FANDOM


Crystal 128 clock
Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Natalkolx
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).


Disambig-icon Ten artykuł dotyczy czynności. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa.
Widzisz, można istnieć bez duszy, jak długo działa mózg i serce. Ale nie ma się świadomości samego siebie, żadnych wspomnień... nic. I nie ma żadnej szansy na ozdrowienie. Po prostu się... istnieje, i tyle. Jak pusta muszla. A duszy nie ma... jest stracona na zawsze.
— Remus wyjaśniający skutki pocałunku[źródło]
Pocałunek Dementora (Harry Potter i Zakon Feniksa)

Pocałunek dementora (ang. Dementor's Kiss) — czyn wykonywany przez dementora polegający na wyssaniu duszy z ofiary poprzez przyłożenie jego „ust” do warg ofiary. Skutkiem było usunięcie z człowieka duszy i przemienienie go w „pustą muszlę”, nieposiadającą świadomości i żadnych wspomnień istotę. Pocałunek ten był gorszy od śmierci, gdyż osoba skazana jedynie „istniała” bez żadnego celu. Przed reformą Kingsleya Shacklebolta zabieg ten stosowany był na osobach, które uciekły z Azkabanu, będąc tym samym najsurowszą z możliwych kar.

Przebieg pocałunku Edytuj

Dementorzy stosują to wobec tych, których pragną zniszczyć. Przypuszczam, że pod kapturem musi być coś w rodzaju ust, bo przywierają do warg ofiary i... wysysają z niej duszę.
— Remus spekulujący n.t. wyglądu dementora[źródło]
250px-Kiss

Na początku dementor ściągał kaptur i zaczynał zbliżać się do ofiary. Następnie mocno zaciskał swoje zimne ręce na jej szyi, w tym momencie ofiara zaczynała wyczuwać jego lodowaty i „cuchnący” oddech oraz odczuwać swe najgorsze wspomnienie. Na koniec dementor przywierał swoimi ustami do warg ofiary i boleśnie wysysał jej duszę. Osoba po pocałunku stawała się pozbawioną świadomości i wszelkich wspomnień istotą, której dusza została stracona na zawsze[1].

Wykorzystanie Edytuj

Zemsta jest słodka. Tak bardzo chciałem być tym, który cię złapie [...] Chętnie bym cię wykończył, ale od czego są dementorzy? Już się stęsknili za tobą. Obleciał cię już strach, co Black? Pocałunek dementora podobno trudno sobie wyobrazić towarzyszące mu uczucie, a świadkowie twierdzą, że widok jest przerażający - chętnie to zobaczę.
— Severus Snape po obezwładnieniu Syriusza[źródło]

Pocałunek dementora był czasami narzucany przestępcom przez Ministerstwo Magii, jednakże gdy przestało ono wykorzystywać dementorów jako strażników Azkabanu, po drugiej wojnie czarodziejów, pocałunek również przestał być używany jako kara.

Prawdopodobnie dementorzy musieli otrzymać pozwolenie od Ministerstwa na wykonywanie pocałunków. W 1993 roku dostali pozwolenie na pocałowanie Syriusza Blacka, kiedy tylko ten zostanie złapany po swojej ucieczce z Azkabanu[2]. Jednakże niekiedy stworzenia te wykonywały ten wyrok bez pozwolenia. Gdy Korneliusz Knot dowiedział się, iż w Hogwarcie został schwytany śmierciożerca, Bartemiusz Crouch Junior, postanowił zabrać ze sobą jednego ze strażników więzienia dla czarodziejów, aby ten w razie konieczności go obronił. Jednak kiedy tylko dementor wszedł do gabinetu natychmiast zaatakował Croucha i wyssał z niego duszę uniemożliwiając również w ten sposób zeznanie przez niego oficjalnych zeznań dotyczących odrodzenia się Lorda Voldemorta[3]. Po tym jak Voldemort zaczął kontrolować Ministerstwo dementorzy coraz częściej używali pocałunku bez wcześniejszego uzyskania zezwolenia.

W serii Edytuj

Dementorzy nad jeziorem

Harry starający się ochronić Syriusza i Hermionę

W 1994 roku dementorzy próbowali wyssać dusze Harry'ego, Hermiony i Syriusza po tym, jak osaczyli ich nad jeziorem. Jednak zostali oni w ostatnim momencie przepędzeni przez patronusa wyczarowanego przez Harry'ego, który za pomocą zmieniacza czasu wraz z Hermioną cofnął się w czasie, aby uratować Syriusza. Black po schwytaniu ponownie został skazany na wyrok pocałunku, ale również i tym razem Potter i Granger pomogli mu w ucieczce z pomocą Hardodzioba[4].

Karze pocałunku został poddany po odkryciu, że przez cały rok szkolny udawał Alastora Moody'ego - Barty Crouch Junior, który pomógł Czarnemu Panu w próbie zabicia Pottera. Z powodu, iż pocałunek został wykonany przed przesłuchaniem mężczyzny ówczesny Minister Magii, Korneliusz Knot, nie potrafił uwierzyć Dumbledore'owi w odrodzenie się Voldemorta.

Latem 1995 roku Dolores Umbridge posłała dwóch dementorów do Little Whinging w celu „uciszenia” Harry'ego, który informował całe społeczeństwo o powrocie Tego, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać, czego Ministerstwo kategorycznie nie chciało uznać za prawdę. Ostatecznie zarówno on jak i jego kuzyn, Dudley, uniknęli pocałunku dzięki zaklęciu patronusa, które wykorzystał Potter[5].

Od drugiej połowy 1997 roku w Ministerstwie Magii zaczęła działać Komisja Rejestracji Mugolaków, która przesłuchiwanym osobom groziła pocałunkiem dementora, jeśli ci opieraliby się postawionym im „zarzutom” bycia mugolakami. Podczas jednego z procesów dementorzy prawie pocałowali Mary Cattermole, którą uratował, przemieniony w Runcorna, Harry rzucając zaklęcie patronusa. Razem z Hermioną uwolnili ją i pomogli uciec zarówno jej jak i pozostałym czekającym na swój proces czarodziejom.

W alternatywnej rzeczywistości w roku 2020, po powrocie z naprawienia wydarzeń podczas pierwszego zadania w Turnieju Trójmagicznym w 1994 roku, dementorzy odnajdują poszukiwanych listami gończymi Hermionę oraz Rona. Granger i Weasley postanawiają poświęcić swoje życia, aby Scorpius Malfoy razem z Severusem mogli powrócić do czasu drugiego zadania turnieju, aby zapobiec upokorzeniu Cedrika Diggory'ego. Jednakże w drodze nad jezioro zatrzymuje ich Dolores, którą nauczyciel eliksirów odepchnął zaklęciem depulso. Gdy dementorzy otoczyli dwójkę, Snape dobrowolnie oddał się w ręce dementorów, aby Malfoy mógł dobiec w towarzystwie srebrnej łani do jeziora i naprawić bieg historii.

Znane ofiary Edytuj

Ofiary pocałunku Edytuj

Ofiary które uniknęły pocałunku Edytuj

Ciekawostki Edytuj

Tumblr m6757dDrv71ro7gbao3 r1 250

Dusza ulatująca z Syriusza Blacka.

  • W filmie pocałunek nie wymagał bezpośredniego kontaktu, dementor tylko zbliżał się do ust ofiary i zasysał duszę, co wywoływało chwilowe zniekształcenie twarzy, po pewnym czasie z ust wylatywała dusza w formie świetlistej kuli, którą stwory prawdopodobnie pożerały.
  • Jedynymi znanymi osobami, które były świadkami pocałunku, byli Minerwa McGonagall, Korneliusz Knot i Scorpius Malfoy.
  • Według Severusa Snape'a widok pocałunku był nie do zniesienia.

Występowanie Edytuj

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.