jak mógł zabić Harry'ego Pottera. W tym celu wysłał Dołohowa i innych śmierciożerców, prowadzonych przez Lucjusza Malfoya, aby przyciągnąć Harry'ego do Departamentu Tajemnic i zdobyć proroctwo. Śmierciożercy urządzili zasadzkę na Gwardię Dumbledore'a, powodując rozproszenie grupy. Razem z Jugsonem śledził Hermionę, Neville'a i Harry'ego, którzy uciekli do sali czasu. Gdy Dołohow chciał poinformować resztę śmierciożerców o lokalizacji Pottera, Hermiona uciszyła go, by temu zapobiec. W odwecie została trafiona nieznanym zaklęciem przez Dołohowa. Udało mu się również złamać różdżkę i nos Neville'a. Został jednak sparaliżowany przez Pottera. Następnie wziął udział w bitwie w Sali Śmierci z Zakonem Feniksa. Walczył z Szalonookim Moodym, którego pokonał. Zaraz potem zaatakował Harry'ego tym samym zaklęciem, którym trafił Hermionę, lecz Potter zablokował większość zaklęcia tarczą. Próbował użyć tego czaru ponownie na Syriuszu Blacku, ale został trafiony klątwą Petrificus Totalus przez Pottera. Po przybyciu ministra magii i aurorów został zesłany do Azkabanu.

Plan Czarnego Pana[]

HP7-FP-IDS4.jpg

W lecie, w 1997 roku, Dołohow był znów na wolności, po kolejnej ucieczce z Azkabanu. Był obecny podczas spotkania śmierciożerców z Lordem Voldemortem w domu rodziny Malfoy. Był pod wrażeniem, gdy Yaxley ogłosił, że Pius Thicknesse, szef Departamentu Przestrzegania Prawa, jest pod działaniem klątwy Imperius. Wraz z innymi śmiał się, gdy Czarny Pan obraził Bellatriks i Malfoyów.

Walka w Luchino Caffe[]

Antonin Dolohov and Thorfinn Rowle.jpg

Po przejęciu Ministerstwa Magii przez Voldemorta Czarny Pan nakazał atak na ślub Billa Weasleya i Fleur Delacour, ponieważ wiedział, że Harry tam jest. Harry, Ron i Hermiona uciekli do Luchino Caffe, za pomącą teleportacji. Całe trio zamówiło cappuccino i postanowiło się naradzić. Niestety nieświadoma Hermiona wypowiedziała nazwisko Voldemorta, które w tym czasie było „tabu”. Do kawiarni (miejsca pobytu trójki) zostali wysłani Antonin Dołohow i Thorfinn Rowle, którzy byli ubrani jak mugole. Gdy Wybraniec rozpoznał ich, rozkazał Hermionie i Ronowi paść na ziemię. Rozpoczął się pojedynek, w którym mugolaczka oszołomiła Thorfina i Antonina. Trio postanowiło wymazać pamięć śmierciożerców i ekspedientki, która była świadkiem pojedynku. Za karę wysłannicy Voldemorta byli torturowani przez Dracona Malfoya.

Bitwa o Hogwart[]

Do Hogwartu Dołohow i Yaxley przybyli wcześniej niż inni. Antonin walczył z uczniami, jak i z dorosłymi. Podczas bitwy do szkoły przyszła Nimfadora Lupin, która spytała się Aberfortha Dumbledore'a, gdzie jest jej mąż. Młodszy brat Albusa Dumbledore'a odpowiedział jej, że walczy z Dołohowem. Po nieznanym czasie bitwy Dołohow zabił Lupina, a Nimfadorę zabiła własna ciotka, Bellatriks Lestrange. Następnie Voldemort ogłosił „przerwę” i oczekiwał swoich popleczników oraz Pottera w Zakazanym Lesie. Harry udał się do Lasu pod peleryną niewidką, gdzie zobaczył Yaxleya i Antonina. Udał się za nimi do Czarnego Pana, gdzie Voldemort rzucił na Pottera mordercze zaklęcie. Po wznowionej fazie bitwy Antonin pojedynkował się z Filiusem Flitwickiem. W czasie pojedynku Flitwick trafił go nieznanym zaklęciem i prawdopodobnie zabił Dołohowa.

Magiczne zdolności i umiejętności[]

Dołohow na Pottermore

Dołohow był niezwykle silnym i niebezpiecznym śmierciożercą, na równi z Bellatriks Lestrange. Przypuszcza się, że w latach szkolnych skupiał się głównie na czarnej magii.

  • Pojedynki: Antonin Dołohow był wyjątkowo uzdolniony w pojedynkowaniu i był jednym z najbardziej niebezpiecznych i przerażających śmierciożerców. Brał udział w zabójstwie Gideona i Fabiana Prewettów, którzy również byli wysoce utalentowanymi czarodziejami w czasie Pierwszej Wojny. Podczas bitwy w Departamencie Tajemnic, stoczył walkę z Harrym Potterem, Hermioną Granger i Neville'em Longbottomem. Z powodu zaklęcia wyciszającego, które rzuciła na niego Hermiona, był zmuszony do używania magii niewerbalnej, która wymagała o wiele większych umiejętności czarodziejskiej niż magia werbalna. Zaatakował Hermionę, rzucając na nią nieznany, czarnomagiczny urok, po którym straciła przytomność i o mało nie umarła, a także złamał Neville'owi nos, ale został pokonany przez Harry'ego, gdy był chwilowo rozproszony. Wkrótce potem został pokonany i zraniony w walce przez Alastora Moody'ego, powszechnie uważanego za jednego z najlepszych aurorów w ostatnich czasach (był nadal szanowany nawet po tym, jak zrobił sobie przerwę od pojedynkowania się). Antoni miał też przewagę w pojedynku przeciwko Syriuszowi, zanim został pokonany przez Harry'ego, który go zaatakował od tyłu. Kiedy on i Thorfinn Rowle przygotowali zasadzkę na Harry'ego, Rona i Hermionę w 1997 roku, Dołohow walczył dłużej niż jego partner, pokonując Harry'ego i Rona. Ostatecznie przegrał z Hermioną, która zaatakowała go z zaskoczenia. W czasie bitwy o Hogwart Dołohow pojedynkował się i zabił Remusa Lupina, potężnego czarodzieja, który był ekspertem w dziedzinie obrony przed czarną magią i zdolnością posługiwania się magią bez różdżki. Dołohow ostatecznie został pokonany przez byłego mistrza pojedynków – Filiusa Flitwicka.
  • Czarna Magia: Dołohow rzucał zaklęcia, stosując specjalne ruchy różdżką, a następnie strzelał z niej fioletowy płomień w kierunku swoich ofiar. Używał tego czaru kilka razy podczas bitwy w Departamencie Tajemnic (Hermiona została jednym trafiona). Być może Remus Lupin zginął właśnie od tego zaklęcia. Dołohow był jedynym z najbardziej znanych praktykantów tego niezidentyfikowanego zaklęcia i prawdopodobnie nawet sam je wymyślił. Został aresztowany za torturowanie mugoli i innych wrogów Czarnego Pana i śmierciożerców, więc można założyć, że był specjalistą z takich zaklęć niewybaczalnych jak Cruciatus. Mógł też rzucać wiele klątw. Podczas bitwy w Departamencie Tajemnic, wraz z Jugsonem rzucał klątwy na Harry'ego, Hermionę i Neville'a.
  • Przemienianie: Dołohow był w stanie wyczarować liny z różdżki, które były zaawansowaną magią w tej dziedzinie.
  • Niewerbalna Magia: Antoni Dołohow był wysoce wykwalifikowany i uzdolniony w magii niewerbalnej, jak pokazano podczas bitwy w Departamencie Tajemnic, kiedy został uderzony zaklęciem wyciszającym, rzuconym przez Hermionę Granger. Pomimo tego, że nie mógł mówić, walczył z Hermioną, Harrym i Neville'em (ze wszystkimi naraz) i obezwładnił Hermionę jedną z klątw (chociaż jej skutki nie były tak silne). Był również w stanie rzucić Incarcerous (zaklęcie niewerbalne).

Wygląd[]

Dołohow był opisywany jako mężczyzna mający „długą, bladą, podłużną i wykrzywioną w posępnym grymasie twarz” i będący „krzepki”. Miał ciemne włosy.

Osobowość[]

Hoov.jpg

Dołohow był bardzo lojalny wobec Voldemorta, był gotów dokonać różnych złych rzeczy bez wahania i żalu. Mógł zabić szesnastoletnią Hermionę Granger bez żadnych wyrzutów sumienia, ponieważ sprawiło by mu to przyjemność. Był zadowolony z siebie, gdy został pokonany w pojedynku w Departamencie Tajemnic. Nie brakowało mu pewności siebie, jednak był też tchórzem, bo gdy Dumbledore przybył do Departamentu Tajemnic, on próbował uciec.

Etymologia[]

  • Dołohow to rosyjskie nazwisko. Nazywała się tak postać, występująca w „Wojnie i Pokoju”, napisanej przez Lwa Tołstoja. Postać ta była odważna, ale i okrutna i mściwa, choć dbała o swoją matkę i siostry.

Za kulisami[]

Występowanie[]


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Voldemort do szeregów śmierciożerców przyjmował tylko osoby czystej krwi lub półkrwi
  2. Śmierciożercy nie posiadali patronusów.