FANDOM


Niektórzy uważają, że umieszczanie uroków w szkolnej księdze jest przesadą, ale ja uważam, że niezbyt groźne zaklęcia atakujące, takie jak to, powstrzymają młodych uczniów od poszukiwania groźniejszych do rozstrzygania szkolnych bójek. Jak wyjaśniałam we prowadzeniu do księgi dorastałam w dużej rodzinie i jako jej najmłodszy członek często miałam problemy z uzasadnieniem swoich racji. Jednakże jeżeli czyjeś gile zmieniają się w nietoperza, który wypełza z dziurki od nosa i odlatuje z reguły można liczyć na to, że ta osoba będzie cicho dopóki nie skończysz mówić.
— Miranda Goshawk[źródło]

Upiorogacek (ang. Bat-Bogey Hex) — zaklęcie wynalezione przez autorkę Księgi Czarów, Mirandę Goshawk. Powoduje, że wydzielina z nosa danej osoby przemienia się w nietoperze, które wylatują jej z nosa. Za rzucenie tego zaklęcia na innym stworzeniu niż człowiek, na przykład na kurczaku, można otrzymać karę od Wizengamotu. Dodatkowo zaklęcie to może spowodować śmierć danej istoty[1].

Historia Edytuj

XII i XIII wiek Edytuj

Jeden uczeń na pierwsze pytanie na SUMie z zaklęć i uroków odpowiedział, że pierwsze użycie tego zaklęcia, według czarodziejskiego archiwum, miało miejsce w 1152 roku. Zostało zaś opublikowane w 1296 roku po śmierci czarownicy Mable Dwillingwort - domniemanej twórczyni tego zaklęcia. Mable podobno wykorzystała to zaklęcie, aby powstrzymać złodziei przed kradzieżą jej mikstur[2].

XX wiek Edytuj

Zaklęcie to zostało jednak uznane za wymyślone przez Mirandę Goshawk. Dorastając jako najmłodsza z dziewięciu córek, Miranda dość często miała problem z „uzasadnieniem swoich racji”. Niejednokrotnie używała tego zaklęcia na swoich siostrach, aby wysłuchały do końca tego, co ma im do powiedzenia. Dla przykładu wykorzystała to zaklęcie, aby jej siostra - Diadema - zwróciła jej ubrania, które ta pożyczyła bez pozwolenia[3].

Między wynalezieniem tego zaklęcia a późnymi latami 90. upiorogacek był zaangażowany w kilka znaczących incydentów w historii czarodziejów[4].

W 1972 roku w Hogwarcie upiorogacek został wykorzystany na jednej z lekcji, a jego efekt działania dotknął całą klasę[2].

17 czerwca 1996 roku Ginny Weasley rzuciła upiorogacka na Dracona Malfoya, aby uciec z biura Dolores Umbridge i wspólnie z Luną Lovegood, Neville'em Longbottomem oraz ze swoim bratem - Ronem dołączyć do Harry'ego Pottera i Hermiony Granger. 1 września tego samego roku, Ginny ponownie wykorzystała ten urok, aby uwolnić się od Zachariasza Smitha, który irytował dziewczynę ciągłymi pytaniami dotyczącymi bitwy w Departamencie Tajemnic. Wydarzenie to zauważył Horacy Slughorn, który będąc pod wrażeniem jej zdolności zaprosił ją na podwieczorek klubu Ślimaka.

W 1996 roku na SUMie z teorii zaklęć pojawiło się pytanie dotyczące zidentyfikowania zaklęcia, które powoduje, że wydzielina z nosa przemienia się w nietoperze, które następnie atakują ofiarę[4].

Znane użycia Edytuj

Rzucający Data Cel
Miranda Goshawk XX wiek Przekonanie swojej siostry, Diademy, do oddania pożyczonych ubrań.
Przypomnienie swojej siostrze, Romildzie, o niewchodzeniu do jej pokoju, gdy chce odpocząć.
Nauczenie swojej siostry, Tangwystl, aby była cicho, gdy ona odrabia pracę domową.
Ginny Weasley 18 czerwca 1996 roku Rzucenie zaklęcia na Dracona Malfoya, aby uciec z biura Dolores Umbridge.
1 września 1996 roku Uciszenie Zachariasza Smitha, aby już więcej nie pytał o wydarzenia z Ministerstwa Magii.

Etymologia Edytuj

Polskie słowa upiór i gacek są nazwami nietoperzy.

Występowanie Edytuj

Przypisy

  1. Wizards' Ordinary Magic and Basic Aptitude Test - test pierwszy, część pierwsza, pytanie szóste.
  2. 2,0 2,1 Harry Potter Limited Edition - A Guide to the Graphic Arts Department: Posters, Prints, and Publications from the Harry Potter Films - zobacz to zdjęcie.
  3. Wonderbook: Księga Czarów rozdział 3. zaklęcie Chłoszczyść.
  4. 4,0 4,1 Harry Potter i Zakon Feniksa (film), pierwsze pytanie na tym zdjęciu.
Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.