FANDOM


Disambig Ten artykuł dotyczy czarodzieja. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa
Lee Jordan: "TRZYDZIEŚCI DO ZERA! MACIE ZA SWOJE, NĘDZNE, PODSTĘPNE..."
Minerwa McGonagall: " Jordan, jeśli nie potrafisz zachować bezstronności...!"
Lee Jordan: "Mówię jak jest, pani profesor!"
— Minerwa McGonagall i Lee Jordan podczas meczu qudditcha[źródło]

Lee Jordan (ur. między 1 września 1977 a 31 sierpnia 1978 r.[1]) — czarodziej nieznanego statusu krwi; były uczeń Hogwartu (w latach 19891996), dwa lata starszy od Harry'ego, najlepszy przyjaciel Freda i George'a Weasleyów, a także niezwykle stronniczy komentator quidditcha (zawsze był po stronie Gryfonów). Członek Gwardii Dumbledore'a i jeden z założycieli Potterwarty. Do komentowania meczów quidditcha używał Magicznego Megafonu.

Biografia Edytuj

Wczesne życie Edytuj

Lee Jordan urodził się w rodzinie czarodziejów czystej krwi bądź półkrwi – Jordan. Razem z rodziną mieszkał prawdopodobnie na Wyspach Brytyjskich. W jedenaste urodziny otrzymał list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Jak większość czarodziejów, swoje pierwsze magiczne zakupy zrobił prawdopodobnie na ulicy Pokątnej. Odziedziczył różdżkę lub kupił ją w sklepie Ollivanderów.

Początki w Hogwarcie Edytuj

1 września razem z innymi pierwszoklasistami pojechał do magicznej szkoły pociągiem Hogwart Express z peronu 9¾. W 1989 roku brał udział w uczcie powitalnej oraz ceremonii przydziału, podczas której Tiara Przydziału zdecydowała przydzielić chłopaka do Gryffindoru razem z jego najlepszymi przyjaciółmi: Fredem i George'em Weasleyami, Alicją Spinnet oraz Angeliną Johnson, w której zaczął się podkochiwać. Nie wiadomo dokładnie, kiedy Lee objął posadę komentatora meczów quidditcha. Podczas meczów był bardzo stronniczy, otwarcie kibicował Gryfonom, choć starał się tego nie okazywać (z dość żałosnym skutkiem) z obawy przed utratą stanowiska. Ze szczególną niechęcią odnosił się do Ślizgonów, którym często zdarzało się faulować i oszukiwać, był wobec nich krytyczny i nieraz zdarzało mu się zakląć po szczególnie nieczystym zagraniu. Natomiast w przypadku meczów z Ravenclawem czy Hufflepuffem starał się być w miarę obiektywnym komentatorem.

Trzeci rok Edytuj

LeeUczta

Lee na uczcie powitanej

W 1991 Lee Jordan rozpoczął trzeci rok nauki w Hogwarcie. Na Peronie 9¾ pokazywał wszystkim swoją gigantyczną tarantulę, która budziła powszechne zainteresowanie wśród uczniów, w tym także u bliźniaków Weasley[5]. Gdy Harry Potter dostał się do drużyny na pozycję szukającego, Fred i George oznajmili mu, że nie mogą długo świętować tego sukcesu. Przyczyną tego stanu rzeczy było to, że Lee Jordan znalazł kolejne tajemne przejście w Hogwarcie, które bliźniaki razem z nim chcieli wówczas przetestować[6].

Lee Jordan: „Tak więc... po tym oczywistym i odrażającym oszustwie...
Minerwa McGonagall: „Jordan!
Lee Jordan: „To znaczy... po tym jawnym, oburzającym faulu...
Minerwa McGonagall: „Jordan, ostrzegam cię...
Lee Jordan: „No dobrze już, dobrze. Flint o mały włos nie zabił szukającego Gryfonów, co mogło się zdarzyć każdemu, to jasne(...)
— Lee i Minerwa po faulu Marcusa Flinta[źródło]
LeeMecz

Lee komentujący mecz

Gdy Gryffindor toczył mecz quidditcha ze Slytherinem, komentatorem spotkania był oczywiście nikt inny jak Lee Jordan. Podczas wymieniania ścigających obu drużyn wspomniał on w kontekście Angeliny Weasley, że żałuje on tego, iż ta nie zgodziła się pójść z nim na randkę. Później podczas tego spotkania, gdy Harry po raz pierwszy ujrzał znicz, został on brutalnie sfaulowany przez kapitana i ścigającego przeciwnika, Marcusa Flinta. Lee słusznie skomentował ten faul jako celowy, jednak użył do opisania tego zbyt mocnych słów, przez co profesor Minerwa McGonagall musiała go upomnieć[7].

Pod koniec roku szkolnego Harry, Ron i Hermiona widzieli, jak Lee Jordan razem z bliźniakami wspólnie próbują rozdrażnić kałamarnicę[8].

Czwarty rok Edytuj

Podczas czwartego roku Lee nadal pełnił obowiązki komentatora quidditcha, będąc pilnowanym przez profesor McGonagall.

Policzmy ofiary. Mamy dwójkę Gryfonów, nie licząc ducha z Gryffindoru, jedną Krukonkę i jednego Puchona. Czy żaden nauczyciel nie zauważył, że jakoś nic nie przytrafia się Ślizgonom? Czy nie jest oczywiste, że to wszystko wiąże się ze Slytherinem? Dziedzic Slytherina, potwór Slytherina... A może trzeba po prostu wywalić na zbity łeb wszystkich Ślizgonów
— Lee Jordan po petryfikacji Hermiony i Penelopy[źródło]
LeeKlub

Lee na klubie pojedynków

Pod koniec roku, gdy Hermiona Granger i Penelopa Clearwater zostały zaatakowane przez bazyliszka, stwierdził on, że żaden uczeń Slytherinu nie został spetryfikowany, a uczniowie tego domu wydawali się nie być zaniepokojeni wydarzeniami w szkole. Wysnuł on z tego powodu wniosek, że Dziedzic Slytherina musi pochodzić z tego domu, przez co najlepiej będzie jak szkoła wydali wszystkich Ślizgonów[9].

Piąty rok Edytuj

Lee Jordan: "Nawiasem mówiąc, Błyskawica ma wbudowany samoczynny hamulec i..."
Minerwa McGonagall: "Jordan!"
Lee Jordan: "Ach, popatrzcie na lot Błyskawicy! Teraz Potter pokazuje, co potrafi ta miotła! Jakie zwroty... Chang nie ma żadnych szans na swojej Komecie. Niesamowita równowaga Błyskawicy, ta precyzja lotu..."
Minerwa McGonagall: "JORDAN! PRODUCENT BŁYSKAWICY ZAPŁACIŁ CI ZA REKLAMĘ?! KOMENTUJ MECZ!"
— Lee i prof. McGonagall podczas meczu Gryfoni-Krukoni 1994[źródło]

W tym roku Harry Potter dostał od swojego ojca chrzestnego nowoczesną miotłę wyścigową – Błyskawicę. Lee był nią tak zachwycony, że przez prawie cały mecz wychwalał jej parametry i unowocześnienia, na co profesor, McGonnagal zapytała go ze złością, czy producent Błyskawicy zapłacił mu za reklamę produktu[10].

Filnt strzelił gola. Z końca trybun zajętego przez kibiców Ślizgonów wzbił się w powietrze ryk radości, a Lee zaklął tak brzydko, że profesor McGonagall spróbowała odebrać mu magiczny megafon.
— Lee Jordan podczas jednego z meczy quidditcha[źródło]

Podczas ostatniego meczu w tym roku szkolnym Gryffindor mierzył się ze Slytherinem. Podczas tego spotkania Lee był bardzo stronniczy na korzyść Gryfindoru i posuwał się nawet do używania wulgarnego języka, gdy krytykował taktykę Slytherinu, która była oparta na brutalnych faulach. Z tego powodu profesor McGonagall próbowała mu nawet odebrać magiczny megafon. Jednak gdy pod koniec meczu szukający Slytherinu, Draco Malfoy, powstrzymał Harry'ego przed złapaniem znicza przy pomocy przytrzymywania końca jego miotły, McGonagall zaczęła być tak samo wściekła na grę Slytherinu jak Lee, czego skutkiem było przymykanie oka na jego komentarz. Ostatecznie mecz oraz Puchar Quidditcha zostały wygrane przez Gryffindor[11].

Jordan, podobnie jak jego koledzy z roku, przystąpił w tym roku do SUMów, jednakże jego wyniki nie są znane.

Szósty rok Edytuj

Na wakacjach 1994 roku był obecny na Mistrzostwach Świata w Quidditchu. Wtedy to ojciec Lee został oszukany przez Ludona Bagmana, który nie zwrócił mu pieniędzy po tym, jak pan Jordan wziął udział w zakładach[12].

Podczas szóstego roku Lee, Hogwart był gospodarzem Turnieju Trójmagicznego, co spowodowało anulowanie rozgrywek quidditcha. Po tym jak zostały wprowadzone zasady ograniczające wiek zawodników, Lee, Fred i George omawiali sposoby ominięcia ich[13]. Bliźniakom brakowało tylko kilu miesięcy do ukończenia siedemnastu lat, czyli wieku minimalnego dla kandydata, więc próbowali wykorzystać eliksir postarzający, by ominąć linię wieku. Dzień przed wyborem reprezentantów, Fred wypił kilka kropel z bliźniakiem, a później zgłosili się. Początkowo wydawało się, że powiodło im się, ale później zostali odrzuceni, a na ich twarzach wyrosły długie siwe brody. Lee, który nie wziął udziału w przedsięwzięciu bliźniaków, wyjąc ze śmiechu odprowadził ich do skrzydła szpitalnego, by usunąć im brody[14].

LeeTurniej

Kibice, a wśród nich Lee, obserwujący zmagania Turneju Trójmagicznego

Gdy Harry Potter został, obok Cedrika Diggory'ego z Hufflepuffu, drugim reprezentantem szkoły w Turnieju, Lee należał do grupy osób, które wierzyły, że Harry sam zgłosił swoją kandydaturę. Cieszył się, że ten zaszczyt przypadł jednemu z Gryfonów. Tymczasem Ron również był zdania, że Harry sam umieścił swoje imię w Czarze Ognia, jednak jego reakcja była inna, gdyż stał się on zazdrosny o jego przyjaciela, który jego zdaniem chciał tylko więcej sławy[15]. Doprowadziło to do tego, że Ron poszedł do Hogsmeade razem z Jordanem oraz starszymi braćmi, a nie z Harrym i Hermioną, jak miał w zwyczaju[16].

Siódmy rok Edytuj

Przed podróżą do Hogwartu Fred i George powiedzieli Harry'emu, że spędzą podróż razem z Jordanem, gdyż muszą pogadać z nim o interesach. Plany tej trójki dotyczące sklepu były bowiem już wtedy w toku. Jordan pogratulował również Harry'emu pięknego psa, którym w rzeczywistości był ścigany przez Ministerstwo, rzekomy przestępca, animag Syriusz Black[17].

Images (5)

Pierwsze spotkanie Gwardii Dumbledore'a, na którym był również Lee

Na siódmym roku Lee został członkiem Gwardii Dumbledore'a. Na pierwszym spotkaniu on i bliźniacy mieli ze sobą torby pełne towarów z Sklepu Zonka[18]. Pomagał on również Fredowi i George'owi w rozprowadzaniu i testowaniu Bombonierek Lesera, Krwotoczków Truskawkowych, Wymiotków Pomarańczowych czy Omdlejek Grylażowych, które były początkiem sklepu o nazwie Magiczne Dowcipy Weasleyów[19].

Teraz kafla ma Johnson, tak, Johnson, cóż za gracz z tej dziewczyny, powtarzam to od lat, ale ona wciąż nie chce ze mną chodzić...
— Lee komplementuje Angelinę[źródło]

Podczas meczu Gryffindoru ze Slytherinem Jordan wyrażał się tak pochlebnie na temat kapitan Gryfonów, Angeliny Johnson, że profesor McGonagall musiała go uspokoić. Po raz kolejny narzekał on również na fakt, że dziewczyna nie chciała się z nim umówić[20].

Lee należał do uczniów, którzy z entuzjazmem przyjęli powrót Hagrida z tajnej misji Zakonu. Podbiegł on nawet razem z bliźniakami do stołu nauczycielskiego, aby uścisnąć mu dłoń[21].

Wkrótce po masowej ucieczce z Azkabanu, nauczycielom zakazano udzielania uczniom informacji niezwiązanych z nauczanym przedmiotem. Lee, chcąc dokuczyć Umbridge, zwrócił jej uwagę, na fakt, iż nie powinna łajać Freda i George'a z powodu tego, że grali w Eksplodującego Durnia w jej klasie, gdyż nie jest to rzecz związana z nauczanym przez nią przedmiotem. Z tego powodu dołączył do grona osób, którym Umbridge kazała przepisywać zdania za pomocą pióra, które przy pisaniu nim po papierze, powodowało tworzenie się ran na dłoni, wyglądających tak, jak napisany tekst[22].

Po odejściu bliźniaków ze szkoły Lee wyraźnie przygasł. Jego komentarze podczas meczów stały się bardzo beznamiętne. Wyjątkiem była jedynie dość ostra reakcja na strzelenie przez kapitana drużyny Ravenclawu, Rogera Daviesa, pierwszego gola w meczu[23].

Pragnąc pójść w ślady najlepszych przyjaciół, Jordan podrzucił Umbridge przez okno niuchacza, który spustoszył gabinet dyrektorki i próbował odgryźć jej palce. O ten wybryk niesłusznie został oskarżony Hagrid[24].

Po nim komentatorami zostali kolejno Zachariasz Smith i Luna Lovegood.

Późniejsze życie Edytuj

WeseleBillaiFleur

Wesele Billa i Fleur

Nie wiadomo, co działo się z Lee aż do lata 1997 roku, kiedy to pojawił się na weselu Billa i Fleur, gdzie tańczył z Ginny Weasley. Nie wiadomo, czy aportował się po ostrzeżeniu patronusa Kingsleya, czy też był nadal obecny na miejscu, gdy śmierciożercy wtargnęli na teren wesela[25].

Lee Jordan: "A co byś, Królu, powiedział tym słuchaczom, którzy mówią, że w tych niebezpiecznych czasach trzeba się trzymać zasady „przede wszystkim czarodzieje”"
Kingsley Shacklebolt: "Powiedziałbym, że zasadę „przede wszystkim czarodzieje” dzieli tylko jeden krok od hasła „przede wszystkim czysta krew”, a stąd już blisko do śmierciożerców. Wszyscy jesteśmy ludźmi, prawda? Każde ludzkie życie ma taką samą wartość. Każde należy chronić"
Lee Jordan: "Znakowicie to ująłeś, Królu, będę na ciebie głosował, jeśli wszyscy wyjdziemy z tego bana i przystąpimy do wyborów nowego ministra magii(...)"
— Lee i Kingsley na łamach Potterwarty[źródło]

Później był zmuszony do ukrywania się i zaczął aktywnie działać w stacji radiowej Potterwarta pod pseudonimem „Potok”. Radio to niosło prawdę o czarodziejskim świecie, w przeciwieństwie do kontrolowanej przez Voldemorta Czarodziejskiej Rozgłośni Radiowej. Lee wraz z innymi prowadzącymi audycje (Kingsleyem, Remusem, Fredem) wyrażał na ich łamach poparcie dla Harry'ego Pottera oraz zachęcał wszystkich czarodziejów i czarownice do tego, aby Ci chronili prześladowanych przez śmierciożerców mugoli[26].

BitwaPottermore

Lee wraz z innymi obserwuje porażkę Voldemorta

Lee w 1998 roku wrócił do Hogwartu na bitwę o Hogwart, po tym jak Neville Longbottom skontaktował się z nim oraz z innymi członkami Gwardii Dumbledore'a za pomocą zaczarowanej monety[27]. Jordan okazał się bardzo przydatny podczas tej bitwy ze względu na dużą znajomość ukrytych we szkole przejść. Strzegł on ich razem z bliźniakami Weasley oraz Hanną Abbott[28]. Pod koniec bitwy Lee razem z Georgem udało się oszołomić Yaxleya poprzez uderzenie nim o podłogę. Jordan był również świadkiem ostatecznej klęski Czarnego Pana[29].

Lee przeżył bitwę, nie mniej jego dalszy los był nieznany. Możliwe, że pomagał on George'owi w jego sklepie.

Wygląd Edytuj

Lee19

Lee na Wizarding World

Lee został opisany jako czarnoskóry chłopak z mnóstwem dredów na głowie. W 1996 roku na jego ręku znajdował się również ślad po krwawym piórze Umbdrige.

Charakter Edytuj

Lee był osobą pełną poczucia humoru i podobnie jak jego najlepsi przyjaciele, Fred i George, lubił płatać figle. Miał też dobroduszną osobowość i był bardzo przyjazny, dzięki czemu miał wielu przyjaciół. Potrafił on nawet żartować przed Minerwą McGonagall, która miała opinię poważnej i surowej nauczycielki. Był on bardzo odważny, bronił swoich przyjaciół i nie wahał się przed wyrażeniem własnej opinii. Widać to na podstawie jego relacji z Dolores Umbridge, której nie bał się odpyskować albo wsadzić do jej gabinetu niuchacza. Co więcej, potrafił nawet wyśmiać Umbridge na oczach całej klasy, ponieważ jego zdaniem, na to zasłużyła.

Odwaga Lee była również widoczna, gdy widząc zagrożenie dla czarodziejskiego świata, przystąpił on do Gwardii Dumbledore'a, aby przy jej pomocy uczyć się od Harry'ego Pottera obrony przed czarną magią. Wykazywał się on tą cechą jednak także po ukończeniu szkoły, kiedy to został jednym z prowadzących Potterwarty, gdyż pomimo ciężkich czasów i represji wobec przeciwników Voldemorta, nie bał się on mówić, że Harry Potter wciąż żyje i jest w stanie pokonać Czarnego Pana. Ostatnim widocznym przejawem odwagi był natomiast jego udział w bitwie o Hogwart.

Podczas audycji Potterwarty' Lee zgodził się ze zdaniem Kingsleya na temat równego traktowania czarodziejów i mugoli. Dowodziło to, że nie był w jakikolwiek sposób uprzedzony do innych ze względu na ich status krwi.

Jak jednak niejednokrotnie było widać na łamach serii jego wadą z pewnością była stronniczość, która była widoczna zwłaszcza w jego mocno przychylnym dla Gryfonów komentarzu podczas meczy quidditcha.

Magiczne zdolności Edytuj

  • Zaklęcia i uroki: Lee udało się zdać SUMy z tego przedmiotu, co oznaczało, że miał on dobrą wiedzę z tego przedmiotu. Pokazał to, gdy przy pomocy Wingardium Leviosa wrzucił on niuchacza do gabinetu Umbridge.
  • Obrona przed Czarną Magią: Lee był członkiem Gwardii Dumbledore'a, przez co logicznym wydaje się to, że zdołał on pod okiem Harry'ego Pottera opanować przynajmniej kilka zaklęć ofensywnych i defensywnych.
  • Pojedynkowanie: Lee potrafił się pojedynkować, o czym świadczy fakt, że potrafił on przeżyć bitwę o Hogwart. Dodatkowo podczas tej bitwy potrafił on razem z Georgem pokonać Yaxleya, który był jednym z bardziej utalentowanych śmierciożerców.
  • Transmutacja: Lee na siódmym roku nauki potrafił znikać przedmioty, co było dość zaawansowaną formą transmutacji, nauczaną dopiero w ostatnich latach szkolnych. Oznacza to, że był on biegły z tej dziedziny.

Relacje Edytuj

Z rodzicami Edytuj

Relacje Lee z rodzicami nie są bliżej znane. Chłopak o ojcu wspomniał jedynie w kontekście tego, że był on bardzo zły na Ludo Bagmana, u którego obstawił wynik spotkania, a który nie oddał mu należnych pieniędzy. Podczas drugiej wojny czarodziejów rodzice Jordana prawdopodobnie sprzeciwili się śmierciożercom, podobnie jak ich syn.

Z Fredem i George'em Weasleyami Edytuj

Fred and George Weasley (HBP promo) 2

Fred i George Weasleyowie

Lee Jordan był najlepszym przyjacielem Freda i George'a Weasleyów podczas nauki w Hogwarcie. Całą trójkę często widywano razem, co tylko świadczyło o ich wielkim zżyciu ze sobą. Lee razem z bliźniakami często wspólnie zajmowali się robieniem dowcipów oraz szukali ukrytych przyjść. W 1991 roku Jordan przyniósł on ogromną tarantulę, która bardzo spodobała się bliźniaków. Natomiast w 1995 roku, gdy bliźniacy zdecydowali się dołączyć do Gwardii Dumbledore'a, Lee bez wahania zrobił to samo. Wówczas cała trójka za cel wzięła sobie nękanie Dolores Umbridge i w tej misji nie przeszkadzała im nawet wizja krwawego pióra. Po opuszczeniu przez bliźniaków szkoły, Lee czuł się samotny, co jednak nie przeszkodziło mu w niesieniu niuchacza do gabinetu nauczycielki obrony przed czarną magią. W 1998 roku Lee razem z bliźniakami wspólnie wrócili do Hogwartu, aby go bronić. Gdy w walkach zginął Fred, chłopak zapewne był mocno zrozpaczony.

Z Angeliną Johnson Edytuj

A

Angelina Johnson

Lee wydawał się podkochiwać w Angelinie, co było widać w jego komentarzu podczas meczy quidditcha, w ramach którego często komplementował jej wygląd. Czasami ku irytacji profesor McGonagall zdarzało mu się nawet narzekać na to, że ta nie chce się z nim umówić. Nawet gdy Angelina zaczęła chodzić z Fredem, Lee nadal żartobliwie wspominał o swojej miłości do dziewczyny. Gdy jednak Johnson wyszła za mąż za George'a, Lee najprawdopodobniej pogodził się z losem i cieszył się ich szczęściem na ich ślubie, zwłaszcza że Weasley był jego najlepszym przyjacielem.

Z nauczycielami Hogwartu Edytuj

Minerva+mcgonagall

Profesor Minerwa McGonagall

Lee, podobnie jak Fred i George, był uważany przez nauczycieli za mąciwodę. Opiekunka jego domu była uważana za bardzo poważną i surową osobę, co jednak nie przeszkadzało Lee żartować nawet w pobliżu profesor McGonagall, na co ta się wściekała. Nauczycielka lubiła jednak chłopaka, a gdy w szkole pojawiła się Umbridge, Minewra cicho nawet popierała kpienie z Dolores, gdyż tak jak on bardzo jej nie lubiła. Oboje walczyli również razem w bitwie o Hogwart.

Lee nie lubił natomiast Severusa Snape'a, nauczyciela eliksirów i opiekuna Slytherinu. Faworyzował on bowiem Ślizgonów i był bardzo nieprzyjemny wobec uczniów, których nie lubił, w tym również dla Jordana.

Chłopak prawdopodobnie darzył sympatią Filiusa Flitwicka i Pomonę Sprout. Jego ulubionym nauczycielem był jednak Rubeus Hagrid, o czym świadczy fakt, że gdy ten wrócił do Hogwartu, to chłopak od razu podbiegł go przywitać.

Jednym z profesorów, których Lee nie cierpiał najbardziej, była Dolores Umbridge, która w roku szkolnym 1995/1996 uczyła obrony przed czarną magią. Była ona niezwykle sadystyczną kobietą, która uwielbiała karać uczniów. Pokazała to, gdy po tym jak Lee zaczął ją publicznie wyśmiewać, kazała mu pisać podczas szlabanu krwawym piórem, które zostawiało blizny na jego ręce. Lee dalej się jej sprzeciwiał, co pokazał dołączając do Gwardii Dumbledore'a oraz wspierając Freda i George'a podczas ich ucieczki z Hogwartu.

Z Zakonem Feniksa Edytuj

KingsleyiRemus

Remus Lupin i Kingsley Shacklebolt

Lee podczas Drugiej Wojny Czarodziejów stał się aktywnym członkiem Zakonu Feniksa. Znał niektórych jego członków, takich jak Fred, George, Harry, Ron i Hermiona. W 1997 roku razem z paroma innymi członkami Zakonu prowadził on Potterwartę, na łamach której przekazywał prawdziwe i aktualne informacje na temat obecnych działań Czarnego Pana i śmierciożerców. Mówił on również podczas nich, że nie tylko inni czarodzieje, ale także mugole, powinni być chronieni przed czarnoksiężnikami, i zachęcał słuchaczy do przyjęcia takiej postawy.

Lee wydawał się być przyjacielem Remusa Lupina, którego w trakcie transmisji nazywał „Romulusem”. Dyskutowali oni razem o wielu kwestiach dotyczących świata czarodziejów i wspólnie byli zdania, że Harry Potter żyje i ma plan dotyczący pokonania Voldemorta. Jordan i Lupin wspólnie walczyli w bitwie o Hogwart, podczas której ten drugi został zabity. Lee prawdopodobnie był zrozpaczony, gdy dowiedział się o śmierci swojego znajomego.

Chłopak miał dobre relacje również z Kingsleyem Shackleboltem, z którym zgadzał się w kwestii tego, że każde ludzkie życie jest tak samo ważne i warte ocalenia. Podczas transmisji Lee zażartował, że zagłosuje na niego w najbliższych wyborach na Ministra Magii. Co ciekawe Kingsley po zakończeniu wojny faktycznie objął to stanowisko.

Z Gwardią Dumbledore'a Edytuj

GwardiaDumbledore'a

Gwardia Dumbledore'a

Lee w 1995 roku został członkiem Gwardii Dumbledore'a, motywując tę decyzję chęcią nauczenia się od Harry'ego obrony przed czarnej magii i przeciwstawienia się Umbridge. Jordan przyjaźnił się z większością członków tego ugrupowania, w tym zwłaszcza z Fredem, Georgem i Ronem Weasleyami, Alicją Spinnet, Katie Bell, Olivierem Woodem (nie był oficjalnym członkiem Gwardii, ale wspierał ją i wspólnie z nią walczył podczas bitwy o Hogwart), Harrym Potterem i Hermioną Granger. Wszyscy z nich lubili Lee i dobrze się z nim bawili. Dzięki przyjacielskiej naturze miał on dobre stosunki również z innymi członkami Gwardii, pomijając jedynie Zachariasza, z którym to razem z Fredem i Georgem wspierał się w kwestii powrotu Voldemorta.

Etymologia Edytuj

  • Jordan to nazwa rzeki w południowo-zachodniej Azji, która jest wschodnią granica Izraela. Z tego względu jego pseudonim z Potterwarty, Potok, był jak najbardziej trafiony.
  • Lee to dosyć popularne angielskie imię, które pochodzi od staroangielskiego leah czyli rozliczenie[30]. Imię to mogło nawiązywać do tego, że Lee miał skłonność do „rozliczania” Ślizgonów z każdego ich faulu lub nieczystego zagrania podczas komentowania meczów Quidditcha

Ciekawostki Edytuj

Jordan

Wizerunek Lee z gry

Występowanie Edytuj

LeeJordanLEGO

Lee w grze LEGO Harry Potter

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Musiał urodzić się w tym okresie, jeśli zaczął naukę w roku szkolnym 1989/90
  2. Światowo Ekskluzywny Wywiad z J.K. Rowling
  3. Jego ojciec był czarodziejem, więc Lee nie mógł być mugolakiem.
  4. LEGO Harry Potter: Lata 1−4
  5. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 6, Peron numer dziewięć i trzy czwarte
  6. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 9, Pojedynek o północy
  7. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 11, Quidditch
  8. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 16, Przez klapę w podłodze
  9. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 14, Korneliusz Knot
  10. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), rozdział 13, Gryfoni przeciw Krukonom
  11. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), rozdział 15, Finał quidditcha
  12. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 37, Początek
  13. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 13, Szalonooki Moody
  14. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 16, Czara Ognia
  15. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 17, Czworo reprezentantów
  16. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 19, Rogogon węgierski
  17. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 10, Luna Lovegood
  18. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 16, W gospodzie Pod Świńskim Łbem
  19. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 13, Szlaban u Dolores
  20. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 19, Lew i wąż
  21. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 21, Oczami węża
  22. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 25, Żuk osaczony
  23. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 30, Graup
  24. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 31, Sumy
  25. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 8, Wesele
  26. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 22, Insygnia Śmierci
  27. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 29, Zaginiony diadem
  28. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 31, Bitwa o Hogwart
  29. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 36, Luka w planie
  30. Informacje o imieniu na stronie Behind The Name
Poprzednik
nieznany
Komentator quidditcha
1991-1996
Następca
Zachariasz Smith
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.