Wrzeszcząca Chata (ang. Shrieking Shack) — budynek mieszkalny uznawany za najbardziej nawiedzone miejsce w Wielkiej Brytanii. Znajdował się niedaleko wioski Hogsmeade. Dom został wybudowany dla Remusa Lupina, aby mógł odbywać tam proces przemiany w wilkołaka, kiedy był w szkole. Mieszkańcy wioski myśleli, że mieszkają tam jakieś bardzo hałaśliwe duchy, a Albus Dumbledore podtrzymywał te pogłoski. Do chaty prowadziło ukryte wejście przy Wierzbie Bijącej, rosnącej przy błoniach szkolnych Hogwartu. Wierzba została zasadzona w tym samym czasie, kiedy Lupin przybył pierwszy raz do szkoły. Do tajemnego wejścia można było się dostać, jedynie znając odpowiedni sęk na pniu drzewa, po dotknięciu którego Wierzba na pewien czas nieruchomiała.

Zginął tam Severus Snape podczas spotkania z Voldemortem – w trakcie Bitwy o Hogwart w 1998 roku.


Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze Wrzeszczącej Chaty w filmie

W filmowej wersji, Wrzeszcząca Chata była wąska i strzelista. Składała się z parteru i piętra. Znajdowała się na obrzeżach rozległych błoni Hogwartu. Do chaty nie można się było dostać przez drzwi wejściowe, czy okna. Jedyne wejście prowadziło przez tunel, którego otwór znajdował się pod Bijącą Wierzbą. Chata wyglądała na opuszczoną ruderę. Okna i drzwi wejściowe były zabite deskami, a w środku panował mrok. Walały się w niej połamane meble. Większość wyposażenia pokryta była grubą warstwą kurzu i została wyjedzona przez mole. Znajdowało się w niej łóżko z baldachimem (w filmie znajdował się też stary fortepian). W tym samym pomieszczeniu było krzesło bez nogi. W ilustracjach przedstawiających chatę pojawiały się świece jako jedyne źródło światła. W filmie niewielka ilość światła wpadała do pomieszczeń przez okna (niektóre okna nie były zupełnie zasłonięte).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Era Huncwotów[edytuj | edytuj kod]

Syriusz Black i Trio we Wrzeszczącej Chacie

Trudno powiedzieć, kto mieszkał we Wrzeszczącej Chacie i kiedy powstała. W erze Huncwotów, Dumbledore rozpuścił pogłoski, że Chata znajdująca się na terenie rozległych błoni Hogwartu (przypuszczalne położenie) jest zamieszkana przez duchy, żeby odstraszyć ciekawskich. Do Chaty prowadziło tajne przejście, którego wejście znajdowało się pod Bijącą Wierzbą. W 1971 roku Dumbledore zasadził ją specjalne dla jednego ucznia — Remusa Lupina (wilkołaka), by mógł tą drogą dostawać się do chaty każdego miesiąca w noc pełni i uniemożliwić mu wyjście – jako dziecko odprowadzała go tam pani Pomfrey ze skrzydła szpitalnego. Wierzba atakowała swymi konarami osoby, które znalazły się w jej zasięgu. Unieruchamiało się ją, dotykając określonego sęku w drzewie za pomocą jednego z konarów. W ten sposób uczeń mógł w sekrecie i odosobnieniu dokonywać swojej przemiany. W późniejszych latach szkolnych, towarzyszyli mu w niej jego przyjaciele, trzej inni Huncwoci: Łapa, Rogacz i Glizdogon w swych zwierzęcych odpowiednikach. Odgłosy gryzienia i wycia dobywające się z chaty, sprawiały wrażenie, że chata rzeczywiście była nawiedzona przez złe duchy. Dumbledore podtrzymywał tę pogłoskę, żeby ludzie trzymali się z dala od tego miejsca. W 1975 roku na skutek podpuszczenia Snape'a przez Syriusza Blacka, młody Severus próbował dostać się przez wejście pod wierzbą, do chaty i poznać tajemnicę Lupina. Nie wiedział jednak, że jest wilkołakiem i o mało nie został przez niego ugryziony. Na ratunek przyszedł mu James Potter pod postacią jelenia, który wyciągnął go na bezpieczną odległość od Bijącej wierzby i poza zasięgiem wilkołaka-Lupina. Snape poznał tajemnicę Lupina, ale miał zakaz mówić o tym komukolwiek.

Zdemaskowanie Pettigrew – 1994 rok[edytuj | edytuj kod]

Lupin, Syriusz i Glizdogon w chacie

W 1994 roku we Wrzeszczącej Chacie Harry Potter po raz pierwszy spotkał Syriusza Blacka w ludzkiej postaci. Syriusz zaciągnął tam Petera i Rona, aby pomścić Lily i Jamesa (chciał zabić Pettigrew). Harry poznał tam również prawdę o Syriuszu i śmierci swoich rodziców. Potter by dowiedzieć się tego, kto wydał go i jego rodziców na śmierć, odważył się obezwładnić profesora Snape'a, który zamierzał oddać Syriusza dementorom (uważał go za winnego śmierci Lily). Gdy Lupin i Syriusz opowiedzieli chłopcu prawdę o tym kto był Strażnikiem Tajemnicy Potterów, zrozumiał, że Syriusz jest niewinny. To Peter Pettigrew strzegł tajemnicy o pobycie Potterów w Dolinie Godryka i zdradził ją Voldemortowi (1981 rok). Chwilę potem doszło do zdemaskowania Glizdogona, ukrywającego się pod postacią szczura Parszywka. Harry jednak nie pozwolił go tam zabić i zamierzał oddać go dementorom. Tym samym uratował życie Glizdogonowi, któremu później udało się uciec.

Postacie uczestniczące w zdarzeniu: Harry, Hermiona, Ron, Syriusz Black, Peter Pettigrew (Parszywek), Remus Lupin, Severus Snape, Krzywołap

Bitwa o Hogwart - 1998 rok[edytuj | edytuj kod]

Harry, Ron i Hermiona w okolicy Wrzeszczącej Chaty

Ty zabiłeś Dumbledore'a Severusie. Póki żyjesz czarna różdżka nie będzie mi całkiem oddana. Zawsze byłeś dobrym i wiernym sługą Severusie, lecz tylko ja mogę żyć do końca świata.
— Voldemort chwilę przed zabiciem Severusa Snape'a we Wrzeszczącej Chacie (film: w hangarze na łodzie)[źródło]

W chacie przebywał Voldemort podczas bitwy o Hogwart. Wezwał do siebie Severusa Snape'a, aby porozmawiać z nim o czarnej różdżce (uważał, że jej panem był Snape, który zabił Dumbledore'a). Snape przybył do Voldemorta nieświadomy niebezpieczeństwa jakie mu grozi. Czarny Pan wypytał go o czarną różdżkę, po czym stwierdził, że nie służy mu ona jak powinna. Unieruchomił Snape'a i pozwolił Nagini go zabić. Wszystko zza drzwi obserwowali Harry, Ron i Hermiona, którzy po kryjomu przybyli do Wrzeszczącej Chaty, by zabić Nagini - ostatniego horkruksa Voldemorta. Wąż był jednak chroniony specjalną osłoną. Gdy Czarny Pan deportował się z chaty, weszli do pokoju i podeszli do konającego Snape'a. Z jego ust, oczu i uszu wypłynęły wspomnienia, które Harry zamknął w fiolce. Zaraz potem Severus wypowiedział ostatnie słowa i zmarł.

Chwilę później rozbrzmiał głos Voldemorta, ogłaszając godzinne zawieszenie broni i oferując oszczędzenie szkoły jeśli tylko Harry do niego przyjdzie. Po tym Harry, Ron i Hermiona opuścili chatę.

Moment śmierci Severusa Snape'a - Wrzeszcząca Chata

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Wrzeszcząca Chata w filmie.

  • W filmie śmierć Severusa Snape'a ma miejsce w hangarze dla łodzi, przy przystani. W książce jest to Wrzeszcząca Chata.
  • We Wrzeszczącej Chacie dwukrotnie dochodziło do ważnych wydarzeń, w obydwu sytuacjach uczestniczył Severus Snape: zdemaskowanie Pettigrew w 1994 r. i własna śmierć z rąk Voldemorta w 1998 r.
  • Być może Bijąca Wierzba została zasadzona wcześniej, niż pojawił się w szkole Lupin (zaczął naukę w 1971 roku) i była już wtedy na tyle duża, by zakrywać tajne wejście do Wrzeszczącej Chaty.
  • Tajne przejście pod Bijącą Wierzbą było widoczne na Mapie Huncwotów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA, o ile nie zaznaczono inaczej.