Sklątka tylnowybuchowa (ang. Blast-Ended Skrewt) — wyjątkowo odrażające i niebezpieczne stworzenia magiczne. Była to właściwie krzyżówka mantykory z krabem ognistym wyhodowana przez Hagrida.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Sklątka pottermore.jpg

Sklątki wyglądały jak zdeformowane, pozbawione skorupy homary. Były blade i oślizgłe. Posiadały mnóstwo nóżek, które znajdowały się w dziwnych miejscach. Początkowo miały 6 cali długości. Trudno było zlokalizować ich głowy. Sklątki nie posiadały otworu gębowego, i nie wiadomo czym się żywiły. Samce sklątek mieli żądła, a samice miały na brzuchach ssawki, prawdopodobnie do wysysania krwi. Miały zapach zgniłych ryb.

Co jakiś czas z jednego końca sklątki strzelały iskry, rozlegało się głośne pyknięcie, a zwierzątko przelatywało do przodu o kilkanaście cali.

W późniejszym stadium rozwoju zabijały się nawzajem i nie zapadały w zimowy sen.

Rok szkolny 1994/1995[edytuj | edytuj kod]

Przez cały rok na lekcjach ONMS-u pod okiem Hagrida uczniowie uczyli się poskramiania sklątek tylnobybuchowych. Okazało się, że te krewetkopodobne stworzenia były bardzo złośliwe. Wielu uczniów, takich jak Draco Malfoy, uważali, że Hagrid hoduje je, ponieważ jest dziwakiem. Okazało się jednak, że sklątkę tylnowybuchową wpuszczono do labiryntu w trzecim zadaniu Turnieju Trójmagicznego, aby utrudnić uczestnikom zdobycie pucharu. Sklątka w pewnym momencie złapała Cedrika i zaczęła wciągać go do żywopłotu. Z opresji uratował go wówczas Harry.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Sklątki z Pottermore.png

  • W filmie Harry Potter i Czara Ognia nie przedstawiono sklątek w labiryncie, a Cedrika w żywopłot wciąga zamiast niej — zaczarowana winorośl.
  • Na Pottermore przechodząc etapy życia Harry'ego, można było zobaczyć sklątki, w czwartej części, zaraz po pokonaniu smoka. Były czarno-czerwone, i posiadały dwa ogony przypominające ogony skorpiona. Zniszczyły grządkę Hagridowi oraz skrzynki, biorąc pod uwagę, że były one spalone, prawdopodobnie sklątki potrafiły „miotać” ogniem.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.