Disambig.svg Ten artykuł dotyczy rozdziału. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa

Pocałunek dementora (ang. The Dementors' Kiss) — dwudziesty rozdział książki Harry Potter i więzień Azkabanu. Trwa od strony 394 do 401.

Postacie, które wystąpiły[edytuj | edytuj kod]

Postacie tylko wspomniane[edytuj | edytuj kod]

Streszczenie[edytuj | edytuj kod]

Harry wie już, że Syriusz Black jest niewinny. Uczestnicząc w dziwnym pochodzie składającym się z Lupina, Rona i Pettigrew przykutych do siebie, nieprzytomnego prof. Snape'a szybującego w powietrzu, Blacka, Hermiony i jej kota Krzywołapa, kieruje się w stronę zamku, gdzie zamierza wydać Pettigrew w ręce dementorów. Black proponuje Harry'emu wspólne mieszkanie, co wprawia młodego Pottera w dobry nastrój. Niespodziewanie księżyc wychyla się zza chmur, co powoduje przemianę Lupina w wilkołaka. Black przybiera swoją postać animaga i próbuje powstrzymać wilkołaka przed zaatakowaniem dzieci. Korzystając z zamieszania Pettigrew zamienia się w szczura i ucieka do Zakazanego Lasu. Harry słyszy żałosny skowyt Syriusza i razem z Hermioną biegnie w stronę jeziora, skąd dochodzi skomlenie. Na miejscu zastają Syriusza już w ludzkiej formie i ponad setkę dementorów sunących i ich stronę. Czarodzieje próbują wyczarować patronusa, ale ponoszą klęskę. Jeden z dementorów nachyla się nad Harrym, chcąc wyssać mu duszę, lecz w tym momencie zwierzę otoczone srebrzystym blaskiem przegania ponurych strażników Azkabanu, ratując życie trójce czarodziejów. Harry poczuł się śmiertelnie wykończony i stracił świadomość.

Poprzednik
Sługa Lorda Voldemorta
Rozdziały książki „Harry Potter i więzień Azkabanu” Następca
Tajemnica Hermiony

de2:20. Kapitel: Der Kuss des Dementors

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.