FANDOM


Ta strona wygrała 62. Artykuł Miesiąca. Została dopracowana przez użytkownika Isthealice
Konkurs ma na celu ulepszenie artykułów pod względem tekstu i szaty graficznej. Pierwszy wystartował w czerwcu 2013 roku. Więcej o projekcie mozna przeczytać na stronie projektu i regulaminie konkursu.
– Naprawdę? – zdziwił się chłopiec nieco kpiącym tonem. – Dlaczego jest z tobą? Gdzie są twoi rodzice?
– Nie żyją – odrzekł krótko Harry. Nie miał ochoty zwierzać się temu chłopcu.
– Och, bardzo mi przykro – powiedział chłopiec, choć ton jego głosu wcale na to nie wskazywał. – Ale byli jednymi z nas, prawda?
– Matka była czarownicą, a ojciec czarodziejem, jeśli ci o to chodzi.
– Bo ja uważam, że obcych nie powinni w ogóle wpuszczać do Hogwartu, a ty? Oni są zupełnie inni i nigdy nie staną się tacy jak my. Niektórzy z nich nie wiedzą nic o Hogwarcie, dopóki nie dostaną listu, masz pojęcie? Uważam, że te sprawy powinny być zarezerwowane tylko dla starych czarodziejskich rodów. A ty jaki masz przydomek rodowy?
— Rozmowa Harry'ego Pottera i Draco Malfoya podczas pierwszego spotkania[źródło]
Śmierciozercy 11

Śmierciożercy z Voldemortem na czele, wyznawcy ideologi czystej krwi

Ideologia czystej krwi (ang. Pure-blood supermacy) — wiara, która zakładała, że czarodzieje i czarownice, których rodziny nie poślubiły żadnych mugolaków lub mugoli, byli z natury lepsi od czarodziejów i czarownic, którzy weszli w takie małżeństwa. Zwolennicy tej wiary zazwyczaj postrzegali mugolskich czarodziejów jako nieczystych, niegodnych posiadania magicznych umiejętności. Często też ich dyskryminowali.

Poglądy uczone od pokoleń Edytuj

Od pokoleń osoby urodzone w rodzinie z czystą krwią, miały wpajane poglądy, z kim mają rozmawiać, a także z jakimi czarodziejami/czarownicami się w przyszłości związać. Zwolennicy czystej krwi uważali się bowiem za elitę czarodziejskiego świata, podobnie jak członkowie rodzin królewskich. Widząc mugoli czy mugolaków, dochodzili do wniosku, że mugolski świat jest gorszy od ich własnego. Jeśli jednak dany czarodziej czystej krwi lub półkrwi miał od nich inne poglądy, był wówczas uważany za osobę, która ich zdradziła – otrzymywał miano „zdrajcy krwi”. Miało to ogromne znaczenie dla rodzin, które potrafiły wydziedziczyć danego członka rodziny za zhańbienie jej mienia. Przykładem rodziny, która idealnie obrazowała ten model, byli Malfoyowie[1].

Czarodziejska moc Edytuj

Czarodzieje preferujący ideologię czystości, uważali mugoli i mugolaków za osoby, które były słabszymi czarodziejami. Według nich, wyznacznikiem potęgi czarodzieja był jego status krwi, a zatem jeśli czarodziej miał czystą krew, to i silniejszą magią władał[2]. Co ciekawe, tyczyło się to też czarodziejów uznawanych za zdrajców krwi, którzy byli uznawani za „brudniejszych” od momentu splamienia honoru rodziny.

Zdrajcy krwi a mugolaki Edytuj

– Panie – zarechotał Stworek swych żabim głosem i ugiął się nisko, mrucząc do swych kolan – z powrotem w starym domu mej Pani, razem ze zdrajcą krwi Weasleyem i szlamą...
— Stworek zwracający się o Hermionie i Ronie[źródło]
Piuss

Ministerstwo Magii pod kontrolą Lorda Voldemorta

Według niektórych wyznawców ideologii czystej krwi, bycie zdrajcą krwi zaniżało czarodzieja do rangi mugolaka. Przykładowo Bellatriks Lestrange powiedziała na Dworze Malfoya, że „zdrajcy krwi są u niej na liście zaraz za szlamami”. Dodatkowo, warto zauważyć, że ród Blacków wydziedziczał i wypalał podobizny zdrajców krwi ze swojego drzewa genealogicznego. Blackowie względem wydziedziczonych osób zachowywali się tak, jakby ich w ogóle nie znali, lub otwarcie nimi gardzili mimo przynależności do jednej rodziny[3].

– Weasley? – wychrypiał Greyback – Więc, nawet jeśli nie jesteś szlamą, to związany jesteś z tą rodziną zdrajców krwi. Wreszcie... twoja mała przyjaciółka.. – powiedział to z taką lubością, że przyprawiło to Harry'ego o dreszcze.
— Złapanie golden tria przez Szmalcowników i Fenrira Greybacka[źródło]

Zdarzali się też tacy, którzy uważali zdrajców krwi za gorszych od mugolaków, z tego względu, że dopuścili się haniebnych czynów. Przykładem dla takiej sytuacji był Pius Thicknesse, który wyraził się do Alberta Runcorna słowami, które wskazywały, że gardzi zdrajcami bardziej niż czarodziejami mugolskiego pochodzenia[4].

Dyktatura Lorda Voldemorta Edytuj

– Ale gdyby to moja żona została oskarżona o posiadanie szlamowatej krwi – nie to, żeby

jakakolwiek kobieta, którą bym poślubił, mogłaby być taką pomyłką – i Dyrektor Bezpieczeństwa Magicznego Prawa potrzebowałby, żebym coś dla niego zrobił, to bym tę pracę potraktował priorytetowo, Cattermole. Rozumiesz mnie?

— Rozmowa na temat czystości krwi[źródło]
AlectoSnapeAmycus

Szkoła Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie przejęta przez śmierciożerców

W czasach pierwszej i drugiej Wojny Czarodziejów, Lord Voldemort oraz jego poplecznicy masowo nękali i atakowali mugolaków oraz zdrajców krwi, ponieważ sprzeciwiali się ich wierzeniom wyższości czystej krwi nad pozostałymi. Pod koniec 1997 roku, gdy udało im się przejąć Ministerstwo Magii, rozpoczęli program mający na celu wyłapanie wszystkich szlam. Dodatkowo obserwowali zdrajców krwi oraz ich bliskich, przykładowo rodzinę Weasleyów.

– To bez znaczenia. Oni nie chcą rozlać zbyt wiele czystej krwi, więc torturują nas trochę jeśli się im sprzeciwimy, ale teraz nie chcą nas zabić.
— Neville Longbottom o rodzeństwie Carrowów[źródło]

Śmierciożercy jednak niechętnie zabijali czystokrwiste rody, które im się sprzeciwiły, a jeśli było to możliwe, to starały się tego uniknąć. Bardzo prawdopodobne, że czynili tak też ze względu na to, że stosunkowo niewiele rodów zachowało swoją czystą krew, a ich eliminacja była równoznaczna ze zmniejszeniem tej ilości. W podobny sposób traktowali czarodziejów półkrwi, na których, mimo niechęci, nie patrzyli aż tak nieprzychylnie jak na mugolaków i zdrajców krwi. Ideologia ta była mocna zauważalna także w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdy śmierciożercy przejęli zamek.

Rody czystokrwiste wyznające ideologię czystej krwi Edytuj

Ród Slytherina Edytuj

Salazarslytherin

Salazar Slytherin

Rodzina ta była jedną z najstarszych rodzin czystej krwi, która zasłynęła głównie przez jednego z założycieli Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, Salazara Slytherina. Salazar nie cierpiał mugolaków i mugoli, dlatego też był przeciwny przyjmowania do placówki czarodziejów mugolskiego pochodzenia. Uważał, że takie osoby nie są godne nauki i nie są prawdziwymi czarodziejami. Jego nienawiść i poczucie wyższości doprowadziło do tego, że stworzył on komnatę, w której umieścił potwora, mającego zostać uwolnionym przez prawowitego dziedzica Slytherina. Potwór ten miał oczyścić zamek ze szlam, dzięki czemu w szkole uczyliby się tylko czarodzieje czystej krwi.

Ród Gauntów Edytuj

R. Gaunt

Rodzina Gauntów

Gauntowie byli czystokrwistymi potomkami Kadmusa Peverella oraz Salazara Slytherina. Pielęgnowali wierzenia, że czarodzieje czystej krwi są lepsi, a mugolaki i mugoli trzeba potępiać. Byli tak zaślepieni ideologią czystej krwi, że łączyli się w małżeństwa ze swoimi kuzynami, aby zachować status. Przez swoje nierozsądne wybory kazirodczych związków, Gauntowie chorowali genetycznie, a ich majątek został wkrótce utracony.

Jedna z czarownic z rodu Gauntów, Meropa, poprzez swój związek z mugolem, Tomem (którego był nieświadomy przez podawaną mu amortencję, została odsunięta od rodziny, która nią gardziła i niewłaściwie traktowała. Na wieść, że kobieta podkochuje się w mugolu, jej ojciec próbował ją udusić. Świadczy to o przykuwaniu ogromnej wagi do czystości krwi przez członków rodziny Gaunt.

Ród Blacków Edytuj

Toujours pur
— Motto rodowe Blacków
Blackfamilytree-pottermore

Drzewo genealogiczne rodu Blacków

Historia rodu Blacków zaczęła się w XVIII wieku. Z rodziny pochodziło wielu wybitnych czarodziejów i czarownic, którzy w trakcie nauki w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, prawie zawsze trafiali do Slytherinu, czyli domu, który słynął z wierzeń na temat wyższości czystej krwi nad pozostałymi[5]. Czarodzieje z tego rodu w większości popierali Lorda Voldemorta, co zadecydowało o ich późniejszym zostaniu śmierciożercami.

Ród Blacków był jednym z dwudziestu ośmiu rodów, które znalazły się w dokumencie napisanym przez Cantankerusa Notta na początku 1930 roku. Skorowidz miał na celu pomóc rodzinom w utrzymaniu czystej krwi poprzez małżeństwa z innymi czarodziejami i czarownicami czystokrwistymi. Z racji, że ród Blacków był spokrewniony z wieloma z rodów zapisanych w Skorowidzu, prawdopodobnie członkowie rodziny Black znali nie tylko znali ten dokument, ale również korzystali z niego, aby utrzymać kontakty z innymi rodzinami o równym statusie krwi.

Ci, którzy mieli inne poglądy niż pozostała rodzina, np. Syriusz Black czy Andromeda Tonks, zostali wydziedziczeni, a ich podobizny zostały wypalone na drzewie genealogicznym. Innym przykładem wydziedziczonej osoby był Marius Black, który z racji na brak magicznych zdolności (był charłakiem), na zawsze pozostał hańbą dla rodziny.

Ród Malfoyów Edytuj

Malfoyfamilytree

Drzewo genealogiczne Malfoyów

W XI wieku żołnierz armii normandzkiej Armand Malfoy otrzymał (w ramach podziękowania za swoje świadczenia) od króla Wilhelma Zdobywcy[6] kawałek ziemi w hrabstwie Wiltshire na terenie Wielkiej Brytanii. Malfoy osiedlił się i wybudował tam dwór, który szybko stał się siedzibą rodzinną, a jego ród stał się bogaty.

Jako czystokrwista rodzina należąca do Nienaruszalnej Dwudziestki Ósemki, Malfoyowie cenili w sobie poczucie lepszości, które zapewniał im ich status krwi i posiadany majątek. Chętnie utrzymywali kontakty z innymi czarodziejami czystej krwi, a potomstwu skutecznie wpajano, że są lepsi od innych. Mając mnóstwo pieniędzy, kupowali kolejne ziemie od mugoli, aż wkrótce stali się nie tylko bogaci, ale i znani, a przez to i wpływowi w Wielkiej Brytanii. Status Malfoyów w XVI wieku był na tyle wysoki, że Lucjusz Malfoy I wystartował jako kandydat do ręki Królowej-Dziewicy[7].

W 1692 roku, po wprowadzeniu Międzynardowego Kodeksu Tajności Czarów, Malfoyowie musieli uciąć kontakty z mugolami (wiązało się to z utratą znacznych przychodów), a także zaczęli zaprzeczać, ażeby kiedykolwiek mieli z nimi cokolwiek wspólnego. Ich niechęć i pogarda względem mugoli została podkreślona przez Brutusa Malfoya, który specjalnie stworzył pismo o charakterze anty-mugolskim[8], mające na celu nakłonienie czarodziejów czystej krwi do prześladowania mugoli.

The malfoys

Rodzina Malfoyów

Wkrótce Malfoyowie zaczęli szukać nowego źródła dochodów, więc zaczęli finansować kandydatów, którzy startowali na stanowisko Ministra Magii. Z czasem jednak coraz więcej rodów się wyłamywało, stając się zdrajcami krwi, a także biorąc ślub z czarodziejami mugolskiego pochodzenia bądź mugolakami, zostawali wydziedziczeni z rodzin. W 1991 roku na czele rodu Malfoyów stał Lucjusz Malfoy, który starał się przekazywać ideologię czystej krwi swojemu synowi, Draco. Chłopiec ten szybko zaakceptował wierzenia ojca i okazywał swoją niechęć do czarodziejów brudniejszej krwi, szydząc i obrażając ich na każdym kroku.

Sytuacja w rodzinie Malfoyów uległa zmianie po drugiej Wojnie Czarodziejów. Draco związał się z czystokrwistą czarownicą, Astorią Greengrass, która zmieniła nastawienie mężczyzny i wspólnie z nim wychowała syna Scorpiusa nie wpajając mu ideologii czystej krwi, tak jak robili to dziadkowie.

Ród Lestrange Edytuj

RudolfLestrange

Rudolf Lestrange

Członkowie rodziny Lestrange należeli do Nienaruszalnej Dwudziestki Ósemki i od dziecka byli przekonywani do wierzeń na temat lepszości czystej krwi nad pozostałymi. Wszyscy trafiali w latach szkolnych do Slytherinu, który podkreślał ideologię czystej krwi, a w późniejszym czasie zostawali śmierciożercami. Preferowali także naukę czarnej magii. Uważali mugoli i mugolaków za gorszych i gardzili nimi na każdym kroku. Ród ten był powiązany z rodem Blacków, który także wyznawał idee czystej krwi.

Ród Greengrassów Edytuj

Greengrassowie byli starym rodem, który od pokoleń cieszył się szacunkiem. Należeli oni do jednej z dwudziestu ośmiu czystokrwistych rodzin, które starały się utrzymać swój status krwi. Mimo wieloletnich wierzeń i popierania działań Lorda Voldemorta, po śmierci czarnoksiężnika w 1998 roku, jedna z ostatnich żyjących osób w rodzinie, Astoria, odrzuciła powszechne przekonania i mając na uwadze cierpienia, które widziała w trakcie wojny, zdecydowała się zaprzestać wyznawać ideologię czystej krwi. Wraz z mężem Draconem, wychowała swojego jedynego syna Scorpiusa, nie wpajając mu przekonań ani rodzinnych uprzedzeń.

Czarodzieje i czarownice wyznający ideologię czystej krwi Edytuj

Instytut Magii Durmstrang Edytuj

250px-Hp4gf 029Durmstrang

Uczniowie z Instytutu Magii Durmstrang

Ojciec poważnie rozważał, czy nie posłać mnie do Durmstrangu, a nie do Hogwartu. Zna tam dyrektora. A wiecie, co myśli o naszym... Dumbledore uwielbia szlamy, a w Durmstrangu nie przyjmują takiej hołoty. Ale matka nie chciała się zgodzić, żebym był tak daleko od domu. Ojciec mówi, że w Durmstrangu mają o wiele zdrowszy stosunek do czarnej magii niż w Hogwarcie. Tam się jej naucza, a nie tylko pokazuje, jak się przed nią bronić.
— Draco[źródło]

Jednym z warunków przyjęcia do Durmstrangu było to, że uczniowie nie mogli być mugolakami. Ponieważ w szkole nauczano czarnej magii, nie trudno się domyślić, że wielu uczniów popierało rządy Voldemorta. Co więcej, dyrektor placówki, Igor Karkarow był przez pewien czas śmierciożercą.

Śmierciożercy Edytuj

Death-Eaters-Harry-Potter-and-the-Deathly-Hallows-Part-2-Featured-Image

Śmierciożercy

I odpowiadam sobie: może uwierzyli w to, że istnieje jeszcze większa moc, taka, która może unicestwić nawet samego Lorda Voldemorta? Może przysięgli wierność innemu, na przykład temu idolowi i obrońcy prostaków, szlam i mugoli, Albusowi Dumbledore’owi?
— Voldemort przemawiający do śmierciożerców po odrodzeniu[źródło]

Śmierciożercy, czyli najbardziej oddani poplecznicy Lorda Voldemorta, już w latach szkolnych przejawiali zainteresowanie czarną magią, a także niechęć do mugolaków i mugoli. Uważali się za lepszych od nich ze względu na czystość krwi. Pod ich reżimem mugolakom zabierano ich różdżki i majątek, co zmuszało ich do żebrania i ukrywania się. Mugolaków często zabijali, oddawali w ręce dementorów lub zamykali w Azkabanie. Mugoli albo bezkrytycznie zabijali, albo traktowali jak niewolników.

Podczas odrodzenia Lorda Voldemorta, czarnoksiężnik wezwał swoich popleczników i wygłosił im mowę, w trakcie której zrównał mugolaków do mugoli, dodatkowo nazywając ich prostakami. Voldemort uważał bowiem, że czarodzieje mający mugolskie pochodzenie nie są warci więcej niż mugole, których i tak uważał za ułomne istoty.

Komisja Rejestracji Mugolaków Edytuj

Ron Weasley: "Ludzie na to nie pozwolą."
Remus Lupin : "To już się dzieje. Już teraz, kiedy o tym mówimy, trwa polowanie na mugolaków."
Ron Weasley: "Ale niby jak oni mieli „zdobyć” czarodziejskie zdolności? To jakaś głupota, przecież gdyby można było je wykraść, to nie byłoby ani jednego charłaka, prawda?"
Remus Lupin : "Wiem. Ale jeśli nie udowodnisz, że masz choćby jednego krewnego czarodzieja, oskarżą cię o nielegalne nabycie zdolności czarodziejskich i zostaniesz ukarany."
Remus Lupin na temat nowo powstałej komisji
437px-Dolores Umbridge

Dolores Umbridge

Dolores Umbridge, mimo tego, że nienawidziła mugolaków, sama ukrywała swój status półkrwi, nosząc na szyi Medalion Salazara Slytherina i wmawiając innym, że symbol „S” pochodzi od Selwynów, czyli innej czystokrwistej rodziny. W rzeczywistości nie była świadoma, jak ważną pamiątkę po Salazarze ma na szyi.

Umbridge nie miała skrupułów aby torturować uczniów, czy rzucać na nich zaklęcia Niewybaczalne. W okresie drugiej Wojny Czarodziejów, Dolores była przewodniczącą Komisji Rejestracji Mugolaków, łapała także szlamy i konfiskowała im różdżki, aby nie miały możliwości się bronić. Choć rejestr jedynie „zapraszał” mugolaków na spotkania, tak naprawdę każdego, kto nie stawił się na przesłuchaniu musieli złapać szmalcownicy i siłą zaprowadzić przed komisję. Wielu czarodziejów, jak na przykład Dirk Cresswell czy Ted Tonks, nie przeżyli takiego spotkania. W rzeczywistość więc komisja była narzędziem do dyskryminacji mugolaków zgodnie z ideologią czystej krwi.

Zobacz też Edytuj

Występowanie Edytuj

Przypisy

  1. Mowa o okresie pierwszej i drugiej Wojny Czarodziejów.
  2. Baśnie Barda Beedle'a
  3. Przykładowo Bellatriks i jej siostra Narcyza nie utrzymywały kontaktu ze swoją siostrą Andromedą, gdy tak poślubiła mugolaka, Teda Tonka, jednocześnie akceptując możliwość wydziedziczenia z rodu Blacków.
  4. Warto mieć na uwadze, że Pius był wówczas pod działaniem klątwy Imperius, aczkolwiek, jeśli wówczas wyznawał takie poglądy, jest to równoznaczne z tym, że i sami śmierciożercy (a zarazem zwolennicy ideologii czystej krwi) mieli takie poglądy.
  5. Jednym z wyjątków był Syriusz Black, który został przydzielony do Gryffindoru.
  6. Wilhelm I Zdobywca — król Anglii i książę Normandii; nieślubny syn księcia Roberta Wspaniałego i mieszczanki Arletty; po śmierci króla Edwarda Wyznawcy wystąpił z roszczeniami do korony angielskiej. Ostatecznie w 1066 roku pokonał Harolda II w Bitwie pod Hastings i koronował się na króla.
  7. Elżbieta I Tudor — królowa Anglii i Irlandii; córka Henryka VIII i Anny Boleyn.
  8. Walczący Mag
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA o ile nie wspomniano inaczej.