Komunikat.png Ta strona wygrała 91. Artykuł Miesiąca. Została dopracowana przez użytkownika Leśne Serce!
Konkurs ma na celu ulepszenie artykułów pod względem tekstu i szaty graficznej. Pierwszy wystartował w czerwcu 2013 roku. Więcej o projekcie można przeczytać na stronie projektu i regulaminie konkursu.

Romilda Vane (ur. między 1981 a 1982 r.) — czarownica czystej krwi lub półkrwi, uczennica Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie od 1993 roku. Została przydzielona do Gryffindoru. Była obsesyjnie zakochana w Harrym Potterze, który jednak tego uczucia nie odwzajemniał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Romilda urodziła się w rodzinie czarodziejów czystej krwi lub półkrwi - Vane, zapewne około 1982 roku. Z tej informacji może wynikać, że jeszcze przed ukończeniem jedenastego roku życia wiedziała o swoich czarodziejskich zdolnościach. W wieku jedenastu lat dziewczyna otrzymała list ze Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, z którego dowiedziała się o tym, że przyjęto ją do tej placówki. Podobnie jak inni brytyjscy czarodzieje, pierwsze magiczne zakupy Vane miały miejsce zapewne na ulicy Pokątnej.

1993/1994[edytuj | edytuj kod]

1 września Romilda pojechała pociągiem Hogwart Ekspress z Londynu do Szkoły Magii i Czarodziejstwa. Podczas ceremonii przydziału Tiara zadecydowała, że dziewczyna powinna dołączyć do Gryffindoru. W bliżej nieznanym momencie nauki w Hogwarcie Romilda stała się liderką grupy rówieśniczek.

1996/1997[edytuj | edytuj kod]

Harry poznał Romildę w 1996 roku w drodze do Hogwartu. Gryfonka stała wówczas pod drzwiami jego przedziału i, chichocząc, kłóciła się z koleżankami, która z nich zaprosi Pottera, aby usiadł razem z nimi. Vane jako jedyna się na to odważyła i poprosiła szóstoklasistę, by przeszedł do jej przedziału, mówiąc, że stanowi lepsze towarzystwo niż Neville Longbottom i Luna Lovegood. Harry odrzucił jej propozycję, twierdząc, że Gryfon i Krukonka są jego przyjaciółmi.

Jakiś czas później Romilda wraz z koleżankami wzięły udział w sprawdzianach do drużyny quidditcha, jednak zrobiły to zapewne tylko po to, żeby zwrócić na siebie uwagę Harry'ego, który był kapitanem drużyny. Ich reakcją na dźwięk gwizdka był jedynie chichot, a zachowanie dziewcząt bardzo zirytowało Pottera. Gdy zostały wyrzucone z boiska, usiadły na trybunach tylko po to, by głośno rozmawiać, co przeszkadzało w dalszych testach.

Na krótko przed Bożym Narodzeniem Hermiona, przyjaciółka Harry'ego, ostrzegła chłopaka przed Romildą, która wraz z tuzinem innych dziewczyn zastanawiała się głośno w dziewczęcej toalecie, jak podać Potterowi eliksir miłosny, który Vane nabyła wcześniej u Freda i George'a Weasleyów. Czwartoklasistka miała nadzieję, że pod wpływem mikstury chłopak zaprosi ją na świąteczne spotkanie Klubu Ślimaka. Tego samego dnia w pokoju wspólnym Gryffindoru Romilda próbowała nakłonić Harry'ego do wypicia eliksiru miłosnego Weasleyów pod przykrywką wody goździkowej. Kiedy ten odmówił, dziewczyna wręczyła mu pudełko czekoladowych kociołków z ognistą whisky, które również zawierały magiczną substancję. Harry schował czekoladowe kociołki od Romildy do kufra i przechował je aż do marca. 1 marca szukał Mapy Huncwotów i wyrzucił bombonierki z kufra. Ron, który tego dnia miał urodziny, pomyślał, że to prezent dla niego i połknął przez pomyłkę napój miłosny. Nagle poczuł silne zauroczenie do Romildy i mówił tylko o miłości do niej, mimo, że był w związku z Lavender Brown. Harry zaprowadził przyjaciela do profesora Slughorna, który dał Gryfonowi antidotum. Cała przygoda zakończyła się jednak dla Weasleya bardzo niebezpiecznie, gdyż nauczyciel poczęstował go miodem, który okazał się zatruty i Ron był bliski śmierci.

Po finałowym meczu quidditcha z Ravenclawem, kiedy Harry całował się publicznie z Ginny, Romilda była urażona i wyglądała, jakby miała ochotę czymś rzucić. Jednak później pogodziła się z tym, że Harry nie będzie jej chłopakiem. Nadal jednak interesowała się sławnym Potterem i nawet spytała się Ginny, czy to prawda, że Harry ma na klatce piersiowej wytatuowanego hipogryfa, zaś ona odpowiedziała jej, iż ma rogogona węgierskiego.

1997/1998[edytuj | edytuj kod]

Według informacji zawartych w filmie, Romilda wróciła do Hogwartu na swój piąty rok nauki. Zapewne rzeczywiście tak się stało, gdyż w tym roku szkolnym wszyscy uczniowie czystej krwi lub półkrwi musieli uczęszczać do szkoły. Działo się tak, ponieważ w 1997 roku władzę nad Ministerstwem Magii przejęli Lord Voldemort i podlegli mu śmierciożercy, którzy dzięki umieszczeniu wszystkich młodych czarodziejów w Hogwarcie mogli nad nimi sprawować większą kontrolę. W tych latach w szkole doszło do wielu zmian, między innymi nowym dyrektorem placówki został dawny profesor eliksirów, Severus Snape. Z kolei posady nauczycieli mugoloznawstwa oraz obrony przed czarną magią zajęli Amycus i Alecto Carrowowie, którzy nakłaniali uczniów do nienawiści w stosunku do mugoli i osób o niemagicznym pochodzeniu, a także ćwiczyli z nimi czarnomagiczne zaklęcia.

W książce nie ma informacji co do tego, jaka była rekacja Romildy na ten terror w Hogwarcie, jednak według filmu, Vane dołączyła do odnowionej Gwardii Dumbledore'a działającej pod przywództwem Neville'a Longbottoma, Ginny Weasley i Luny Lovegood. W filmie pokazano, że dziewczyna walczyła w bitwie o Hogwart, mimo że była za młoda, aby brać udział w walce. Prawdopodobna jest jednak również opcja, że Romilda wraz z młodymi uczniami oraz tymi, któzy nie chcieli walczyć, została ewakuowana z Hogwartu.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Romilda została opisana jako dziewczyna z długimi, czarnymi włosami i wydatnym podbródkiem. Miała duże, ciemne oczy o dumnym spojrzeniu.

Osobowość[edytuj | edytuj kod]

Romilda w 1996 roku

Romilda lubiła mówić dramatycznym, donośnym głosem. Często sprawiała wrażenie typowej nastolatki, lubiącej plotkować i otaczać się kręgiem innych dziewcząt, wśród których pełniła rolę liderki. Podobnie jak Cormac McLaggen nie pasowała do stereotypowego Gryfona. Była zbyt dumna i zdecydowana, co widać było między innymi wówczas, gdy, niezrażona brakiem zainteresowania ze strony Pottera, wciąż próbowała zwrócić na siebie jego uwagę. Za wszelką cenę chciała osiągnąć cele, które sobie wyznaczyła, nawet z pomocą oszustw takich jak eliksiry miłości. Jej postępowanie w szóstej części pokazuje także, że Gryfonka nie bała się łamania regulaminu, jeśli widziała w tym dla siebie korzyść. Romilda charakteryzowała się również pewnością siebie, co zostało pokazane na przykład w Ekspresie Hogwart, kiedy jako jedyna z grupy czwartoklasistek odważyła się zaprosić Harry'ego Pottera do swojego przedziału.

Z filmów z kolei trudno jest wywnioskować cokolwiek o jej osobowości, gdyż w żadnej z filmowych adaptacji, w których występuje, Romilda nie wypowiada ani jednego słowa.

Relacje[edytuj | edytuj kod]

Harry Potter[edytuj | edytuj kod]

Harry Potter

Podczas wczesnych lat nauki Romilda najprawdopodobniej nie zwracała uwagi na Harry'ego Pottera. Możliwe, że w trzeciej klasie Gryfonka, podobnie jak większość brytyjskich czarodziejów, uważała opowieść Harry'ego o powrocie Lorda Voldemorta za kłamstwo. Kiedy w 1996 roku wyszło na jaw, że czarnoksiężnik rzeczywiście się odrodził, Vane zaczęła interesować się Chłopcem, który Przeżył, i zauroczyła się w nim. Już podczas podróży Ekspresem Hogwart starała się zwrócić na siebie jego uwagę, zapraszając go, aby usiadł z nią w przedziale. Harry jednak nie był zainteresowany młodszą koleżanką. Później Gryfonka próbowała użyć eliksiru miłosnego, aby Potter "odwzajemnił" jej uczucie, i bardzo zależało jej na tym, aby pójść z nim na świąteczne spotkanie Klubu Ślimaka, jednak to działanie również nie przyniosło jej oczekiwanego rezultatu.

Hermiona Granger[edytuj | edytuj kod]

Hermiona Granger

Hermiona była prefektem Gryffindoru w czasie, kiedy Romilda chodziła do trzeciej i czwartej klasy w Hogwarcie. Granger nie ufała młodszej dziewczynie i ostrzegła swojego przyjaciela Harry'ego przed Vane, która zamierzała podać Potterowi eliksir miłosny. Dzięki tej informacji Gryfon unikał później prezentów od Romildy.

Ron Weasley[edytuj | edytuj kod]

Ron i Romilda zapewne nie znali się osobiście bądź też kojarzyli się tylko z widzenia, jednak postępowanie Vane znacznie wpłynęło na przygody Weasleya. W szóstej części, po tym, jak Ron zjadł czekoladowe kociołki zawierające eliksir miłosny, które Harry otrzymał niegdyś od czwartoklasistki, momentalnie zadurzył się w Gryfonce. Gdy Potter zrozumiał, co się stało, poprosił o pomoc profesora Slughorna, a nauczyciel podał szóstoklasiście antidotum. Potem Horacy poczęstował Rona miodem, ale okazało się, że w napoju była trucizna. Weasley omal nie zginął, ale Harry uratował go dzięki bezoarowi. Można się domyślać, że po tym wydarzeniu Ronald darzył Romildę niechęcią.

Grupa uczennic Hogwartu[edytuj | edytuj kod]

Zanim jednak zdążył odpowiedzieć, za drzwiami przedziału wybuchło jakieś zamieszanie — stała tam grupa rozchichotanych dziewczyn z czwartej klasy, które szeptały między sobą (...).
— Pierwsze pojawienie Romildy i jej koleżanek w Ekspresie Hogwart[źródło]

Romilda zazwyczaj była widywana w otoczeniu grupy uczennic w podobnym co ona wieku, z którymi spędzała wiele czasu. Trzymała się razem z nimi na przykład w Ekspresie Hogwart czy podczas sprawdzianów do drużyny quidditcha. Koleżanki wspólnie z nią zastanawiały się także nad sposobem nakłonienia Harry'ego do wypicia eliksiru miłosnego. Nietrudno było zauważyć, że Vane była swojego rodzaju liderką w grupie młodych czarownic, co zapewne zawdzięczała swoim zdolnościom przywódczym. Prawdopodobnie jednak dziewcząt nie łączyła szczera przyjaźń czy oddanie, a fakt, że spędzały czas w grupie, mógł wynikać z podobieństw między nimi bądź też Vane skupiała wokół siebie uczennice ze względu na swoją charyzmę.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W żadnym z filmów Romilda nie wypowiedziała ani jednego słowa. Poza tym, w filmie Harry poznał ją o wiele później niż w książce.
  • Pojawiła się w obu adaptacjach filmowych Insygniów Śmierci, mimo, że nie było o niej żadnych wzmianek w siódmej książce. Można ją było zobaczyć między innymi w Ekspresie Hogwart czy w trakcie bitwy o szkołę.
  • W książce dziewczyna była o dwa lata młodsza od Pottera, jednak w filmie walczyła w bitwie o Hogwart, w której mogli wziąć udział tylko pełnoletni czarodzieje.
  • W szóstej części Hermiona wspomniała, że widziała Romildę w towarzystwie tuzina innych dziewcząt. Mogłoby to oznaczać, że wśród koleżanek Vane znajdowały się czarownice z kilku różnych domów, gdyż wydaje się raczej nieprawdopodobne, aby na jednym roku do Gryffindoru trafiło dwanaście uczennic.
  • W piętnastym rozdziale książki Harry Potter i Książę Półkrwi Harry zszedł do sali wejściowej, aby udać się razem z Luną na przyjęcie u profesora Slughorna. Zauważył wówczas tłum dziewczyn, które ich obserwowały i z żalem przyjęły fakt, że na ten bal Potter wybierze się z Lovegood, a także śmiały się z sukienki, którą Krukonka miała na sobie. Można przypuszczać, że Romilda znajdowała się wśród tych uczennic.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Gdyby była mugolakiem, nie wróciłaby do szkoły, gdy rządzili nią śmierciożercy.
  2. Babcia dziewczyny była czarownicą.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.