FANDOM


Remus John „Lunatyk” Lupin (Kawaler Orderu Merlina Pierwszej Klasy) (ur. 10 marca 1960 r. – zm. 2 maja 1998 r.) — czarodziej półkrwi. Gdy miał zaledwie około 5 lat został zaatakowany przez Fenrira Greybacka, przez co stał się wilkołakiem.

W 1971 roku rozpoczął naukę w Hogwarcie. Został przydzielony do Gryffindoru. Był na tym samym roku co Syriusz Black, James Potter, Peter Pettigrew, Lily Evans oraz Severus Snape. Jeden z Huncwotów, współtwórca magicznej Mapy Huncwotów. W 1975 roku został prefektem i pełnił tę funkcję do 1978, czyli do ukończenia Hogwartu. W 1997 roku poślubił Nimfadorę Tonks i miał z nią jednego syna, Teddy'ego Lupina. W 1998 roku brał udział w Bitwie o Hogwart, w której został zamordowany przez Śmierciożercę Antonina Dołohowa.

Biografia Edytuj

Dzieciństwo Edytuj

Remus Lupin urodził się 10 marca 1960. Był jedynym synem Lyalla Lupina i Hope Howell. Już jako małe dziecko Remus zaczął wykazywać magiczne zdolności, przez co rodzice byli z niego bardzo dumni.

Gdy Remus miał niecałe pięć lat, wilkołak Fenrir Greyback włamał się do sypialni chłopca i zaatakował go. Miała to być zemsta na ojcu młodego Lupina. Lyall usłyszał niepokojące odgłosy i od razu ruszył synowi na pomoc. Niestety spóźnił się. Co prawda Remus przeżył, ale stał się wilkołakiem. Ojciec przez dłuższy czas ukrywał przed synem, że to Greyback go zaatakował.

Lyall i Hope bardzo długo szukali leku, który mógłby pomóc ich synowi, jednak ich poszukiwania były bezskuteczne. Niedługo potem przeprowadzili się wraz z Remusem do miasta, aby ich czarodziejscy sąsiedzi nie zaczęli czegoś podejrzewać. Jako dziecko Remus nie mógł bawić się z innymi dziećmi, gdyż jego rodzice bali się, że chłopiec może powiedzieć innym, kim jest. Z racji braku kontaktu z innymi rówieśnikami Remus był bardzo samotny.

Przed jedenastymi urodzinami Remusa stało się coś kompletnie niespodziewanego. Mianowicie, Albus Dumbledore złożył wizytę Lupinom. Rodzice Remusa byli bardzo speszeni oraz wystraszeni, przez co starali się uniemożliwić dyrektorowi dostanie się do mieszkania, lecz Dumbledore'owi udało się ich przechytrzyć. Po wejściu do mieszkania dyrektor wyjaśnił im, że dobrze wie kim jest ich syn, oraz że według niego nie ma żadnych przeciwwskazań, aby Remus uczył się w Hogwarcie. Powiedział, że znalazł miejsce w którym chłopiec bezpiecznie i spokojnie mógłby przechodzić transformacje, oraz, ze względu na dobro Remusa, zakazał mu rozgłaszania wszelkich informacji, na temat tego, kim jest. Remus bardzo się cieszył na myśl o uczęszczaniu do Hogwartu. Był także podekscytowany myślą, iż będzie mógł wreszcie spełnić swoje marzenie, którym było poznanie innych dzieci oraz znalezienie sobie przyjaciół. Remus pierwszy raz wsiadł do ekspresu Londyn – Hogwart we wrześniu 1971 roku. Niedługo po przekroczeniu progu pociągu poznał swoich pierwszych przyjaciół: Syriusza Blacka, Jamesa Pottera i Petera Pettigrew.

Lata w Hogwarcie Edytuj

Syriusz: „Podobało Ci się pytanie dziesiąte, Luniaczku?
Lupin: „Bardzo, podaj 5 oznak, po których można rozpoznać wilkołaka. Wspaniałe pytanie. (...) Pierwsza – siedzi na moim krześle. Druga – nosi moje ubranie. Trzecia – nazywa się Remus Lupin.
— Remus i Syriusz po SUM-ach.[źródło]
150px-Remuslupin

Remus w latach szkolnych

Remus trafił do Hogwartu w wieku jedenastu lat za zgodą ówczesnego dyrektora, Albusa Dumbledore'a. Nie wszystkim członkom rady pedagogicznej spodobała się ta decyzja, jednak Dumbledore ostatecznie postanowił, że Lupin może uczyć się w Hogwarcie. Specjalnie dla niego wykopano tunel prowadzący do Wrzeszczącej Chaty, gdzie miał się ukrywać podczas pełni, a u jego wejścia posadzono Wierzbę Bijącą, która miała odciągać od wejścia każdego, kto nie wiedział, jak ją unieruchomić. Dyrektor rozpuścił pogłoski, że we Wrzeszczącej Chacie straszy, aby odciągnąć od niej mieszkańców Hogsmeade. Później nadal uważano, że to prawda. Z jej strony często dochodziły straszne wrzaski, które tak naprawdę były rykiem Remusa zamienionego w wilkołaka.

Remusa przydzielono do Gryffindoru. Tam zaprzyjaźnił się z Syriuszem Blackiem, Peterem Pettigrew i Jamesem Potterem. Na początku nie powiedział im, że jest wilkołakiem, a swoją nieobecność podczas pełni tłumaczył chorobą matki. Przyjaciele szybko jednak odkryli jego tajemnicę i nie odtrącili go, tak jak Remus przypuszczał. Razem utworzyli paczkę Huncwotów – największych rozrabiaków w szkole. Wspólnie stworzyli mapę ukazującą Hogwart i kilka tajnych przejść mieszczących się w zamku. 

Chłopak nazywany był przez przyjaciół Lunatykiem, co logicznie wiązało się z jego przemianami podczas każdej pełni. Na piątym roku przyjaciele Lupina stali się nielegalnymi animagami, (Peter Pettigrew – szczur, James Potter – jeleń, Syriusz Black – pies podobny do ponuraka), żeby towarzyszyć mu w przemianach nie narażając się na ataki ze strony nieświadomego przyjaciela (wilkołaki są niebezpieczne tylko dla ludzi). Sam Lupin przyznał się, że ma wyrzuty sumienia patrząc z takiej perspektywy czasu, że narażał swoich przyjaciół.

Syriusz i James lubili znęcać się nad Severusem Snape'em, który był na tym samym roku co oni. Lupin wyznał później Harry'emu, że czuł się współwinny, bo nie reagował na zachowania przyjaciół, tym bardziej, że na piątym roku został prefektem. Syriusz do tego stopnia chciał uprzykrzyć lub w najgorszym przypadku ukrócić Snape'owi życie, że powiedział mu jak obejść zabezpieczenia Wierzby Bijącej w czasie pełni, gdzie Lupin zamieniał się w wilkołaka. Wiedziony ciekawością Snape zrobił to, co nakazał mu Black. James w porę zreflektował się i uratował Snape'a, ale Snape zdążył zobaczyć wilkołaka na końcu tunelu. Od tamtej pory Severus znał jego tajemnicę.

Lupin był pilnym uczniem. Dumbledore mianował go prefektem po części dlatego, że był wzorowym Gryfonem, ale też dlatego, że miał nadzieję, że pozostali Huncwoci pod jego wpływem się uspokoją. Owutemy i Sumy zdał zapewne na samych dobrych stopniach.

Pierwsza Wojna Edytuj

Po ukończeniu szkoły Remus walczył przeciwko Lordowi Voldemortowi. Wstąpił do Zakonu Feniksa, organizacji walczącej z Czarnym Panem i jego poplecznikami. Ten, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać był wtedy u szczytu swojej potęgi. Syriusz podejrzewając, iż Remus jest szpiegiem nie przekazywał mu już żadnych informacji, jednak wciąż ufał Peterowi, czego później bardzo żałował, wskutek czego Lupin nie został poinformowany, że doszło do zmiany Strażnika Tajemnicy Potterów.

31. października 1981 roku Remus wykonywał zadanie dla Zakonu na północy kraju, gdy usłyszał przerażające wieści. Dowiedział się, że Syriusz wydał Lily i Jamesa Voldemortowi oraz zamordował Petera Pettigrew, po czym został zesłany do Azkabanu. Oznaczało to dla Remusa początek długiego, nieszczęśliwego okresu samotności. Stracił trzech bliskich przyjaciół, a działalność Zakonu wstrzymano, w związku z czym inni członkowie organizacji powrócili do swoich rodzin. Pomimo, iż po śmierci Hope, Lyall zawsze rozpromieniał się na widok syna, 21-latek postanowił wyruszyć w swoją drogę, nie chcąc narażać swego ojca.

Między wojnami Edytuj

Od tamtego czasu Remus żył skromnie. Przyjmował prace, które były mocno poniżej jego poziomu zdolności, ponieważ obawiał się, że będzie musiał z niej zrezygnować zanim reszta współpracowników zauważy jego comiesięczne problemy.

Kilka lat później doszło do odkrycia w społeczności czarodziejów. Wynaleziono Wywar Tojadowy. Była to jedyna nadzieja dla Remusa na normalne życie. Eliksir nie zapobiegał co prawda comiesięcznym przemianom, ale powodował zmianę w zachowaniu wilkołaka, który stawał się ospały a jednocześnie spokojny. Jak wiadomo największą obawą Lupina było to, że podczas jednej z przemian mógłby kogoś zabić. Ku niezadowoleniu Remusa, wywar ten był dość złożony, a jego składniki bardzo drogie. Nie miał więc on zatem szans na wypróbowanie eliksiru bez ujawnienia tego, kim tak naprawdę jest, więc dalej kontynuował swoje samotne, wędrowne życie.

Remus jako nauczyciel Edytuj

K,NDQ3MDk4MzIsNjUxNTUy,f,pohhhhhh

W 1993 roku Albus Dumbledore odnalazł Remusa w opuszczonej chacie w Yorkshire. Lupin na widok dyrektora Hogwartu doznał miłego zaskoczenia. Wizyta Dumbledore'a nie była bezowocna. Albus zaproponował mężczyźnie stanowisko nauczyciela Obrony Przed Czarną Magią, jednocześnie gwarantując mu, iż będzie miał nielimitowane zaopatrzenie w wywar tojadowy, który sporządzać mu będzie obecny nauczyciel eliksirów, Severus Snape. Remus bez chwili wahania zaakceptował tę propozycję.

Lupin podróżował do Hogwartu pociągiem, razem z uczniami szkoły. Gdy Harry Potter, Hermiona Granger i Ron Weasley zajęli przedział w Ekspresie Hogwart, kiedy udawali się na trzeci rok nauki, zobaczyli, że Remus śpi na jednej z kanap. Gdy w drzwiach przedziału stanął jeden z dementorów, którzy przeszukiwali pociąg, Lupin przegonił go wyczarowując patronusa, po czym poczęstował Harry'ego i jego przyjaciół czekoladą, aby zneutralizować negatywny wpływ tego stworzenia. Nauczyciel wysłał też sowę do Minerwy McGonagall, aby poinformować ją o zasłabnięciu Pottera.

W szkole okazało się, że będzie on nauczał obrony przed czarną magią. Uczniom podobało się to, że uczył nie tylko teorii, ale kładł też duży nacisk na praktykę, na przykład poprzez ćwiczenie walki z boginem. Jego sposób prowadzenia zajęć sprawił, że wielu uważało go za najlepszego nauczyciela tego przedmiotu. Pomimo że Lupin był powszechnie lubiany, to jednak Draco Malfoy i niektórzy Ślizgoni często wyśmiewali jego niedbały wygląd oraz połatane i obszarpane ubrania.

215px-Lupin-boggart

Lupin zmierza się ze swoim boginem – pełnią

Lupin skonfiskował Harry'emu mapę huncwotów, gdy Snape go z nią nakrył. Uczył Harry'ego wyczarowania patronusa, kiedy na meczu quidditcha spadł z miotły przez atak dementorów. Dzięki jego lekcjom Harry uratował siebie, Syriusza i Hermionę.

6. czerwca zjawił się we Wrzeszczącej Chacie, ponieważ zobaczył na Mapie Huncwotów Łapę ciągnącego Rona i Glizdogona do tunelu pod Bijącą Wierzbą. Nie wiedział, że był śledzony przez Snape'a, który postanowił wydać jego i Blacka dementorom, ale na swoje nieszczęście Snape został oszołomiony przez Harry'ego, Rona i Hermionę. Lupin razem z Blackiem opowiedział Harry'emu, że to nie Syriusz, a Peter zdradził jego rodziców Voldemortowi. Poinformowali również Rona, że jego szczur to tak naprawdę Pettigrew pod postacią animaga. Gdy przemienili szczura w jego ludzką postać, Lupin i Black chcieli go zabić za jego zbrodnie, ale Harry nie zgodził się na to, bo nie chciał, żeby przyjaciele jego ojca zostali mordercami, natomiast chciał Glizdogona wydać dementorom.

Werewolf attack

Atak wilkołaka (Lupin po przemianie)

W drodze do zamku zza chmur wyszedł księżyc i Lupin przemienił się w wilkołaka, gdyż zapomniał tego dnia zażyć wywar. Syriusz został zmuszony do przekształcenia się w psa, aby chronić Harry'ego, Rona i Hermionę przed Remusem. Sytuację wykorzystał Pettigrew, który przemienił się w szczura i uciekł. Chwilę później pojawił się Snape i zobaczył Lupina pod postacią wilkołaka. W Zakazanym Lesie Lupin przystąpił do ataku na Harry'ego i Hermionę, ale został zatrzymany przez hipogryfa Hardodzioba i uciekł. Remus spędził resztę nocy głęboko w lesie.

Przy śniadaniu Snape „niechcący” powiedział o drugiej twarzy Remusa Ślizgonom. Tego samego dnia Remus spakował się, bo wiedział, że rodzice nie będą zadowoleni, że ich dzieci uczy wilkołak. Jego nagła rezygnacja była powodem żalu większości uczniów i personelu Hogwartu, którzy bardzo go lubili. W szczególności Harry błagał go, aby został, oświadczając, że jest najlepszym nauczycielem Obrony Przed Czarną Magią, jakiego mieli uczniowie. Remus pokręcił głową, po czym oddał Harry'emu mapę huncwotów i Pelerynę Niewidkę, którą zostawił poprzedniego dnia we Wrzeszczącej Chacie. Powiedział mu także, że była to prawdziwa przyjemność uczyć go i jest całkowicie pewien, że się wkrótce jeszcze spotkają.

Druga Wojna Edytuj

Wraz z powrotem Voldemorta Zakon Feniksa powstał ponownie i Remus znowu został jego członkiem. Był w straży przedniej, która eskortowała Harry'ego Pottera z Privet Drive 4 do Grimmauld Place 12 w 1995 roku.

Lupin przez jakiś czas mieszkał w domu Syriusza, ale Dumbledore wysyłał go na różne misje dla Zakonu. Często towarzyszyła mu w nich Nimfadora Tonks, do której Remus zaczął coś czuć, a choć nie chciał tego pokazywać, sekretnie cieszył się każdym razem, kiedy wysyłano go na nocne misje z Tonks. Remus był mile zaskoczony, a jednocześnie zrozpaczony, że Tonks odwzajemniała jego uczucia. Od zawsze wiedział, że nie będzie mógł się ożenić i zaryzykować przekazaniem swojego „dotkliwego” i „haniebnego” stanu. Tonks była pewna, że Lupin ją kocha. Remus z tego powodu zaczął jej unikać.

Bitwa w Departamencie Tajemnic Edytuj

Remus lupin -departament MM

Remus w czasie bitwy o departament tajemnic

17 czerwca 1996 Remus wraz z innymi członkami Zakonu brał udział w bitwie w Departamencie Tajemnic i pokonał wielu śmierciożerców. Podczas tej walki Remus był świadkiem śmierci swojego przyjaciela, Syriusza, który wpadł za zasłonę w Sali Śmierci przez zaklęcie Bellatriks Lestrange. Lupinowi ledwo udało się powstrzymać Harry'ego od rzucenia się za zasłonę po Syriusza, który już nie żył.

Tonks mogła jedynie obserwować w rozpaczy jak po śmierci Syriusza, Lupin zgłosił się do wykonywania najniebezpieczniejszych misji dla Zakonu. Opuścił przyjaciół i przebywał w otoczeniu znajomych wilkołaków, próbując namówić ich do przyłączenia się do Dumbledore'a. Robiąc to, narażał samego siebie na możliwe represje ze strony wilkołaka, który zmienił jego życie na zawsze - Fenrira Greybacka.

Bitwa na Wieży Astronomicznej Edytuj

30 czerwca 1997 roku, Remus walczył dzielnie w bitwie na Wieży Astronomicznej. Spotkał tam ponownie Tonks i Greybacka. Ledwo uniknął śmierci przez zaklęcie rzucone przez Thorfinna Rowle'a. Lupin był zdruzgotany na wieść o śmierci Dumbledore'a, który został zabity przez Snape'a. Natchniona uroczystym wyznaniem miłości Fleur Delacour do Billa Weasleya, który padł ofiarą ataku ze strony Greybacka, Tonks z odwagą zadeklarowała publicznie swoje uczucia do Remusa, zmuszonego do przyznania swojej silnej miłości do niej.

Lupin

Remus i Nimfadora

Remus i Tonks wzięli udział w pogrzebie Albusa Dumbledore'a, a niedługo potem potajemnie wzięli ślub na północy Szkocji, ze świadkiem wziętym z lokalnej czarodziejskiej tawerny. Lupin wciąż był pełen obaw odnośnie swojej „przypadłości” i nie chciał żadnych wielkich radości wokół ich związku.

Bitwa nad Little Whinging Edytuj

27 lipca 1997 roku Remus uczestniczył w operacji Zakonu mającej na celu bezpieczne eskortowanie Harry'ego Pottera z Privet Drive 4 do Nory, zanim Voldemort dostałby się do Pottera pierwszy. Remus działał jako obrońca George'a Weasleya, który wypił Eliksir Wielosokowy, by stać się jednym z „siedmiu Potterów”. Cała drużyna została napadnięta przez co najmniej trzydziestu Śmierciożerców, a George został przypadkowo trafiony przez Snape'a Sectumsemprą, podczas gdy on i Remus lecieli na miotle. Remus nie był w stanie odpłacić Severusowi, gdyż musiał utrzymać George'a na miotle. Jak się okazało Snape próbował odciąć rękę śmierciożercy, który chciał zabić w walce Remusa, lecz ten uchylił się i zaklęcie trafiło George'a. W końcu Lupin przetransportował George'a z powrotem do Nory. Potem Remus zaczepił Harry'ego, aby sprawdzić, czy to rzeczywiście on. Remus był bardzo niespokojny czekając na powrót żony. Tonks została agresywnie potraktowana w czasie walki przez swą ciotkę, Bellatriks Lestrange. Gdy wszyscy opłakiwali śmierć Szalonookiego, Lupin zaczął zastanawiać się z Harrym, kto mógł wyjawić Voldemortowi plany dotyczące przetransportowania Pottera. Harry wyraził opinię, że ufa wszystkim z tego grona. Remus natomiast stwierdził, że ojciec Harry'ego zginął właśnie z tego powodu, bo zaufał złemu przyjacielowi.

1 sierpnia 1997 roku Remus wraz z Tonks brali udział w ślubie Billa i Fleur i dzielnie bronili Nory, gdy ta została zaatakowana, gdy Voldemort przejął ministerstwo.

W biegu Edytuj

Wkrótce Remus dowiedział się, że Nimfadora jest w ciąży. Załamał się psychicznie, gdyż bał się, że przekaże swoją przypadłość niewinnemu dziecku, które również będzie wilkołakiem. Przestraszony uciekł od żony.

104hgddghddddgy5

Odwiedził Harry'ego, Rona i Hermionę na Grimmauld Place i chciał pomóc im w szukaniu horkruksów. Chciał uciec od odpowiedzialności związanej z ciążą Tonks. Doszło do ostrej wymiany zdań między nim a Harrym, podczas której Potter nazwał Lupina tchórzem. Remus zostawił ich, znajdując schronienie w jednym z kątów Dziurawego Kotła, gdzie wściekły siedział i pił. Po kilku godzinach doszedł do wniosku, iż jego były uczeń dał mu właśnie wartościową lekcję. Przypomniał sobie, że James i Lily pozostali z Harrym aż do ich własnej śmierci. Lyall i Hope z kolei, poświęcili cały spokój i bezpieczeństwo, by zachować całą rodzinę razem. Gorzko zawstydzony opuścił karczmę, po czym wrócił do swojej żony, gdzie błagał ją o wybaczenie i zapewniał ją, że nieważne co nadejdzie, już nigdy jej nie opuści. Przez pozostały okres ciąży, Remus unikał misji dla Zakonu Feniksa i ustalił, że jego priorytetem jest ochrona żony i nienarodzonego dziecka.

Podczas pobytu tria w Muszelce, Lupin aportował się blisko domu i oznajmił wszystkim, że Nimfadora urodziła chłopczyka. Nazwali syna Ted, po Tedzie Tonksie, ojcu Dory. Pokazał wszystkim zdjęcia i oznajmił, że jego syn nie odziedziczył po nim likantropii, natomiast odziedziczył po matce zdolność do metamorfomagii. Zapytał również Harry'ego, czy zostanie ojcem chrzestnym jego syna. Harry zgodził się.

Bitwa o Hogwart i śmierć Edytuj

Nr

Nimfadora zostawia synka i rusza na pomoc mężowi

2 maja 1998 r. Lupin, wraz z innymi członkami Zakonu, pojawił się w Hogwarcie, by bronić zamek przed Voldemortem i śmierciożercami. Nimfadora początkowo miała zostać w domu z synem i matką, Andromedą, jednak chciała walczyć u boku tych, których kochała. Lupin, który przez miesiące unikał zadań dla Zakonu, znacznie osłabł w walce. Jego ruchy były zbyt wolne w wyniku czego został zabity przez Antonina Dołohowa, a jego żona przez Bellatriks Lestrange. W ten sposób osierocili małego Teddy'ego.

Po śmierci Edytuj

Tonks lupinn

Nieżyjący już Tonks i Lupin

Remus był jednym z czterech duchów, obok Syriusza, Jamesa i Lily, wezwanych przez Harry'ego za pomocą kamienia wskrzeszenia, żeby porozmawiać z Wybrańcem przekonanym, że musi umrzeć. Harry przeprosił przyjaciela za to, że ten zginął za niego i osierocił syna. Lupin jednak powiedział, że ktoś mądrzejszy powie Teddy'emu w przyszłości, za co zginęli jego rodzice.

Remus Lupin został pośmiertnie odznaczony Orderem Merlina Pierwszej Klasy, jest pierwszym wilkołakiem, jakiego kiedykolwiek uhonorowano w ten sposób. Jego życie i śmierć przyczyniły się do zniesienia piętna wilkołaków. Nie został nigdy zapomniany przez osoby, które go znały.

Zdolności magiczne Edytuj

  • Niewerbalna magia: W 1993 roku, podczas podróży ekspresem do Hogwartu, niewerbalnie i bez wykorzystania różdżki wyczarował płomyki. Potrafił również otwierać zamki i ponownie zapalać świece ruszając jedynie ręką. Gdy w 1997 roku Remus i Harry mieli sprzeczkę, Remus uderzył go cichym zaklęciem tak szybko, że Harry ledwo miał czas, aby sięgnąć po swoją różdżkę. Zarówno magia bezróżdżkowa jak i niewerbalna są bardzo trudne w opanowaniu.
  • Pojedynki: Remus był bardzo utalentowany w pojedynkach. Podczas bitwy w Departamencie Tajemnic, był jedynym wojownikiem obok Albusa Dumbledore'a i Harry’ego, który nie został ranny lub nie zginął. Wyszedł także bez szwanku z bitwy na Wieży Astronomicznej oraz z bitwy Siedmiu Potterów, choć musiał wspierać kontuzjowanego George'a Weasleya podczas walki i latania podczas tego starcia. Remus był w stanie przetrwać bitwę Siedmiu Potterów, mimo iż kilku śmierciożerców atakowało go, choć należy zauważyć, że podczas bitwy Severus Snape, który był potajemnie po stronie Remusa, próbował chronić go przed jednym ze śmierciożerców. Jednak Remus zginął podczas bitwy o Hogwart w pojedynku z Antoninem Dołohowem, wysoko wykwalifikowanym i niebezpiecznym śmierciożercą, który wcześniej pokonał bardzo utalentowanych czarodziejów, takich jak Alastor Moody i bracia Prewett.
  • Zaklęcia: Remus wydawał się być utalentowanym w zaklęciach od najmłodszych lat: on, James Potter, Syriusz Black III i Peter Pettigrew stworzyli mapę huncwotów. Był również w stanie rzucić cielesną formę patronusa (forma wilka), który uważany jest za bardzo zaawansowaną magię i znak najwyższej magicznej zdolności.
  • Magia Lecznicza: Wiosną 1994 roku, Remus użył zaklęcia leczniczego, stosował bandaż i szynę do złamanych kości. Użył go na Ronie, gdy ten miał złamaną nogę.
  • Przemienienie: Remus, wraz z Syriuszem Blackiem, był w stanie dokonać zmiany Petera Pettigrew (ze szczura w człowieka). W 1994 roku wywołał łańcuch, by wziąć Petera Pettigrew od Rona Weasleya.
  • Latanie: Remus był dobrym lotnikiem, jak widać, kiedy przewoził Harry'ego z resztą Straży Przedniej od domu Dursleyów do Grimmauld Place 12. Był wystarczająco wykwalifikowanym lotnikiem, aby móc uniknąć śmierciożerców.

Dobytek Edytuj

  • Różdżka: Jak większość czarownic i czarodziejów Remus miał różdżkę, którą zakupił (prawdopodobnie) u Ollivandera. Jego różdżka miała 10¼ cala, była wykonana z cyprysu, a jej rdzeń to włos jednorożca.
  • Dom: W 1993 roku mieszkał samotnie w miejscowości Yorkshire, w Anglii. Albus Dumbledore był w jego domu i zaproponował mu stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.

Relacje Edytuj

Rodzina Edytuj

Zakres relacji Remusa z jego rodziny nie jest znany, poza tym, że był uwielbiany przez swych rodziców. Podczas gdy ojciec Remusa obraził wilkołaka Fenrira Greyback, co spowodowało to, że Greyback zaatakował Remusa, gdy ten miał zaledwie cztery lata. Pan i pani Lupin byli zaniepokojeni, że Remus jest wilkołakiem, gdyż oznaczało to, że nie będzie mógł chodzić do Hogwartu. Jednak okazało się to nieprawdą.

Huncwoci Edytuj

Młodzi Huncwocighghghfhsdshs

(Od lewej) Syriusz, James, Remus, Peter

Jako student Hogwartu, Remus zaprzyjaźnił się z innymi Gryfonami: Jamesem Potterem, Syriuszem Blackiem i Peterem Pettigrew. Na drugim roku w Szkole Magii, przyjaciele Lupina zorientowali się, że Remus jest wilkołakiem; zamiast unikać go, (jak wielu w świecie czarodziejów by to zrobiło), dowiedzieli się, jak stać się animagami i na piątym roku zaczęli towarzyszyć Remusowi na jego miesięcznych przemianach.

Choć Remus był prefektem, miał trudności próbując powstrzymywać swoich przyjaciół od wykonywania psikusów. W pewnym momencie życia Remus wraz z przyjaciółmi założył paczkę zwaną „Huncwoci” i wspólnie stworzyli magiczną mapę Huncwotów.

Po zakończeniu nauki, Lupin i jego przyjaciele zostali członkami Zakonu Feniksa. W pewnym momencie Syriusz przestał ufać Remusowi, obawiając się, że może być szpiegiem; przyczyny tego nie są znane. W 1993 roku Syriusz uciekł z Azkabanu, a Remus poznał prawdę o tym, kto w rzeczywistości zdradził Potterów. Początkowo wspólnie z Blackiem planował, aby zabić prawdziwego zdrajcę — ich dawnego przyjaciela, Petera, ale zostali zatrzymani przez Harry'ego Pottera. Zarówno Remus, jak i Syriusz bardzo zżyli się z synem ich zmarłego przyjaciela, Jamesa, który bardzo im go przypominał. Kiedy Syriusz zginął w trakcie bitwy w Departamencie Tajemnic, Remus był zdruzgotany.

Lily Potter Edytuj

Lily evans remus lupin

Lily Potter, przyjaciółka Lupina

Remus spotkał Lily Evans, gdy uczęszczali do Hogwartu. Dziewczyna nie przepadała za dwoma najlepszymi przyjaciółmi Remusa (Syriusza i Jamesa), ale nieznany był jej stosunek do Lupina. Mimo iż Remus był bardziej dojrzały od innych huncwotów nie robił nic, by ich zatrzymać, co zapewne nie podobało się Lily. Remus i Lily byli prefektami podczas piątego roku i byli do siebie przyjaźnie nastawieni.

Po Hogwarcie Lily poślubiła Jamesa Pottera. Mimo że Syriusz był drużbą, Remus najprawdopodobniej uczestniczył w ich ślubie, biorąc pod uwagę, że był jednym z najlepszych przyjaciół pana młodego. Wszyscy Huncwoci i Lily stali się członkami Zakonu Feniksa, w czasie Pierwszej Wojny. Gdy Pettigrew zdradził Potterów Voldemortowi, w wyniku tragicznej śmierci Jamesa i Lily, Remus był załamany. Później był blisko syna Lily, Harry'ego, zarówno jako postać ojca i mentora.

Severus Snape Edytuj

Severus był uczniem Slytherinu na tym samym roku, co Remus Lupin. Snape szczególnie nienawidził przyjaciół Remusa: Jamesa Pottera i Syriusza Blacka, którzy niekiedy znęcali się nad nim (choć i Severus również atakował ich zaklęciami). Mimo że Remus nie był przyjacielem Severusa, to nigdy nie zachowywał się wobec niego we wrogi sposób. W późniejszym okresie życia, Lupin powiedział, że głęboko żałuje, że nie zrobił nic, aby powstrzymać nękanie Ślizgona.

W pewnym momencie na piątym roku, Snape widział jak pani Pomfrey w czasie pełni odprowadzała Remusa do Bijącej Wierzby. Syriusz pomyślał, że będzie zabawnie, jeśli poinformuje Snape'a, jak przejść obok drzewa. Snape wykonał wszystko zgodnie z instrukcją Blacka, jednak w ostatnim momencie (gdy Severus zbliżał się już do końca tunelu) James Potter uratował mu życie zaciągając Ślizgona z powrotem przed Bijącą Wierzbę. Snape zdążył mimo wszystko zauważyć Lupina i od tamtego momentu znał jego sekret, jednakże nie mógł on go ujawnić, gdyż Dumbledore zakazał Snape'owi komukolwiek o tym mówić.

145px-Severus Snape Profilehgfdtiugo

Severus Snape

W 1996 roku odpowiadając na pytanie Harry'ego, czy tak naprawdę lubi Snape'a, Remus orzekł, że ani go lubi, ani nie lubi[1]. Oczywiście, po tym wszystkim, co wydarzyło się w czasach szkolnych, nigdy nie zostaliby przyjaciółmi, ale Lupin nie zapomniał również o tym, że w czasie gdy był nauczycielem Obrony przed Czarną Magią, to Snape przygotowywał dla niego co miesiąc wywar tojadowy i wykonywał go za każdym razem tak doskonale, że Lupin nie cierpiał w czasie przemian. Z drugiej strony, Snape nie ukrywał swojej niechęci w relacjach z Remusem. Był zirytowany, kiedy dowiedział się, że zostanie on nowym nauczycielem Obrony przed Czarną Magią w roku szkolnym 1993/1994. Podejrzewał go również o pomaganie Syriuszowi w przedostaniu się do zamku i starał się przekonać Dumbledore'a, aby przestał ufać wilkołakowi. Gdy Remus próbował poinformować Severusa o niewinności Syriusza. Snape jednak nie chciał niczego wysłuchiwać, był bardzo zdeterminowany do tego, aby zobaczyć jak Black i Lupin zostają ukarani (być może obydwoje przez pocałunek dementorów).

Mimo wszystko, Remus wierzył, że Snape był lojalny wobec Zakonu Feniksa, zachęcając tym samym Harry'ego do zaufania mu i kontynuowania lekcji oklumencji. Lupin był w szoku, kiedy dowiedział się, że to Snape zabił Albusa Dumbledore'a, ponieważ ten zawsze ich przekonywał o wierności Severusa. Podczas bitwy nad Little Whinging, Snape był jednym ze śmierciożerców, którzy zaatakowali Remusa i George'a Weasleya (który był przemieniony za pomocą eliksiru wielosokowego w Harry'ego Pottera). Snape potajemnie pozostawał lojalny wobec Zakonu i jego członków. Próbował uratować Lupina, dążąc do trafienia Sectumsemprą w Antonina Dołohowa, który był gotów zabić Remusa. Przzypadkowo jednak Snape trafił zaklęciem George'a , który przez urok stracił ucho. Remus był wściekły. Chciał odpłacić się szkolnemu znajomemu pięknym za nadobne, ale musiał mimo wszystko skupić się na bezpieczeństwie George'a, który tracił dużo krwi i ledwo sam utrzymywał się na miotle.

Albus Dumbledore Edytuj

Albus Dumbledore ghgfftyuyfkllf,min Office

Albus Dumbledore był uważany przez wielu za największego czarodzieja wszech czasów, Remus był jednym z jego wiernych popleczników. Dumbledore był dyrektorem Hogwartu w czasach nauki Lupina. Dyrektor przyjął Remusa do szkoły, pomimo że wiedział, iż Remus jest wilkołakiem, gdyż cenił siłę charakteru Remusa oraz jego zdolności. Dyrektor osobiście zjawił się w domu rodziny Lupinów, aby zaprosić chłopca do szkoły, doskonale zdając sobie sprawę z tego, jakie są okoliczności. Dumbledore zapewnił rodzinę młodego wilkołaka, że jego stan zostanie utrzymany w tajemnicy podczas pobytu Lupina w Hogwarcie oraz że zostanie mu zapewnione bezpieczne miejsce do comiesięcznych przemian.

Gdy Severus Snape odkrył prawdę o Remusie, natychmiast udał się z tym do Dumbledore'a, jednak dyrektor szkoły powiedział mu, że ma to być tajemnica. Ze swojej strony Remus wyznał, że zaufanie i wyjątkową życzliwość Dumbledore'a wobec niego, znaczyły dla niego wszystko, biorąc pod uwagę, że większość świata czarodziejów unikała go, ze względu na głębokie uprzedzenia wobec wilkołaków. Remus czuł się winny, że zdradził tę dobroć pozwalają swoim przyjaciołom na liczne wybryki.

Dumbledore był również założycielem i przywódcą Zakonu Feniksa, organizacji, do której Remus dołączył zarówno po ukończeniu szkoły, jak i po powrocie Voldemorta. Albus zatrudnił Remusa na stanowisko profesora Obrony przed Czarną Magią w Hogwarcie przed rozpoczęciem się roku szkolnego 1993/1994. Dyrektor Szkoły Magii obiecał mu, że każdego miesiąca przed pełnią będzie on otrzymywał przygotowany przez Severusa Snape'a Wywar Tojadowy, który łagodzi objawy likantropii. Głównie ze względu na tę obietnicę, Remus zgodził się przyjąć ofertę pracy.

Remus i Dumbledore walczyli obok siebie podczas Bitwy w Departamencie Tajemnic, gdzie ponieśli druzgocącą stratę: Syriusz, jeden z ich najlepszych przyjaciół, zginął z rąk Bellatriks Lestrange. W 1997 roku został zabity Albus Dumbledore, co załamało Remusa. Mężczyzna pokazał swoją lojalność i zaufanie do zmarłego dyrektora Hogwartu, walcząc z Czarnym Panem i jego poplecznikami.

Harry Potter Edytuj

Harry Potter's Lightning scaggyiftr 02

Remus spotkał Harry'ego Pottera, syna jego przyjaciół Jamesa i Lily Potter, po raz pierwszy od czasu, gdy był niemowlęciem, w 1993 roku. Wtedy to Lupin uratował Harry'ego przed dementorem w Expressie Hogwart. Remus był profesorem obrony przed czarną magią w Hogwarcie podczas trzeciego roku Harry'ego i po upływie krótkiego czasu stał się jego ulubionym profesorem. Harry bardzo zżył się z dawnym przyjacielem swego ojca i bardzo go podziwiał, nawet po tym jak okazało się, że jest wilkołakiem, Harry nie odwrócił się od niego i jego przypadłość nazywał „małym futerkowym problemem”.

Remus również powiedział Harry'emu, że rozpoznał go nie dzięki bliźnie, ale dzięki oczom które przypominały jego matkę. Postanowił nauczyć Harry'ego zaklęcia Patronusa, by Potter mógł bronić się przed dementorami. Pod koniec roku szkolnego Remus zrezygnował ze stanowiska nauczyciela. Kiedy Harry dowiedział się o tym od Hagrida natychmiast udał się do gabinetu profesora, aby po raz ostatni zamienić z nim słowo. Po krótkiej rozmowie Lupin postanowił oddać Gryfonowi mapę Huncwotów mówiąc, że wraz z przyjaciółmi może z niej zrobić jeszcze użytek.

Dwójka ponownie spotkała się w lecie 1995 roku. Remus był wówczas członkiem Straży Przedniej – grupy Zakonu Feniksa, którzy mieli transportować Harry'ego z Privet Drive do Grimmauld Place 12. Po Bitwie w Departamencie Tajemnic, Remus pocieszał Harry'ego, który był załamany stratą Syriusza, Lupin zaproponował mu także porady w innych przypadkach.

W 1997 roku Lupin wziął udział w Bitwie Siedmiu Potterów którą przeżył, choć jego towarzysz (George Weasley) stracił ucho.

Jedyny prawdziwy spór pomiędzy wilkołakiem a wybrańcem pojawił się w 1997 roku, kiedy to na Grimmauld Place, gdzie wówczas ukrywał się Potter wraz z Hermioną i Ronem. Pewnego dnia przyszedł do nich Remus proponując ochronę podczas wykonywania misji zleconej trójce nastolatków przez Dumbledore'a. Jak się okazało miała to być jedynie swego rodzaju ucieczka przed obowiązkami związanymi z ojcostwem (Lupin spodziewał się dziecka). Poznawszy ten powód, Harry rozzłościł się i powiedział Lupinowi, że jest tchórzem. Na te słowa Remus z wielką szybkością wyciągnął swoją różdżkę i rzucił na Pottera zaklęcie, które spowodowało, że chłopak poleciał do tyłu i uderzył o ścianę. Od razu po tym, Lupin wyszedł z domu. Wściekły wilkołak udał się do Dziurawego Kotła, gdzie siedział popijając i dymiąc[2]. Jednak po kilkugodzinnej refleksji Remus był zmuszony przyznać, że ​​jego były uczeń właśnie dał mu cenną lekcję. Gdy syn Remusa, Teddy, urodził się, Lupin poprosił Harry'ego, by został ojcem chrzestnym chłopca. Po śmierci Remusa Harry odegrał znaczącą rolę w życiu Teddy'ego. Remus był jednym z duchów, które pojawiły się po użyciu Kamienia Wskrzeszenia przez Harry'ego.

Zakon Feniksa Edytuj

Zakon feniksa - remus lupin

Remus miał dobre stosunki z Zakonem Feniksa m.in. z Albusem Dumbledore'em, Harrym Potterem, Huncwotami, Lily Evans, Nimfadorą Tonks, Hermioną Granger, rodziną Weasleyów i Minerwą McGonagall.

Jednym z jego bliższych przyjaciół był Kingsley Shacklebolt. Walczyli wspólnie w wielu bitwach w czasie drugiej wojny. Razem brali również udział w audycjach Potterwarty. Lupin był także przyjacielem Alastora Moody'ego, z którym walczył w wielu bitwach. Kiedy Remus dowiedział się o śmierci Alastora był załamany, podobnie jak wielu innych członków Zakonu.

Musiał być również przyjacielem Elphiasa Doge'a, Sturgisa Podmore'a, Hestii Jones, Emmeline Vance oraz Mundungusa Fletchera, ponieważ byli członkami straży przedniej.

Remus był jednym z wielu członków Zakonu Feniksa, którzy zginęli podczas Drugiej Wojny.

Nimfadora Tonks Edytuj

Nimfadora Tonks: „Nie obchodzi mnie to, nie dbam o to...Mówiłam ci to już milion razy [...]
Remus Lupin: „A ja mówiłem ci już milion razy, że jestem dla ciebie za stary, zbyt słaby .... zbyt niebezpieczny ... Ja nie żartuję. Zasługujesz na kogoś młodego i... zdrowego.
Artur Weasley: „Ale ona chce cię po tym wszystkim, Remusie. Nie do końca młodego i niekoniecznie zdrowego mężczyznę.
— Tonks, Artur i Lupin rozmawiający o związku Nimfadory z Remusem
Remus+nimfadora=teddy

Remus z Nimfadorą

Remus i Tonks poznali się, gdy zostali członkami Zakonu Feniksa podczas Drugiej Wojny o Hogwart. Remus był często pogrążony w melancholii i samotności. Gdy pierwszy raz został rozbawiony przez Nimfadorę, a następnie ciężko pobity, był pod wielkim wrażeniem czarownicy. Nigdy wcześniej nie był zakochany. Gdyby to się stało w czasie pokoju, Remus po prostu by się przeniósł w inne miejsce i poszukał nowej pracy, tak aby nie musieć znosić bólu, jaki powodował w nim widok oglądania młodej Tonks. Jego zdaniem, dziewczyna powinna się związać z młodym i przystojnym czarodziejem z Biura Aurorów, a nie z nim. Z racji tego, że trwała wojna, obydwoje byli potrzebni Zakonowi i żyli nie wiedząc co przyniesie kolejny dzień. Remus usprawiedliwiał się pracą dla Zakonu, ale potajemnie cieszył się za każdym razem, gdy spotykał na drodze Nimfadorę.

Remusowi nigdy nie przyszło do głowy, że Tonks mogłaby odwzajemniać jego uczucia, a za wszystkie myśli o dziewczynie się karcił. Ich relacje z czasem robiły się coraz lepsze. Pewnej nocy, wspólnie leżeli w ukryciu przed domem znanego Śmierciożercy, po roku coraz cieplejszej przyjaźni, Tonks zrobiła bezczynną uwagę o jednym z członków Zakonu, mówiąc: „wciąż jest przystojny, prawda, Nawet po Azkabanie?”. Zanim zdążył się powstrzymać, Remus odpowiedział z goryczą: „On zawsze miał kobiety”, ponieważ przypuszczał, iż zakochała się ona w jego starym przyjacielu, Syriuszu. Na te słowa Tonks nagle się rozgniewała i skwitowała jego wypowiedź słowami: „Wiedziałbyś doskonale, w kim się zakochałam, gdybyś nie był zbyt zajęty użalaniem się nad sobą, by to zauważyć”[2].

Natychmiastową reakcją Remusa na słowa towarzyszki było szczęście, jakiego nigdy w życiu nie doświadczył, ale zostało to niemal natychmiast ugaszone poczuciem miażdżącego obowiązku. Zawsze wiedział, że nie może się ożenić ze względu na ryzyko przeniesienia swojej choroby, jaką było wilkołactwo, dlatego też udawał, że nie zrozumiał jej aluzji. Tonks była w tej sprawie mądrzejsza od Remusa i pewna, że on ją rzeczywiście kocha. Jednak początkowo z tego powodu Lupin unikał z nią kontaktu i zgłaszał się do najniebezpieczniejszych misji. Tonks z tego powodu była zrozpaczona i załamana, żyjąc w przekonaniu, że nie tylko człowiek, którego pokochała nigdy dobrowolnie nie będzie chciał z nią spędzać czasu, ale też, że Remus prędzej pójdzie na misję i zginie niż przyzna się do uczuć[2].

Remus, zainspirowany działaniem Fleur Delacour, która wyszła za mąż za Billa Weasleya (który również został zaatakowany przez wilkołaka Greybacka), zdecydował się na publiczną deklarację swoich uczuć względem Tonks. Pomimo ciągłych wątpliwości, że działa egoistycznie oraz że jest za starą i nieodpowiednią partią dla dziewczyny, wziął z kobietą spokojny ślub w północnej Szkocji. Nadal obawiał się, że piętno jego wilkołactwa zrazi do niego żonę i nie obnosił się ze swoim małżeństwem. Wciąż wahał się pomiędzy uniesieniami, że ​​był żonaty z kobietą swoich marzeń i z terrorem, który mógł sprowadzić na nich obojga. Gdy Nimfadora zaszła w ciążę, Remus nie był tym zachwycony, ponieważ w rzeczywistości bał się, że mógł przenieść swoją chorobę na niewinne dziecko. Próbował nawet porzucić swoją ciężarną żonę i nienarodzonego syna, ale został powstrzymany przez Harry'ego Pottera. Zdając sobie sprawę jak ważne jest bycie przede wszystkim z rodziną, powrócił do Tonks i gorzko się wstydził swojego zachowania.

Lupin i Tonks zostali oboje zamordowani podczas drugiej bitwie o Hogwart, w maju 1998 roku. Pozostawili po sobie syna, który żył pod opieką swojej babci, Andromedy, a jego ojcem chrzestnym był Harry Potter. Teddy był wychowywany przez Andromedę, ale spędzał dużo czasu z rodzinami Potterów i Weasleyów w trakcie dorastania. Teddy, podobnie jak jego matka, był Metamorfomagiem.

Teddy Lupin Edytuj

Tak, tak! Urodziła dziecko!
— Remus ekscytujący się narodzinami syna
Teddy Lupin

Teddy Lupin

Syn Remusa i Nimfadory urodził się w 1998 roku i dostał imię po ojcu Dory — Edward (chłopiec był pieszczotliwie nazywany Teddym). W pewnym momencie Remus niemal porzucił żonę i nienarodzonego syna, głównie z przyczyn winy i lęku, że jego likantropia zostałaby przeniesiona na dziecko. Zamiast chcieć sprostać zbliżającemu się ojcostwu, stwierdził, że pomoże Harry'emu, Ronowi i Hermionie w ich misji zniszczenia Horkruksów Voldemorta (choć właściwie był nieświadomy tego, co rzeczywiście niosła ona za sobą). Harry był oburzony zachowaniem Remusa i ostatecznie przekonał przyjaciela, by wrócił do żony i ją wspierał.

Teddy w końcu przyszedł na świat i pomimo wcześniejszych obaw i niepewności swojego ojca, Remus bardzo się ucieszył z narodzin syna i poprosił Harry'ego, by został ojcem chrzestnym Teddy'ego. Młody Lupin ku uciesze rodziców, nie przejął likantropii na siebie, za to po matce odziedziczył bycie metamorfomagiem. Remus i jego żona zostali jednak zamordowani w czasie drugiej bitwy o Hogwart, zaledwie na parę dni przed skończeniem przez niego pierwszego miesiąca. Gdy Remus został przywołany przez Kamień Wskrzeszenia, był bardzo smutny i przybity z faktu, że jego syn będzie musiał dorastać bez obojga rodziców, ale pocieszał się wiedząc, że Teddy będzie żyć w lepszym świecie po wojnie. Teddy był wychowywany przez Andromedę, ale spędzał dużo czasu ze swoją rodziną ojca chrzestnego Harry'ego Pottera i dziećmi rodziny Weasleyów.

Hermiona Granger i Ron Weasley Edytuj

RON I HERMIONA.jpg dumbeldore

Hermiona i Ron

Hermiona Granger i Ron Weasley byli wśród uczniów, na których Remus Lupin zrobił duże wrażenie jako nauczyciel obrony przed czarną magią na trzecim roku. Hermiona wywnioskowała, że Remus był wilkołakiem już na początku roku, ale trzymała to odkrycie dla siebie, nie informując o tym nawet jej najlepszych przyjaciół. Prawdopodobne jest, że zrobiła tak, ponieważ nie miała uprzedzeń wobec wilkołaków i wiedziała, że mówiąc prawdę na temat nauczyciela, zaszkodziłaby Remusowi.

Chociaż Ron początkowo zareagował strachem na wiadomość, że ​​Remus był wilkołakiem, nadal go podziwiał. Z kolei Remus lubił Rona i Hermionę i był szczególnie pod wrażeniem sprytu obojga, jak i ufności, jaką do niego mieli. Kiedy pojawił się na Grimmauld Place, opuścili swoje różdżki tak szybko, jak tylko usłyszeli jego nazwisko, momentalnie kojarząc go jako ich byłego nauczyciela obrony przed czarną magią. Ponadto oboje próbowali wesprzeć Remusa, kiedy Harry krzyczał na niego za pozostawienie swojej żony w trakcie ciąży, choć nie do końca zgadzali się z rozumowaniem Harry'ego.

Rodzina Weasleyów Edytuj

The-weasley-family-harry-potter-9137817-1024-576

Rodzina Weasleyów

Remus był zawsze zaprzyjaźniony z rodziną Weasleyów. Znał Artura Weasleya od Pierwszej Wojny, a zaprzyjaźnił się z nim po tym, jak Dumbledore przywrócił do działania Zakon Feniksa. Artur i Remus walczyli razem w bitwie nad Little Whinging, gdzie Lupin był w parze z synem Artura, George'em. Uratował jego życie, gdy George trafiony przez Severusa Snape'a zaczął osuwać się z ich miotły. Artur później podziękował mu za opiekę nad synem.

Remus również mieszkał przez jakiś czas z rodziną Weasleyów przy Grimmauld Place 12. Tam zgodził się z Molly, aby nie mówić zbyt wiele Harry'emu na temat Zakonu Feniksa i planów Voldemorta. Jednak, gdy Syriusz kłócił się z panią Weasley, Remus nie stał po żadnej ze stron.

Bill i Remus wydawali się być przyjaciółmi, ponieważ walczyli wspólnie w kilku bitwach w trakcie drugiej bitwy o Hogwart. Byli też tymi, którzy próbowali znaleźć zwłoki Szalonookiego po bitwie nad Little Whinging. Po wojnie, syn Remusa i Tonks wydawał się mieć romans z córką Billa i Fleur, Victoire Weasley.

Fred i George Weasleyowie także mieli przyjacielski stosunek do Lupina. Byli uczniami Remusa na ich piątym roku w Hogwarcie, a także wspólnie walczyli w bitwie nad Little Whinging. Remus uratował George'a przed śmiercią, jednak ucho chłopaka zostało przypadkowo odcięte przez Severusa Snape'a. Lupin i bliźniaki udzielali się w stacji radiowej Potterwarta i prowadzili dyskusje na różne tematy, będąc źródłem wiadomości dla czarodziejskiej społeczności w ciągu ostatniego roku wojny. Zarówno Fred, jak i Lupin zginęli podczas drugiej bitwy o Hogwart.

Remus znał także Ginny Weasley. Po raz pierwszy spotkał ją w ekspresie do Hogwartu i uratował ją przed dementorem, dając jej czekoladę na pocieszenie. Dziewczyna stwierdziła, że ​​był to jeden z jej ulubionych profesorów w Hogwarcie. Walczyli razem po tej samej stronie podczas bitwy w Departamencie Tajemnic i przeżyli bitwę. Po wojnie, Ginny wyszła za mąż za Harry'ego i utrzymywała bliskie relacje z synem Remusa, Teddym Lupinem, który przychodził do ich domu na kolację cztery razy w tygodniu.

Jego związek z Percym był prawie nieznany. Gdy Lupin był nauczycielem obrony przed czarną magią, Percy uważał go za dobrego profesora. Spotkali się ponownie podczas bitwy o Hogwart, kiedy Weasley powiedział rodzinie, że opuścił ministerstwo i chce się przyłączyć do Zakonu.

Personel Hogwartu i uczniowie Edytuj

Gdy Lupin był uczniem w Hogwarcie, profesorowie zdawali się go lubić, zwłaszcza Minerwa McGonagall, która była opiekunką jego domu. Nauczyciele zapewne uważali Lupina za utalentowanego czarodzieja i bardzo dobrego ucznia, ponieważ już na swoim piątym roku został mianowany prefektem.

Gdy Lupin został profesorem, inni nauczyciele, którzy go lubili i szanowali, przyszli mu pogratulować (wyjątkiem był Severus Snape, który się nie zjawił). Profesorowie zdawali się nie zwracać i nie przejmować tym, że Lupin jest wilkołakiem. Być może niektórzy zwyczajnie tego nie wiedzieli. Minerwa nawet odnosiła się do ocen Lupina, gdy Harry zdawał testy na aurora. Większość z nich walczyła u boku Remusa w trakcie drugiej bitwy o Hogwart.

Wielu uczniów, w tym Harry Potter, Hermiona Granger, Neville Longbottom, Dean Thomas czy Ron Weasley naprawdę go lubili, podczas gdy uczniowie tacy jak Draco Malfoy i inni Ślizgoni, wyrażali niechęć i publicznie go obrażali. Malfoy lekceważył Lupina z powodu jego odpychającego wyglądu, sugerującego, że jest biedny. Jednak Lupin mimo uwag umiał się opanować i zachowywał dobrze (był jednym z najbardziej lubianych profesorów). Sam nie traktował wszystkich uczniów na podstawie charakteru, statusu krwi czy bogactwa, ale przez ich magiczne umiejętności. Gdy opuścił Hogwart, wielu uczniów nadal uważało go za najlepszego nauczyciela obrony przed czarną magią, jakiego mieli.

Etymologia Edytuj

Lupin werewolf

Lupin jako wilkołak

  • Remus – brat legendarnego założyciela Rzymu, Romulusa. Wychowywany przez wilczycę, co jest nawiązaniem do jego dolegliwości. W siódmym tomie Lupin został nazwany w czarodziejskim radiu Potterwarta Romulusem.
  • Lupin – nazwisko wymyślone przez J. K. Rowling, pochodzące od łacińskiego wyrazu lupus, czyli wilk; także nawiązuje do choroby spowodowanej ugryzieniem przez wilkołaka.
  • Przydomek Lupina to Lunatyk, co może kojarzyć się z wilkołactwem Lupina oraz z jego nazwiskiem. Lupus z łaciny oznacza wilk, a słowo luna znaczy księżyc. Jego nazwisko i przydomek można też powiązać z nocnymi wędrówkami z przyjaciółmi.

Ciekawostki Edytuj

Remus Lupin (Jim Kay)

Portret Remusa według Jima Kaya

  • J.K. Rowling przyznała kiedyś, że likantropia Lupina symbolizuje chorobę AIDS; zarówno wilkołaki, jak i ludzie chorujący na tę chorobę są odrzucani przez społeczeństwo. Jest to powiązane z jego reakcją na wieść, że będzie miał dziecko, bał się przenieść na nie swoje wilkołactwo (chorobę AIDS).
  • W III części Harry'ego Pottera profesor Trelawney powiedziała: „Kiedy trzynaście osób zasiada do stołu, pierwsza, która wstanie, będzie pierwszą, która umrze”. W VII części po przetransportowaniu Harry'ego do Nory, 13 osób zasiadło razem, Remus był pierwszą osobą, która wstała, potem jako pierwszy zmarł w Bitwie o Hogwart.
  • Jako jedyny z Huncwotów był półkrwi.
  • Lupin jest pierwszym wilkołakiem jakiego poznajemy.
  • Był on jedynym wilkołakiem, który został oznaczony Orderem Merlina.
  • Lupin zmarł jako ostatni z Huncwotów.
  • W filmowej, komputerowej i książkowej wersji trzeciej części pokonuje on dementora w ekspresie do Hogwartu za pomocą zaklęcia patronusa. W Pottermore robi to za pomocą ognia.
  • W całej serii nigdy nie ukazał się patronus Lupina, mimo tego, że to Remus uczył Harry’ego zaklęcia Expecto Patronum. Patronusem Remusa był oczywiście wilk – zwyczajny wilk, nie wilkołak. Wilki są rodzinne i wcale nie są agresywne, mimo to Remus nie lubił swojego Patronusa, który przypominał mu o jego dolegliwości. Wszystko co było związane z wilkami odpychało go, stąd też zwykle wyczarowywał nieosobową postać Patronusa, szczególnie gdy wiedział, że ktoś może go zobaczyć.
  • Uśmiercając Remusa i jego żonę Nimfadorę, autorka chciała przypomnieć ludziom o dzieciach osieroconych przez wojnę.
  • Jeśli przestawimy litery w imieniu i nazwisku „Remus Lupin” otrzymamy „Primus Lun”, co w łacinie oznacza „Pierwszy księżyc”. Ma to oczywiście związek z przypadłością Lupina - wilkołactwem.
  • Gdy dodamy do nazwiska Lupin literę „e” otrzymamy przymiotnik lupine, co w języku angielskim oznacza „wilczy”.
  • Urodził się 10 marca, więc jego znak zodiaku to Ryby. Analogicznie w horoskopie indiańskim jego znak to Wilk, co może być nawiązaniem do jego likantropii.

Zobacz też Edytuj

Występowanie Edytuj

Przypisy

Poprzednik
Gilderoy Lockhart
Nauczyciel obrony przed czarną magią w Hogwarcie
1993-1994
Następca
Barty Crouch Jr pod postacią Szalonookiego
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.