Mantykora (ang. Manticore) — jedno z najbardziej niebezpiecznych stworzeń w świecie czarodziejskim.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Był to potwór o głowie człowieka, ciele lwa, skrzydłach smoka oraz ogonie skorpiona z żądłem. Była równie niebezpieczna, jak chimera i równie rzadka. Podobno cicho nuciła, delektując się swoją ofiarą. Skóra mantykory odbijała większość zaklęć, a ukłucie jej żądłem powodowało natychmiastową śmierć. Mantykora zdolna była do rozmowy ludzkim głosem, ale podobnie jak akromantula nie potrafiła powstrzymać swoich bestialskich zachowań.

Klasyfikacja Ministerstwa Magii: XXXXX

Historia[edytuj | edytuj kod]

Mantykora pochodziła z Grecji, a spotkanie jej to była duża rzadkość.

Kiedy Hermiona Granger w 1993 roku układała linię obrony hipogryfowi Hardodziobowi, znalazła przypadek mantykory, która zabiła czarodzieja w 1296 roku. Nie została jednak przeprowadzona jej egzekucja, ponieważ nikt nie był na tyle odważny, żeby do stworzenia podejść[1].

Rubeus Hagrid, wielki wielbiciel wszystkich niebezpiecznych stworzeń, musiał mieć jakiś kontakt również z mantykorami. Właśnie to stworzenie skrzyżowane z ognistym krabem dało sklątki tylnowybuchowe, hybrydę wyhodowaną przez Hagrida[2].

Mantykora z powodu agresywnych zachowań, które wygrywają nad rozsądkiem i możliwością rozmawiania, została zaklasyfikowana przez Brytyjskie Ministerstwo Magii do „zwierząt”. Brutalność była cechą dyskwalifikującą w uzyskaniu tytułu „istoty”[3].

W 1957 roku Norvel Twonk zginął, ratując dziecko przed rozpędzoną mantykorą. Za to poświęcenie został pośmiertnie odznaczony Orderem Merlina.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Manticore slideshow.jpg

Martyaxwar oznacza jedzący ludzi. Martyaczłowiek oraz xwarjeść.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.