FANDOM


Hol w dworze Malfoya — duże pomieszczenie, zlokalizowane na parterze dworze Malfoya. Hol był pierwszym pokojem, do którego trafiało się po wejściu frontowymi drzwiami.

W serii Edytuj

W lipcu 1997 roku, przez hol przeszło wielu śmierciożerców, przybyłych do dworu na spotkanie, zorganizowane przez Voldemorta w salonie. Ostatnimi przybyłymi śmierciożercami byli Severus Snape i Corban Yaxley, którzy zjawili się w tym samym czasie. Gdy szli holem, byli obserwowani przez postacie na portretach[1].

W marcu 1998 roku, do dworu przybili szmalcownicy, po tym jak udało im się złapać Harry'ego Pottera. Zanim jednak weszli do środka Narcyza Malfoy zatrzymała ich przed progiem, by zapytać ich o cel wizyty. Kiedy usłyszała kogo przyprowadzili, pozwoliła im wejść, chciała by jej syn, Draco zidentyfikował, czy to faktycznie Harry Potter. Szmalcownicy przeszli wtedy przez hol do salonu[2].

Opis Edytuj

Hol był dużym, mrocznym pomieszczeniem, którego ściany obwieszone były licznymi portretami, przedstawiającymi blade postacie, a na kamiennej posadzce leżał wspaniały dywan.

Do holu można było przejść przez frontowe drzwi dworu, więc osoby wchodzące do posiadłości przechodziły przez pomieszczenie. Z holu dało się przejść bezpośrednio do salonu przez duże, drewniane drzwi, z mosiężną klamką[1].

Za kulisami Edytuj

  • W filmie Harry Potter i Insygnia Śmierci: część pierwsza hol przedstawiony jest inaczej. Znajdują się w nim duże kamienne schody prowadzące do góry, gdzie według ekranizacji znajdował się salon. Były tam także schody prowadzące do piwnicy, podczas gdy w książce piwnica była połączona z salonem osobnym korytarzem.
  • W ekranizacji pojawiła się także nowa rola dla holu. Harry i Ron Weasley, po ucieczce z piwnicy przechodząc przez hol minęli na schodach, prowadzących do salonu martwego lub nieprzytomnego szmalcownika, który spadł na nie po zaatakowaniu przez Bellatriks Lestrange. Gdy przechodzili obok z kieszeni mężczyzny wyleciał Złoty Znicz należący do Harry'ego.

Występowanie Edytuj

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.