Pojedynek w Dolinie Godryka (ang. Duel at Godric's Hollow) — trójstronny pojedynek w Dolinie Godryka, który odbył się między Albusem Dumbledorem, Aberforthem Dumbledorem oraz Gellertem Grindelwaldem. Głównym skutkiem tej walki była śmierć Ariany Dumbledore, a pobocznym ucieczka Gellerta z Wielkiej Brytanii[1].
Historia[]
Przed pojedynkiem[]
Albus i Gellert
Gellert Grindelwald, który był utalentowanym uczniem Durmstrangu, został wyrzucony ze szkoły za swoje niebezpieczne eksperymenty z czarną magią. Wtedy przeprowadził się do swojej ciotecznej babki, Bathildy Bagshot. Kobieta wiedziała o tym, że Albus Dumbledore jest równie utalentowanym chłopcem, co jej krewnym, dlatego też zapoznała ich ze sobą. Szybko się oni polubili, jak i zaczęli knuć plany dążące do tego, żeby czarodzieje przejęli kontrolę nad światem mugoli[1]. Postanowili również poszukać Insygniów Śmierci, które miały sprawić, że staliby się niepokonani. Gdy jednak Albus szykował się już do opuszczenia rodzinnych stron, Aberforth stwierdził, że nie może on zostawić swej chorej siostry, Ariany[2].
Pojedynek[]
Ariana
Gdy Aberforth rozmawiał ze swoim bratem, świadkiem tej rozmowy był również Gellert. Pokazał on wówczas ciemną stronę swej natury, której Albus do tej pory nie zauważał albo też zaprzeczał jej istnieniu. Czarnoksiężnik zaatakował Aberfortha klątwą Cruciatus. Spowodowało to, że Albus wkroczył, próbując bronić swego młodszego brata i powstrzymać walkę. Nie udało się mu to jednak, gdyż sytuacja prędko przemieniła się w trójstronny pojedynek[2].
W miarę postępów walka stawała się coraz bardziej zacięta, a to, co początkowo było jedynie próbą rozbrojenia lub neutralizacji, prędko przemieniło się w potyczkę, w której stosowano nawet najbardziej groźne zaklęcia. Ostatecznie choć żaden z nich nie zdołał zranić innego uczestnika pojedynku, jedna z klątw, trafiła w Arianę, która obserwowała ten pojedynek, a następnie doprowadziła do jej nagłej śmierci. Następnie obawiający się zemsty Gellert uciekł i to pomimo faktu, że tak naprawdę żaden z uczestników nie wiedział, kto rzucił śmiertelną klątwę[2].
Po pojedynku[]
Grindelwald uciekł ostatecznie nie tylko z Doliny Godryka, ale nawet z całej Wielkiej Brytanii, po czym rozpoczął poszukiwanie Insygnii na własną rękę. Albus i Aberforth mieli natomiast wyrzuty sumienia dotyczące śmierci ich siostry, w tym zwłaszcza Albus, gdyż Aberforth ostatecznie uznał, że winę za śmierć ponosi Albus, gdyż do niczego by nie doszło, gdyby nie zaprzyjaźnił się z Gellertem. Bracia zorganizowali jednak wspólnie pogrzeb, podczas którego Aberforth złamał bratu nos. Przez dziewięćdziesiąt osiem następnych lat wyniki tego pojedynku ciągle prześladowały Albusa, który wciąż miał strach o to, że to jego klątwa zabiła jego siostrę. Wielce prawdopodobne, że to wydarzenie, jak i zawarte z Grindelwaldem braterstwo krwi, sprawiły że zwlekał on aż czterdzieści sześć lat z tym, by ostatecznie zmierzyć się twarzą w twarz z czarnoksiężnikiem[2].
Kilkadziesiąt lat później w Limbo, Dumbledore wyjaśnił Harry'emu, co doprowadziło do pojedynku. Harry natomiast postanowił nie pytać o to, czy Albus kiedykolwiek poznał bezpośrednią przyczynę śmierci Ariany[3].
Ciekawostki[]
- Co ciekawe, braterstwo krwi Dumbledore'a i Grindelwalda musiało zostać zawarte po tym pojedynku, gdyż w przeciwnym razie zostałby on zerwany podczas jego trwania. Z drugiej jednak strony zawarcie go wtedy byłoby nieco dziwne, jako że właśnie ten pojedynek poróżnił Dumbledore'a oraz Grindelwalda między sobą. Istnieje jednak również możliwość, że tak naprawdę śmierć Ariany była właśnie konsekwencją próby zerwania paktu.
- Istnieje również możliwość, że tak naprawdę Albus i Gellert nie walczyli ze sobą bezpośrednio, gdyż sam Albus wiedząc o zawartym braterstwie nie zaatakował Grindelwalda, a jedynie próbował powstrzymać Aberfortha przed dalszą walką.
Występowanie[]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 18, Życie i kłamstwa Albusa Dumbledore'a
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 28, Brakujące lusterko
- ↑ Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 35, King's Cross