FANDOM


Eliksir powodujący kurczenie się ludzi i zwierząt (ang. Shrinking Solution) — jeden z eliksirów, których warzenia uczyli się uczniowie Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie – w pierwszym semestrze trzeciego roku[1]. Dobrze uwarzony eliksir ma barwę zieloną; źle natomiast może być trujący.

Eliksir można bardzo sprytnie wykorzystywać w praktyce np. przewieźć w kieszeni stado świń, które zostaną zmniejszone na czas działania eliksiru[2].

HistoriaEdytuj

Pewnego razu podczas magicznej historii, czarodziej Samuel Plunkett był prześladowany przez mugoli, z którymi mieszkał w jednej wiosce. Aby dać im nauczkę, Samuel polał miejscowość eliksirem powodującym kurczenie się ludzi i zwierząt i spowodował, że mieszkańcy znacznie się zmniejszyli. Wtedy zaczął terroryzować ich, przechadzając się po wsi w swoich wielkich, ćwiekowanych butach.

Około roku 1500, doświadczony eliksirotwórca, Zygmunt Budge stworzył swoją własną wersję eliksiru, którą określił słowami „najlepszy, jaki znajdziesz”. Według Budge'a, moc tej odmiany pochodzi z mieszania eliksiru przed dodaniem suszonych fig. Eliksir okazał się tak silny, że kiedy Budge przypadkowo rozlał trochę na trawie przed domem, całe stado owiec skurczyło się tak mocno, że przypominało wełniste myszy. Budge korzystał z tych małych baranków jako ciepłe nauszniki podczas mroźnych zim w jego domu w Hermetray.

Severus Snape w 1993 roku zadał swoim uczniom drugiego roku Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie „wyjątkowo przykry” esej o eliksirze powodującym kurczenie na wakacje. Pierwszy raz uczniowie warzyli go natomiast niedługo po rozpoczęciu nowego roku szkolnego, w trzeciej klasie. Draco Malfoy nie mógł, ze względu na swoją rzekomą złamaną rękę, brać czynnego udziału w lekcji, dlatego Snape z mściwą satysfakcją nakazał pomagać mu Harry'emu i Ronowi. Zdenerwowany Weasley pociął byle jak korzonki Malfoya, a kiedy zobaczył to nauczyciel, kazał mu oddać swoje korzonki Malfoyowi – Ron pracował nad ich idealną równością przez dłuższy czas. Następnie, Snape począł znęcać się nad Neville'em Longbottomem. Zagroził chłopakowi, że za to, że go nie słucha i źle warzy eliksir (którego barwa była pomarańczowa, a nie tak jak przewiduje instrukcja, zielona), pod koniec lekcji zaaplikuje kilka kropel wywaru Neville'a jego ukochanej ropusze, Teodorze. Faktycznie, zrobił to, wołając wcześniej całą klasę, żeby popatrzyła jak nie warzyć eliksirów. O dziwo, jednak eliksir podziałał poprawnie i Teodora zamieniła się w kijankę. Zdenerwowany Snape odjął pięć punktów Gryfonom za to, że Hermiona nieproszona pomagała Neville'owi[1].

Opis przygotowaniaEdytuj

Składniki w książceEdytuj

Przepis w „Księdze Eliksirów” Zygmunta Budge'aEdytuj

Przepis pochodzi z gry „Wonderbook: Księga Eliksirów”. Został on spisany przez Zygmunta Budge'a w jego dziele Księga Eliksirów.

  1. Wycisnąć sok z dwóch suszonych fig i dodać do kociołka swój krwisty rubin.
  2. Mieszać powoli.
  3. Delikatnie podgrzać.
  4. Posiekać bardzo drobno cztery korzonki stokrotki i dodać do kociołka.
  5. Dodać pięć włochatych dżdżownic.
  6. Dodać dobrze wstrząśnięty piołun.
  7. Mieszać energicznie.
  8. Wycisnąć sok z czterech pijawek i dodać.
  9. Mieszać powoli i ostrożnie.
  10. Wstrząsnąć śledzioną szczura i dodać ją do kociołka.
  11. Dodać kapkę szaleju.
  12. Mieszać powoli.
  13. Podgrzej do wysokiej temperatury.
  14. Kręć różdżką w określonym kształcie.

Przepis w książce Księcia PółkrwiEdytuj

Przepis pochodzi z gry Harry Potter i Książę Półkrwi, a więc jest niekanoniczny.

  1. Dodać pokrojone pięć gąsienic.
  2. Pogrzać, eliksir zmieni się na czerwono.
  3. Wstrząsać obranymi suszonymi figami, a kiedy będą gotowe dodać – ma to o tyle znaczenie, że wcześniej dodane wyemitują zielone, szkodliwe gazy. Pod dodaniu eliksir staje się żółty.
  4. Pozostawić na wolnym ogniu aż eliksir stanie się fioletowy.
  5. Dodać cztery śledziony szczura do kociołka.
  6. Dodać zmielone korzenie stokrotek, aż eliksir zmieni kolor na zielony.
  7. Dodać pięć kropel soku z pijawek.
  8. Dodać więcej suszonych fig, tym razem eliksir zabarwi się na różowo.
  9. Dodać jedną dżdżownicę.
  10. Trzymać eliksir na wolnym ogniu, aż stanie się zielony.

WystępowanieEdytuj

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.