FANDOM


Prawo Rappaport

Prawo Rappaport (ang. Rappaport's Law) — prawo przeforsowane przez Emily Rappaport i uchwalone w 1790 roku przez Magiczny Kongres Stanów Zjednoczonych Ameryki obowiązujące w Stanach Zjednoczonych[1]. Prawo obowiązywało do 1965 roku[2].

Zabraniało kontaktów czarodziejów z niemagami, narzucając ścisłą segregację między nimi. Czarodziejom nie wolno było nawiązywać przyjaźni ani poślubiać niemagów, a kary za złamanie tego prawa były niezwykle surowe. Komunikację z niemagami dopuszczano wyłącznie w zakresie niezbędnym do wykonywania codziennych czynności[1]. Zgodnie z tym prawem czarodziej dopiero po osiągnięciu pełnoletniości mógł legalnie posiadać różdżkę poza szkołą: różdżki były przyznawane młodym czarodziejom, gdy uczniowie po raz pierwszy przybywali do Ilvermorny i musiały pozostać w szkole na czas wakacji[2].

Prawo Rappaport uwydatniło różnice kulturowe pomiędzy amerykańskim i europejskim środowiskiem czarodziejów i sprowadziło magiczną społeczność Amerykanów jeszcze głębiej pod ziemię. W Europie rządy magiczne i niemagiczne zawsze współpracowały ze sobą w tajemnicy przed obywatelami, a czarownice i czarodzieje poślubiali i przyjaźnili się z mugolami. W Ameryce natomiast MACUSA działała samodzielnie, nie kontaktując się z rządem niemagów, a ich samych zaczęto traktować jak wrogów[1].

Uchwalenie prawa Edytuj

Uchwalenie tego prawa było konsekwencją jednego z największych naruszeń Międzynarodowej Ustawy o Tajności. Afera ta wydarzyła się w 1790 roku, kiedy to Dorka, córka współpracownika ówczesnej przewodniczącej MACUSY, Emily Rappaport, poznała Bartłomieja Barebone'a. Barebone wychowany był w rodzinie przekonanej o istnieniu magii, a także o tym, iż czarodzieje i czarownice są złem wcielonym. Zauroczona Dorka wyjawiła mu adresy MACUSY i Szkoły Ilvermorny, opowiedziała mu także o Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów i zdradziła w jaki sposób organizacje te utrzymują świat magii w tajemnicy. Bartłomiej wziął różdżkę dziewczyny, którą ta mu z uprzejmością wręczyła, po czym pokazał ją dziennikarzom do których zdołał dotrzeć. Następnie wraz ze swoimi uzbrojonymi przyjaciółmi postanowił znaleźć wszystkich czarodziejów w okolicy tych miejsc, po czym ich zabić. Otworzył on jednak ogień nie w pracowników MACUSY, a w grupę niewinnych niemagów. Trafił on po tym do aresztu, a MACUSA mogła odetchnąć na chwilę, gdyż i tak niekonsekwencja Dorki doprowadziła ich do dużych problemów.

Z racji, iż budynek MACUSA przyciągał za dużo uwagi, miejsce siedziby kongresu musiało być zmienione. Prawdopodobnie wszystkim osobom, które uwierzyły w informacje od Dorki, została wymazana pamięć. Przeciek był jednak na tyle poważny, że jego następstwa odczuwalne były przez następne lata.

Wielu czarodziejów było za skazaniem Dorki na dożywocie lub śmierć. Została ona jednak skazana na rok pozostania w areszcie. Wstrząśnięta, powróciła do zupełnie innego środowiska, żyjąc w samotności.

Występowanie Edytuj

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.