Lumos (Zaklęcie oświetlające) — zaklęcie, które powoduje zapalenie się niebieskiego światła o zasięgu ok. trzech metrów. Zaklęcia Lumos uczą się studenci Hogwartu na pierwszym roku swojej edukacji. Lumos daje też lekkie ciepło. Alastor Moody na przykład używając tego czaru spalił kiedyś papier.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomimo pozornej prostoty Zaklęcie oświetlające wynaleziono dopiero pod koniec osiemnastego wieku. Po raz pierwszy zostało użyte publicznie przez Levinę Monkstanley, jego wynalazczynię, w Ministerstwie Magii w 1772 roku – ku zdumieniu swoich kolegów – by pomóc sobie w znalezieniu upuszczonego pióra w mrocznym kącie[1].

Jednak Garvin Lügner, niemiecki czarnoksiężnik, twierdził, że to on pierwszy wynalazł zaklęcie, które było efektem ubocznym jego prac nad Proszkiem Natychmiastowej Ciemności. Później okazało się, że Lügner kłamał, a jego proszek służył jedynie do lekkiego przygaszania światła[1].

mały

Przed odkryciem Leviny korzystano z wszelkiego rodzaju magicznych latarni, świec i tworzących światło zaklęć o różnej skuteczności. Miały one na celu rozproszenie naturalnego mroku, ale też ciemności stworzonej za pomocą zaklęć.

To zaklęcie było nauczane na pierwszym roku na zajęciach OPCM[2] i jest szczegółowo przedstawione w Ciemne moce: Poradnik samoobrony[3], innej księdze[2] oraz w Księdze Czarów[1].

Odmiany[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Zaklęcie nie zadziałało, gdy w pomieszczeniu był użyty Peruwiański Proszek Natychmiastowej Ciemności.

Przeciwzaklęcie[edytuj | edytuj kod]

Aby zgasić światło wywołane tym zaklęciem, wystarczy zaklęcie Nox.

Użycie w serii[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

de2:Lumos

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.