Komunikat.png
Ten artykuł nie posiada kompletu informacji. Jeśli możesz — rozbuduj go!
Marvolo, jego syn Morfin i córka Meropa byli ostatnimi potomkami Gauntów, bardzo starego czarodziejskiego rodu, znanego od pokoleń ze skłonności do chwiejności i przemocy, co było zapewne spowodowane tym, że mieli zwyczaj poślubiania własnych kuzynów. Brak rozsądku połączony z rozrzutnością i manią wyższości, doprowadził do tego, że na kilka pokoleń przed narodzinami Marvola rodzina roztrwoniła cały majątek. Marvolo, jak widziałeś, żył już w brudzie i nędzy, bo prócz paru pamiątek rodzinnych odziedziczył tylko podły charakter, skłonność do arogancji i pychy.
Albus Dumbledore o rodzie Gauntów[źródło]

Rodzina Gaunt (ang. Gaunt family) — rodzina czarodziejów czystej krwi. Byli potomkami Kadmusa Peverella i Salazara Slytherina. Jedna z dwudziestu ośmiu rodzin, które zostały wymienione w Skorowidzu Czystości Krwi i jedna z najstarszych (zaraz obok rodu Blacków i Malfoyów). Mieli tendencję łączyć się poprzez małżeństwo ze swoimi kuzynami, aby utrzymać czystą krew i zachować cechy ich przodków, przede wszystkim zdolność posługiwania się mową węży. Jednak te kazirodcze związki (będące przyczyną chorób genetycznych Gauntów) w połączeniu z manią wielkości i brakiem rozsądku doprowadziły rodzinę do utraty majątku i tym samym do upadku. Mieszkali w Little Hangleton.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wczesna historia[edytuj | edytuj kod]

Gormlaith porywa Izoldę po spaleniu jej domu

W XVII wieku, jedna z członków rodu Gaunt, Gormlaith opętana manią czystości krwi zabiła swoją siostrę, Rionach Sayre i jej męża, Williama Sayre za pomoc ich mugolskim sąsiadom, a ich pięcioletnią córkę, Izoldę porwała. Kobieta zabrała siostrzenicę sąsiedniej doliny, Coomcalle i wychowywała ją tam.

Gormlaith, jako fanatyczka czystości krwi, szerzyła w Izoldzie przekonanie o wyższości nad mugolami. W dość okropny sposób — zmuszała ją do patrzenia, jak torturuje i obraża mugoli. Mieszkańcy doliny szybko nauczyli się unikać Gormlaith i jej siostrzenicy, a jedynym momentem, gdy Izolda widziała się z wieśniakami, z którymi dawniej się przyjaźniła, były momenty, gdy obrzucali ją kamieniami. Gormlaith nie pozwoliła także siostrzenicy pojechać do Hogwartu, rozpaczając, że plan Salazara Slytherina dotyczący czystości krwi nie został spełniony. Po dwunastu latach Izolda uciekła z domu swej ciotki, udając się do Ameryki, gdzie spotkała Pukwudgie, magiczne stworzenie, którego nazwą został później ochrzczony jeden z domów Ilvermorny.

Gormlaith przybywa do Ilvermorny

Po latach, gdy Izolda założyła już szczęśliwą rodzinę, żeniąc się z mugolem, Jamesem Stewardem, do Gormlaith dotarły wieści o szkole Ilvermorny. Kobiecie od razu na myśl przyszła Izolda, gdyż domek, w którym jej siostrzenica się urodziła, nazywał się właśnie Ilvermorny. Gormlaith opracowała plan: chciała, tak jak poprzednio, zamordować rodziców — Izoldę oraz jej męża, a ich dwie córki zabrać do doliny Coomcalle i wpoić im manię czystości krwi. Gormlaith nie wiedziała jednak o mieszkających tam dwóch przybranych synach Izoldy, Chadwicku i Websterze, a jej klątwa, która miała uśpić działanie różdżek, nie zadziałała na różdżki dwóch chłopców.

Bracia współpracując zdołali wywabić Izoldę i Jamesa z magicznego snu spowodowanego przez Gormlaith, a czarownicę ostatecznie pokonał przyjaciel rodziny, stwór Pukwudgie, wysyłając w jej serce zatrutą strzałę.

Gauntowie, jako potomkowie Salazara Slytherina, umieli otwierać Komnatę Tajemnic. W XVIII wieku wejście zostało zagrożone — w Hogwarcie przebudowywano kanalizację, a damska łazienka miała znaleźć się w miejscu korytarzy prowadzących do Komnaty. Przebywający wtedy w Hogwarcie potomek Slytherina, Corvinus Gaunt odegrał dużą rolę w ukryciu komnaty podczas przebudowy.

XX wiek[edytuj | edytuj kod]

Dom Gauntów we wspomnieniach Boba Ogdena

Na początku XX wieku, pewni rozrzutni i mało rozsądni członkowie rodu Gauntów roztrwonili zdecydowaną większość majątku, następnym pokoleniom zostawiając ledwie kilka pamiątek rodowych. Kilka pokoleń później żył Marvolo Gaunt; wraz z dwójką dzieci — Meropą oraz Morfinem mieszali w starej, zniszczonej chatce. Ojciec z synem, idąc w ślady poprzednich pokoleń, często znęcali się nad mugolami, co doprowadziło do tego, że w końcu zostali umieszczeni w Azkabanie. Meropa za to była przez nich uważana za charłaka, gdyż miała problemy z używaniem magii; nie popierała ona też wieloletnich przekonań jej rodziny dotyczących czystości krwi.

Po tym, jak jej brat i ojciec zostali zamknięci w Azkabanie, Meropa związała się z mugolem, Tomem Riddlem. Urodziła ich wspólnego syna, a nazwała go Tom, po ojcu, oraz Marvolo, po dziadku. Tom Marvolo junior stał się Voldemortem, czarodziejem, którego bał się cały kraj, później pokonanym przez Harry'ego Pottera.

Marvolo Riddle wkrótce po powrocie z Azkabanu zmarł, a jego syn, Morfin, powróciwszy do domu kilka lat później, przejął starą chałupkę i nieliczny majątek, który jeszcze pozostał Gauntom. Przez trzynaście lat żył w brudzie i bałaganie, aż do czasu, gdy przybył do niego jego siostrzeniec i używając jego różdżki zamordował swojego ojca oraz dziadków, a wujowi zmodyfikował pamięć, przez co ten przyznał się do owego zabójstwa. Morfin został ponownie uwięziony w Azkabanie, na dożywocie.

Wraz ze śmiercią Morfina męska linia rodziny Gaunt została zerwana, jednak żeńska jest dalej kontynuowana, przez Voldemorta oraz jego córkę, Delphini, która obecnie przebywa w Azkabanie.

Cechy charakterystyczne rodziny[edytuj | edytuj kod]

Do XX wieku każdy z członków rodu Gauntów był czystej krwi. Gauntowie byli także potomkami Salazara Slytherina oraz Peverellów, przez co posiadali oni umiejętność mówienia w języku węży.

Rodzina Gauntów była jedną z rodzin należących do Nienaruszalnej Dwudziestki Ósemki, toteż często żenili się nawet z własnymi kuzynami, by zachować czystą krew. W XX prestiż rodziny zmalał, gdyż rozrzutni i mało rozsądni Gauntowie doprowadzili do roztrwonienia majątku, a kolejne pokolenia żyły w nędzy i biedzie.

Własności rodziny[edytuj | edytuj kod]

Różdżka Salazara Slytherina[edytuj | edytuj kod]

Isolt Sayre's wand.png

Gormlaith Gaunt posiadała różdżkę swojego przodka, Salazara Slytherina; używała jej do torturowania mugoli i znęcania się nad nimi. Różdżkę tą podczas ucieczki z domu ukradła jej siostrzenica, Izolda Sayre, gdyż ciotka nigdy nie pozwoliła jej posiadać własnej różdżki. Gdy Gormlaith wiele lat później przybyła do Ilvermorny w celu zabicia rodziny Izoldy, rzuciła na różdżkę klątwę, usypiając jej moc i zamieniając ją w wężowe drzewo.

Pierścień Kadmusa Peverella[edytuj | edytuj kod]

Marvolo Gaunt dostał w nielicznym spadku pierścień Kadmusa Pevrella; pierścień, w którym zamknięte było jedno z Insygniów Śmierci, Kamień Wskrzeszenia. Kiedy Voldemort przybył do Little Hangleton i zamordował swojego ojca oraz dziadków, przy okazji zabrał pierścień i uczynił z niego jednym ze swoich horkruksów.

Marvolo Gaunt's Ring.jpg

Wiele lat później Albus Dumbledore w poszukiwaniu horkruksów Voldemorta. Rozpoznał w nim kamień wskrzeszenia i chcąc użyć go, założył pierścień na rękę, zapominając o destrukcyjnym działaniu horkruksa. Po powrocie do Hogwartu zniszczył horkruksa, jednak klątwa dalej rozprowadzała się po jego ciele, co przyczyniło się później do jego śmierci.

Medalion Salazara Slytherina[edytuj | edytuj kod]

Medalion.jpg

Medalion Salazara także był jedną z nielicznych pamiątek rodowych, które przetrwały do czasów, w których żyli Marvolo, Morfin oraz Meropa. Gdy kobieta była w ciąży, w desperackiej potrzebie pieniędzy, sprzedała medalion Borginowi i Burkesowi, od których z kolei kupiła go czarownica Chefsiba Smith, zabita później przez Voldemorta, chcącego odzyskać pamiątkę rodzinną. Ten przedmiot czarnoksiężnik także zmienił w horkruksa, po czym umieścił go pośrodku wyspy w nadmorskiej jaskini. Wyciągnął go stamtąd Regulus Black, a Ron Weasley ostatecznie zniszczył horkruks.

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Słowo Gaunt znaczy po angielsku nędzny, mizerny, a także ponury i osamotniony.

Jan z Gandawy (ang. John of Gaunt) był czternastowiecznym angielskim szlachcicem, a nazwisko Gaunt w jego przypadku oznaczało miejsce urodzenia, Gandawę (ang. Ghent), obecnie znajdującą się w Belgii. Mężczyzna był synem króla Edwarda III, trzecim z kolei, z tego też powodu nikt nie przywidywał, żeby on lub jego potomkowie kiedykolwiek objęli tron, co jednak później uczynili. Najpierw jego legalni potomkowie, Lancasterowie, Henryk IV, Henryk V i Henryk VI, obejmujący tron razem od 1399 do 1471, a także jego nieślubni potomkowie, Beufortowie, którzy wżenili się w rodzinę Tudorów rządzącą od 1485 roku.

Syn Jana z Gandawy obalił ówczesnego króla; próby obalenia władzy i przejęcia jej Voldemorta mogły być nawiązaniem do tego. Za to prawnuk Gaunta, czy też Jana z Gandawy znany był z niestabilności psychicznej, co było cechą Gauntów w książkach.

Bohaterowie Ysengrimus Nivardusa z Gandawy

Określenie Gaunt pojawiało się już wcześniej, w XII wieku. Taki przydomek nosił flamandzki pisarz, Nivardus z Gandawy, znany także jako Baldwin lub Bernard Ślepy. Nie wiadomo o nim wiele, jednak znany był z napisania "Ysengrimus", dzieła opowiadającego o wilku imieniem Isengrin oraz lisie, Reynardzie, przebiegle i sprytnie niszczącym jego plany. Jego prace były niezwykle popularne, co doprowadziło do tego, iż obecnie w języku francuskim słowo renard oznacza lisa.

Gaunt może odnosić się także do celtyckiej bogini, Gontii (łac. Guntia), uznawanej za patronkę Ganawy władczyni koni, wód i księżyca, ale także losu, przeznaczenia, szczęścia. Sama bogini często przedstawiana była na białym koniu. Patronus Ginny Weasley, opętanej przez Voldemorta oraz posiadaczki różdżki z tego samego drewna co on, był właśnie koniem, co mogło być nawiązaniem do bogini.

Oprócz oznaczenia pochodzenia z Gandawy, Gaunt mogło oznaczać też z Gontii. Gontia była utożsamiana z Candidą (mitologia germańska), Fortuną (mitologia rzymska), Eponą (mitologia celtycka) i Riannon (mitologia walijska).

Epona

Niektóre wzmianki o niej jako Eponie przedstawiają ją również jako "przywódczynię duszy w zaświatach". To może nawiązywać do cisu, drewna, z którego wykonana była różdżka Toma Marvolo Riddle'a, wiązanego często ze śmiercią, odrodzeniem. Oprócz tego, cis był uważany za odpowiedni do dekoracji na Boże Narodzenie, ponieważ przesilenie zimowe stanowi punkt kulminacyjny między życiem a śmiercią. Voldemort także urodził się właśnie 31 grudnia, dnia, w którym umiera stary rok, a rodzi się nowy.

Za to jako Riannon po raz pierwszy pojawiła się w zbiorze opowieści walijskich. Jest przedstawiana jako silna, inteligentna, przebiegła i ambitna, magiczna kobieta, która wybrała księcia Pwylla na swego małżonka, odrzucając innego mężczyznę, z którym była już zaręczona. Riannon z Pwyllem mieli syna - Pryderiego, bohatera wojennego i późniejszego władcy Dyfed. Po śmierci Pwylla Riannon ożeniła się z Manawydanem, synem boga Llŷra, Rycerzem Okrągłego Stołu, również kojarzonego z magią i zaklęciami.

Fortuna

Jako rzymska bogini Fortuna, była także przedstawiana, oprócz władczyni szczęścia i losu, jako kapryśna, niestabilna i dwulicowa. Sama Fortuna często była tak przedstawiana na różnych dziełach sztuki — czy to z dwoma z twarzami - jedną uśmiechniętą, drugą kapryśną, czy z połową twarzy białą, a drugą połową — czarną. Dodatkowo, w The Prince Machiavellego jest przedstawiana jako kobieta o silnej woli, śmiała, a nawet agresywna. To przypomina charakter Toma Marvolo Riddle'a, później Voldemorta.

Także William Szekspir, którego pracami J. K. Rowling inspirowała się podczas pisania Harry'ego Pottera, wspominał o Fortunie w swoich sztukach.

W mitologii Fortuna odebrała życie Lucjuszowi, przyszłemu władcy imperium rzymskiego. Prawdopodobnie Lucjusz Malfoy wziął imię od tego mężczyzny; on także musiał znosić humory Lorda Voldemorta.

Za kulisami[edytuj | edytuj kod]


Drzewo genealogiczne[edytuj | edytuj kod]

 
 
 
 
 
 
 
 
Rodzina Peverell
 
Rodzina Slytherin
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Cadmus Peverell
(1214)
 
Salazar Slytherin
(993)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(wiele pokoleń)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Rodzina Gaunt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gormlaith Gaunt
(1634)
 
Rionach Gaunt
(1608)
 
William Sayre
(1608)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Corvinus Gaunt
(1700s)
 
 
 
 
 
 
Rodzina Sayre
 
 
 
Rodzina Riddle
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Thomas Riddle
(1880—1943)
 
Mary Riddle
(1883—1943)
 
Marvolo Gaunt
(1920s)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tom Riddle
(1905—1943)
 
Meropa Riddle
(1907-1926)
 
Morfin Gaunt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tom Marvolo Riddle
(1926—1998)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.