FANDOM


Procesy w Salem (ang. The Salem Witch Trials) —  procesy ludzi oskarżonych o czary, które miały miejsce w Salem w USA w latach 1692 i 1693[1][2].

Historia

Procesy ludzi oskarżonych o używanie czarów miały miejsce w osadzie Salem w kolonialnym Massachusetts w 1692 i 1693 roku. Doprowadziły do ​​egzekucji dwudziestu z ok. 80 osób oskarżonych o czary, w większości kobiet, i były dla społeczności czarodziejów tragicznym ciosem. Niektóre z tych kobiet były w rzeczywistości czarownicami , chociaż nie popełniły zbrodni, za które zostały skazane. Pozostali byli po prostu niemagami pechowymi na tyle, że można ich było oskarżyć w momencie masowej histerii i żądzy krwi. Procesy były kulminacją purytańskich polowań na czarownice w Ameryce Północnej. Większość sędziów, którzy przewodniczyli rozprawom, była purytanami, ale według czarodziejskich historyków przynajmniej dwóch z nich było w rzeczywistości czyścicielami starającymi się załatwić osobiste porachunki z innymi czarodziejami[2].

Następstwa

Salem było punktem zwrotnym w historii amerykańskich czarodziejów z powodów wykraczających nawet poza tragiczną śmierć wielu niewinnych ludzi. Bezpośrednim następstwem słynnych procesów była ucieczka wielu czarownic i czarodziejów. Innych zniechęciły one do osiedlenia się w Ameryce. Doprowadziło to do powstania znaczących różnic pomiędzy populacją amerykańską, a europejską, azjatycką i afrykańską. Aż do początku XX wieku w Ameryce było proporcjonalnie mniej czarodziejów niż na innych kontynentach. Rodziny czystej krwi, w pełni świadome poczynań purytanów i Czyścicieli opisywanych w czarodziejskich gazetach, rzadko wybierały się do Ameryki. W rezultacie w Nowym Świecie więcej czarodziejów i czarownic pochodziło z rodzin niemagów niż w pozostałych częściach świata. Co prawda często zakładali oni własne w pełni magiczne rodziny, jednak ideologia czystej krwi, która przez wiele lat plamiła historię europejskiej magii, nie zdobyła w Ameryce wielu zwolenników[2].

Prawdopodobnie najbardziej znaczącym następstwem wydarzeń z Salem było powołanie w roku 1693 Magicznego Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki, znanego także jako MACUSA , który wyprzedził swój niemagiczny odpowiednik o niecałe stulecie. Po raz pierwszy w historii czarodzieje Ameryki Północnej zebrali się, by wspólnie określić prawa, którymi będą się kierować, powołując tym samym do życia „magiczny świat wewnątrz niemagicznego świata”, jaki istniał już w wielu innych krajach. Pierwszym zadaniem MACUSA było postawienie przed sądem Czyścicieli, którzy zdradzili pobratymców. Skazani za morderstwa, handel czarodziejami, tortury i inne okrutne praktyki zostali straceni[2].

W serii

  • MACUSA Golden Birds
    W holu głównej siedziby MACUSA w Woolworth Building w Nowym Jorku umieszczono cztery złote posągi feniksów na pamiątkę ofiar procesów w Salem. W centralnym miejscu holu stoi grupa 5 metalowych posągów, przedstawiających trzy kobiety w różnym wieku, starszego mężczyznę i dziewczynkę w strojach z czasów procesów, jako symbol mężczyzn, kobiet i dzieci które były ofiarami procesów.
  • W latach dwudziestych XX w. działało Towarzystwo Dobroczynne Nowe Salem , fanatyczna grupa niemagów, która chciała ujawnić i zniszczyć czarownice i czarodziejów, a której członkowie nazywali siebie "Drugimi Salemianami".
  • FB-Salem memorial
    Wydana przez Carlosa Eduardosa książka Blizny Salem: Eseje o procesach czarownic z 1692 r. (ang. The Scars of Salem: Essays on the Witch Trials of 1692) zawierała zbiór esejów o procesach czarownic z Salem i ich trwałym wpływie na amerykańską społeczność czarodziejów.
  • Nazwiska oskarżonych w procesach były czasem używane przez amerykańskich czarodziejów na początku XX wieku jako powiedzenia w rodzaju "Na brodę Merlina!", a więc wyrażajace zaskoczenie czy irytację. Na przykład Tina Goldstein użyła dwóch nazwisk: Deliverance Dane i Mercy Lewis w grudniu 1926 r., w obydwu przypadkach wyrażała tym swoją irytację z powodu zachowania Newta Skamandera.

Ciekawostki

  • Giles Corey restored
    Choć obraz z Pottermore przedstawia dwie czarownice spalone na stosie, jest to powszechne błędne przekonanie: w prawdziwych procesach salemskich pomiędzy 10 czerwca a 19 października 1692 powieszono dziewiętnaście z dwudziestu osób skazanych za czary (głównie starsze i ubogie kobiety, ale także pastora, który odmówił dalszego aresztowania rzekomych czarownic), zaś jednego 80-letniego starca, Gilesa Coreya (odmawiającego przyznania się do winy) zabito przez powolne miażdżenie go pod ogromnymi kamieniami[1].

Występowanie

Przypisy

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.