FANDOM


Komunikat Ta strona wygrała 76. Artykuł Miesiąca. Została dopracowana przez użytkownika Natalkolx!
Konkurs ma na celu ulepszenie artykułów pod względem tekstu i szaty graficznej. Pierwszy wystartował w czerwcu 2013 roku. Więcej o projekcie można przeczytać na stronie projektu i regulaminie konkursu.
Disambig Ten artykuł dotyczy czynności. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa
Widzisz, można istnieć bez duszy, jak długo działa mózg i serce. Ale nie ma się świadomości samego siebie, żadnych wspomnień... nic. I nie ma żadnej szansy na ozdrowienie. Po prostu się... istnieje, i tyle. Jak pusta muszla. A duszy nie ma... jest stracona na zawsze.
— Remus wyjaśniający skutki pocałunku[źródło]
Pocałunek Dementora (Harry Potter i Zakon Feniksa)

Moment wysysania duszy

Pocałunek dementora (ang. Dementor's Kiss) — czyn wykonywany przez dementora polegający na wyssaniu duszy z ofiary poprzez przyłożenie jego „ust” do warg ofiary. Skutkiem było usunięcie z człowieka duszy i przemienienie go w „pustą muszlę”, czyli istotę nieposiadającą świadomości i żadnych wspomnień[1]. Pocałunek ten był gorszy od śmierci, gdyż skazana osoba jedynie „istniała” bez żadnego celu. Przed reformą Kingsleya Shacklebolta zabieg ten stosowany był na osobach, które uciekły z Azkabanu, będąc tym samym najsurowszą z możliwych kar.

Przebieg pocałunku Edytuj

Dementorzy stosują to wobec tych, których pragną zniszczyć. Przypuszczam, że pod kapturem musi być coś w rodzaju ust, bo przywierają do warg ofiary i... wysysają z niej duszę.
— Remus spekulujący n.t. wyglądu dementora[źródło]
250px-Kiss

„Usta” dementora

Na początku dementor ściągał kaptur i zaczynał zbliżać się do ofiary. Następnie mocno zaciskał swoje zimne ręce na jej szyi, w tym momencie ofiara zaczynała wyczuwać jego lodowaty i „cuchnący” oddech oraz odczuwać swe najgorsze wspomnienie. Na koniec dementor przywierał swoimi „ustami” do warg ofiary i boleśnie wysysał jej duszę. Osoba po pocałunku stawała się pozbawioną świadomości i wszelkich wspomnień istotą, której dusza została stracona na zawsze[1].

Wykorzystanie Edytuj

Zemsta jest słodka. Tak bardzo chciałem być tym, który cię złapie [...] Chętnie bym cię wykończył, ale od czego są dementorzy? Już się stęsknili za tobą. Obleciał cię już strach, co Black? Pocałunek dementora. Podobno trudno sobie wyobrazić towarzyszące mu uczucie, a świadkowie twierdzą, że widok jest przerażający - chętnie to zobaczę.
— Severus Snape po obezwładnieniu Syriusza[źródło]

Pocałunek dementora był czasami narzucany przestępcom przez Ministerstwo Magii, jednakże gdy przestało ono wykorzystywać dementorów jako strażników Azkabanu, po drugiej wojnie czarodziejów, pocałunek również przestał być stosowany jako kara[2].

Prawdopodobnie dementorzy musieli otrzymywać pozwolenia od Ministerstwa na wykonywanie pocałunków. W 1993 roku dostali pozwolenie na pocałowanie Syriusza Blacka, kiedy tylko ten zostanie złapany po swojej ucieczce z Azkabanu[3]. Niekiedy jednak stworzenia te wykonywały ten wyrok bez pozwolenia. Gdy Korneliusz Knot dowiedział się, iż w Hogwarcie został schwytany śmierciożerca, Bartemiusz Crouch Junior, postanowił zabrać ze sobą jednego ze strażników więzienia dla czarodziejów, aby ten w razie konieczności go obronił. Kiedy tylko dementor wszedł do gabinetu natychmiast zaatakował Croucha i wyssał z niego duszę uniemożliwiając w ten sposób potwierdzenie przez niego informacji dotyczących odrodzenia się Lorda Voldemorta[4]. Po tym jak Voldemort zaczął kontrolować Ministerstwo dementorzy coraz częściej używali pocałunku bez wcześniejszego uzyskania zezwolenia.

W serii Edytuj

Dementorzy nad jeziorem

Harry starający się ochronić Syriusza i Hermionę

W 1994 roku dementorzy próbowali wyssać dusze Harry'ego, Hermiony i Syriusza po tym, jak osaczyli ich nad jeziorem. W ostatnim momencie zostali oni jednak przepędzeni przez patronusa wyczarowanego przez Harry'ego, który za pomocą zmieniacza czasu wraz z Hermioną cofnął się w czasie, aby uratować Syriusza. Black, po schwytaniu, ponownie został skazany na wyrok pocałunku, ale również i tym razem Potter i Granger pomogli mu w ucieczce z pomocą Hardodzioba[5].

Karze pocałunku, po odkryciu prawdy, został poddany Barty Crouch Junior, który przez cały rok szkolny podszywał się pod Alastora Moody'ego. Pomagał on Czarnemu Panu w próbie zabicia Pottera. Z powodu, iż pocałunek został wykonany przed przesłuchaniem mężczyzny ówczesny Minister Magii, Korneliusz Knot, nie potrafił uwierzyć Dumbledore'owi w powrót Voldemorta.

Latem 1995 roku Dolores Umbridge posłała dwóch dementorów do Little Whinging w celu „uciszenia” Harry'ego, który informował całe społeczeństwo o powrocie Tego, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać, czego Ministerstwo kategorycznie nie chciało uznać za prawdę. Ostatecznie zarówno on jak i jego kuzyn, Dudley, uniknęli pocałunku dzięki zaklęciu patronusa, które wykorzystał Potter[6].

Od drugiej połowy 1997 roku w Ministerstwie Magii zaczęła działać Komisja Rejestracji Mugolaków, która przesłuchiwanym osobom groziła pocałunkiem dementora, jeśli ci opieraliby się postawionym im „zarzutom” bycia mugolakami. Podczas jednego z procesów dementorzy prawie pocałowali Mary Cattermole, którą uratował, przemieniony w Runcorna, Harry rzucając zaklęcie patronusa. Razem z Hermioną uwolnili ją i pomogli uciec zarówno jej jak i pozostałym czekającym na swój proces czarodziejom.

W alternatywnej rzeczywistości w roku 2020, po powrocie z naprawienia wydarzeń podczas pierwszego zadania w Turnieju Trójmagicznym w 1994 roku, dementorzy odnajdują poszukiwanych listami gończymi Hermionę oraz Rona. Granger i Weasley postanawiają poświęcić swoje życia, aby Scorpius Malfoy razem z Severusem mogli powrócić do czasu drugiego zadania turnieju, aby zapobiec upokorzeniu Cedrika Diggory'ego. Jednakże w drodze nad jezioro zatrzymuje ich Dolores, którą nauczyciel eliksirów odpycha zaklęciem depulso. Gdy dementorzy ich otoczyli, Snape dobrowolnie oddał się w ręce dementorów, aby Malfoy mógł dobiec w towarzystwie srebrnej łani do jeziora i naprawić bieg historii.

Znane ofiary Edytuj

Ofiary pocałunku Edytuj

Ofiary, które uniknęły pocałunku Edytuj

Ciekawostki Edytuj

Tumblr m6757dDrv71ro7gbao3 r1 250

Dusza ulatująca z Syriusza Blacka.

  • W filmie pocałunek nie wymagał bezpośredniego kontaktu, dementor tylko zbliżał się do ust ofiary i zasysał duszę, co wywoływało chwilowe zniekształcenie twarzy, po pewnym czasie z ust wylatywała dusza w formie świetlistej kuli, którą stwory prawdopodobnie pożerały.
  • Jedynymi znanymi osobami, które były świadkami pocałunku, byli Minerwa McGonagall, Korneliusz Knot i Scorpius Malfoy.
  • Według Severusa Snape'a widok pocałunku był nie do zniesienia.

Występowanie Edytuj

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Harry Potter i więzień Azkabanu, rozdział 12, Patronus
  2. W 1998 roku na tymczasowego, a następnie na oficjalnego, Ministra Magii został wybrany Kingsley Shacklebolt, który zaprzestał wykorzystywania dementorów jako strażników Azkabanu, a więc od tamtej pory przerwano również stosowanie pocałunków w formie kar
  3. Harry Potter i więzień Azkabanu, rozdział 12, Patronus
  4. Harry Potter i Czara Ognia, rozdział 36, Drogi się rozchodzą
  5. Harry Potter i więzień Azkabanu, rozdział 21, Tajemnica Hermiony
  6. Harry Potter i Zakon Feniksa, rozdział 1, Demencja Dudleya
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.