Augusta Longbottomczarownica czystej krwi[1]; matka Franka Longbottoma, teściowa Alicji Longbottoma oraz babcia Neville'a Longbottoma. Poparła Albusa Dumbledore'a i Harry'ego Pottera, którzy w 1995 roku, twierdzili że Lord Voldemort powrócił. Walczyła podczas Bitwy o Hogwart, którą przeżyła.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie i małżeństwo[edytuj | edytuj kod]

Augusta z Neville'm

Augusta najprawdopodobniej urodziła się przed 1940 rokiem, gdyż jej syn urodził się koło 1960 roku, albo i wcześniej. O dzieciństwie Augusty nic nie wiadomo, za wyjątkiem że mogła mieć przynajmniej jedno rodzeństwo[2].

Kiedy Augusta skończyła jedenaście lat otrzymała list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, w którym została poinformowana o przyjęciu do tej placówki. Ówczesnym dyrektorem placówki był Armando Dippet. Swoją różdżkę prawdopodobnie odziedziczyła czy kupiła na ulicy Pokątnej, w sklepie Ollivanderów. Prawdopodobnie kobieta w Hogwarcie przyjaźniła się z Minerwą McGonagall. Na swoim piątym roku oblała Sumy[3]. W późniejszym czasie chciała, żeby jej wnuk zaliczył na swoim piątym roku transmutacje, co sugerowało że w Hogwarcie, pani Longbottom była dobra z tego przedmiotu.

W pewnym momencie po zakończeniu nauki Augusta poślubiła pana Longbottoma, z którym możliwe że uczęszczała do Hogwartu. Miała z nim syna Franka, który ożenił się z Alicją.

W 1947 roku, dziadek Neville'a (prawdopodobnie pan Longbottom) w ramach żartu umieścił myszoskoczka z kłami w torebce Augusty. Od tego momentu pani Longbottom zawsze w torebce miała pułapkę na myszy[4].

Pierwsza Wojna Czarodziejska[edytuj | edytuj kod]

Podczas Pierwszej Wojny Czarodziejów syn Augusty, Frank z żoną byli członkami Zakonu Feniksa. Para przeżyła wojnę, ale wkrótce po śmierci Lorda Voldemorta w 1981 byli torturowani przez śmierciożerczynie Bellatriks Lestrange klątwą Cruciatus, która doprowadziła ich trwałego uszkodzenia mózgu. Małżeństwo trafiło do Św. Munga, a ich syn trafił pod opieką Augusty.

Po Pierwszej Wojnie Czarodziejów (1981-1994)[edytuj | edytuj kod]

Augusta na peronie 9¾ w 1991 roku

Augusta wychowywała od 1981 roku Neville'a. Kobieta względem wnuka była surowa i wymagająca. Początkowo się obawiała, że mógł być charłakiem, ponieważ nie wykazywał zdolności magicznych. Nawet gdy Neville wykazał swoje czarodziejskie umiejętności, nie zmieniła swojego nastawienia. Kobieta popłakała się ze szczęścia, gdy okazał odrobinę swych magicznych zdolności. Pani Longbottom często wnuka zabierała w odwiedziny do rodziców w św. Mungu, twierdząc że powinien być dumny z ich poświecenia[5].

Augusta w 1991 roku odprowadziła swojego Neville'a na peronie 9¾, gdyż rozpoczął swój pierwszy rok w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Pani Longbottom prawdopodobnie w tymże roku wysłała mu wyjca[6]

Bogin Neville'a

W 1993 roku podczas lekcji Obrony przed Czarną Magią z profesorem Remusem Lupinem, bogin Neville'a, który był profesorem Severusem Snapem, przybrał ubrania jego babci po użyciu zaklęcia Riddikulus[7].

Druga Wojna Czarodziejska (1995-1998)[edytuj | edytuj kod]

Augusta podczas wizyty u Franka i Alicji w św. Mungu

W 1995 roku, Augusta poparła dyrektora Hogwartu - Albusa Dumbledore'a i Harry'ego Pottera, którzy twierdzili, że Lord Voldemort powrócił do żywych. Jej wsparcie doprowadziło do zaprzestania płacenia za Prorok Codzienny, który osoby odpowiedzialne za niego wypisywały oszczerstwa na temat Harry'ego i Albusa[8]. Augusta w święta Bożego Narodzienia poznała Harry'ego Pottera, Rona Weasleya i Hermionę Granger podczas wizyty u Franka i Alicji w szpitalu Świętego Munga. Pani Longbottom była wściekła na swojego wnuka, gdy dowiedziała się, że nikomu nie powiedział o stanie swoich rodziców. Gdyż pomyślała, ze wstydzi się tego faktu i powiedziała o tym, jego przyjaciołom. Augusta była dumna z Neville'a, gdy usłyszała ze walczył w ramię w ramię z Harrym w Bitwie w Depertamencie Tajemnic, 18 czerwca 1996 r.

Augusta po Bitwie o Hogwart

W 1997 roku po przejęciu kontroli nad Ministerstwem Magii przez śmierciożerców, Neville był jednym z kilku przywódców buntujących się uczniów przeciwko reżimowi Alecto i Amycusa Carrowów w Hogwarcie. Auror John Dawlish został wysłany do Augusty, aby pojąć ją jako zakładnika, by złamać Neville'a. Ministerstwo uważało, iż staruszka nie da sobie rady z Dawlishem, ale obezwładniła go tak, że został przewieziony do Św. Munga.

2 maja 1998 roku Augusta została wezwana przez Neville'owi do walki przeciwko śmierciożercom. Pani Longbottom była ostatnią osobą, która przeszła przez sekretny korytarz między Gospodą pod Świńskim Łbem a Pokojem Życzeń, więc zapieczętowała przejście, aby zapobiec naruszeniu szkoły przez śmierciożerców, ponieważ Aberforth Dumbledore już jej nie ochraniał. Pani Longbottom wyraziła wielką dumę z wnuka, który podążył śladami rodziców[9]. Augusta walczyła w Bitwie o Hogwart, którą przeżyła.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Augusta na Pottermore

August była starszą kobietą, noszącą wielki kapelusz z wypchanym sępem na czubku[10]. Często ubierała się w zielone suknie i szal z lisa oraz nosiła dużą, czerwoną torbę[10].

Charakter[edytuj | edytuj kod]

Augusta była nieco wyniosła, zachowująca się z królewską godnością i dostojeństwem. Pragnęła, by Neville przypominał swego ojca. Jako babcia była surowa i wymagająca. Była zła na swojego wnuka, gdy dowiedziała się, że nie powiedział prawdę swoim przyjaciołom o stanie swoich rodziców. Pani Longbottoma mówiła mu, że powinien być dumny z poświecenia rodziców. Przepełniała ją duma, gdy wnuk wziął udział w potyczce w Departamencie Tajemnic czy gdy walczył w Bitwie o Hogwart. Augusta była uprzejma wobec Harry'ego, Rona i Hermiony, gdy spotkała ich w św. Mungu.

Pani Longbottoma nie była podatna na wpływ Proroka Codziennego, ponieważ w 1995 wierzyła słowom Hary'emgo i Albusa Dumbledore'owi, którzy byli w gazecie oczerniani. Z tego powodu zaprzestała płacenia za Prorok Codzienny w ramach protestu.

Augusta wykazała się wielką lojalnością, odwagą i logicznym myśleniem, gdy szybko i z łatwością pokonała i wysłała do św. Munga, aurora Johna Dawlisha i gdy dzielnie walczyła podczas Bitwy o Hogwart.

Umiejętności magiczne[edytuj | edytuj kod]

Naprawdę widziałam panią Longbottom jako potężną czarownicę.
Joanne Kathleen Rowling[źródło]
  • Pojedynkowanie: Pomimo lat, Augusta była niewiarygodnie wykwalikowana w pojedynkach. Nie została doceniona przez śmierciożerców, ponieważ z łatwością obezwładniła utalentowanego aurora Johna Dawlisha, tak że został przywieziony do św. Munga. Pani Longbottom dzielnie walczyła w Bitwie o Hogwart, którą przeżyła. Prawdopodobnie pokonała wtedy wielu śmierciożerców.
  • Transmutacja: Prawdopodobnie była biegła z tego przedmiotu, ponieważ chciała, żeby Neville osiągnął jak najlepsze wyniki z tego przedmiotu na SUMACH.

Relacje[edytuj | edytuj kod]

Neville Longbottom[edytuj | edytuj kod]

Augusta Longbottom: "Widziałeś mojego wnuka?"
Harry Potter: "On walczy"
Augusta Longbottom: "Naturalnie. Przepraszam, muszę iść i go wspierać"
— Augusta podczas bitwy o Hogwart[źródło]

Neville

Augusta opiekowała się Nevillem od najmłodszych lat. Pani Longbottom była dla chłopca surowa i wymagająca. Kobieta we wczesnych latach swojego wnuka obawiała się, że był charłakiem i nie dostanie listu z Hogwartu. Ku jej uldze i radości wykazał odrobinie swych zdolności magicznych, odbijając się od ziemi jak piłka. Była dumna, gdy jednak dostał list z Hogwartu. Pani Longbottom pragnęła by Neville wyrósł na takiego człowieka, jakim był jego ojciec, czyli odważnego i dzielnego oraz pokładała w chłopcu wszelkie nadzieje. Augusta kochała Neville'a i troszczyła się o niego, chociażby gdy wysyłała mu do Hogwartu rzeczy, które zapominał.

Augusta raz skarciła Neville'a, któremu później wysłała wyjca. Była dumna, gdy usłyszała że walczył w Bitwie w Departamencie Tajemnic oraz podczas Bitwy o Hogwart. Wtedy od razu ruszyła mu na pomoc. Została przedstawiona jako osoba komentująca bitwę w Proroku Codziennym, w którym chwaliła swojego wnuka. Pani Longbottoma była dumna z swojego wnuka.

Po drugiej bitwie o Hogwart, Neville ożenił się z Hanną Abbott, z którą nie wiadomo czy miał dzieci. Wnuczek Augusty zastąpił również profesor Sprout jako nauczyciel zielarstwa w Hogwarcie.

Frank i Alicja Longbottomie[edytuj | edytuj kod]

Syn Augusty — Frank

Nie wiadomo jak wyglądały relacje Augusty z Frankiem i Alicją, nim trafili do Św. Munga, ale musiałby być bardzo dobro, skoro pani Longbottom została wybrana do opieki nad ich synem. Wydawało by się, że Augusta kochała swojego syna i synową, bowiem często zabierała Neville'a w odwiedziny do nich. Jednak zdawała się być zmęczona kolekcjonowaniem przez jej wnuka opakowań po cukierkach, które dawała mu jego matka. Jednak kobieta prawdopodobnie o nich dbała. Augusta szanowała syna i synową pragnęła, żeby jej wnuk jak najbardziej ich przypominał.

Harry Potter[edytuj | edytuj kod]

Augusta prawdopodobnie darzyła Harry'ego wielkim szacunkiem, wiedząc o jego dokonaniach oraz okazując mu poparcie i Albusowi Dumbledore'owi, gdy ci twierdzili, że Lord Voldemort w 1995 powrócił. Jej wsparcie doprowadziło do zaprzestania płacenia za Prorok Codzienny, który osoby odpowiedzialne za niego wypisywały oszczerstwa na temat Harry'ego. Pani Longbottom znała chłopca z opowieści Neville'a. Kobieta spotkała Gryfona w Boże Narodzenie w 1995 roku, gdy wraz z wnukiem odwiedziła syna i synową. Wtedy wobec Harry'ego zachowywała się bardzo uprzejmie. Ponadto pokazała swoją lojalność wobec niego, walcząc dzielnie podczas Bitwy o Hogwart. Prawdopodobnie mogła też chcieć, by jej wnuk stał się kiedyś taki odważny i dzielny jak Potter.

Gryzelda Marchbanks[edytuj | edytuj kod]

Augusta i pani Marchbanks zostały opisane przez Neville'a jako bliskie przyjaciółki. Gryzelda wielokrotnie przychodziła na kolację do pani Longbottom.

Albus Dumbledore[edytuj | edytuj kod]

Albus Dumbledore

Augusta darzyła wielkim szacunkiem Albusa, biorąc pod uwagę że pozwoliła synowej i synowi wstąpić do Zakonu Feniksa, którego Dumbledore był przywódcą. Gdy Frank i Alicja straszyli zdrowe zmysły z powodu przynależności do Zakonu Feniksa, szacunek i lojalność względem Albusa wciąż pozostawała taka sama. Nigdy mężczyznę nie obwiniała, że nie zdołał ich uchronić. Augusta była oburzona tym, jak Ministerstwo Magii rażąco i nieuczciwie oczerniało Dumbledore'a, przez co szybko zrezygnowania z płacenia za Prorok Codzienny. Pani Longbottom była prawdopodobnie zdruzgotawana jego śmiercią. Prawdopodobnie uczetniczyła w jego pogrzebie.

Minerwa McGonagall[edytuj | edytuj kod]

Augusta i Minerwa prawdopodobnie za czasów szkolnych były przyjaciółkami.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Augusta to łacińska nazwa i żeńska forma imienia August, które oznacza „wielki” lub „czcigodny”. Pochodzi także od łacińskiego czasownika augere, czyli „zwiększyć”. Imię Augustus było nadane pierwszemu cesarzowi Rzymu, a następnie było czasem używane jako tytuł dla cesarzowych Imperium Rzymskiego i Bizancjum.

Za kulisami[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.