
Zygfryd Gryffindor - syn Godryka Gryffindora i jego jedyny znany potomek. Duch-rezydent Gryffindoru przed Prawie Bezgłowym Nickiem.
Historia[]
Narodziny[]
Zygfryd urodził się pod koniec X lub na początku XI wieku jako jedyny syn Godryka Gryffindora i nieznanej kobiety. Jako dziecko jednego z założycieli dorastał w Hogwarcie. Zaprzyjaźnił się w tym czasie z Heleną Ravenclaw, córką Roweny.
Lata nauki w Hogwarcie[]
W wieku 11 lat Zygfryd rozpoczął naukę w Hogwarcie i oczywiście trafił do domu swojego ojca, Gryffindoru. Był na tym samym roku co Helena. Był zdolnym uczniem, chociaż nie osiągał takich wyników w nauce jak uczniowie Ravenclawu. W czasie szóstego roku nauki Zygfryd i Helena zakochali się w sobie, co spotkało się z zazdrością Barona, który też był zakochany w córce Roweny.
Późniejsze życie[]
Po ukończeniu nauki Zygfryd pozostał w Hogwarcie jako nauczyciel Obrony przed Czarną Magią. Zauważył że u Heleny rośnie zazdrość o swoją matkę i pragnienie bycie mądrzejszą od niej. Próbował przemówić jej do rozsądku, kiedy powiedziała mu, że planuje ukraść diadem Roweny, ale go nie słuchała. Zerwał z nią, ponieważ nie była już Heleną Ravenclaw, którą pokochał. Nie ostrzegł jednak Roweny o planach jej córki, gdyż wciąż wierzył, że gdzieś w środku jej jest dawna Helena i obawiał się, co Rowena by jej zrobiła. Później tego pożałował, kiedy Rowena mimo wszystko chciała zobaczyć Helenę przed śmiercią. Był załamany na wieść o tym, że Baron, który miał ściągnąć Helenę, w której wciąż był zakochany, zamordował ją w szale, bo nie zgodziła się z nim pójść i odrzuciła jego zaloty, gdyż nadal kochała Zygfryda. Wściekły Zygfryd chciał zemścić się na Baronie, ale dowiedział się że ten sam siebie ukarał, popełniając samobójstwo i stając się Krwawym Baronem, podzwaniającym ciężkimi łańcuchami na znak pokuty.
Śmierć[]
W 1060 roku Zygfryd przeszedł na emeryturę i zamieszkał w miejscowości, z której pochodził jego ojciec, która w tamtym czasie już nazywała się Doliną Godryka. Oficjalnym powodem było to, że chciał na starość zamieszkać w spokojnym miejscu, z dala od szkolnego zgiełku i poznać rodzinną miejscowość swojego ojca. W rzeczywistości jednak nie chciał dłużej mieszkać w zamku, z powodu obecności Szarej Damy i Krwawego Barona. Dwa lata później, wioska została zaatakowana przez rozwścieczonego żmijozęba peruwiańskiego. Zygfryd z różdżką w ręce stanął do walki ze smokiem, żeby obronić mugolskich mieszkańców. W trakcie walki zmienił się w lwa (wtedy jeszcze nie obowiązywał Międzynarodowy Kodeks Tajności), żeby ułatwić sobie walkę. Jednak kiedy zrozumiał, że nie zdoła w tej formie pokonać smoka, zmienił się z powrotem w człowieka i udało mu się zabić żmijozęba za pomocą starożytnego zaklęcia, którego nauczył się od swojego ojca, Godryka. Niestety chwilę po tym sam zmarł z powodu obrażeń i jadu smoka.
Po śmierci[]
Zygfryd po śmierci nie poszedł dalej, lecz wrócił jako duch. Stał się duchem-rezydentem wieży Gryffindoru, nazwanym Dzielnym Zygfrydem, na pamiątkę jego bohaterskiej śmierci. Wkrótce po tym porozmawiał z Szarą Damą. Pogodził się z Heleną, ale ich relacja była jedynie cieniem uczucia, które kiedyś łączyło ich za życia. Będąc duchem-rezydentem wieży Gryffindoru służył radą pokoleniom Gryfonów.
Zastąpienie przez Prawie Bezgłowego Nicka[]
31 października 1492 w Hogwarcie pojawił się duch Sir Nicholasa de Mimsy−Porpingtona. Wkrótce po tym Zygfryd znudzony po ponad czterystu latach bycia duchem-rezydentem wieży Gryffindoru, oddał to stanowisko Nicholasowi. Pozostał jednak w Hogwarcie i był często widziany w pobliżu wieży Gryffindoru lub w samej wieży.
1992[]
Zygfryd wziął udział w przyjęciu w 500-tną rocznicę śmierci Sir Nicholasa. Pocieszał Nicka po tym, jak Sir Patryk ściągnął na siebie całą uwagę gości swoimi popisami.
1997/1998[]
Zygfryd wziął udział w pogrzebie Albusa Dumbledore'a. Był świadomy tego, że miecz niegdyś należący do jego ojca, został podmieniony na fałszywy. Dlatego nie protestował, kiedy fałszywy miecz został przeniesiony do krypty Lestrange'ów, czego obawiali się śmierciożercy, jako że Zygfryd był synem Godryka i teoretycznie miał prawo do jego miecza po jego śmierci (jednak Zygfryd zrzekł się tego prawa, oddając miecz szkole, pod opiekę każdego kolejnego po założycielach dyrektora, gdyż w chwili śmierci ojca nie mieszkał już w Hogwarcie). Po tym jak Ginny, Neville i Luna dostali szlaban u Hagrida, za próbę wykradnięcia Miecza Gryffindora, pocieszył ich, że to nie jest prawdziwy miecz jego ojca i że Harry na pewno odnajdzie oryginał, bo Dumbledore na pewno był świadomy, że ministerstwo nie odda mu miecza, uznając że Dumbledore nie mógł mu zapisać czegoś, co należy do Hogwartu, i zadbał o to, żeby Harry dostał miecz inaczej. Zygfryd pomógł Harry'emu odszukać Szarą Damę i razem z nim usłyszał od niej historię co zrobiła z diademem swojej matki, o tym jak zdradziła młodemu Tomowi Riddle'owi gdzie ukryła diadem. Zygfryd był w szoku, że Helena dała się zmanipulować Voldemortowi, gdyż Helena nie wydawała mu się osobą, która dałaby się złapać tylko na czyjś urok osobisty. Mimo tego kiedy opowiedziała Harry'emu co stało się z diademem, dostrzegł w niej dawną Helenę, którą kiedyś kochał. Po Bitwie o Hogwart wraz z innymi duchami brał udział w opłakiwaniu poległych w Wielkiej Sali, a później prawdopodobnie brał udział w świętowaniu zwycięstwa Harry'ego i ostatecznego upadku Voldemorta, co zakończyło Drugą Wojnę Czarodziejów.
Wygląd[]
Za życia Zygfryd miał kasztanowe włosy, przypominające lwią grzywę i brodę tego samego koloru, zielone oczy i brzoskwiniową cerę. Był wysoki i muskularny. Bardzo przypominał swojego ojca, Godryka Gryffindora. Jako duch był perłowo-biały, lekko przezroczysty. Był ubrany w szatę, którą miał na sobie w chwili śmierci. Była ona koloru czerwonego. Była postrzępiona w miejscach, w które drasnął go smok, który spowodował jego śmierć. Jako lew miał grzywę przypominającą jego włosy. W formie ducha jego animagiczna forma była oczywiście perłowo-biała, lekko przezroczysta.
Charakter[]
Jak przystało na syna Godryka Gryffindora, Zygfryd wykazywał się odwagą i męstwem. Był przeciwny wykluczaniu mugolaków, wiec w konflikcie pomiędzy swoim ojcem, Roweną i Helgą a Salazarem, stanął po ich stronie. Był nauczony tolerancji wobec mugoli. Po opuszczeniu Hogwartu zamieszkał wśród nich w Dolinie Godryka i ostatecznie poświęcił życie, aby uratować ich przed żmijozębem peruwiańskim, który zaatakował wioskę. Potrafił być także mściwy, co pokazał gdy zapragnął zemsty na Baronie za śmierć Heleny. Okazało się jednak, że ten już sam siebie ukarał, popełniajac samobójstwo.
Własności[]
- Różdżka – Zygfryd posiadał różdżkę o nieznanej długości, drewnie i rdzeniu. Została najprawdopodobniej kupiona w sklepie Ollivanderów. Nie wiadomo co się z nią stało po jego śmierci.
- Miecz Gryffindora – jako jedyny syn Godryka, Zygfryd był prawowitym spadkobiercą jego miecza po jego śmierci. Zrzekł się jednak prawa własności do niego i miecz pozostał w gabinecie dyrektora Hogwartu.
Umiejętności magiczne[]
- Transmutacja – Zygfryd musiał być bardzo dobry z transmutacji, ponieważ opanował trudną sztukę animagii.
- Animagia – Zygfryd potrafił zmieniać się w lwa, co pozostało mu także po śmierci
- Zaklęcia - Zygfryd był biegły w zaklęciach, co wykorzystał w walce ze smokiem, który zaatakował Dolinę Godryka
- Starożytna magia – Zygfryd znał i posługiwał się starożytną magią. Użył starożytnego zaklęcia, aby pokonać smoka i udało mu się nim go zabić, zanim sam zmarł od obrażeń.
- Pojedynkowanie – Zygfryd był zdolnym pojedynkowiczem, dzięki lekcjom od swojego ojca.
Etymologia[]
Imię Zygfryd jest męskim imieniem pochodzenia od słów sigu i fridu, oznaczających zwycięstwo i opieka, co może być nawiązaniem do zwycięstwa Zygfryda nad smokiem i do opieki, którą otoczył mugoli w Dolinie Godryka, i ostatecznie poniesionej śmierci w obronie ich.
Relacje[]
Godryk Gryffindor[]
Zygfryd miał bardzo dobre relacje ze swoim ojcem. Godryk nauczył syna wszystkiego, co umiał, w tym starożytnego zaklęcia, którym Zygfryd ostatecznie zabił żmijozęba peruwiańskiego. Po opuszczeniu Hogwartu przez Zygfryda, odwiedzali się wzajemnie do śmierci Godryka, która zapewne przygnębiła jego syna.
Salazar Slytherin[]
Zygfryd początkowo miał dobre relacje z Salazarem, dopóki ten nie wpadł w konflikt z jego ojcem, Roweną i Helgą, w którym Zygfryd stanął po ich stronie. Po tym jak Salazar opuścił Hogwart, nigdy więcej go nie zobaczył.
Helga Hufflepuff[]
Nie wiadomo wiele o relacji Zygfryda z Helgą, ale można przypuszczać, że były dobre.
Rowena Ravenclaw[]
Zygfryd miał dobre relacje z Roweną. Ta była zadowolona ze związku Zygfryda z jej córką. Po rozstaniu z Heleną i jej ucieczce z diademem, Zygfryd oddalił się od Roweny, wstydząc się tego, że nie ostrzegł jej, że Helena planuje ukraść jej diadem z obawy co zrobiłaby jej za to. Nigdy jej się do tego nie przyznał ani nie zdradził jej dlaczego dokładnie rozstał się z jej córką. Prawdopodobnie właśnie dlatego to Barona, a nie jego, wysłała, żeby odnalazł Helenę i ściągnął do Hogwartu, gdy chciała się z nią zobaczyć przed śmiercią.
Helena Ravenclaw[]
Zygfryd i Helena dorastali razem w Hogwarcie i byli na jednym roku, tylko w różnych domach. Zaprzyjaźnili się, a z czasem zakochali się w sobie i zostali parą. Początkowo wszystko układało się między nimi dobrze i ich rodzice nawet spodziewali się ich ślubu w przyszłości. Jednak zaczęło się między nimi psuć, gdy Helena zmieniła się zżerana ambicją i zazdrością o matkę. Zygfryd próbował przemówić Helenie do rozsądku, kiedy powiedziała mu, że planuje ukraść diadem swojej matki, ale nie posłuchała go. Zygfryd zerwał z nią, gdyż nie była już Heleną, którą pokochał. Nadal jednak wierzył, że dawna Helena nadal gdzieś w niej była, ponieważ nie ostrzegł jej matki o jej planach. Później tego pożałował, kiedy Rowena mimo wszystko chciała zobaczyć córkę przed śmiercią. Był załamany na wieść o jej śmierci z rąk Barona. Ponownie porozmawiał z Heleną dopiero wtedy, gdy oboje byli już duchami - on Dzielnym Zygfrydem, a ona Szarą Damą. Pogodzili się ze sobą, ale ich relacja była zaledwie cieniem uczucia, które kiedyś łączyło ich za życia. Kiedy Helena powiedziała Harry'emu co stało się z diademem, dostrzegł w niej dawną Helenę, którą kiedyś kochał.
Krwawy Baron[]
Relacje Zygfryda i Barona nie były dobre, gdyż Baron sam był zakochany w Helenie. Kiedy syn Godryka dowiedział się, że Baron zamordował Helenę, był wściekły na niego i zapałał chęcią zemsty, jednak okazało się, że Baron sam siebie ukarał, popełniając samobójstwo i stając się Krwawym Baronem. Kiedy Zygfryd sam został duchem, w końcu wybaczyli sobie dawne urazy, ale ich relacje pozostały chłodne.
Prawie Bezgłowy Nick[]
Zygfryd miał przyjazne stosunki z Nickiem. Przekazał mu stanowisko ducha-rezydenta wieży Gryffindoru, którym był już znudzony po ponad czterystu latach. Pocieszał Nicholasa, kiedy Sir Patryk ściągnał na siebie całą uwagę na przyjęciu z okazji rocznicy śmierci Nicka.
Gruby Mnich[]
Nie wiadomo nic o stosunkach Zygfryda z duchem-rezydentem Hufflepuffu, ale znając charakter Grubego Mnicha, zapewne były przyjazne.
Harry Potter[]
Zygfryd miał dobre relacje z Harrym. Pomógł mu znaleźć Szarą Damę, kiedy szukał Diademu Ravenclaw.
Inni Gryfoni[]
Zygfryd miał dobre stosunki z Gryfonami. Służył im radą kiedy był duchem-rezydentem wieży Gryffindoru, a czasami także i po zrezygnowaniu z tego stanowiska.
Ciekawostki[]
- Zygfryd jest najmniej znanym z potomków założycieli Hogwartu.
- Obok Szarej Damy, był jedynym duchem-rezydentem, który był dzieckiem założyciela danego domu.
- W przeciwieństwie do Heleny jednak zrezygnował ze stanowisko po kilku wiekach i przekazał je innemu duchowi. Uczyniło go to jedynym znanym poprzednikiem obecnego ducha-rezydenta, chociaż nie wiadomo czy Szara Dama, Krwawy Baron i Gruby Mnich w ogóle mieli poprzedników.
- Zygfryd nauczył się animagii od swojego ojca, Godryka Gryffindora.
- Jego animagiczną formą jest lew, zwierzę będące symbolem Gryffindoru.
- Zachował umiejętność zmiany w lwa jako duch, ale nie wiadomo czy to naturalna cecha animagów, czy było tak dlatego że zmienił się w lwa w czasie walki ze smokiem i przemienił się z powrotem w człowieka chwilę przed tym, jak zabił żmijozęba, a potem sam umarł.
- Był wielokrotnie pytany przez Gryfonów, czy Wielka Kałamarnica żyjąca w jeziorze Hogwartu to jego ojciec, ale nigdy tego nie potwierdził ani nie zaprzeczył.
- Nie poszedł dalej po swojej śmierci prawdopodobnie dlatego, że nie pozwolił mu na to cień dawnego uczucia do Heleny Ravenclaw, która także pozostała jako duch.
- Jako syn Godryka i jego jedyny spadkobierca, był prawowitym właścicielem Tiary Przydziału i Miecza Gryffindora, jednak zrzekł się prawa do nich i pozostawił je w Hogwarcie pod opieką kolejnych dyrektorów po śmierci założycieli. Było tak dlatego, że Tiara została specjalnie zaczarowana przez Godryka, Salazara, Rowenę i Helgę, żeby przydzielała uczniów do domów po ich śmierci, a Miecz był dla Zygfryda częścią Hogwartu i uważał że powinien tam zostać, a on w chwili śmierci ojca już dawno mieszkał poza Hogwartem, w Dolinie Godryka.
- Jest możliwe że urodził się w Dolinie Godryka, ale nie jest to pewne.