Mugol

Ta strona wygrała 140. Artykuł Miesiąca. Została dopracowana przez użytkownika/czkę: Scraggy!

Konkurs ma na celu ulepszenie artykułów pod względem tekstu i szaty graficznej. Pierwszy wystartował w czerwcu 2013 roku. Więcej o projekcie można przeczytać na stronie projektu i regulaminie konkursu.

Mugol
Informacje biograficzne
Status krwi	Mugol
Wygląd zewnętrzny
Płeć	Różna
Rasa	Człowiek
Wzrost	Różny
Kolor oczu	Różne
Kolor włosów	Różne

Rubeus Hagrid

Tak? Chętnie zobaczę, jak zatrzymuje go taki wielki mugol, jak ty.

Harry Potter

Kto?

Rubeus Hagrid

Mugol. Tak nazywamy zwykłych, pozamagicznych gościów. Niestety, miałeś pecha dorastać w rodzinie największego mugola, jakiego oglądały moje oczy.

— Rozmowa Rubeusa Hagrida z Harrym Potterem podczas ich pierwszego spotkania.[źródło]

Mugol (ang. Muggle) — człowiek, który nie posiadał zdolności magicznych i nie był w stanie w żaden sposób ich u siebie rozwinąć. W Stanach Zjednoczonych czarodzieje nazywali ich „niemagami”, będący skrótem od „osoby niemagicznej” (ang. No-Maj). Wobec mugoli stosowane były środki ostrożności mające na celu odciągnięcie ich uwagi od świata czarodziejów. Tego typu działania nadzorowało Ministerstwo Magii. Czarodzieje ukrywali się przed mugolami ze względu na ich historyczną wrogość wobec siebie. Mugolem nazywało się również osoby, które nie miały wyobraźni, nie wierzyły w istnienie magicznego świata. Wszelkie sytuacje, istoty pochodzące z magicznego świata, były dla nich niewidoczne albo widzieli je inaczej, na przykład dementorów postrzegali jako wielką nieprzeniknioną mgłę albo mogli poczuć smutek.

Wielu czarnoksiężników odznaczało się obsesją na punkcie likwidacji mugolskich dzieci (tzw. mugolaków; mugolakiem była m.in. Hermiona Granger) i ustanowienia świata czarodziejów wyłącznie dla rodów czystej krwi. Śmierciożercy traktowali jako rozrywkę mordy na mugolach. Przeciwko agresji wobec mugoli protestował między innymi Albus Dumbledore. W lipcu 1997 roku Lord Voldemort spotkał się ze swoimi śmierciożercami w sprawie porwania Harry'ego Pottera. W trakcie tego spotkania zabił nauczycielkę mugoloznawstwa Charity Burbage, która rozpowszechniała pogląd, że czarodzieje są równi mugolom.

Żeby radzić sobie bez magii, mugole wymyślali wiele dziwnych dla czarodziejów przyrządów, takich jak telefony, komputery czy samochody. Artur Weasley był zafascynowany mugolskimi wynalazkami - często składał je, zaczarowywał i z powrotem składał, tak jak to było w przypadku latającego Forda Anglia. Wśród czarodziejów byli tacy, którzy fascynowali się światem mugoli i ich zwyczajami. Wśród nich był Artur Weasley i Albus Dumbledore, Artur zarówno w swojej pracy, jak i w życiu prywatnym stykał się z wieloma najróżniejszymi przedmiotami mugolskimi (między innymi elektrycznością, wtyczkami czy też gumową kaczką). Analiza tych przedmiotów i ich zastosowań była jedną z jego pasji, natomiast Albus często korzystał z niektórych mugolskich przedmiotów (np. uwielbiał cytrynowe dropsy).

Większość mugoli nie zdawała sobie sprawy z istnienia magii i świata czarodziejów od czasu ustanowienia Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów w 1692 r., ponieważ czarodzieje zorganizowali własne społeczeństwo, w dużej mierze niezależne od świata niemagicznego. Wyjątki obejmowały bliskich krewnych czarodziejów i czarownic oraz szefów rządów (takich jak brytyjski premier).

Nazewnictwo

Osoby niebędące czarodziejami były znane w różnych krajach pod różnymi określeniami i przydomkami.

W brytyjskim świecie czarodziejów termin „mugole” był powszechnie używany w odniesieniu do osób niebędących czarodziejami. Niektórzy mogliby uznać go za obraźliwy, ale w rzeczywistości często był używany z czułością. Na przykład Artur Weasley, który miał wielką słabość do mugoli i poznawał ich oraz ich styl życia, często używał tego terminu. „Szlama” (ang. Mudblood) było niezwykle obraźliwym i obraźliwym terminem odnoszącym się do mugolaków i mugoli.

W Stanach Zjednoczonych znani byli pod skrótem No-Maj (pl. Niemag), którego liczba mnoga może brzmieć No-Majs lub No-Majes.  Inne anglojęzyczne określenia osób niemagicznych to Can't  Spells  i Non-Wizards

We Francji znani byli jako Non-Magiques, co było prostym tłumaczeniem terminu „niemagiczny”.

Świat czarodziejów i mugoli

Prawo czarodziejów

„Każdy organ rządzący czarodziejami będzie odpowiedzialny za ukrywanie, opiekę i kontrolę nad wszystkimi magicznymi bestiami, istotami i duchami zamieszkującymi granice jego terytorium. Jeśli takie stworzenie wyrządzi krzywdę lub zwróci uwagę społeczności mugoli, organ rządzący czarodziejami tego kraju będzie podlegał dyscyplinie Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów.”

— Klauzula 73 Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów^[źródło]

Rada Prawa Magicznego jest odpowiedzialna za przestrzeganie prawa, w tym Międzynarodowego Kodeksu Tajności

Od czasu uchwalenia Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów w 1692 roku, czarodzieje i czarownice ukrywali istnienie magii przed mugolami. Dlatego też w czasach nowożytnych większość mugoli uważała, że magia to nic więcej niż dziecinna fantazja. Czarodzieje i czarownice ukrywali swój świat za pomocą Repello Muggletum, a jeśli mugol był świadkiem magicznego wydarzenia lub zobaczył magiczne stworzenie, takie jak smok, jego wspomnienia były wymazywane. Confundus było również czasami używane, aby zachęcić mugoli do ignorowania wszelkiej magii, której byli świadkami. Naruszenia Kodeksu Tajności były ścigane przez Urząd Niewłaściwego Użycia Czarów, a Urząd Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli starał się trzymać zaczarowane przedmioty z dala od mugoli.

Urząd Łączności z Mugolami był wydziałem Departamentu Magicznych Wypadków i Katastrof, prawdopodobnie odpowiedzialnym za stosunki czarodziejów z mugolami.  Biorąc pod uwagę brak świadomości mugoli na temat świata czarodziejów, zgodnie z Międzynarodowym Kodeksem Tajności Czarodziejów z 1692 r ., można przypuszczać, że Urząd Łączności z Mugolami wypełniało swoje obowiązki w bardzo jednostronny sposób. Ci, którzy pracowali w Relacjach z mugolami, prawdopodobnie współpracowali z tym urzędem.

Hogsmeade, wyjątkowo magiczna osada

Czarodzieje i czarownice zorganizowali więc własne społeczeństwo, znane jako świat czarodziejów, odrębne od mugolskiego. Istniało kilka wyłącznie magicznych osad, takich jak Hogsmeade,  ale także magiczne społeczności ukryte w społecznościach w dużej mierze mugolskich, takich jak w Ottery St Catchpole, a nawet w Londynie. Mugole mieli również odrębny system walutowy i rząd. Brytyjskie Ministerstwo Magii utrzymywało stosunki z mugolskim premierem, ale nie wydawało się, aby byli podporządkowani rządowi mugoli.

Nakładanie się światów

„Przecież dzisiaj większość czarodziejów to mieszańcy. Gdybyśmy nie żenili się z mugolami, już dawno byśmy wymarli.”

— Ron Weaseley omawia czystość krwi^[źródło]

Mugolka Pani Cole i czarodziej Albus Dumbledore rozmawiają o Tomie Riddle'u

Jednakże świat mugoli i świat magii były w pewien sposób ze sobą powiązane. Na przykład mugole czasami poślubiali czarodziejów lub czarownice i w ten sposób stawali się świadomi świata czarodziejów, jak to miało miejsce w przypadku pana Finnigana, gdy poślubił czarownicę,  lub Hope Howell, gdy poślubiła Lyalla Lupina.

Mugole również czasami płodzili magiczne dzieci. Powszechnie uważano, że działo się tak, gdy w przeszłości jakiś charłak poślubił członka mugolskiej rodziny, wprowadzając tym samym potencjał magii do linii krwi. Ten potencjał często ujawniał się wiele pokoleń później.

W Wielkiej Brytanii mugolacy często dołączali do świata czarodziejów, gdy byli zapraszani do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. W ten sposób mugolscy rodzice byli informowani o istnieniu świata czarodziejów i mogli nawet do niego czasami wchodzić, tak jak zrobili rodzice Hermiony Granger, gdy towarzyszyli swojej córce i rodzinie Weasleyów na Ulicę Pokątną, aby kupić przybory szkolne w 1992 roku.  Nie wiadomo, czy mugolskim rodzicom wolno było odwiedzać skrzydło szpitalne Hogwartu lub Szpital Świętego Munga, gdy ich dziecko poważnie zachorowało. Jednak mugolskim rodzicom wolno było oglądać czarodziejskie zdjęcia szkoły, ponieważ wiadomo było, że mugolak Colin Creevey robił liczne zdjęcia i wysyłał je do domu swojemu ojcu.

Mugole, pan i pani Granger z czarodziejem Arturem Weasleyem na ulicy Pokątnej

Niektórzy mugole wiedzieli o istnieniu magicznego świata, ale woleli go ignorować, jak np. Vernon Dursley, który wiedział, że jego szwagierka jest czarownicą, ale poza tym celowo pozostawał nieświadomy świata czarodziejów, dopóki nie został zmuszony do jego uznania wraz z przybyciem swojego siostrzeńca, Harry'ego Pottera.

Ponadto istniały tajne powiązania między dwoma społeczeństwami na szczeblu rządowym; na przykład minister magii okazjonalnie konsultował się z premierem Wielkiej Brytanii w kwestiach dotyczących obu społeczeństw i jest oczywiste, że premier był świadomy istnienia świata czarodziejów. Każdy premier, w dniu mianowania na urząd, otrzymał wizytę od obecnego ministra magii. Wizyta obejmowała poinformowanie premiera o istnieniu magii i że będą musieli się spotykać tylko wtedy, gdy w świecie czarodziejów będzie się działo coś, co może mieć wpływ na świat mugoli.

Postawa mugoli wobec magii

„Czarodzieje reprezentują wszystko, czego najbardziej obawia się prawdziwy „mugol”: są po prostu wyrzutkami i dobrze się z tym czują. Nic nie jest bardziej niepokojące dla prawdziwie konwencjonalnych niż bezwstydny odmieniec!”

— Jak mugole postrzegali czarodziejów^[źródło]

Mugolska rodzina Dursleyów, która gardziła magią i bała się jej

Historycznie rzecz biorąc, mugole uważali, że osoby praktykujące magię są złe, co doprowadziło do palenia czarownic w średniowieczu. W odpowiedzi niektórzy czarodzieje i czarownice potrafili używać zaklęć zmrożenia płomieni, aby unieszkodliwić ogień. Dlatego większość uważała wysiłki mugoli za całkowicie bezużyteczne.  Niektórzy niewinni mugole byli paleni jako czarownice, magiczne dzieci urodzone przez mugoli były często prześladowane, gdy ujawniały się ich magiczne zdolności, a niektórzy mugole próbowali zmusić magiczne osoby do wykonywania magii dla własnych celów.

Magiczne stworzenia również opuściły świat mugoli, ponieważ wiele z nich wyginęło, prawdopodobnie z powodu nadmiernych polowań i zniszczenia ekosystemu.  Oprócz tego, że mugole stanowili zagrożenie dla magicznych stworzeń, było też odwrotnie, ponieważ magiczne stworzenia stanowiły zagrożenie również dla mugoli. Na przykład olbrzymy były odpowiedzialne za niektóre z najgorszych okrucieństw wobec społeczności mugoli podczas Pierwszej Wojny Czarodziejów. Ponadto mugole wierzyli, że smoki to tylko mit, ale wiadomo było, że czasami dostrzegali te zwierzęta. Aby zapobiec zobaczeniu smoków przez mugoli, zwierzęta te trzymano w rezerwatach smoków na całym świecie, z których większość znajdowała się daleko od ludzkich siedlisk.

Mugolscy dentyści, państwo Granger, którzy przyjmowali magię

We współczesnym świecie niewielu mugoli wierzyło w magię, aby faktycznie wiedzieć o jej istnieniu i byli raczej ambiwalentni wobec tej wiedzy. Niektórzy, którzy byli świadomi świata czarodziejów, akceptowali go, a nawet byli nim zafascynowani, jak rodzice Hermiony Granger  i Jacob Kowalski. Inni jednak reagowali negatywnie. Na przykład rodzina Dursleyów miała „bardzo średniowieczny” stosunek do magii. Petunia Dursley uważała swoją siostrę Lily Potter za „nienormalną” ze względu na jej zdolności,  chociaż pierwotnie było to spowodowane zazdrością o nie. Nie myślałaby tak o swojej siostrze, gdyby ona również miała takie moce.  Petunia, jej mąż i syn byli podejrzliwi wobec magii, dlatego źle traktowali swojego siostrzeńca-czarodzieja Harry'ego Pottera i nie ufali nikomu związanemu z magią. Próbowali również uniemożliwić mu poznanie jego magicznego dziedzictwa, ale bez powodzenia.

Towarzystwo Dobroczynne Nowe Salem głęboko nienawidziło magii

W Stanach Zjednoczonych rodzina Barebone (która była rodziną niemagów, potomkiem jednego z Czyścicieli, który uniknął sprawiedliwości w XVII wieku) charakteryzowała się głęboką wiarą w istnienie magii i równie głęboką nienawiścią do niej, którą przekazywali z pokolenia na pokolenie. Bartłomiej Barebone żywił niezwykle głęboką nienawiść do czarownic i czarodziejów, co spowodowało jego pragnienie ujawnienia istnienia świata czarodziejów, co doprowadziło do jednego z największych naruszeń Międzynarodowego Kodeksu Tajności. W latach dwudziestych XX wieku jego potomkini Mary Lou Barebone była przywódczynią „fanatycznej” grupy antyczarodziejskiej Towarzystwo Dobroczynne Nowe Salem, znanej również jako Drugie Salem, która dążyła do ujawnienia i zniszczenia czarodziejstwa.

Ariana Dumbledore została zaatakowana i poważnie straumatyzowana przez chłopców mugoli, którzy zobaczyli, jak używa magii, a ona nie potrafiła im pokazać, jak to robić. Tom Marvolo Riddle zasugerował kiedyś, że jego ojciec mugol porzucił Meropę Gaunt, swoją ciężarną żonę, ponieważ odkrył, że jest czarownicą.

Niektórzy czarodzieje i czarownice zasugerowali, że mugole na pewnym poziomie postanowili nie wierzyć w magię, ponieważ nieuchronnie zdarzały się sytuacje, w których byli narażeni na działanie magii, ale wydawali się ją ignorować lub przypisywać innym przyczynom.

Opinie czarodziejów

Negatywne opinie

„Alecto, siostra Amycusa, naucza mugoloznawstwa, to teraz przedmiot obowiązkowy dla wszystkich. Musimy wysłuchiwać, że mugole to właściwie rodzaj zwierząt, że są głupi i brudni, że to oni zmusili czarodziejów do ukrycia się, bo tak ich gnębili, że teraz przywróci się dawny ład.”

— Neville Longbottom o nauczaniu śmierciożerców, gdy u władzy był Lord Voldemort^[źródło]

Społeczeństwo czarodziejów demonstruje swoje uprzedzenia za pomocą statuy Magia to Potęga

Wielu czarodziejów, szczególnie czystej krwi, uważało, że ich świat jest lepszy od świata mugoli.  Niektórzy uważali mugoli za niewiele lepszych od zwierząt i ich nienawidzili.  Na przykład Araminta Meliflua Black zaproponowała kiedyś, aby Brytyjskie Ministerstwo Magii zalegalizowało polowania na mugoli.

Czarnoksiężnik Gellert Grindelwald pierwotnie zamierzał podbić świat i uczynić mugoli podporządkowanymi czarodziejom.  Nie żywił żadnej wrogości do mugoli jako całości, ale ze względu na swoje zdolności jako jasnowidza przewidział wielką wojnę mugoli z udziałem katastrofalnych broni, które mogłyby zostać użyte przeciwko czarodziejom. Ujawnił to swoim zwolennikom na wiecu, używając tego jako przykładu rodzaju przemocy, którą można by powstrzymać, gdyby mugole byli pod przewodnictwem czarodziejów.

Statua Magia to potęga przedstawiająca mugoli na ich ,,właściwym" miejscu

Lord Voldemort i jego śmierciożercy mieli o wiele bardziej ekstremalną ideologię. Torturowali i zabijali mugoli dla rozrywki podczas Pierwszej i Drugiej Wojny Czarodziejów. Często rozciągają tę nienawiść również na mugolaków, uważając ich za niegodnych magii i niebędących „prawdziwymi” czarodziejami lub czarownicami.  Podczas Drugiej Wojny Czarodziejów mugolaki zostali złapani przez Ministerstwo Magii (na rozkaz Voldemorta) i oskarżeni o kradzież magii czarodziejom; sposób na ich całkowite upokorzenie zamiast zabijania ich od razu. W 1997 roku, w szczytowym momencie Drugiej Wojny Czarodziejów, stworzono statuę przedstawiającą mugoli na ich „właściwym miejscu”, zmiażdżonych przez potęgę, jaką jest magia. Ta statua znajdowała się w Atrium Ministerstwa i działała jako symbol nowego reżimu Lorda Voldemorta.

Czystokrwiści, którzy mieli takie uprzedzenia, jak wielu członków rodzin Malfoy i Black, uważali osoby sympatyzujące z mugolami za „zdrajców krwi” ze względu na ich wiarę w równość mugoli i próby ich ochrony.  Brutus Malfoy twierdził kiedyś, że towarzystwo mugoli jest oznaką słabej magii,  a jego potomek Lucjusz Malfoy próbował sabotować karierę Artura Weasleya po tym, jak zaproponował on Ustawę o Ochronie Mugoli w 1992 roku.

Nękanie mugoli

George Waysley

A po co właściwie czarować klucze, żeby się kurczyły?

Artur Weasley

A, to takie żarty z mugoli. Sprzedaje im się klucz, który kurczy się tak, że właściwie znika, więc nie mogą go znaleźć, jak im jest potrzebny... Oczywiście bardzo trudno kogoś o to oskarżyć, bo żaden mugol za nic w świecie nie przyzna, że jego klucze kurczą się do zera... Będzie przysięgał, że wciąż je gubi.

— George i Artur rozmawiają o nękaniu mugoli[źródło]

Willy Widdershins, znany dręczyciel mugoli

Nękanie mugoli to działanie polegające na użyciu magii w celu zdezorientowania lub upokorzenia mugoli bez ich wiedzy, że w grę wchodzi magia.  Kiedy Willy Widdershins zaczarował zwracające toalety, on i inni zostali nazwani „ żartownisiami antymugolskimi ”.

Samokurczące się klucze były przykładem pospolitego przedmiotu zaczarowanego przez nieuczciwych czarodziejów w celu „nękania mugoli”. Klucze były sprzedawane niczego niepodejrzewającym mugolom, którzy nie mogli ich znaleźć i, nieświadomi magii, wierzyli, że ciągle je gubią. Podobnie, gryzący kociołek był zaczarowanym przedmiotem, który wyglądał jak zwykły czajnik, dopóki nieostrożna osoba nie spróbowała go użyć, w którym to przypadku gryzł użytkownika. Artur Weasley znalazł jeden z nich podczas jednego ze swoich nocnych rajdów, co wskazuje, że były to mugolskie przedmioty zaczarowane nielegalnie, w przeciwieństwie do przedmiotów żartobliwych, które można kupić w sklepie Zonka.

W poważniejszych przypadkach takie przedmioty mogą wyrządzić ofiarom poważne szkody. W 1995 roku dwóch mugoli musiało zostać przyjętych do szpitala Św. Munga po tym, jak stracili palce przez gryzące klamki, które kupili od Widdershinsa. Ich kości odrosły, a ich wspomnienia zostały zmodyfikowane, po czym prawdopodobnie zostali wypuszczeni. Artur Weasley uważał, że incydent ten będzie skutkował konsekwencjami prawnymi dla Widdershinsa.

Stany Zjednoczone

Prawo Rappaport, segregacja absolutna

W Stanach Zjednoczonych osoby niemagiczne były znane jako niemagowie. W przeciwieństwie do Europy, gdzie powszechny był pewien stopień tajnej współpracy i komunikacji między rządami niemagów i ich magicznymi odpowiednikami, MACUSA działała całkowicie niezależnie od rządu niemagów, ciężko pracując, aby utrzymać świat czarodziejów w tajemnicy. Podczas gdy kulturowo czarodziejska Ameryka nie miała supremacjonistycznych poglądów przeciwko niemagom w kwestii czystości krwi, ich strach przed ujawnieniem doprowadził do dalszego podziału.

Prawo Rappaport zostało ustanowione przez Emily Rappaport, 15. prezes MACUSA, w 1790 roku po tym, jak w tym roku doszło do jednego z najbardziej katastrofalnych naruszeń Międzynarodowego Kodeksu Tajności wszech czasów. Wydarzenie to spowodowało, że populacja niemagów w Ameryce stała się jako całość niezwykle podejrzliwa wobec magii. W rezultacie, w przeciwieństwie do europejskiej kultury czarownic i czarodziejów, która często niedoceniała inteligencji mugoli, postrzegając ich jako niezdolnych do zrozumienia istnienia magii, amerykańscy czarownice i czarodzieje zaczęli postrzegać niemagów jako poważne zagrożenie. Doprowadziło to do całkowitego oddzielenia przez prawo Rappaport społeczności niemagów i czarodziejów w Stanach Zjednoczonych. Mieszane małżeństwa między ludźmi magicznymi i niemagicznymi były nielegalne na mocy tego prawa do 1965 roku, kiedy to prawo zostało uchylone.

Kontakt z populacją niemagów był dozwolony tylko w codziennych czynnościach. Ze względu na prawo, uczniowie z Ilvermorny nie mogli posiadać różdżek przed wejściem do szkoły, ani zabierać ich do domu podczas wakacji. W latach dwudziestych XX wieku MACUSA miała kilka specjalnych biur odpowiedzialnych za egzekwowanie prawa Rappaport. Wśród nich był pododdział skupiający się na fraternizacji niemagów oraz biuro, które wydawało i weryfikowało pozwolenia na różdżki dla każdej czarownicy i czarodzieja w Stanach Zjednoczonych.

Pozytywne opinie

„Facynujące! Naprawdę, bardzo pomysłowe! Ileż ci mugole wynajdują sposobów, żeby obywać się bez magii!”

— Uznanie Artura Weasleya dla mugoli i ich technologii^[źródło]

Inni jednak mieli bardziej przychylne opinie. Ministerstwo próbowało również chronić mugoli przed czarną magią i innymi potencjalnie szkodliwymi magicznymi rzeczami za pośrednictwem swojego Urzędu Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli.  Mugoloznawstwo było również przedmiotem opcjonalnym w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, która starała się edukować magiczne dzieci o świecie mugoli i wspierać zrozumienie go.  Jedna czarownica, Carlotta Pinkstone, słynęła z opowiadania się za uchyleniem Międzynarodowego Kodeksu Tajności Czarodziejów. Wierzyła w ideę, że mugole powinni wiedzieć o magii i wielokrotnie publicznie wykonywała magię.

Harry Potter otoczony kolekcją mugolskich przedmiotów Artura Weasleya

Artur Weasley był bardzo zainteresowany tym, jak mugole funkcjonują bez pomocy magii i kolekcjonował mugolskie przedmioty, choć często mylił ich nazwy i inne fakty.  Miał dużą kolekcję baterii i wtyczek elektrycznych.  Był zachwycony, gdy poznał mugolskich rodziców Hermiony Granger i zaprosił ich na drinka do Dziurawego Kotła.  Podczas pobytów Harry'ego Pottera w Norze, Artur często siadał obok Harry'ego, by zadać mu pytania o mugoli. Interesowało go również, jak działają mugolskie poczta i telefony,  a jego największym marzeniem było dowiedzieć się, jak samoloty utrzymują się w powietrzu.  Za każdym razem, gdy miał okazję użyć mugolskich artefaktów, świetnie się bawił.

Niektóre mugolskie rozrywki znalazły również uznanie w świecie czarodziejów. Słynna Karta z Czekoladowej Żaby Albusa Dumbledore'a głosiła jego upodobanie do mugolskiego sportu, jakim są kręgle, a także rozwinął upodobanie do mugolskich słodyczy zwanych cytrynowymi sorbetami  Niektóre elementy mugolskiej kultury popularnej przedostały się również do kultury czarodziejów, na przykład muzyka rock and rollowa, którą wykonywały takie grupy jak Fatalne Jędze.  Koncepcja „dziennikarstwa brukowego” była również żywa w świecie czarodziejów.

Studiowanie mugoli

Instytut Mugoloznawstwa był instytutem czarodziejskim, który badał i studiował mugoli. Niedawno Instytut Mugoloznawstwa przeprowadził badania na temat pochodzenia czarodziejów urodzonych w rodzinach mugoli oraz wiedzy i postrzegania magii przez mugoli.

Muzeum mugolskich ciekawostek było muzeum w Carkitt Market, w dzielnicy czarodziejów w Londynie. Wystawione przedmioty obejmowały kilka mugolskich urządzeń elektronicznych, takich jak kuchenki mikrofalowe, stare telewizory, radia, wentylatory elektryczne i lampy biurkowe.  Znajdowało się pomiędzy Sztucznymi Ogniami Dr. Filibustera a Zegarmistrzami Cogg and Bell.

Opublikowane prace

„Długo oczekiwany raport Ministerstwa Magii, opublikowany dziś, ostrzega przed niebezpieczeństwem niedoceniania mugoli.”

— Biuletyn Proroka Codziennego^[źródło]

Istniały różne media, które obracały się wokół mugoloznawstwa. Na przykład, było wiele różnych opublikowanych prac i była cała klasa o tej samej nazwie w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, która przekształciła się w ten przedmiot.

Życie domowe i obyczaje brytyjskich mugoli autorstwa Wilhelma Wigworthy'ego

Życie domowe i obyczaje brytyjskich mugoli to książka napisana przez Wilhelma Wigworthy'ego i przewodnik po życiu mugoli. Był to również podręcznik obowiązkowy na mugoloznawstwie na trzecim roku. Książka została wydana przez Czerwone Książeczki w 1987 roku i między innymi wyjaśniała, czym jest elektryczność.

Badanie mugolskich podejrzeń co do istnienia magii to raport Ministerstwa Magii ostrzegający przed niebezpieczeństwami niedoceniania tego, jak wiele magii zauważają mugole. Profesor Phoebus Penrose przewodniczył komisji, która opracowała ten raport na temat podejrzeń mugoli dotyczących magii. Wśród innych przykładów magii odnotowano, że mugole zauważyli i mieli podejrzenia co do tajemniczych obiektów latających, potwora z Loch Ness i kręgów zbożowych pozostawionych po konkursie na jak najciekawsze przekształcenie roślin uprawnych podczas corocznych zawodów ogrodniczych czarodziejów. Raport stwierdzał, że mugole są bardziej spostrzegawczy, niż sądzili czarodzieje.

Mugole nie są tak głupi, jak myślimy – to raport Ministerstwa i nagłówek głównego artykułu w Proroku Codziennym. W tym artykule przedstawiono ustalenia raportu komisji pod przewodnictwem profesora Phoebusa Penrose’a zatytułowanego Badanie mugolskich podejrzeń co do istnienia magii.

Inne prace

• Moje życie jako mugol autorstwa Daisy Hookum
• Gotowanie mugolskim sposobem według Profesora Mordicusa Egga
• Spisek mugoli autorstwa Sinistry Lowe
• Kiedy mugole atakują Barretta Faya
• Idiotyczni mugole
• Mugole, którzy zauważyli autorstwa Blenheima Stalka
• Łatwe zaklęcia do ogłupiania mugoli
• Przygody Martina Miggsa, szalonego mugola, wydawnictwa L.C.A. Comics

Przedmiot do wyboru w Hogwarcie

„Mówią że mugoloznawstwo jest bezsensowne, ale ja osobiście uważam, że czarodzieje powinni bardzo dobrze znać społeczność mugoli, zwłaszcza jeśli zamierzają pracować w bliskim z nimi kontakcie. Na przykład mój ojciec... wciąż ma do czynienia z produktami mugoli.”

— Percy Weasley o znaczeniu muogoloznawstwa^[źródło]

Mugoloznawstwo było kursem z historii, kultury, nauki, technologii i psychologii ludzi niemagicznych. Zajęcia miały na celu pomóc młodym czarownicom i czarodziejom zrozumieć różnicę między sposobem myślenia mugoli a sposobem myślenia czarodziejów.  Kiedy Ron Weasley nazwał telefon „feleton”, Hermiona Granger powiedziała mu, że powinien rozważyć wzięcie udziału w mugoloznawstwie.

Sala mugoloznawstwa w Hogwarcie

Studenci zazwyczaj zaczynali naukę mugoloznawstwa na trzecim roku. Mugoloznawstwo było warunkiem wstępnym do pracy w relacjach z mugolami. Według Percy'ego Weasleya wielu studentów uważało mugoloznawstwo za „łatwą opcję”, co oznaczało, że był to łatwy przedmiot. Dodał jednak, że osobiście uważał, że „ czarodzieje powinni bardzo dobrze znać społeczność mugoli, zwłaszcza jeśli zamierzają pracować w bliskim z nimi kontakcie”.

Ernie Macmillan najwyraźniej uczęszczał na mugoloznawstwo na trzecim roku, a Hermiona zdała mugoloznawstwo z oceną 312% na trzecim roku, ale zrezygnowała z kursu, aby zapewnić sobie bardziej rozsądny plan zajęć na czwartym roku. Mugoloznawstwo było oferowane na poziomie SUMów i był egzamin SUM z tego przedmiotu. Były również zajęcia z mugoloznawstwa na poziomie owutemów.

Charakterystyka

Mugole używają telefonów jako środka komunikacji

Chociaż mugole nie mieli magicznych zdolności, dysponowali technologią, która to rekompensowała. Jednak wiele form zaawansowanej mugolskiej technologii, takich jak elektryczność, naturalnie nie działało dobrze w świecie czarodziejów. Technologia, o której mowa, musiała być zasilana magią, jak Ford Anglia Artura Weasleya.  Mugole bardzo rzadko rozumieli magię, posuwając się nawet do ekstremalnych środków (i czasami sprawiając, że wydają się dość głupi dla czarodziejów), aby ignorować oczywiste przypadki magii, a czarodzieje bardzo rzadko rozumieli technologię.

Mimo że mugole nie znali magii, nadal stanowili zagrożenie dla świata czarodziejów.  Na przykład broń mugoli, taka jak broń palna, była uważana za równie niebezpieczną dla nieostrożnej czarownicy lub czarodzieja co różdżki (być może nawet bardziej, ponieważ wielu w świecie czarodziejów było całkowicie nieświadomych tej broni i mogło nie rozpoznawać zagrożenia), co zostało wykazane, gdy autorzy Proroka Codziennego ostrzegli kiedyś swoich czytelników przed zbiegłym czarodziejem, uważanym za zagrożenie zarówno dla mugoli, jak i świata czarodziejów ze względu na możliwość noszenia przez niego broni.  W XVII wieku , gdy relacje czarodziejów i mugoli osiągnęły najniższy punkt, nowo utworzone Brytyjskie Ministerstwo Magii uchwaliło Międzynarodowy Kodeks Tajności, aby spróbować na stałe oddzielić społeczność czarodziejów i mugoli. W czasach współczesnych Minister Magii i Premier utrzymywali dobre stosunki, aby zapewnić bezpieczeństwo obu światów.

Rodziny mugoli

Gang Dudleya Dursleya składający się z mugoli: Dudleya Dursleya, Piersa Polkissa, Dennisa, Malcolma i Gordona

Rodzina	Znane osoby	Opis
Babatola	Michael Babatola	Sanitariusz pracujący w szpitalu Św. Dawida
Barebone	Bartłomiej Barebone	Niemag z XVIII wieku, który oszukał czarownicę Dorkę Twelvetrees, zmuszając ją do ujawnienia wielu szczegółów na temat świata czarodziejów
	Mary Lou Barebone	Kobieta niemag, która w latach dwudziestych XX wieku przewodziła ,,fanatycznej" grupie antymagicznej Towarzystwo Dobroczynne Nowe Salem
	Chastity Barebone	Adoptowane córki Mary Lou
	Modesty Barebone
Bryce	Frank Bryce	Ogrodnik rodziny Riddle, zamordowany przez Lorda Voldemorta
Chalk	Howard Chalk	Rolnik
Creevey	Pan Creevey	Mleczarz i ojciec Colina i Dennisa Creeveyów
Dursley	Pani Durlsey	Matka Vernona i Marjorie Dursley
	Vernon Dursley	Mąż Petunii, ojciec Dudleya i dyrektor firmy produkującej świdry o nazwie Grunnings
	Marjorie Dursley	Siostra Vernona i hodowczyni buldgoów
	Dudley Dursley	Jedyne dziecko Vernona i Petunii
	Dzieci Dudleya	Dwoje dzieci Dudleya Dursleya i jego żony
Evans	Pan Evans	Rodzice Petunii i Lily Evans
	Pani Evans
	Petunia Evans-Dursley	Starsza siostra Lily, żona Vernona Dursleya i matka Dudleya Dursleya
Granger	Państwo Granger	Dentyści i rodzice Hermiony Granger
Harrison	Don Harrison	Kierownik budowy
	Bethany Harrison	Córka Dona Harrisona
Kowalski	Jacob Kowalski	Pracownik fabryki konserw, a później piekarz, który zaprzyjaźnił się z Newtem Skamanderem
	Brat Jacoba Kowalskiego	Zginął podczas I wojny światowej
Mason	Pan Mason	Bogaty budowniczy
	Pani Mason	Żona pana Masona
McGonagall	William McGonagall	Szkocki poeta
	Pan McGonagall	Rodzice pastora Roberta McGonagalla Sr, dziadkowie Minerwy, Malcolma i Roberta McGonagalla Jr
	Pani McGonagall
	Robert McGonagall Sr	Mugolski pastor i pastor prezbiteriański, który mieszkał w Szkocji. Mąż Isobel McGonagall i ojciec Minerwy McGonagall i jej braci, Malcolma i Roberta Jr
McGregor	Dougal McGregor	Syn rolnika, dawny narzeczony Minerwy McGonagall
	Pan McGregor	Farmer, ojciec Dougala McGregora
	Pani McGregor	Żona Dougala McGregora
Monk	Dave Monk	Reporter Metro, brytyjskiej gazety mugolskiej. Mąż Tilly i ojciec bliźniaków Jacka i Toma
Pepper	Pan Pepper	Rodzice Hugo i Janice
	Pani Pepper
	Hugo Pepper	Brat Janice Pepper
Riddle	Thomas Riddle	Rodzice Toma Riddle'a (seniora) i dziadkowie Toma Marvolo Riddle'a, zamordowani przez wnuka w 1943 r.
	Mary Riddle
	Tom Riddle (senior)	Syn Thomasa i Mary. Później poślubił Meropę Gaunt i był ojcem czarnoksiężnika Lorda Voldemorta
Roberts	Pan Roberts	Kierownik kempingu
	Pani Roberts	Żona pana Robertsa
	Dzieci pana Robertsa	Dzieci pary
Scott	Megan Scott	Znaleziona nieprzytomna na cmentarzu w Yorkshire przez Mathildę Grimblehawk i jej partnera po ataku
Shaw	Henry Shaw Senior	Amerykański magnat prasowy i właściciel Shaw News; ojciec Henry'ego Shawa Juniora i Langdona
	Henry Shaw Junior	Senator USA ze stanu Nowy Jork w latach dwudziestych XX wieku; najstarszy syn Henry'ego Shawa Seniora i brat Langdona
	Langdon Shaw	Młodszy syn Henry'ego Shawa Seniora
Snape	Tobiasz Snape	Mąż Eileen Prince i ojciec Severusa Snape'a
Steward	Marta Steward	Matka Jamesa Stewarda
	James Steward	Angielski kamieniarz, późniejszy jeden z czterech założycieli Ilvermony; mąż Izoldy Sayre i ojciec Marty i RIonach Steward
Thomas	Pani Thomas	Matka Deana Thomasa
	Ojczym Deana Thomasa	Żonaty z panią Thomas i ojciec kilkorga dzieci
	Przyrodnie rodzeństwo Deana Thomasa	Dzieci pana Thomasa i pani Thomas
Thorn	Laura Thorn	Profesjonalna łowczyni potworów i autorka. Napisała co najmniej jedną książkę, Oszustwo i Marzenia
Tudor	Henryk VII	Król Anglii w latach 1485-1509; ojciec króla Henryka VIII i dziadek królowych Marii I i Elżbiety I
	Henryk VIII	Król Anglii w latach 1509-1547; ojciec Elżbiety I (z Anną Boleyn) i Marii I (z Katarzyną Aragońską)
	Elżbieta I	Królowa panująca w Anglii i Irlandii w latach 1558-1603
Tyler	Catharine Tyler	Babcia Megan Scott
Tonks	Rodzice Teda Tonksa	Rodzice Teda Tonksa byli mugolami

Wynalazki mugoli

Mugole znaleźli wiele fascynujących sposobów na zrekompensowanie braku magii, wykorzystując technologię do wykonywania zadań, do których czarodzieje używali magii. Przykłady takich wynalazków obejmowały:

Wynalazki komercyjne : Elektryczność (niewłaściwie rozumiana i wymawiana przez niektórych czarodziejów, w tym przez Szefa Urzędu Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, Artura Weasleya ): rodzaj energii wytwarzanej przy użyciu naładowanych cząstek, który jest integralną częścią współczesnej technologii mugoli. Pomimo swojej użyteczności i wszechobecności, wyraźnie różniła się od samej magii. Telefon (nazywany przez niektórych czarodziejów, takich jak Ron Weasley, „feleton”): urządzenia, które mogły przesyłać dźwięk między dwoma lub więcej punktami, czasami nawet bez przewodów. Ostatnie postępy w technologii mugoli sprawiły, że urządzenia te są na tyle małe, że mieszczą się w kieszeni i umożliwiają dzwonienie na inny telefon z niemal każdego miejsca na świecie, a także wysyłanie i odbieranie obrazów i słów pisanych, a także dźwięku. Telewizor: pudełka, które używały elektryczności do produkcji ruchomych obrazów z dźwiękiem. Istniały interaktywne wersje programów telewizyjnych, które nazywano „grami wideo”. Schody ruchome (błędnie wymawiane przez Artura Weasleya jako ,,ekspiratory" (ang. „escapators”): ruchome, mechaniczne schody umożliwiające przemieszczanie się z jednego piętra na drugie bez konieczności chodzenia. Samochody: powozy, które nie wymagały konia lub podobnego zwierzęcia jucznego do ciągnięcia, zamiast tego polegały na „silnikach”, aby się napędzać. Mogły różnić się rozmiarem, od małych samochodów osobowych, które mogły pomieścić do czterech osób, po masywne autobusy, które mogły przewozić wielu pasażerów na raz. Jeden autobus był nawet wykorzystywany przez Ministerstwo Magii do odbierania zagubionych członków społeczności magicznej i przewożenia ich do wybranego miejsca docelowego. Przystanek autobusowy: Miejsce wzdłuż drogi, w którym można czekać na autobus, który zabierze osobę podróżną i dowiezie ją do celu. Pociągi: Długie, masywne pojazdy, które poruszały się po stalowych szynach po ustalonej ścieżce, mające na celu przewożenie ludzi i pasażerów do ich miejsc docelowych. Słynny jest jeden pociąg, który istniał w świecie czarodziejów i był używany wyłącznie przez czarownice i czarodziejów. Londyńskie metro: Sieć pociągów, która, jak sama nazwa wskazuje, działała niemal w całości pod ulicami Londynu. Pomimo tego, że była wynalazkiem mugoli, była również szeroko wykorzystywana przez społeczność magiczną w mieście ze względu na swoją wygodę, chociaż niektórzy narzekali, że pociągi nie były dostosowane do wszystkich magicznych istot, które nimi podróżowały. Samoloty: Duże, skrzydlate pojazdy, których mugole używali do docierania do odległych miejsc, zamiast korzystać z latających wierzchowców i mioteł, których nie mogli używać. Długopis: Przyrząd do pisania, który automatycznie dozuje atrament. Zmywarka: Maszyna przypominająca szafkę, która myła brudne talerze, kubki i sztućce. Pralka i suszarka: Maszyna, która pierze brudne ubrania przy użyciu mydła i wody oraz suszy mokre ubrania ciepłym powietrzem. Komputer: Urządzenie elektroniczne służące m.in. do wspomagania pracy i prowadzenia dokumentacji. Internet: Ogólnoświatowa sieć połączonych ze sobą systemów komputerowych, dzięki której każdy posiadacz komputera może wyszukiwać określone informacje, robić zakupy w domu, grać w gry i korzystać z wielu innych aplikacji.

Wynalazki wojenne/bojowe: Broń palna/pistolety: broń z wyboru mugoli w XX i XXI wieku; często nazywana „dłoń palna” lub „metalowe różdżki” przez niektórych urzędników Ministerstwa i dziennikarzy. Urządzenia te wykorzystywały małe, autonomiczne naboje z prochem wybuchowym, które po zdetonowaniu wyrzucały odłamek metalu z dużą prędkością w dół „lufy” i w zamierzony cel; chociaż istniały sposoby, aby członek społeczności magicznej mógł się przed nimi obronić, mogły być nadal niebezpieczne dla nieostrożnych i mimo wszystko powinny być traktowane z ostrożnością. Armaty: Większe wersje broni palnej, które najwyraźniej działały na tych samych podstawowych zasadach, często miotając wybuchowe lub odłamkowe pociski na większą odległość niż ich mniejsi kuzyni. Po ich odkryciu przez czarodziejów wielu założyło, że mugole będą próbowali posługiwać się tymi broniami jak zwykłą bronią palną i byli zdumieni, jak mogliby mieć siłę, aby to zrobić. W rzeczywistości taka broń była zamiast tego montowana na wózku kołowym lub umieszczana na stałym fundamencie i obsługiwana przez załogę składającą się z kilku mugoli, którzy wspólnie celowali i strzelali. Czołgi: Duże pojazdy opancerzone, zazwyczaj wyposażone w armaty umieszczone na zamkniętym, obrotowym cokole. Bomby: Metalowe urządzenia wypełnione materiałami wybuchowymi, wykorzystujące reakcję chemiczną do wywołania eksplozji po uderzeniu w powierzchnię lub po zapaleniu i rozładowaniu lontu. Ich rozmiary mogą być różne, od wystarczająco małych, aby przenosić je i rzucać ręcznie, do tak dużych, że można je było zrzucić tylko z samolotu na zamierzony cel. Bomby nuklearne: Najpotężniejsza i najstraszniejsza broń wymyślona przez mugoli; pojedyncze bomby zdolne zniszczyć całe miasto i zatruć ziemię szkodliwą energią. Pomimo, a może właśnie z powodu ich niewiarygodnej siły niszczącej, mugole wahali się przed ich użyciem i użyli ich na wojnie tylko dwa razy, podczas II wojny światowej.

Etymologia

Słowo muggles może mieć związek z najbardziej popularnym angielskim słowem mug, co oznacza kubek bądź kufel, jednak większość badaczy odrzuca ten związek. Inne, bardziej interesujące, znaczenie słowa muggles to: frajerzy, naiwniacy, czy też tumani. J.K. Rowling skomentowała, że ​​dodała sylabę, aby zmiękczyć słowo, co miało sugerować „zarówno głupotę, jak i uroczą cechę”. W brazylijskim tłumaczeniu serii termin „muggle” został zaadaptowany do „trouxa”, co dosłownie oznacza „głupiec”, choć niekoniecznie wcale godny miłości. Czarodzieje definiują siebie w przeciwieństwie do mugoli, ponieważ słowa „czarodziej” i „mądrość” mają wspólne pochodzenie etymologiczne.

Za kulisami

• Z jakiegoś powodu twórcy gry komputerowej Harry Potter i Komnata Tajemnic dokładają wszelkich starań, aby uniknąć użycia słowa „mugol”, zmieniając nawet nazwy takich terminów jak „mugoloznawstwo” na „nauki niemagiczne”, a „Ustawa o Ochronie mugoli” na „Ustawa o Ochronie ludu niemagicznego”.
• Po wymyśleniu terminu „muggle” Rowling była zszokowana, gdy dowiedziała się, że słowo to było używane w slangu narkotykowym.
• Mimo powszechnie znanej pogardy, jaką Salazar Slytherin żywił do mugoli i osób urodzonych w rodzinach mugoli, ironią losu jest, że mógł mieć potomków niebędących czarodziejami, poprzez Martę Steward.
• Istniało pięć godnych uwagi wynalazków mugoli, których czarodzieje powodu uporu nie dostrzegli.
  • Telewizor: Czarodzieje mieli radia, ale przejście na telewizję nigdy tak naprawdę nie nastąpiło. W latach 80. podjęto próbę założenia „British Wizarding Broadcasting Corporation”, ale projekt nie przetrwał długo. Ministerstwo Magii uznało, że połączenie świata czarodziejów z urządzeniem mugoli stanowi poważne naruszenie Międzynarodowego Kodeksu Tajności.
  • Internet: Internet nie wydawał się zbyt ekscytujący, kiedy gazeta zawierała ruchome obrazy, a codzienne przedmioty czasami do ciebie mówiły. Ale chociaż czarodzieje doceniali rustykalność i staromodność, nadal wydawało się, że czarodziejska sieć internetowa powinna istnieć.
  • Zwykła poczta: Sowy były bardzo dobre w znajdowaniu osób, którym musiały dostarczyć przesyłkę, w porównaniu do ludzkich systemów dostawczych, które były mylone przez niewystarczająco wyraźne pismo odręczne lub mieszkania z więcej niż jedną skrzynką pocztową. Jednak sowy latają tylko tak szybko, człowiek z ciężarówką i wózkiem mógł przenosić paczki o większej wadze, a ludzki listonosz był znacznie mniej skłonny do uszczypnięcia.
  • Długopisy: Pióra były atrakcyjne wizualnie, ale obarczone praktycznymi wyzwaniami; były trudne dla użytkowników leworęcznych, wymagały regularnego ostrzenia, a użytkownik musiał je ciągle i nieustannie zanurzać w atramencie. Innym częstym problemem było to, że pojemnik z atramentem mógł się przewrócić i rozlać wszędzie, a pojemnik z atramentem na pewno się rozbił, jeśli został upuszczony. Z drugiej strony długopis miał stały przepływ atramentu z własnego wewnętrznego źródła, nie wymagał żadnej konserwacji i prawie nigdy się nie łamał ani nie rozlewał. Ponadto miał kompaktową i łatwą do przenoszenia konstrukcję.
  • Lakier do włosów: Mikstury do pielęgnacji włosów nie były trwałe, a ich nakładanie było bardzo kłopotliwe. Lakier do włosów z drugiej strony był mocny i łatwy w użyciu, a także dobry do uzyskania różnych fryzur.

Występowanie

• Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka) (pierwsze wystąpienie)
• Harry Potter i Kamień Filozoficzny (film)
• Harry Potter i Kamień Filozoficzny (gra)
• Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka)
• Harry Potter i Komnata Tajemnic (film)
• Harry Potter i Komnata Tajemnic (gra)
• Harry Potter i więzień Azkabanu (książka)
• Harry Potter i więzień Azkabanu (film)
• Harry Potter i więzień Azkabanu (gra)
• Harry Potter i Czara Ognia (książka)
• Harry Potter i Czara Ognia (film)
• Harry Potter i Zakon Feniksa (książka)
• Harry Potter i Zakon Feniksa (film)
• Harry Potter i Zakon Feniksa (gra)
• Harry Potter i Książę Półkrwi (książka)
• Harry Potter i Książę Półkrwi (film)
• Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka)
• Harry Potter i Insygnia Śmierci: część pierwsza (film)
• Harry Potter i Insygnia Śmierci: część pierwsza (gra)
• Harry Potter i Insygnia Śmierci: część druga (film)
• Quidditch przez wieki (świat realny)
• Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (świat realny) (tylko wspomniany)
• Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (film)
• Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Oryginalny scenariusz
• Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda. Oryginalny scenariusz
• Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda
• Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore'a. Scenariusz oryginalny
• Fantastyczne zwierzęta: Tajemnice Dumbledore'a
• Harry Potter i Przeklęte Dziecko (książka)
• Harry Potter i Przeklęte Dziecko
• Harry Potter: Wyskakująca Księga
• LEGO Harry Potter: Budowa Magicznego Świata
• LEGO Harry Potter: Postacie Magicznego Świata
• LEGO Harry Potter: Lata 1-4
• LEGO Harry Potter: Lata 5-7
• LEGO Harry Potter
• LEGO Dimensions
• Harry Potter (strona internetowa)
• Bloomsbury Live Chat
• Harry Potter: The Character Vault
• Harry Potter: The Creature Vault (tylko wspomniany)
• Harry Potter: Hogwarts Mystery
• Baśnie barda Beedle'a (świat realny)
• Harry Potter (strona internetowa)
• Harry Potter: Gra Karciana
• The Wizarding World of Harry Potter
• Harry Potter for Kinect (tylko wspomniany)
• Wonderbook: Księga Czarów
• Wonderbook: Księga Eliksirów
• Fantastic Beasts: Cases from the Wizarding World
• Harry Potter: Wizards Unite
• Harry Potter: Zagadki i magia
• Harry Potter: Żywa Magia
• Dziedzictwo Hogwartu (tylko wspomniany)
• The Art and Making of Hogwarts Legacy (tylko wspomniany)
• Harry Potter. Magiczny almanach

Zobacz także

• Świat czarodziejów
• Czystość krwi
• Mugoloznawstwo
• Mugolak