Harry Potter Wiki

CZYTAJ WIĘCEJ

Harry Potter Wiki
Advertisement
Harry Potter Wiki
Klepsydra.png
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Natalkolx
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Można oczywiście edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).
Disambig.svg
Ten artykuł dotyczy obrońcy w Reprezentacji Gryffindoru w Qudditcha . Zobacz też: inne znaczenie tego słowa

Oliver Wood (ur. między październikiem 1975 a sierpniem 1976 r.) — czarodziej nieznanego statusu krwi. Pochodził z terenów Wielkiej Brytanii lub Irlandii[4] i uczęszczał do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie w latach 1987–1994, gdzie został przydzielony do Gryffindoru. Grał w domowej reprezentacji Gryffindoru w quidditchu na pozycji obrońcy. Od 1990 roku był również kapitanem zespołu, znanym ze swojej surowości, determinacji i dużej pracy w dążeniu do celu.

Po ukończeniu szkoły, nadal pozostał związany z quidditchem – został rezerwowym zawodnikiem Zjednoczonych z Puddlemere. W 1998 roku walczył w bitwie o Hogwart.

Biografia[]

Wczesne życie[]

Oliver urodził się w rodzinie czarodziejów czystej krwi lub półkrwi na terenie Wielkiej Brytanii lub Irlandii[4]. W młodości najprawdopodobniej zaczął fascynować się quidditchem.

1987–1991[]

W 1987 roku Oliver rozpoczął naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Podczas ceremonii przydziału trafił do Gryffindoru. Dormitorium dzielił m.in. z Percym Weasleyem. Najpóźniej w roku szkolnym 1990/1991, a najprawdopodobniej i wcześniej, został obrońcą domowej reprezentacji w quidditchu. Oliver był naprawdę dobrym obrońcą, pełnił tę funkcję do ukończenia Hogwartu.

W 1990 roku, czyli na swoim czwartym roku, Oliver został kapitanem drużyny Gryffindoru. Już wtedy popisywał się długimi i emocjonującymi przemówieniami (Fred i George rok później mówili, że znali je na pamięć, ponieważ byli w drużynie rok wcześniej). Sezon 1990/1991 był okresem, kiedy Gryffindor został według Minerwy McGonagall zniszczony przez Slytherin tak, że nie mogła spojrzeć w oczy Severusowi Snape'owi. Gryffindor miał jeszcze wtedy w składzie Charliego Weasleya, ale nie pomógł on znacząco w zdobyciu pucharu[5].

Jakiś czas przed 1991 roku Oliver otrzymał nagrodę za ciężką pracę[6]

Rok szkolny 1991/1992[]

Oliver tłumaczy Harry'emu zasady quidditcha

W 1991 Oliver rozpoczął piąty rok nauki w Hogwarcie. Nie mógł jednak znaleźć nikogo na pozycję szukającego, kto zastąpiłby Charliego Weasleya, który ukończył szkołę rok wcześniej. W porównaniu do wcześniejszego roku, oprócz Charliego odeszło jeszcze dwóch ścigających, przez co na ich miejsce wskoczyli debiutujące Katie Bell i Alicja Spinnet, grające wcześniej w rezerwie.

Z pomocą przy znalezieniu odpowiedniego szukającego przyszła profesor Minerwa McGonagall, która chciała wreszcie pokonać Ślizgonów, co nie udawało się od wielu lat. Kiedy opiekunka Gryfonów zobaczyła jak Harry Potter zanurkował w locie z wysokości pięćdziesięciu stóp po przypominajkę, mimo że nigdy wcześniej nie siedział nawet na miotle, zdecydowała się przedstawić go Oliverowi. Wood bardzo entuzjastycznie przyjął Harry'ego i jego niespodziewanie odkryty talent. Od razu też zauważył, iż budowa ciała chłopca jest idealna do roli szukającego i stwierdził, że będzie on potrzebował dobrej miotły.

W połowie września (w piątek) Harry w porze śniadania otrzymał w formie przesyłki najlepszą w tamtych czasach miotłę, Nimbusa 2000, oraz list od profesor McGonagall informujący o prywatnej lekcji quidditcha, która miała odbyć się tego dnia o godzinie dziewiętnastej. Potter przybył na boisko pierwszy, a w momencie, w którym przyszedł Wood, latał na miotle. Oliver był pod wrażeniem i stwierdził, że chłopak rzeczywiście ma talent. Następnie zaczął mu tłumaczyć zasady quidditcha, a potem zaczęli trenować wyłapywanie przez Harry'ego rzucanych piłeczek golfowych (Gryfoni nie wykorzystali w tym celu złotego znicza, ponieważ było już wówczas za ciemno i mogliby go łatwo zgubić). Wood był zachwycony — stwierdził, że w tym roku na pewno wygrają. Starał się on również zachować dołączenie Pottera do drużyny w tajemnicy (aby chłopak był ich „tajną bronią”), ale wieść o tym rozniosła się po całej szkole. Podczas treningów Wood nie oszczędzał nikogo (w tym również nowego szukającego)[7].

Przed pierwszym meczem Wood wygłosił motywacyjną przemowę, w której pochwalił swoją drużynę, iż ma ona najlepszy skład od wielu lat i stwierdził, że w tym roku z pewnością wygrają Puchar Quidditcha. W trakcie meczu miotła Harry'ego przestała go słuchać (ponieważ była kontrolowana za pomocą Czarnej Magii przez Kwiryniusza Quirrella) i wszyscy członkowie drużyny Gryffindoru bardziej skupili się na próbie ratowania chłopaka niż grze. Prawdopodobnie również i Oliver był przestraszony sytuacją, jaka spotkała ich szukającego, gdyż Marcus Flint bez żadnych przeszkód strzelił na raz pięć bramek. Ostatecznie jednak rozgrywkę, z wynikiem sto siedemdziesiąt do sześćdziesięciu, wygrali Gryfoni, dzięki Potterowi, który złapał znicz (prawie go przy tym połykając) prawie natychmiast po tym, jak odzyskał kontrolę nad swoim Nimbusem[7].

Oliver i Harry przed meczem

Po przerwie świątecznej Wood ponownie zaczął urządzać bardzo ciężkie treningi, nie zważając nawet na ciągle padający deszcz. Bliźniacy Weasley narzekali, że stał się fanatykiem. Harry z kolei podzielał zaangażowanie Olivera, ponieważ mieli realne szanse na wyjście na czoło tabeli po raz pierwszy od siedmiu lat. Podczas jednego z treningów Wood przekazał swojej drużynie, że w ich następnym meczu przeciw Puchonom sędziować będzie Severus Snape i zalecił im, aby grali czysto, gdyż obawiał się z jego strony niesprawiedliwego sędziowania. Na chwilę przed meczem poradził jeszcze Harry'emu jak najszybsze złapanie znicza, co mogłoby ich uchronić przed zbyt dużą utratą punktów. Podczas rozgrywki Snape dał Puchonom dwa rzuty wolne (jeden za to, że George odbił tłuczka w jego stronę, a drugi bez żadnego uzasadnienia). Harry złapał znicza po pierwszych pięciu minutach meczu, przez co zapewnił zwycięstwo swojej drużynie[8]. Z tej okazji w pokoju wspólnym zorganizowano przyjęcie, w którym prawdopodobnie udział brał również i Wood.

Następnego dnia okazało się jednak, że podczas jednej nocy Gryffindor stracił sto pięćdziesiąt punktów przez to, że Harry wraz z Hermioną i Neville'em zostali nakryci na wałęsaniu się po terenie szkoły podczas trwania ciszy nocnej. Wieści o tym szybko rozniosły się po zamku. Przez tę stratę ich dom utracił prowadzenie, a trójka pierwszorocznych natychmiast stała się nielubiana nie tylko przez Gryfonów, ale także przez Puchonów i Krukonów, gdyż każdy z nich wyczekiwał na utratę pucharu przez Ślizgonów. Bardzo możliwe jest, że Oliver także nie był z tego powodu zadowolony. Kiedy Potter przyszedł do niego z propozycją rezygnacji z drużyny, Wood stwierdził, że wówczas nie odzyskają choć części punktów, bo nie będą mogli wygrać ostatniego meczu[9].

Dobra dyspozycja Gryfonów pozwoliła marzyć Oliverowi (przez cały rok szkolny) o zdobyciu Pucharu Quidditcha. Nadzieje te jednak okazały się płonne, bowiem na krótko przed ostatnim meczem Gryffindoru z Ravenclawem, Harry (szukający Gryfonów) stanął przed zadaniem powstrzymania Lorda Voldemorta przed kradzieżą Kamienia Filozoficznego, przez co Potter trafił nieprzytomny do skrzydła szpitalnego[10]. Pomimo ocalenia świata przed powrotem czarnoksiężnika, chłopak nie mógł wziąć udziału w tym najważniejszym meczu, co poskutkowało tym, że jego drużyna musiała grać w sześciu. Gryfoni przegrali wówczas ogromną liczbą punktów, największą od trzystu lat[11].

Rok szkolny 1992/1993[]

„— Posłuchajcie mnie, parszywe lenie — powiedział, obrzucając ich płomiennym spojrzeniem. — Powinniśmy zdobyć puchar w zeszłym roku. Byliśmy najlepszą drużyną. Niestety, na skutek okoliczności na które nie mieliśmy wpływu…
[…] Wood przerwał na chwilę, aby się opanować. Ta ostatnia porażka wciąż go dręczyła.
— Więc w tym roku będziemy trenować do upadłego, tak jak jeszcze nigdy nie trenowaliśmy…”
— Wood przemawiający do członków reprezentacji Gryffindoru[źródło]

Wood patrzy na zgodę na wypróbowanie nowego szukającego

Oliver przez całe wakacje nie mógł się pogodzić z ostatnią porażką z zeszłego roku szkolnego, dlatego całe lato spędził na opracowaniu nowego planu treningowego. W pierwszą wrześniową sobotę Wood wstał bardzo wcześnie i o świcie obudził całą drużynę na trening. Przedstawił jej ów program rozpisany na trzech wielkich wykresach. Wood starał się przedstawić nową taktykę jak najdokładniej, jednak zaspani członkowie zespołu nie byli w stanie wystarczająco skupić się na tak szczegółowych informacjach. Kiedy w końcu wyszli na boisko i dosiedli mioteł zauważyli Colina Creeveya, który robił Harry'emu zdjęcia z trybun. Oliver nie był zadowolony jego obecnością na stadionie, ponieważ podejrzewał, iż mógł on być szpiegiem Ślizgonów. Chwilę potem na boisko weszła drużyna Slytherinu, których zobaczył George Weasley. Wood zdenerwował się na ich widok, ponieważ to on zarezerwował na ten dzień stadion, ale Marcus Flint pokazał mu pisemną zgodę (podpisaną przez profesora Snape'a) na trenowanie w celu przećwiczenia nowego szukającego Slytherinu — Dracona Malfoya. Flint zaprezentował również reprezentacji Gryffindoru ich nowe miotły (Nimbusy 2001), którymi Lucjusz Malfoy obdarował drużynę, aby jego syn mógł grać w zespole. Wood (podobnie jak pozostali członkowie jego drużyny) był oniemiały na widok najnowszego modelu. Oliver był także obecny przy incydencie, w którym Draco nazwał Hermionę szlamą, a Ron próbując wymierzyć Malfoyowi sprawiedliwość znokautował sam siebie swoją uszkodzoną różdżką[12].

Wood podczas meczu

„Ślizgoni mają lepsze miotły i trudno temu zaprzeczyć. Ale my mamy lepszych ludzi na naszych miotłach. Trenowaliśmy ostrzej, lataliśmy w każdą pogodę i sprawimy, że pożałują dnia, w którym ten wstrętny smark Malfoy wkupił się do ich drużyny. […] Harry, musisz pokazać, że nie wystarczy mieć bogatego ojca, żeby być najlepszym szukającym. Musisz za wszelką cenę złapać znicza przed Malfoyem, bo ten mecz musimy wygrać. Złap go albo zgiń, próbując go złapać.”
— Przemówienie Wooda przed meczem ze Slytherinem[źródło]

Wood był bardzo zdeterminowany do zdobycia w tym roku szkolnym Pucharu Quidditcha zwłaszcza, że w ubiegłym bardzo mało brakowało. Przeprowadzał regularne treningi przy każdej pogodzie. Pierwszy mecz, jak co roku, miał się odbyć ze Slytherinem. Ślizgoni mieli lepsze miotły, jednak Chłopak wierzył, że Gryfoni trenowali ciężej, a zatem mają szansę zwyciężyć, nawet z gorszym sprzętem. Na chwilę przed meczem Oliver powiedział Harry'emu, że muszą wygrać ten mecz, aby pokazać, że ważniejsze są umiejętności i talent niż wykorzystywane przedmioty.

Podczas meczu Potter nie mógł się jednak skupić na swoim zadaniu, ponieważ stale musiał unikać atakującego go tłuczka. W między czasie Ślizgoni zyskiwali coraz większe prowadzenie. Wood widząc dziwne zachowanie swoich zawodników, poprosił panią Hooch o przerwę w grze. Chłopak zaniepokoił się słysząc, że jedna z piłek uwzięła się na Harry'ego. Ostatecznie, pomimo sprzeciwów pozostałych członków drużyny, Wood przystał na propozycję Pottera, aby bliźniacy Weasley przestali go ciągle chronić przed tłuczkiem. Mimo trafienia przez tłuczka, chłopak złapał znicza i dał zwycięstwo drużynie. Po skończonym meczu Wood pochwalił chwyt chłopaka i zgodził się z nim, że lepiej od razu zanieść go do skrzydła szpitalnego niż pozostawić go do wyleczenia Lockhartowi[13].

Gryfoni trenowali nadal ciężko i byli doskonale przygotowani do kolejnego meczu – z Puchonami. Niestety jednak, ze względu na ataki Bazyliszka w szkole, odwołano mecz i wstrzymano rozgrywki do czasu złapania sprawcy. Tak więc w sezonie 1992/1993 również nie udało się zdobyć Pucharu Quidditcha Gryfonom ani innej drużynie, bo Pucharu nie przyznano.

Rok szkolny 1993/1994[]

Oliver Wood.jpg
„Na Pucharze Quidditcha już od dwóch lat powinna być plakietka z nazwą naszej drużyny. Kiedy Harry do nas dołączył, byłem pewny, że mamy to jak w banku. Ale się nie udało i w tym roku stajemy przed ostatnią szansą...”
— Oliver Wood we wrześniu 1993

W swoim ostatnim roku Oliver bardzo pragnął zdobyć Puchar Quidditcha. W pewien czwartek wezwał całą drużynę w niezmienionym od dwóch lat składzie i wygłosił mowę motywacyjną. Znał możliwości swojej drużyny, trenowali bardzo dużo tak jak w poprzednich latach: trzy razy w tygodniu[14].

Podczas pierwszego meczu w sezonie Gryfoni mieli zmierzyć się ze Ślizgonami. Ślizgonom udało się przełożyć mecz ze względu na kontuzję szukającego, Dracona Malfoya, który został zraniony przez hipogryfa. Wood dowiedział się o tym od Flinta i był zły – wszystkie taktyki ćwiczyli przeciwko Ślizgonom, a Puchoni, z którymi przyszło im grać zamiast Ślizgonów mieli zupełnie inny styl gry. Kapitan przestrzegł zespół, aby nie bagatelizował przeciwnika, którego silnym punktem był niesamowity szukający, Cedrik Diggory[15].

Gryffindor vs Hufflepuff – fatalne warunki pogodowe

Mecz odbywał się w fatalnych warunkach, jednak to Gryfoni mieli przewagę punktową. Na przerwie zarządzonej, Wood oznajmił Harry'emu, że mają 50 punktów przewagi, ale musi szybko złapać znicza, bo będą grać w nocy. Harry Potter poleciał jednak za wysoko i został sparaliżowany przez dementorów, spadł z miotły i o mało nie zginął. Uratowało go zaklęcie Dumbledore'a. Cedrik Diggory złapał znicza. Kiedy Diggory dowiedział się o zajściu zaproponował rewanż, ale Wood zapewnił go, że złapał znicza uczciwie. Oliver Wood bardzo przeżył porażkę, bliźniaki powiedzieli do Harry'ego, że ich kapitan chyba chce się utopić pod prysznicem. Wood bardzo nakręcił się na to wydarzenie i nie mógł przyjąć do wiadomości porażki[16]. Nadzieja wstąpiła do niego dopiero, kiedy Krukoni zmietli na pył Puchonów.

Poważnym problemem stało się to, że Nimbus 2000 Harry'ego podczas upadku wpadł na Wierzbę Bijącą i zostały z niego tylko odłamki. Przez pewien czas Potter trenował na starym i wolnym Meteorze. Chłopak bardzo potrzebował nowej miotły. Na Boże Narodzenie 1993 roku do Harry'ego przyszła w prezencie Błyskawica, najnowsza i najlepsza miotła świata. Harry powiedział o tym Woodowi, ale stwierdził, że McGonagall wzięła mu ją i chce ją rozebrać na części w celu sprawdzenia, czy ów prezent nie jest pułapką. Początkowo podniecony kapitan pobladł i poszedł szybko porozmawiać z opiekunką domu[17].

Wood przed meczem

Przed meczem z Ravenclawem Wood zwiększył treningu do pięciu w tygodniu. Wcześniej, Krukoni zostali nieznacznie pokonani przez Ślizgonów, co Oliver uznał za dobrą wiadomość dla Gryfonów. Jednak, Oliver dostał naganę od McGonagall. Chłopak usłyszał, że bardziej zależy mu na zdobyciu pucharu i nad tym, żeby Harry złapał znicza niż na jego życiu i w głowie mu się poprzestawiało. Oliver twierdził, że najwyższy czas, aby zamówił nową miotłę, jednak chłopak zwlekał z tym[18].

Na treningu dzień przed meczem z Krukonami, Harry dostał z powrotem Błyskawicę. Cała drużyna, krzyknęła z zachwytu, kiedy Harry na swojej niewiarygodnie szybkiej i zwrotnej miotle złapał znicza, dziesięć sekund od wypuszczenia go przez Wooda. Oliver był w świetnym nastroju, martwił się jednak faktem, że Cho Chang, świetna szukająca Krukonów powróciła do zdrowia po kontuzji. Bezpośrednio przed meczem, kapitan stwierdził, że cała drużyna ma latać tak samo jak we wcześniejszym dniu, bo inaczej mogą pożegnać się z pucharem. Wood w trakcie meczu krzyczał do Harry'ego, że jeżeli będzie musiał zrzucić Cho z miotły, to ma to zrobić. Harry złapał wkrótce znicza i Gryffindor odniósł pewne zwycięstwo, a w pokoju wspólnym rozpoczęła się balanga[19]. Oliver nieustannie pouczał Harry'ego, żeby nie łapał znicza nim drużyna nie uzyska przewagi ponad pięćdziesięciu punktowej, ponieważ przed meczem Ślizgoni mieli nad Gryfonami 200 punktów przewagi. Przed finałem quidditcha w całej szkole zapanowała bardzo gorąca atmosfera – w pewnym momencie Wood nakazał nawet Gryfonom pilnowania Harry'ego, żeby nikt ze Slytherinu nie próbował wykluczyć go z gry. W rezultacie, Harry ciągle spóźniał się na lekcje otaczany przez tłum.

Przy stanie 20:0, Wood widowiskowo obronił strzał na bramkę Marcusa Flinta. Mecz był bardzo zacięty; w pewnym momencie pani Hooch ukarała obie drużyny rzutami wolnymi. Ku owacji Gryfonów, Oliver obronił rzut wolny, natomiast Gryfoni wykorzystali. Przy stanie 50:10, Wood został brutalnie sfaulowany przez Bole'a i Derricka, którzy uderzyli tłuczkami Wooda w polu bramkowym. Oba tłuczki uderzyły go w żołądek. Pani Hooch była bardzo zdenerwowana, ponieważ istniała zasada, która mówiła, że nie można atakować obrońcy, jeśli kafla nie ma w polu bramkowego i ukarała Ślizgonów kolejnym rzutem wolnym dla Gryfonów. Przy stanie 80:20, Harry złapał znicza, co przypieczętowało zwycięstwo Gryffindoru. Wood był bardzo szczęśliwy, radował się z resztą drużyny, wycierał sobie zapłakaną twarz flagą Gryffindoru, a potem uniósł upragniony Puchar Quidditcha[20].

Późniejsze życie[]

Po ukończeniu nauki w Hogwarcie Oliver dostał się do rezerwowego składu Zjednoczonych z Puddlemere. Był obecny na Mistrzostwach Świata w Quidditchu w 1994 roku, gdzie przyjechał wraz z rodzicami. Wtedy spotkał Harry'ego i opowiedział mu o swojej karierze sportowej[21].

Wood dowodzi oddziałem na miotłach; bitwa o Hogwart

2 maja 1998 roku Oliver brał udział w bitwie o Hogwart po stronie obrońców. Podczas przerwy w walkach Wood razem z Neville'em zbierał ciała poległych, m.in. Colina Creeveya.

Wygląd[]

131049074067127.png

Oliver był wysokim, szerokim w barach, krzepkim młodzieńcem. Jego zazwyczaj spokojne oczy błyskały entuzjazmem, gdy mowa była o quidditchu. Wygląd aktora wcielającego się w rolę Olivera Wooda w filmie odbiegał od książkowego opisu.

Osobowość[]

Wood został opisany jako doskonały zarządca drużyny. Był on wyjątkowo skupiony i zdeterminowany, by stworzyć najlepszy zespół quidditcha w szkole. Jego ambicja i oddanie sportu mobilizowało – czy też zmuszało pozostałych członków drużyny do regularnych treningów o każdej porze oraz przy każdej pogodzie. Obsesja Wooda na punkcie wygranej Pucharu stawała się czasami szaleńcza. W 1992 roku powiedział Harry'emu, żeby złapał znicz, lub zginął próbując go złapać, co było nieproporcjonalnym stosunkiem realności do sportu. W 1993 roku bliźniacy, mając sporo racji twierdzili, że Wood zbyt mocno przeżywa klęskę z Puchonami. Wood nie potrafił przegrywać; okropnie znosił porażki. Oliver zżył się bardzo z quidditchem – wydaje się, że było to nie tylko jego główne zainteresowanie, ale także sens życia. Trenował ostro z drużyną trzy razy w tygodniu, intensywność zwiększał do pięciu przed ważnymi meczami. Spełnienie jego marzenia – zdobycie Pucharu – urzeczywistniło się w 1994 roku, kiedy na siódmym roku doprowadził drużynę do zwycięstwa nad Ślizgonami.

W00d.jpg

Oliver był bardzo uprzejmym, solidnym i pracowitym chłopakiem podczas pobytu w Hogwarcie. Przypominał pod tym względem trochę swojego kolegę z roku, Percy'ego Weasleya. Spędzał mnóstwo czasu na układaniu planów treningowych, myślał bardzo wiele o drużynie. Był bardzo lojalny wobec Gryffindoru, uważał, że zdobycie pucharu było sukcesem i chlubą dla całego domu, a nie tylko drużyny. Moralność sportowa Wooda mogła jednak budzić pewne wątpliwości. Fred Weasley powiedział w 1996 roku, że gdyby Wood wiedział, że ujdzie mu to na sucho, z pewnością zakatrupiłby kogoś z drużyny ślizgońskiej dla osłabienia ich szans na Puchar. W 1994 roku smucił się bardzo, że Cho Chang powróciła do zdrowia, ponieważ zagrażała zwycięstwie Gryffindoru. W 1993 r. Cedrik żądał rewanżu, po tym jak Harry spadł z miotły, jednak w tym wypadku Oliver musiał przyznać, że Diggory złapał znicza uczciwie. Można się więc zastanowić, czy Wood nie traktował graczy quidditcha dosyć obojętnie i chciwie. W 1993 roku McGonagall nakrzyczała na niego, że bardziej przejmuje się Pucharem niż bezpieczeństwem Harry'ego – i zapewne miała sporo racji.

Cztery lata po ukończeniu Hogwartu, Oliver nadal był lojalny wobec Gryfonów i wziął udział w bitwie o Hogwart, podczas której najprawdopodobniej dowodził atakami z powietrza. Walka ze Śmierciożercami bezsprzecznie wymagała dużej odwagi i gotowości do poświęcenie, którą wcześniej Oliver prezentował na boisku.

Ciekawostki[]

  • W pierwszej części, gdy Harry został zabrany przez McGonagall, żeby razem z nią poszedł po Olivera, w książce był on na lekcji Zaklęć, a w filmie na Obronie przed Czarną Magią.

Za kulisami[]

  • W filmowej adaptacji Harry Potter i Kamień Filozoficzny Oliver tłumaczył, że drużyna, której szukający złapie znicza wygrywa mecz. Jak wiadomo, nie jest to reguła, ale w amatorskim szkolnym quidditchu, zasada ta prawie zawsze się sprawdzała (chociaż w 1995 roku Ginny złapała znicza, a jednak wygrali Puchoni, podobnie zrobił Wiktor Krum w 1994 roku, jednak jego bułgarska drużyna przegrała z Irlandią. Ciekawe jest to, że wyniki w obu meczach miały między sobą tylko 10 punktów różnicy).
  • W tym samym filmie, Oliver opowiedział Harry'emu (który był zdenerwowany swoim pierwszym meczem quidditcha) historię ze swojej pierwszej rozgrywki. Już dwie minuty po rozpoczęciu Wood został zwalony tłuczkiem z miotły i obudził się dopiero tydzień później w skrzydle szpitalnym.
  • W rolę Olivera w filmach Harry Potter i Kamień Filozoficzny, Harry Potter i Komnata Tajemnic oraz Harry Potter i Insygnia Śmierci: część druga wcielił się Sean Biggerstaff. Nie pasuje on jednak do książkowego opisu Wooda jako chłopaka "tęgiego".
  • Co ciekawe, Wood nie występuje właściwie w ogóle w adaptacji trzeciej części, a w książce właśnie w tym tomie quidditch i postać Wooda nabrała największego znaczenia w serii. Oliver jest ukazany tylko jako epizod, stoi odwrócony nad łóżkiem Katie Bell w skrzydle szpitalnym, po tym jak dziewczyna spadła z miotły w filmowej wersji meczu z Puchonami w 1993. W "więźniu Azkabanu" wycięty jest końcowy mecz ze Ślizgonami oraz moment zdobycia Pucharu Quidditcha przez Gryfonów.
  • W ostatniej filmowej części, Oliver wydaje się być dowódcą ataku z powietrza (z mioteł) na śmierciożerców.
  • Oliver będący fanem quidditcha, wypożyczył ze szkolnej biblioteki książkę pt.: Quidditch przez wieki, którą oddał 9 kwietnia nieznanego roku.

Występowanie[]

LEGO Oliver Wood

Oliver Wood jako figurka LEGO

Przypisy

  1. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), rozdział 8, Ucieczka Grubej Damy — w tym rozdziale Wood zostaje nazwany „krzepkim siedemnastolatkiem, uczniem siódmej i ostatniej klasy w Hogwarcie”. Opis ten pojawił się przy rozpoczęciu treningów do quidditcha, a one zaczęły się jakoś na początku października. Dodatkowo wiemy, że naukę w Hogwarcie mogły rozpocząć tylko te dzieci, które ukończyły 11 r.ż. przed rozpoczęciem się nowego roku szkolnego.
  2. Oliver Wood nie wiedział co to jest koszykówka, więc widać, że nie miał styczności z mugolami, w 1994 roku przyjechał też z rodzicami na finał Mistrzostw Świata w Quidditchu.
  3. 3,0 3,1 W filmach
  4. 4,0 4,1 Wywiad z J.K. Rowling przeprowadzony przez South West News Service dn. 8 lipca 2000 — do Hogwartu mogły uczęszczać tylko dzieci z Wielkiej Brytanii bądź Irlandii.
  5. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 9, Pojedynek o północy — Fred i George mówili, że stracili puchar, kiedy odszedł Charlie, ale musiał być to błąd autorki, bo Charlie odszedł w tym samym roku, w którym naukę rozpoczął Harry i Ron. Dodatkowo Gryfoni w 1991 roku nie zdobyli pucharu już od siedmiu lat.
  6. Zobacz to zdjęcie
  7. 7,0 7,1 Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 11, Quidditch (rozdział)
  8. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 13, Nicolas Flamel
  9. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 15, Zakazany Las
  10. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 17, Człowiek o dwóch twarzach
  11. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 7, Szlamy i szepty
  12. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 7, Szlamy i szepty
  13. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 10, Złośliwy tłuczek
  14. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 8, Ucieczka Grubej Damy
  15. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 9, Ponura przegrana
  16. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 9, Ponura przegrana
  17. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 12, Patronus
  18. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 12, Patronus
  19. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 13, Gryfoni przeciw Krukonom
  20. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), roz. 15, Finał quidditcha
  21. Harry Potter i Czara Ognia (książka)
Poprzednik:
Kapitan Gryfonów quidditchu:
1991–1994
Poprzednik:
nieznany
Obrońca Gryfonów w Quidditchu:
do 1995
Następca:
Advertisement