Komunikat.png
Ten artykuł nie posiada kompletu informacji. Jeśli możesz — rozbuduj go!
Disambig.svg Ten artykuł dotyczy stacji kolejowej. Zobacz też: inne znaczenie tego słowa

Hogwarts.jpeg

Stacja King's Cross (ang. King's Cross Station)  — mugolska stacja kolejowa w Londynie. Uczniowie Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie wyjeżdżali do szkoły pociągiem z peronu 9¾ znajdującego się na tej stacji. Aby dostać się na pociąg, należy wbiec w barierkę pomiędzy 9 a 10 peronem. O godzinie 11 przejście zamyka się. Stacja służy również do użytku mugoli, którzy chcą się dostać do północnego Londynu, Yorkshire i Szkocji, Harry spotkał tam po raz pierwszy rodzinę Weasleyów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Stacja została zbudowana w 1852 roku. Ministerstwo Magii było przeciwne wybudowaniu magicznego peronu na mugolskiej stacji. Dopiero Evangeline Orpington wpadła na pomysł wybudowania na niej peronu dostępnego dla czarodziejów udających się do Hogwartu.

Cały mechanizm tego peronu działa dobrze, choć zdarzyło się parę wypadków, takich jak zbyt głośnie przeniknięcie przez barierę. Przed i po zakończeniu semestru ministerstwo czyści pamięć mugolom, którzy widzieli coś związanego z peronem.

Perony[edytuj | edytuj kod]

Peron 7½[edytuj | edytuj kod]

Peron 7½ oferuje pociąg dalekobieżny do jedynej czarodziejskiej wsi w Europie.

Perony 9 i 10[edytuj | edytuj kod]

Perony 9 i 10 należą do użytku mugoli, jednak pomiędzy nimi znajduje się peron czarodziejski.

Peron 9¾[edytuj | edytuj kod]

Filing images cb25e63667ed.jpg

Peron 9¾ został przeznaczony do podróży czarodziejów, w tym głównie uczniów, do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Jest również peronem końcowym w podróży powrotnej z Hogwartu do Londynu.

W serii[edytuj | edytuj kod]

1991[edytuj | edytuj kod]

Na stacji King’s Cross pojawił się Harry Potter. Nie wiedział jednak, jak dostać się na peron 9¾. Z pomocą przyszła mu Molly Weasley, która odprowadzała czworo swoich dzieci na pociąg do szkoły. Wytłumaczyła Harry’emu, że musi wbiec w barierkę pomiędzy peronem 9 i 10.

1992[edytuj | edytuj kod]

Harry Potter i Ron Weasley spieszyli na peron, aby zdążyć na pociąg, gdyż mieli tylko kilka minut. Kiedy biegli jeden po drugim napotkali przeszkodę w postaci zamkniętego przejścia. Odbijając się od barierki, zrobili duży hałas i zwrócili na siebie uwagę mugoli.

1993[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie bez problemu dostają się na peron 9¾.

1994[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie bez problemu dostają się na peron 9¾.

1995[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie bez problemu dostają się na peron 9¾.

1996[edytuj | edytuj kod]

Uczniowie bez problemu dostają się na peron 9¾.

2017[edytuj | edytuj kod]

Ginny i Harry z dziećmi.jpg

Harry i Ginny Potterowie odprowadzali swoje dzieci na pociąg. Spotkali tam Hermionę i Ronalda Weasleyów, którzy także odprowadzali swoje dzieci na Ekspres Hogwart. Zauważyli na peronie wiele znajomych twarzy m.in. Dracona Malfoya z żoną i synem. Kiedy dzieci wsiadły do pociągu, a ich rodzice zostali na peronie, wiele osób patrzyło się z zainteresowaniem na Harry’ego Pottera i jego przyjaciół. Ron Weasley, odpowiadając na pytanie Albusa zażartował, że to na niego się tak patrzą, gdyż jest bardzo sławny.

Harry-Potter-movie-epilogue-group470x220.png

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • J.K. Rowling wybrała King’s Cross jako portal, którym Harry przedostaje się do pociągu, gdyż jej rodzice poznali się na tej stacji w pociągu do Szkocji.
  • Możliwe, że King’s Cross było miejscem Harry’ego między życiem a śmiercią, które podświadomie „wybrał”, aby spotkać Dumbledore'a, ponieważ stacja przedstawiała symbolicznie wejście Harry'ego do świata czarodziejów, albo granicę, która oddziela świat magiczny i mugolski, albo ponieważ śmierć jest symbolicznie nazywana „ostatnią podróżą”. Ostatecznie Harry wybrał życie, a nie „ostatnią podróż”.
  • W rzeczywistości perony 9 i 10 są inaczej usytuowane i ich rolę w filmie grały perony 4 i 5, natomiast w filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic pokazano neogotycką fasadę dworca St. Pancras.
  • Do 1692 roku rodzice młodych czarodziejów z Wielkiej Brytanii i Irlandii byli odpowiedzialni za dotarcie swoich dzieci do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Głównym transportem były świstokliki umieszczone na terenie Wielkiej Brytanii, dopóki nie zdecydowano, że pociąg jest najlepszym środkiem transportu[1][2]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.