Harry Potter Wiki
Harry Potter Wiki
Zegar.png Ta strona jest aktualnie edytowana przez użytkownika: Natalkolx
W celu zapobiegnięcia wojnom edycyjnym, proszę o nie edytowanie tego artykułu póki nie usunę tego komunikatu. Z góry dziękuję.
Oczywiście można edytować drobne błędy interpunkcyjne i ortograficzne (jeśli takie występują).

Uroki różnią się od zaklęć transmutacyjnych w następujący sposób: urok dodaje pewne właściwości przedmiotowi lub stworzeniu, podczas gdy zaklęcia transmutacyjne zmieniają je w coś zupełnie innego.
Standardowa księga zaklęć, stopień 1[źródło]

Charms differ from Transfiguring Spells in the following manner: a charm adds certain properties to an object or creature, whereas a transfiguring spell will change it into something utterly different.
Standardowa księga zaklęć, stopień 1[źródło]

Urok (ang. Charm) — zaklęcie, które dodawało określone właściwości przedmiotowi lub osobie. Uroki różniły się od zaklęć transmutacyjnych tym, że dodawały lub zmieniały właściwości danego obiektu. Urok rzucony na np. przedmiot „skupiał się” na zmianie tego, co ów przedmiot mógł „zrobić”, w przeciwieństwie do tego „czym” był[1]. Przykładowymi urokami są:

Obiekt, który miał na sobie trwały urok, nazywało się „zaczarowanym”, chociaż ogólnie urok wydawał się trwać dłużej niż standardowe zaklęcie.

Natura[]

Brak koncentracji podczas rzucania uroku może skutkować bolesnymi efektami ubocznymi – pamiętacie czarodzieja Baruffio, który zamiast „f” powiedział „s” i znalazł się na podłodze z bawołem na piersi.
Standardowa księga zaklęć, stopień 1[źródło]

Lapses in concentration while charming can result in painful side effects — remember Wizard Baruffio, who said „s” instead of „f” and found himself lying on the floor with a buffalo on his chest.
Standardowa księga zaklęć, stopień 1[źródło]

Uroki mogły być jednymi z najpotężniejszych i najbardziej „zmieniających grę” zaklęć. Przykładowo zaklęcie Fideliusa mogło całkowicie ukryć osobę lub miejsce w taki sposób, że nikt nie mógł ich odszukać. Jedyną możliwością odnalezienia było otrzymanie danej lokalizacji od Strażnika Tajemnicy. Zaklęcie Obliviate mogło być tak silne, że potrafiło całkowicie usunąć pomięć danej osoby lub trwale uszkodzić jej umysł.

Gilderoy Lockhart odrzucony po wypowiedzeniu zaklęcia Obliviate (użył do tego różdżki Rona Weasleya, która wówczas była połamana).

Zaklęcie Silencio musiało być raz w miesiącu powtarzane na świergotniku, zaś zaklęcie Kameleona musiało być codziennie wykonywane na hipogryfach i skrzydlatych koniach. Zaklęcia takie jak klątwy („jinx” i „hex”) były nazywane „mrocznymi urokami”[2].

Skuteczne rzucanie uroków osiągało się poprzez koncentrację, precyzyjne ruchy różdżką i właściwą wymowę danego zaklęcia. Kiedy urok był kiepsko rzucony, zawodziło i dodatkowo mogło spowodować nieprzewidywane skutki, jak na przykład przygniecenie przez bawoła[3].

Lista uroków[]

Opis: zaklęcie otwierające drzwi i okna[4].

Zaklęcie Accio.

Opis: zaklęcie przywołujące wskazany obiekt. Istniała możliwość użycia zaklęcia również przez podanie nazwy pożądanej rzeczy. Zaklęcie nie działało na większość żywych stworzeń[5].

Opis: zaklęcie wyczarowujące strumień jasnej, czystej wody wydobywającej się z różdżki. Znane także jako „zaklęcie wodne”.

Opis: zaklęcie powodujące wyrzucenie przedmiotu w powietrze.

Zaklęcie Alohomora.

Opis: zaklęcie otwierające zamki. Znane również pod nazwami „zaklęcie otwierające” oraz „przyjaciel złodziei”[5]. Istniały zaklęcia, które uniemożliwiały otworzenie zamku za pomocą Alohomory.

Opis: zaklęcie ujawniające niewidzialny atrament. Zaklęciem je osłabiającym było Evanesco.

Zaklęcie Appare Vestigium.

Opis: zaklęcie tropiące, które ukazywało ślady ostatniej aktywności magicznej.

Zaklęcie Aqua Eructo.

Opis: zaklęcie bardzo podobne do Aguamenti. Tworzyło strumień wody wytryskujący z różdżki, który czarodziej mógł kontrolować. Zaklęcie miało jasnoniebieski kolor.

Opis: urok, którego można było użyć, aby spowolnić ruch obiektu. Był nauczany na drugim roku zaklęć w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie.

Zaklęcie Ascendio.

Opis: urok używany do podnoszenia rzucającego wysoko w powietrze lub wyrzucania go na powierzchnię, jeśli w tym czasie znajdował się pod wodą.

Zaklęcie Avenseguim.

Opis: zaklęcie tropiące, które zamieniało dany przedmiot w przyrząd śledzący. Zaczynał on podążać w stronę osoby, która go upuściła/zgubiła.

Zaklęcie Avis.

Opis: zaklęcie, które przywoływało stado ptaków. Było zaawansowaną formą transmutacji, nauczaną na poziomie owutemów w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Ptaki były wystrzeliwane z czubka różdżki rzucającego, któremu towarzyszył głośny wybuch, który brzmiał jak wystrzał i dym.

Opis: klątwa, która związywała ofiarę niewidzialnymi więzami[6] i unieruchamiała ją. Zaklęciem uwalniającym z więzów było Emancipare[7].

Zaklęcie Bąblogłowy.

Opis: zaklęcie, którego zadaniem było stworzenie dużego bąbla wypełnionego powietrzem wokół głowy. Czar przydawał się w miejscach, gdzie świeże powietrze było na wagę złota, czyli np. w wodzie lub gdzieś, gdzie panował bardzo nieprzyjemny zapach. Czarodzieje z nieświeżym oddechem jednak zaczynali zgłaszać problemy po pół godzinie[5].

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które wystrzeliwało strumień białych iskier w powietrze[8].

Zaklęcie Bombarda.

Opis: zaklęcie używane do wywoływania małych eksplozji; jednym z zastosowań tej eksplozji było wysadzenie zamku w drzwiach. Mocniejszą wersją tego czaru była Bombarda Maxima.

Opis: zaklęcie używane do wywoływania dużych, gwałtownych eksplozji zdolnych zburzyć całe ściany. Było silniejszą wersją zaklęcia Bombarda.

Opis: znane również jako „zaklęcie zmniejszająco–zwiększające”. Powodowało ono powiększenie wewnętrznych wymiarów danego obiektu, nie zmieniając przy tym jego rozmiaru zewnętrznego, a także zmniejszało ciężar wszystkiego, co włożyło się do zaczarowanego przedmiotu.

Opis: zaklęcie ochronne, które prawdopodobnie ostrzegało przed zbliżającymi się wrogami lub każdymi innymi osobami.

Opis: czyszczące, sprzątające i porządkujące zaklęcie domowe. Istniała możliwość rzucenia go na ludzi. Wówczas powodowało wydobywanie się z ust ofiary różowych baniek mydlanych oraz piany.

Opis: zaklęcie, które odwracało obiekty<ref>Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda. Oryginalny scenariusz, scena 96<ref>.

Zaklęcie Colloportus.

Opis: zaklęcie zamykające zamki. Istniała jednak możliwość ponownego otworzenia obiektu przez użycie np. zaklęcia otwierającego.

Zaklęcie Colovaria.

Opis: zaklęcie, które zmieniało kolor danego obiektu, np. ścian czy sztandarów.

Zaklęcie Confundus.

Opis: zaklęcie służące do zmylenia albo wprowadzenia w błąd czarodzieja, stworzenia lub przedmiotu magicznego. Mogło mieć różne skutki, w zależności od tego, co rzucający czarodziej chciał osiągnąć. Aby czar zadziałał, należało skupić się na celu lub przyłożyć do niego różdżkę. Skonfundować można było także magiczne przedmioty, jak to zrobił Crouch Jr z Czarą Ognia.

Opis: zaklęcie, które wystrzeliwało strumień czerwonych iskier.

Opis: znane również jako „zaklęcie żłobiące”. Odłamywało część obiektu, na które zostało rzucone. Za jego pomocą czarodzieje i czarownice z łatwością mogli drążyć ziemię czy kamień. Było bardzo przydatne w każdym zawodzie[5].

Opis: zaklęcie, które usuwało widmo ostatniego rzuconego przez daną różdżkę zaklęcia, wywołanego przez zaklęcie Prior incantato.

Zaklęcie Densaugeo.

Opis: klątwa, która powodowała, że zęby ofiary rosły w zastraszającym tempie[9].

Opis: zaklęcie powodujące ogromny nacisk na cel, co mogło skutkować brutalnym złamaniem obiektu. W ciągu kilku sekund potrafiło zrobić dziurę w podłodze.

Opis: przeciwzaklęcie zaklęcia przywołania. Podczas gdy Accio przywoływało przedmioty do rzucającego, Depulso odpychało obiekty. Odrzucało wszystko, na co skierowana była różdżka rzucającego, w tym również żywe istoty.

Opis: zaklęcie niszczące, powodujące opadanie/przechylanie się obiektów.

Zaklęcie Diffindo.

Opis: zaklęcie, które służyło do precyzyjnego przecinania/wycinania. Niewłaściwie wykorzystane mogło spowodować śmierć lub obrażenia.

Opis: zaklęcie otwierające sekretne przejście w garbie jednookiej wiedźmy, które prowadziło do piwnicy Miodowego Królestwa w Hogsmeade.

Opis: zaklęcie oszałamiające, wykorzystywane najczęściej w pojedynkach. Powodowało utratę przytomności albo zatrzymanie poruszających się obiektów.

Opis: znane także jako „zaklęcie utwardzające”. Skutkiem rzucenia tego czaru było przemienienie wskazanego przedmiotu w kamień.

Opis: zaklęcie, które uwalniało z więzów osobę, która została spętana. Było przeciwzaklęciem do Brachiabindo.

Opis: zaklęcie, które przywracało przytomność i trzeźwość umysłu.

Zaklęcie Engorgio.

Opis: znane również jako „zaklęcie żarłoczności”. Powodowało powiększenie wskazanego obiektu. Rzecz można było z powrotem zmniejszyć poprzez użycie zaklęcia Reducio.

Zaklęcie Episkey.

Opis: zaklęcie leczące niewielkie urazy, t.j. złamane kości i chrząstki czy rozcięte usta.

Opis: zaklęcie prostujące i ustawiające obiekt. Można je było wykorzystać np. do postawienia namiotu.

Opis: zaklęcie rozbrajające, które wytrącało przeciwnikowi przedmiot, który trzymał w dłoni (np. różdżkę). Było często wykorzystywane podczas [pojedynków.

Opis: zaklęcie, które uszczęśliwiało rzucającego lub wskazaną osobę. Czar ten był również potrzebny do zakończenia pracy nad eliksirem szczęścia, Felix Felicis.

Opis: urok obronny, który tworzył trudną do przebicia magiczną barierę. Zaklęcie wymagało skupienia, aby je utrzymać. Mogło jednak trwać, podczas gdy osoba, która je rzuciła wykonywała jakąś inną czynność lub rzucała inne zaklęcia.

Opis: zaklęcie rozbijające szybę na drobne kawałki. Wydawało przy tym bardzo cichy odgłos, co umożliwiało dyskretne wejście do pomieszczenia przez okno.

Opis: zaklęcie odpychające wskazany obiekt. Służyło do popychania celu, ale mogło również powalić słabszych przeciwników. Istniały dwie silniejsze odmiany tego zaklęcia: Flipendo Duo oraz Flipendo Tria. Podobne skutki wykorzystania wykazywało zaklęcie Depulso.

Opis: zaklęcie obronne występujące w książce Ciemne moce: Poradnik samoobrony. Wyczarowywało chmurę podobną do zasłony dymnej, co powodowało, że przeciwnik nie mógł dobrze wycelować zaklęciem czy zobaczyć przeciwnika.

Zaklęcie Furnunculus.

Opis: klątwa, które powodowała wytworzenie się czyraków na twarzy przeciwnika.

Zaklęcie Gemino.

Opis: zaklęcie, które powodowało wytworzenie kopii przedmiotu. Kopie z reguły były mniej wytrzymalsze od oryginału, co przekładało się na szybsze gnicie czy niszczenie. Namnażania przedmiotów nie mógł przerwać nikt, poza osobą, która rzuciła zaklęcie.

Opis: zaklęcie powodujące spłaszczenie stopni schodów, tworząc gładką, płaską zjeżdżalnię.

Opis: zaklęcie wykrywające obecność ludzi w najbliższym otoczeniu.

Hydro-kinetyczne zaklęcie Albusa Dumbledore'a.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które powodowało uformowanie się wodnej kuli wokół przeciwnika i tym samym uwięzienie go wewnątrz niej. Wymagało ciągłego rzeźbienia i utrzymywania formy (poprzez obracanie), brak koncentracji spowodowałby rozpadnięcie się kuli.

Zaklęcie Immobulus.

Opis: znane także jako „zaklęcie zamrażające”. Za pomocą tego uroku można było zatrzymać ruch żywych obiektów[10] oraz uniemożliwić działanie mugolskim alarmom antywłamaniowym[11].

Opis: klątwa, która spowalniała cel na jakiś czas.

Opis: zaklęcie, które powodowało, że przedmiot (na który urok został rzucony) stawał się wodoodporny (odpychał krople wody) i umożliwiał lepszą widoczność w złych warunkach pogodowych. Chroniło także przed oparzeniami, które można było nabyć po zetknięciu się z przedmiotami, na które został rzucony urok Flagrante.

Opis: wymyślona przez Severusa Snape'a klątwa, która podnosiła ofiarę w górę za kostki. Zaklęcie mogło być również rzucane niewerbalnie. Przeciwzaklęciem było Liberacorpus.

Opis: zaklęcie cofające skutki rzucenia zaklęcia Levicorpus. Zostało wymyślone przez Severusa Snape'a.

Opis: znane także jako „zaklęcie ruchu”. Służyło do przenoszenia w powietrzu różnych przedmiotów.

Opis: znane również jako „zaklęcie galaretowatych nóg”. Czar ten powodował zwiotczenie nóg, co uniemożliwiało ofierze wykonanie jakiegokolwiek ruchu.

Opis: zaklęcie oświetlające, które wyczarowywało punkt światła na czubku różdżki rzucającego. Istniała również silniejsza wersja tego zaklęcia — Lumos Maxima. Przeciwzaklęciem było Nox.

Opis: zaklęcie powstrzymujące opady deszczu.

Opis: zaklęcie używane do lewitacji i przenoszenia roślin oraz drzew.

Opis: zaklęcie, które było używane do lewitacji człowieka wbrew jego woli, bądź takiego, który sam nie był w stanie chodzić.

Opis: inaczej zaklęcie poduszkujące; zmiękczało powierzchnię docelową pozwalając czarodziejom m.in. na skoki lub upadki z dużych wysokości. Tworzyło niewidoczny efekt zmiękczający na docelowych powierzchniach. Było używane głównie do produkcji mioteł, aby uczynić je bardziej wygodnymi dla jeźdźców.

Opis: zaklęcie wymyślone przez Severusa Snape'a. Powodowało, że wszyscy w pobliżu osoby rzucającej zaklęcie słyszeli niezidentyfikowane brzęczenie. Uniemożliwiało to podsłuchiwanie czarodzieja, który je rzucił.

Opis: zaklęcie, którym wykrywało się użycie czarów przez niepełnoletnich czarodziejów. Jego działanie automatycznie kończyło się z dniem siedemnastych urodzin.

Zaklęcie Niebieskie płomienie

Opis: magiczny ogień tworzony przez zaklęcie o nieznanej inkantacji. Wypływał z różdżki rzucającego strumieniem, który następnie skraplał się w płomień.

Opis: powodowało zgaśnięcie światła na końcu różdżki powstałego w związku użyciem zaklęcia oświetlającego, Lumos.

Opis: znane także jako „zaklęcie utraty pamięci”[12]. Usuwało pamięć danej osoby.

Opis: odmiana zaklęcia Reparo, która naprawiała zniszczone okulary.

Opis: zaklęcie, które powodowało wyczarowanie ognistej liny, która mogła związać i usidlić osobę będącą celem zaklęcia.

Opis: zaklęcie służące do szybkiego spakowania bagaży.

Opis: znane pod nazwą „zaklęcie patronusa”. Było jednym z bardziej słynnych i zarazem najtrudniejszym zaklęciem obronnym. Dawało ochronę przed dementorami, a także śmierciotulami. Umożliwiało także przekazywanie wiadomości pomiędzy czarodziejami. Do wyczarowania patronusa należało wykorzystać najszczęśliwsze wspomnienie.

Opis: urok umożliwiający „ożywienie” posągów, rzeźb itp. Osoba rzucająca czar mogła nad nimi panować i wydawać im rozkazy.

Opis: zaklęcie otwierające zamki. Było najbardziej popularnym zaklęciem w tej dziedzinie do momentu wynalezienia Alohomory. Posiadało jednak pewne wady - mianowicie, wyrywało zamek z drzwi i czasami zostawiało dymiącą dziurę w miejscu, w którym powinien znaleźć się klucz. Pomimo tego, i tak było uważane za lepsze od poprzedniego najpopularniejszego zaklęcia − Sezamie, otwórz się.

Opis: zaklęcie przemieniające rzecz w świstoklik.

Opis: znane również jako „zaklęcie tarczy”. Tworzyło ono niewidzialną tarczę, która ochraniała przed rzuconymi przez przeciwnika zaklęciami oraz przed żyjącymi istotami. Silniejszą odmianą było Protego Duo.

Opis: czarnomagiczne zaklęcie, które tworzyło ochronny krąg czarnego ognia[13]. Był tak silny, że osoby, które znalazły się w jego zasięgu, natychmiast ginęły (ich ciała błyskawicznie się rozpadały). Płomienie były w stanie również chronić przed innymi magicznymi atakami. Ogień w zależności od woli rzucającego potrafił przyjmować różne kształty, między innymi mógł uformować obronny pierścień albo gigantyczne, skrzydlate bestie, przypominające smoki. Rzucający był w stanie także wpłynąć na niszczycielską siłę zaklęcia i sprawić, by oddane osoby mogły przejść nietknięte przez płomienie, podczas gdy pozostałe natychmiast ginęły.

Opis: bardzo potężne zaklęcie ochronne. Wyczarowywało tarczę wokół wskazanego terenu i potrafiło przetrwać większość zaklęć i uroków czarnomagicznych.

Opis: wzmocniona forma zaklęcia Protego służąca do ochrony dużych obiektów. Tworzyła wokół wyznaczonego miejsca magiczną barierę, która stawała się niewidzialna. Potrzeba było wielkiej mocy, aby ją zniszczyć, ponieważ zatrzymywała wiele zaklęć.

Opis: zaklęcie ochronne, używane na małych obszarach. Sprawiało, że miejsce było trudniej wykryć. Było odporne na większość zaklęć.

Opis: zaklęcie, które było przeciwzaklęciem na magicznie wywołaną czkawkę. Prawdopodobnie mogło być związane z zaklęciem rozweselającym.

Opis: zaklęcie osłabiające siłę głosu. Było również przeciwzaklęciem czaru Sonorus.

Opis: znane jako „zaklęcie zmniejszające”. Pomniejszało dany przedmiot. Mogło działać także jako przeciwzaklęcie zaklęcia żarłoczności lub zaklęcia powiększenia, powodując przywrócenie pierwotnego rozmiaru danego przedmiotu. Zaklęcie zmniejszające było również wykorzystywane podczas warzenia eliksiru powodującego kurczenie się ludzi i zwierząt.

Opis: bardzo potężne zaklęcie ochronne tworzące magiczną barierę, która odpychała wrogów (nie pozwalała im przejść). W połączeniu z zaklęciami Protego Maxima oraz Fianto Duri powodowała rozpad wszystkiego, co weszło w kontakt z wytworzoną tarczą ochronną.

Opis: potężne zaklęcie ochronne sprawiające, że obszar, na który zostało rzucone, stawał się niewidoczny dla mugoli.

Opis: zaklęcie naprawiające uszkodzone przedmioty. Zostało wynalezione przez Orabellę Nuttley około 1754 roku.

Opis: zaklęcie ujawniające ukryte obiekty oraz odkrywające prawdziwą postać osoby, która zmieniła swój wygląd za pomocą zaklęć[14].

Opis: nazywane także „zaklęciem zniewalającej łaskotki”. Powodowało silny skurcz mięśni w miejscu trafienia, a tym samym łaskotki.

Opis: zaklęcie obronne, pozwalające przemienić bogina w coś zabawnego.

Opis: zaklęcie otwierające, które po użyciu wyrywało drzwi z zawiasów i zamieniało je w drewno opałowe. Było najpopularniejszym urokiem otwierającym, do momentu nie wynalezienia zaklęć Portaberto i Alohomora[5].

Opis: zaklęcie uciszające przeciwnika. Działało również na zwierzętach. Źle rzucone, mogło spowodować, iż stworzenie, na którym chciało się wykonać zaklęcie, rozdymało się i zaczynało wydawać przeraźliwy gwizd. Skutki te można było cofnąć poprzez ponowne rzucenie uroku[15].

Opis:

Zaklęcie Snorus

Opis: urok, który można było wykorzystać do wzmocnienia wybranego dźwięku lub głosu osoby, czy również elementu wyposażenia. Efekty tego zaklęcia można było cofnąć zap pomocą zaklęcia Quietus.

Zaklęcie Tarantallegra.

Opis: zaklęcie (klątwa) zmuszające przeciwnika do niekontrolowanych pląsów nóg; cofało je zaklęcie Finite. Tarantallegra wymagała bardzo dobrej widoczności przeciwnika przy rzucaniu czaru. Urok znajdował się w Standardowej księdze zaklęć, stopień 2.

Opis: zaklęcie czyszczące. Za jego pomocą można było usunąć takie substancje jak krew, kurz czy tłuszcz.

Opis: zaklęcie umożliwiające identyfikację składników eliksiru. Jego autorem prawdopodobnie był Skarpin.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które mogło uczynić przedmioty niewidzialnymi[16].

Opis: urok o nieznanej inkantacji, który powodował, że każda osoba, która nie była uprawniona do wejścia na wyznaczony przez czarodzieja obszar uruchamiała alarm, który wydawał wysoki i ohydny wrzask[17].

Opis: urok tworzący silny podmuch wiatru skierowany tylko na jedną osobę[18].

Opis: zaklęcie wprawiające wskazany przedmiot w lewitację. Czar nie działał na ludzi, ale istniała możliwość rzucenia go na czyjeś ubrania, co spowodowałoby, że i sam człowiek uniósłby się w powietrze[5].

Opis: zaklęcie, które uniemożliwiało aportowanie się na danym terenie. Zostało ono rzucone na Szkołę Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie dawno temu i mógł je znieść tylko dyrektor.

Opis: zaklęcie służące do zamykania czegoś, np. drzwi. Było przeciwieństwem zaklęcia Alohomora, które powodowało otwieranie się czegoś.

Opis: zaklęcie powodujące gwałtowny przyrost włosów, które pod wpływem tego czaru mogły osiągnąć gigantyczne rozmiary.

Opis: zaklęcie powodujące przylepienie się jednego przedmiotu do drugiego. Prawdopodobnie czas przyklejenia określało się w chwili rzucania zaklęcia[19].

Opis: zaklęcie, które zamykało w duszy żywego człowieka jakąś tajemnicę. Taką osobę nazywało się Strażnikiem Tajemnicy.

Opis: zaklęcie używane w konstrukcji latających mioteł. Pomagało ono im szybciej się zatrzymać. Błyskawica miała na sobie „niezniszczalne zaklęcie hamujące”.

Opis: zaklęcie, które pozwalało odmienić w prawidłową postać człowieka, który wcześniej został poddany transmutacji.

Opis: zaklęcie maskujące. Pod jego wpływem osoba zakamuflowana przybierała wygląd otoczenia.

Opis: zaklęcie umożliwiające latanie przedmiotom, na które zostało rzucone. Możliwe, że było wykorzystywane do produkcji mioteł i latających dywanów.

Opis: zaklęcie gospodarcze, powodujące zamocowanie przedmiotów w określonym miejscu.

Opis: zaklęcie powodujące napełnienie się naczynia płynem, który uprzednio się w nim znajdował.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, używane do pielęgnacji mioteł, które przypuszczalnie zwiększało zdolność miotły do latania do tyłu.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które tworzyło magiczną barierę na danym przedmiocie, jak np. na drzwiach. Obiekt, na który zostało rzucone, stawał się „nieprzenikalny”, co uniemożliwiało np. podsłuchanie rozmów za pomocą Uszu Dalekiego Zasięgu[20].

'Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które sprawiało, że dany przedmiot nie mógł się stłuc[21].

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji. Było używane do osuszania kałuży i sadzawek. Nie było jednak na tyle silne, aby za jego pomocą wysuszyć całe jezioro[22].

Opis: zaklęcie zabezpieczające zapisany pergamin przed odczytaniem go przez niepowołane osoby. Było niewerbalne, a do jego rzucenia konieczne było stuknięcie różdżką w zwinięty w rulon pergamin, który zamykał się „jak walec bez szwu”, co uniemożliwiało jego odczytanie[23].

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które powiększało dany przedmiot. Podobny efekt powodowało zaklęcie żarłoczności.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które powodowało, że farba mieniła się różnymi kolorami.

Opis: klątwa o nieznanej inkantacji, która powodowała nagły i szybki wzrost paznokci u nóg.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które zwiększało fizyczny rozmiar danego przedmiotu. Prawdopodobnie formuła uroku była podobna do zaklęcia zmieniającego kolor[24].

Opis: zaklęcie, które powodowało, że obiekty na które je rzucono były od siebie współzależne. Oznacza to, iż zmiany zachodzące na jednym przedmiocie powodowały wówczas te same zmiany na pozostałych.

Zaklęcie przeciw oszukiwaniu.

Opis: zaklęcie, które uniemożliwiało ściąganie na teście lub egzaminie.

Opis: zaklęcie wykrywające intruzów i włączające alarm. Było odpowiednikiem mugolskiego alarmu przeciwwłamaniowego.

Opis: zaklęcie, które wywoływało u innej osoby radość. Powodowało u ofiary silny napad histerycznego śmiechu. Zostało ono wynalezione przez Felixa Summerbee.

Opis: zaklęcie wyostrzające zmysły. Mogło być rzucone na samego siebie.

Opis: zaklęcie wytwarzające wydobywający się z różdżki strumień gorącego powietrza. Mogło służyć m.in. do osuszania mokrej odzieży lub topienia śniegu.

Opis: zaklęcie, które sprawiało, że dany obiekt wisiał w powietrzu przez krótki okres czasu. Urok można było rzucić zarówno na przedmioty, jak i ludzi.

Opis: zaklęcie, które pozwalało bardzo mocno, wręcz nierozerwalnie, złączyć ze sobą dwa przedmioty.

Opis: wynalezione w 1875 roku zaklęcie, które pomagało dobrze chwytać przedmioty. Czar ten był używany do produkcji kafli, dzięki niemu piłka lepiej przylegała do dłoni zawodnika.

Opis: zaklęcie, które pozwalało czarodziejowi poruszać się bez zostawiania śladów.

Opis: zaklęcie, które prawdopodobnie wprowadzało na krótki okres w stan miłości do drugiej osoby.

Opis: zaklęcie o nieznanej inkantacji, które zmieniało właściwości ognia tak, że zamiast spalania czuć było ciepły letni wietrzyk, przez co odczuwało się przyjemne łaskotanie[25].

Zobacz też[]

Występowanie[]

Przypisy

  1. Oficjalna strona J.K. Rowling.
  2. Standardowa księga zaklęć, stopień 1 na Pottermore.
  3. Harry Potter i Kamień Filozoficzny (książka), rozdział 10, Noc Duchów (rozdział)
  4. Fantastyczne zwierzęta. Magiczny przewodnik po filmie
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Wonderbook: Księga Czarów
  6. Harry Potter i Przeklęte Dziecko, akt IV, scena 11
  7. Harry Potter i Przeklęte Dziecko, akt II, scena 13
  8. Pottermore
  9. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 18, Sprawdzanie różdżek
  10. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 6, Gilderoy Lockhart (rozdział)
  11. Harry Potter i Książę Półkrwi (książka), rozdział 4, Horacy Slughorn (rozdział)
  12. Harry Potter i Komnata Tajemnic (książka), rozdział 3, Nora (rozdział)
  13. Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda. Oryginalny scenariusz, scena 114
  14. Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć (film)
  15. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 18, Gwardia Dumbledore'a
  16. Daily Prophet Newsletters
  17. Harry Potter i Insygnia Śmierci (książka), rozdział 28, Brakujące lusterko
  18. Fantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grindelwalda. Oryginalny scenariusz, scena 26
  19. Baśnie barda Beedle'a (świat realny), komentarz Albusa Dumbledore'a do baśni „Włochate serce czarodzieja
  20. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 4, Grimmauld Place 12
  21. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 37, Początek
  22. Harry Potter i Czara Ognia (książka), rozdział 26, Drugie zadanie
  23. Harry Potter i Zakon Feniksa (książka), rozdział 12, Profesor Umbridge
  24. Harry Potter na SUMie pomylił oba zaklęcia
  25. Harry Potter i więzień Azkabanu (książka), rozdział 1, Sowia poczta